Кіріспе

Sno*Drift – жыл сайын Мичиган штатының Монтморенси округінде өтетін, штаб-пәтері Атлантада орналасқан ралли жарысы. Бұл жарыс маусымның алғашқы Rally America Ұлттық ралли чемпионаты болды және қазір Америка ралли қауымдастығының Ұлттық чемпионатының бірінші кезеңі болып табылады. Sno*Drift – қысқы ралли, көбінесе қармен жабылған қиыршық тасты жолдарда өткізіледі және қаңтар немесе ақпан айларында ұйымдастырылады. Басқа қарлы раллилерден өзгешелігі, Мичиган штатының заңнамасына сәйкес, тікпақ дөңгелектерді пайдалануға рұқсат етілмейді, бұл Sno*Drift жарысын ерекше қиын жасайды.

1970-1980 жылдардағы ұлттық оқиға

Sno*Drift алғаш рет 1973 жылы Мичиган штатының Грейлинг қаласына жақын жерде SCCA Performance Rally сериясының бөлігі ретінде ұлттық жарыс ретінде өткізілді. Тим Штайнер төрағалық еткен жарыста Эрхард Дам мен Джон Кэмпбелл Jeep Wagoneer көлігімен жеңіске жетті, ал Джин Хендерсон мен Кен Погю ұқсас көлікте екінші орынды иеленді. Скотт Харви мен Том Кинг Dodge Colt көлігімен үшінші орын алды. Жарысқа 38 команда қатысып, оның 24-і мәреге жетті. Келесі жылы бұл жарыс қайта өтті, онда Хендерсон мен Погю жаңа серігі Том Гримшоумен бірге Дамды жеңіп шықты. Харви үшінші орынды тағы да иеленді, оның жаңа серігі Уэйн Зиткус болды. Осы кезеңдегі соңғы Sno*Drift 1975 жылы өтті, онда Харви мен Зиткус Dodge Ramcharger көлігімен жеңіске жетті, ал Том Толлес пен Вирджиния Риз Volvo 122S көлігімен екінші орынды, ал Боб Хурихан мен Дуг Шепард сондай-ақ Volvo 122S көлігімен үшінші орынды алды. Sno*Drift 1979 жылға дейін қайта өткізілмеді, содан кейін ол SCCA үшін тағы да ұлттық жарысқа айналды. Бұл жарысқа 48 команда қатысып, оның 31-і мәреге жетті. Тайсто Хайнонен мен Том Берджесс Toyota Celica GT көлігімен жеңіске жетті, ал Дуг Левертон мен Грег Уилкинсон Datsun 510 көлігімен екінші орынды, ал Скотт Харви мен Рэнди Грейвс Dodge Aspen көлігімен үшінші орынды иеленді. 1980 жылғы жарысқа 46 команда қатысып, тек 24-і ғана мәреге жетті. Жалпы жеңімпаздар – Гай Лайт пен Джим Брандт Jeep CJ 7 көлігімен, содан кейін Джон Буффам мен Даг Шепард Triumph TR7 көлігімен, ал Дик Тернер мен Том Гримшоу International Scout көлігімен. Жан Пол Перусс пен Джим Брандт Peugeot 504 көлігімен жалпы жеңіс алды, ал Рэнди Блэк пен Фред Бейкер Datsun 510 көлігімен екінші орынды, ал Бьорн Андерсон мен Рэнди Вайзер Toyota Celica көлігімен үшінші орынды иеленді. 1981 жылы Ниалл Лесли мен Дуг Мартин Datsun 200 SX көлігімен өндіріс класында жеңіске жетті, екінші орын Джин Хендерсон мен Джим Клоостерманға, ал үшінші орын Гай Лайт пен Джим Брандтке бұйырды, екі команда да AMC Eagle SX/4 купелерін жүргізді. 1983 жылғы жарыс Sno*Driftтің сегізінші мәресі болды және ұлттық жарыс ретінде өткізілген кезеңнің соңғысы еді. Барлығы 40 команда қатысып, тек 28 команда ғана мәреге жетті. Род Миллен мен Майкл Паррис RX 7 көлігімен жалпы жеңіс алды, Марк Клос пен Эндрю Клос Jeep C101 көлігімен екінші орынды, ал Дон Янковски мен Карен Ландау Dodge Charger көлігімен үшінші орынды иеленді. Өндіріс класын екі Dodge Charger көлігі басқарды, біріншісін Кал Ландау мен Крейг Марр, ал екіншісін Дэн Коухнор мен Эрик Маркус жүргізді, ал Джин Хендерсон мен Джим Клоостерман AMC Eagle SX/4 көлігімен үшінші орынды иеленді.

