Антон Зайдль: Вагнермен ынтымақтастығы және американдық музыкаға әсері

Кіріспе

Антон Сейдль (7 мамыр 1850 – 28 наурыз 1898) – венгр дирижері, ең бастысы Рихард Вагнермен ынтымақтастығымен және оның операларын қоюымен, сондай-ақ Нью-Йорк қаласындағы «Метрополитен операсы» мен Нью-Йорк филармониясымен байланысымен әйгілі болған.

Өмірбаян

Ол Австрия-Мажарстанның Пест қаласында дүниеге келді, онда ол өте ерте жасында музыканы оқуды бастады. Жеті жасында-ақ ол пианинода театрдан естіген әуендерді ойнай алатын. 15 жасында Николичтен гармония және контрапункт пәндерін оқыды. Ол Пест қаласында үш жыл мектепте, ал сегіз жыл гимназияда білім алды. 16 жасында дін қызметкері болуды ойлаған. Сейдль Пест Корольдік университетіне қабылданды, бірақ музыкаға деген құштарлығы басымдық алып, екі жылдан кейін университетті тастап Лейпцигке кетті. 1870 жылдың қазанынан бастап Лейпциг консерваториясында оқыды және 1872 жылға дейін сонда білім алды. Байройтте ол Рихард Вагнердің көшірмешісінің бірі ретінде жұмыс істеді және "Нибелунгтер сақинасы" туындысының алғашқы таза көшірмесін жасауға көмектесті. Вагнер оны "таңдаулылардың" қатарында санады, сондықтан оның 1876 жылғы алғашқы Байройт фестиваліне қатысуы заңды болды. 1885 жылы Леопольд Дамрош қаза болғаннан кейін Сейдль Нью-Йорктегі неміс операсының бас дирижері лауазымын қабылдады. Нью-Йоркте жұмыс істеген кезде ол Антонин Дворжактың 9-шы симфониясының ("Жаңа әлемнен") әлемдік премьерасын өткізді, бұл американдық классикалық музыканың даму бағытына зор әсер етті. Дворжак Карнеги залында Сейдльге тапсыру алдында өзінің қолжазба партитурасының титулдық бетіне осы атауды қосты. Сонымен қатар, ол Эдвард Григтің лирикалық сюитасының тууына да маңызды үлес қосты. Бұл Григтің лирикалық пьесаларының V кітабынан төрт пьесаны Сейдльдің оркестрлеуімен басталды, оларды ол Норвегиялық сюита ретінде біріктірді. Григ аранжировкалардың сапасын мойындағанмен, 1905 жылы оларды қайта жұмыстады және олардың үшеуін, сондай-ақ төртінші пьесаның аранжировкасын тікелей бастапқы фортепианолық нұсқасынан өз лирикалық сюитасына қосты. 1898 жылдың 28 наурызында Сейдль тамақтан уланудан (сол кезде қате түрде "птомайн улануы" деп аталған) қайтыс болды, оның себебі нашарлаған балықты жеу болған деп хабарланды. Ол 47 жаста еді. Метрополитен опера үйінде өткен еске алу рәсіміне мыңдаған адам қатысты, содан кейін оның мәйіті Квинс облысының Фреш Понд ауданындағы жерлеу орнына қойылды. Ол дінге сенбеуші (атеист) еді.

He was born in Pest, Austria Hungary, where he began the study of music at a very early age. When only seven years old, he could pick out at the piano melodies which he had heard in the theatre. At 15, he became a student of harmony and counterpoint under Nicolitsch. He attended the normal school at Pest for three years, the gymnasium for eight years. At age 16 he had been thinking of becoming a priest. Seidl entered the Royal University of Pest, but his love for music prevailed and he left the university two years later to go to Leipzig, where he studied at the Leipzig Conservatory from October 1870, remaining there until 1872, when he was summoned to Bayreuth as one of Richard Wagner's copyists. At Bayreuth, he assisted in making the first fair copy of Der Ring des Nibelungen. Wagner treated him as one of the "chosen few", and it was natural that he should take a part in the first Bayreuth Festival in 1876. In 1885, after Leopold Damrosch's death, Seidl accepted the first conductor’s position of the German opera in New York, While in New York, he conducted the world premiere of Antonín Dvořák's Symphony No. 9, "From the New World", which greatly influenced the direction of American classical music. Dvořák had added that subtitle to the title page of his autograph score in Carnegie Hall just before turning it over to Seidl. He also had a significant role in the genesis of Edvard Grieg's Lyric Suite. It started as Seidl's orchestrations of four pieces from Book V of Grieg's Lyric Pieces, which he put together as Norwegian Suite. While Grieg acknowledged the merit of the arrangements, he nevertheless chose to revise them in 1905, and published three of them, along with an arrangement of a fourth piece he made himself directly from the original piano score, into his own Lyric Suite. On March 28, 1898, Seidl died from food poisoning (then erroneously called "ptomaine poisoning") reportedly caused from eating a serving of tainted fish. He was 47 years old. Several thousand people attended the memorial, held at the Metropolitan Opera House, with the incineration following in Fresh Pond, Queens. He was an atheist.

Өмірлік құмыра

Сейдлдің достары мен әріптестері дирижердің күлін сақтау үшін мүсінші Джордж Грей Барнардқа мәрмәрден жерлеу құмырасын жасауды тапсырды. Сейдлдің әйелі үлкен, әсем құмырадан бас тартқаннан кейін, Барнард кішірек, қарапайым нұсқасын ойып жасады, қазір сол құмырада олар екеуінің күлі сақталған. Барнард 1919 жылы қолданылмаған Өмір құмырасын Пенсильвания штатының Питтсбург қаласындағы Карнеги өнер мұражайына сатты.