Литон: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Батыс Йоркширдегі ауыл, Англия. Уэзербиге жақын орналасқан Линтон ауылы – Англияның Батыс Йоркшир аймағындағы Лидс қалалық округінің Коллингэм азаматтық округіне қарасты ауыл. Ол Уэзербиден оңтүстік-батысқа қарай 1,5 миль (2 км) қашықтықта, Уорф өзенінің солтүстік жағасында жатыр. Коллингэм өзеннің қарсы жағалауында орналасқан.

Тарих

Ауылдың ерте тарихы туралы көп мәлімет жоқ, бірақ археологтар 8000-нан астам жергілікті кремнездерді б.з.д. 10 000 – 2000 жылдары аралыққа дателеген, ал ауыл төңірегіндегі егістік белгілері Темір дәуірі мен Рим кезеңінде (б.з.д. 800 – 410 ж.) орналасқан орлар мен егіс жүйелерін көрсетеді. Римдік артефактілер табылды, ал 1936 жылы ауылдың солтүстігінде римдік жерлеу орны анықталды. Ауыл "Домсдей кітабында" айтылады, онда ол Уэтербиден жоғары бағаланған. Англо-саксондық жер атауы "лен шаруашылығы" дегенді білдіреді. Ауылда бір кезде Перси әулетінің құрған, жер иелері болған қазір жоғалған ортағасырлық шағын шіркеу болған. Англияның топографиялық сөздігі (ред. Сэмюэл Льюис, 1848) оны "Споффорт приходындағы, Клауроның жоғарғы бөлігінің батыс бөлімінде, Йоркширдің батыс жағында, Уэтербиден 1¾ миль (батыс-оңтүстікке қарай) жерде орналасқан қалашық, 169 тұрғыны бар. Қалашықтың аумағы шамамен 1030 акрды құрайды. Ауыл Уорф аңғарының солтүстік жағында орналасқан. Жалға алу төлемі 257 фунт стерлинг 10 шиллингке бағаланған, ол ондықтан гөрі сомасы бойынша төленген. Бұл жерде Веслиандардың құлшынатын орны бар." 1874 жылғы 8 қыркүйекте "Лидс Меркьюри" газетіне жазылған хатта: "Коллингхемнен [Уорф] өтетін жерде, төбеде орналасқан, көрнекті Линтон ауылы бар, ең танымал нысаны – әдемі Веслиан шіркеуі." Келлидің 1893 жылғы анықтамалығына сәйкес, Линтонда төрт ферма, мектеп (шамамен 1859 жылы салынған, кейіннен шіркеуге айналдырылып, қазір тұрғын үй), сарай (шамамен 1650 жылы салынған, бірақ көп өзгертілген) және "Жел тегірмені" атты қоғамдық үй болған. 1920 жылдары Линтон халқы шамамен 130 адамды құрады. Линтон Ингстегі гольф алаңы 1910 жылы ашылды. Архитектор Уильям Албан Джонс 1920 жылдары ескі ауыл орталығында өнеркәсіптік стильде салынған бірнеше үйлерді, сондай-ақ Естелік залды (1947) жобалады. 1931 жылы приходта 393 адам тұрды. ІІ санаттағы Линтон көпірі 19 ғасырдың басында және ортасында Уорф өзенінің үстіне салынған. 2015 жылғы желтоқсанда "Ева" даулынан кейін болған су тасқынынан зақымданғаннан кейін жабылды, бірақ 2017 жылғы қыркүйекте қайта ашылды.

Little is known of the early history of the village, but archaeologists have dated more than 8,000 local flints to between 10,000 and 2000 BC, and crop marks round the village point to ditched enclosures and field systems in the Iron Age and Roman period (800 BC – 410 AD). Roman artefacts have been found and in 1936 a Roman burial site was identified to the north of the village. The village is mentioned in the Domesday Book, where it is given a higher value than Wetherby. The Anglo Saxon place name means "flax farm". There was a now vanished medieval chapel in the village, possibly founded by the Percy family, once the landowners. A Topographical Dictionary of England (ed. Samuel Lewis 1848) calls it "a township, in the parish of Spofforth, Upper division of the wapentake of Claro, W. riding of York, 1¾ mile (W. by S.) from Wetherby; containing 169 inhabitants. The township comprises by computation 1030 acres. The village is situated on the north side of the vale of the Wharfe. A rent charge of £257. 10. has been awarded as a commutation for the tithes. There is a place of worship for Wesleyans." A correspondent writing in the Leeds Mercury on 8 September 1874 notes, "On the opposite side of the Wharfe [from Collingham], perched on the hillside, is the picturesque village of Linton, the most conspicuous object being a neat Wesleyan chapel." According to Kelly's Directory of 1893, Linton had four farms, a school (founded about 1859, later a church and now a dwelling house), a manor house (c. 1650 but much altered), and a public house, the Windmill Inn. The population of Linton in the 1920s was a mere 130. The golf course on Linton Ings opened in 1910. The architect William Alban Jones was responsible for several houses built in the Arts and Crafts style round the old village centre in the 1920s, and also for the Memorial Hall (1947). In 1931 the parish population was 393. The Grade II listed Linton Bridge was built over the River Wharfe in the early to mid 19th century. It was closed in December 2015 after being damaged by flood water in the aftermath of Storm Eva, but reopened in September 2017.

Басқару

Линтон – Споффорт діни қауымдастығының құрамындағы шағын аудан болған. 1866 жылы Линтон азаматтық приходқа айнасып, 1937 жылдың 1 сәуірінде таратылып, Коллингэм және Уэзербимен біріктірілді.

Мекемелер

Мейн-стриттегі "Windmill Inn" қонақ үйінің құрамында мейрамхана бар. Дүкен мен мектеп жоқ. Уэзерби гольф клубы Линтон қаласында орналасқан. Тарихи Вуд Холл қонақ үйі мен спа орталығы ("Hand Picked Hotels" желісі) қала шетінде жатыр; онда банкет залдары мен денсаулық сақтау орталығы бар. Мемориалдық залда автотұрақ пен теннис корты бар.

Дін

Ауылда енді ғибадат орны жоқ. Ол Линтонмен Уэзербидің Англикандық шіркеулік ауданының құрамына кіреді және Уэзербидегі Сент-Джеймс шіркеуімен қамтамасыз етіледі. Кармелиттік қатындар қауымы Вуд-холлдың жанындағы заманауи үйде орналасқан.