Ұлттық емес оқиға ретінде жылдар

Sno*Drift 1984 жылы өткізілді, бірақ ұлттық деңгейдегі шарадан 2 коэффициенті бар дивизиондық шараға дейін төмендетілді, онда 28 қатысушы және 20 аяқтаушы болды. Шара 1985 жылғы дивизиондық серияның бөлігі ретінде желтоқсан айында өтті. Жеңімпаздар – Том Белл мен Мэри Джо Чизио, Datsun 510 көлігінде, екінші орынды Эрик Зенц пен Стив Новицки, Saab 99 көлігінде алды, ал үшінші орын Роберт Паркс пен Джерри Тобинге, Alfa Romeo GTV көлігінде берілді. Sno*Drift 1991 жылы қайтадан өткізілді, бірақ уақыт-жылдамдық-қашықтық бойынша ралли ретінде. Барлығы 14 команда қатысты, ал Джин Хендерсон мен Джим Микл BMW 325ix көлігінде жеңіске жетті. Осы команда келесі жылы да Sno*Drift жарысын жеңіп алды.

1990 жылдары ұлттық оқиға ретінде қалпына келтіру

Ұзақ үзілістен кейін Sno*Drift SCCA ұлттық жарысы ретінде қайтадан өткізілді, бірақ толық форматта емес, 60% көлемде, сонымен қатар 3 коэффициенті бар дивизиялық жарыс ретінде де есептелді. 1997 жылы Мичиган штатының Монтморенси округінде өткізілді, онда 27 қатысушы тіркелді, ал 21 жеңімпаз анықталды. Жалпы жеңімпаздар – Франк Спронгл мен Дэн Спронгл Audi S2 көлігінде, олардан кейін Стив Гинграс пен Билл Вестрик, сондай-ақ Кал Ландау мен Эрик Маркус Mitsubishi Eclipse көлігінде. 5-топтың жеңімпаздары – Майк Виллемюре мен Рене Виллемюре Volkswagen Beetle көлігімен, олардан кейін Майк Хёрст пен Линн Диллон Pontiac Sunbird көлігімен, ал Гейл Трусс пен Пол Трусс Chevrolet Citation көлігімен жүрді. 2-топтың жеңімпаздары – Джеральд Свит пен Стюарт Спарк Saab 99 EMS көлігімен, олардан кейін Уэйн Прочаска мен Аннет Прочаска Volkswagen Golf көлігімен, ал Арт Бурмейстер мен Рэнди Мур Volkswagen GTI көлігімен. Production GT класындағы жеңіске Стив Гинграс пен Билл Вестрик Mitsubishi Eclipse көлігімен ие болды, одан кейін Кал Ландау мен Эрик Маркус басқа бір Eclipse көлігімен, ал Брайан Пепп пен Дин Рашфорд Eagle Talon көлігімен жетті. Өндірістік класты Тед Охтаке мен Боб Мартиннің Ford Escort GT көлігі жеңіп алды, одан кейін Джей Ковалик пен Джефф Уилердің Honda Civic көлігі жеңіс тудырды. 1998 жылы жарысты өткізу жоспарланған, бірақ қаушатыра ауа райының салдарынан ол тоқтатылды. Sno*Drift 1999 жылы 60% ұлттық жарыс және 3 коэффициенті бар дивизиялық жарыс ретінде өткізілді. Жалпы жеңіс Том Оттей мен Пэм Макгарвиге Mazda 323 GTX көлігімен, одан кейін Джон Кемп пен Брайан Максвелл Audi 4000 Quattro көлігімен, ал Питер Лам мен Мэтт Честер Mitsubishi Lancer Evo IV көлігімен бәйгіеге ие болды. 5-топтың жеңімпаздары – Генри Кроликовски мен Синди Кроликовски Dodge Shadow GT көлігімен, олардан кейін Марк Утехт пен Дайан Сарджент Dodge Omni көлігімен, ал Джереми Баттс пен Питер Джейкобс Plymouth Arrow көлігімен жүрді. 2-топтың жеңімпаздары – Вейн мен Аннет Прочаскалар Volkswagen Golf көлігімен, олардан кейін Дэвид С. Цизмас пен Дэвид Л. Цизмас Suzuki Swift көлігімен, ал Арт Бурмейстер мен Рэнди Мур GTI көлігімен. Оттей мен Макгарви сонымен қатар Production GT класында жеңіске жетті, Крис Чизио мен Эрик Карлсон екінші орынды, ал Кал Ландау мен Эрик Маркус үшінші орынды иеленді, екеуі де Eclipse көліктерінде. Өндірістік кластағы жеңіс Volkswagen GTIs-тің екі жұбына тиді, біріншісін Карл Шейбл мен Гейл МакГайр, ал екіншісін Брайан Винсон мен Ричард Бильс жүргізді. Үшінші орынды Эван Моен мен Рональд Моен басқарған Plymouth Neon ACR көлігі бағындырды.

Толық ұлттық оқиғаға айналу

2000 жылы Sno*Drift толыққанды ұлттық шараға дейін жеткізілді. Ол SCCA ProRally сериясының құрамына кірді және раллидің барлық кезеңдерін қамтыды. Бұған қоса, екі SCCA ClubRally іс-шарасы өтті. Біріншісі, қарапайым Sno деп аталды, ралли кезеңдерінің бірінші бөлігін қамтыды және 2 коэффициенті бар клубтық ралли саналды, ал екіншісі, Drift деп аталды, қалған кезеңдерді қамтыды және 3 коэффициенті бар клубтық ралли ретінде есептелді. Бәсекелесушілер осы раллилердің кез келгеніне немесе барлығына қатысып, тиісті серияда ұпай жинауға құқылы болды.

Екі күндік шараға кеңейтілді

2002 жылы Sno*Drift екі күнге дейін ұзартылды, бірінші күні Sno клубының раллисі, екінші күні Drift өтті. 2003 жылы SCCA бұл іс-шараны «Жылдың ProRally» атағымен марапаттады. 2004 жылғы жарысқа күшті қар жауды.

Америка раллиіне көшу

2005 жылы SCCA ProRally және ClubRally ұйымдастыру және маркетингін Rally America, Inc. компаниясына берді, Sno*Drift 2005 жылғы күнтізбедегі алғашқы жарыс болып, Rally America ұйымы аясында өткізілген тұңғыш шара атанды.

Америка раллилер қауымдастығына ауысу

2018 жылдың соңында «Ралли Америка» жарысы тоқтатылғаннан кейін, бұл жарыс 2019 жылдан бастап Америка ралли қауымдастығының ұлттық чемпионатының құрамына енді.

Жеңімпаздар (1973 жылдан бері)

1973 Эрдхард Дам Джон Кэмпбелл Jeep Wagoneer
1974 Джин Хендерсон Кен Погю Jeep Wagoneer
1975 Скотт Харви, аға Уэйн Зиткус Dodge Ramcharger
1976–78 белгісіз
1979 Таисто Хейнонен Том Бургес Toyota Celica 2000 GT
1980 Гай Лайт Джим Брандт Jeep CJ 7
1981 Жан-Поль Перус Луи Беланже Peugeot 504
1982 Джон Баффум Том Гримшоу Audi Quattro
1983 Род Миллен Майкл Паррис Mazda RX 7
1984 Том Белл Мари-Жо Чизио Datsun 510
1985–90 өткізілмеді
1991 Джин Хендерсон Джим Микл BMW 325ix
1992 Джин Хендерсон Джим Микл BMW 325ix
1993–96 өткізілмеді
1997 Франк Шпронгл Дэн Шпронгл Audi Coupé S2
1998 Эль-Ниньо салдарынан тоқтатылды
1999 Томас Отти Памела МакГарви Mazda 323 GTX
2000 Пол Шонинэр Джеффри Беккер Hyundai Tiburon
2001 Пол Шонинэр Джеффри Беккер Hyundai Tiburon
2002 Франк Шпронгл Дэн Шпронгл Hyundai Elantra
2003 Дэвид Хиггинс Дэниел Барритт Mitsubishi Lancer Evo VIII
2004 Патрик Ричард Брайан Максвелл Subaru Impreza WRX
2005 Патрик Ричард Натали Ричард Subaru Impreza WRX
2006 Эндрю Комри Пикард Род Хендриксен Mitsubishi Lancer Evo IV
2007 Трэвис Пастрана Бьорн Кристиан Эдстрём Subaru Impreza STi N12
2008 Антуан Л’Эстаж Натали Ричард Hyundai Tiburon
2009 Трэвис Пастрана Бьорн Кристиан Эдстрём Subaru Impreza STi N14
2010 Трэвис Пастрана Бьорн Кристиан Эдстрём Subaru Impreza STi N14
2011 Трэвис Хансон Терри Хансон Subaru Impreza STi N12
2012 Дэвид Хиггинс Крейг Дрю Subaru Impreza STi N14
2013 Антуан Л’Эстаж Натали Ричард Mitsubishi Lancer Evo X
2014 Дэвид Хиггинс Крейг Дрю Subaru Impreza STi N14
2015 Дэвид Хиггинс Крейг Дрю Subaru WRX STI
2016 Пётр Фетела Доминик Ёзвиак Subaru Impreza WRX STi
2017 Аркадиуш Грушка Лукаш Вронски Mitsubishi Mirage RS Proto
2018 Дэвид Браун Майкл Браун Subaru Impreza RS
2019 Пётр Фетела Доминик Ёзвиак Ford Fiesta Proto
2020 Барри МакКенна Джеймс Фултон Ford Fiesta R5
2021 Трэвис Пастрана Рианон Гельсомино Subaru WRX STI
2022 Марк Пятковский Аарон Кресенти Subaru Impreza RS
2023 Брэндон Семенук Китон Уильямс Subaru WRX STI
2024 Брэндон Семенук Китон Уильямс Subaru WRX (VB)