Фред Коремацу: Американдық азаматтық құқықтар қозғалысының қайраткері
Fred Korematsu
Фред Коремацу: Япон-американдық құқық қорғаушы, Екінші дүниежүзілік соғыста япондықтарды тұтқындауға қарсылас. Сот шешімі кейіннен жойылды. Тарих, құқық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон-американдық азаматтық құқық қорғаушы (1919–2005)
Japanese American civil rights activist (1919–2005)
Фред Тойсабуро Корематсу (是松豊三郎) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапон-американдықтарды жабық лагерьлерге қамауға қарсылық көрсеткен американдық азаматтық құқық қорғаушы. Жопон императорлық теңіз күштері Перл-Харборға шабуыл жасағаннан кейін, президент Франклин Д. Рузвельт 9066-шы жарлыққа қол қойды, ол Батыс жағалауда тұратын жапон тегіндес адамдарды үйлерінен шығарып, міндетті түрде тұтқындау лагерьлеріне қамауға рұқсат берді. Бірақ Корематсу бұл жарлыққа наразылық білдіріп, қашқынға айналды. Рузвельттің жарлығының заңдылығы АҚШ Жоғарғы Сотында «Корематсу АҚШ-қа қарсы» (1944) ісінде расталды. Дегенмен, Корематсудың жабық лагерьден қашуға тырысқаны үшін шығарылған үкімі, соғыс кезінде АҚШ үкіметі соттан жасырып келген жаңа дәлелдердің анықталғаннан кейін, төрт он жылдан соң АҚШ округтік сотында күшін жойды. Соңында, «Корематсу» шешімі шамамен жеті жылдан кейін «Трамп Гавайиге қарсы», 585 АҚШ (2018) ісінде қайта қаралып, жойылды. Азаматтық құқық қорғаушы ретіндегі өмірін еске алу мақсатында, «Фред Корематсу – Азаматтық бостандықтар және Конституция күні» алғаш рет оның 92-ші туған күні, 2011 жылдың 30 қаңтарында Калифорния штатында тойланды. Бұл АҚШ-та азиялық американдықтарға арналған алғашқы ресми мереке болды. 2015 жылы Вирджиния штаты да әр жылдың 30 қаңтарын Фред Корематсу күні ретінде тұрақты түрде мойындау туралы заң қабылдады. Фред Т. Корематсу институты 2009 жылы құрылды. Институт Корематсудың азаматтық құқықтар қорғаушы ретіндегі мұрасын жалғастыру үшін, барлық қауымдастықтардың азаматтық бостандықтарын қорғау және оларды насихаттау жөніндегі жұмыстарды жүзеге асыруда.
Fred Toyosaburo Korematsu (是松豊三郎) was an American civil rights activist who resisted the internment of Japanese Americans during World War II. Shortly after the Imperial Japanese Navy launched its attack on Pearl Harbor, President Franklin D. Roosevelt issued Executive Order 9066, which authorized the removal of individuals of Japanese ancestry living on the West Coast from their homes and their mandatory imprisonment in incarceration camps, but Korematsu instead challenged the orders and became a fugitive. The legality of Roosevelt's order was upheld by the Supreme Court of the United States in Korematsu v. United States (1944). However, Korematsu's conviction for evading internment was overturned four decades later in US District Court, after the disclosure of new evidence challenging its necessity, which had been withheld from the courts by the U. S. government during the war. Eventually, the Korematsu ruling itself was overturned about seventy four years later in Trump v. Hawaii, 585 U. S. (2018). To commemorate his journey as a civil rights activist posthumously, "Fred Korematsu Day of Civil Liberties and the Constitution" was observed for the first time on his 92nd birthday, January 30, 2011, by the state of California, the first such commemoration for an Asian American in the United States. In 2015, Virginia passed legislation to make it the second state to permanently recognize each January 30 as Fred Korematsu Day. The Fred T. Korematsu Institute was founded in 2009 to carry on Korematsu's legacy as a civil rights advocate by educating and advocating for civil liberties for all communities.
Жастық шақ
Фред Тойосабуро Корематсу 1919 жылғы 30 қаңтарда Калифорния штатының Окленд қаласында дүниеге келді. Ол 1905 жылы АҚШ-қа көшіп келген жапондық ата-анасы Какусабуро Корематсу мен Коцуи Аокитің төрт ұлының үшіншісі еді. Корематсу туғаннан бастап тұтқындалғанға дейін Оклендте тұрып келді. Ол мемлекеттік мектептерде оқыды, Кастлемонт орта мектебінің (Окленд, Калифорния) теннис және жүзу командаларына қатысты, сондай-ақ жақын орналасқан Сан-Леандро, Калифорниядағы отбасылық гүл шаруашылығында жұмыс істеді. Оқушы кезінде АҚШ армиясының офицері Корематсудың жапондық емес достарына әскери жарнама таратып жатқанда расизмге ұшырады. Офицер Корематсуға: «Бізге сені қабылдамауға бұйрық берілді», – деді. Тіпті оның сүйіктісі Ида Боитаноның итальяндық ата-аналары да жапондықтардың ақ адамдармен теңдес емес екенін және араласуға лайық емес екенін ойлады.
Fred Toyosaburo Korematsu was born in Oakland, California, on January 30, 1919, the third of four sons to Japanese parents Kakusaburo Korematsu and Kotsui Aoki, who immigrated to the United States in 1905. Korematsu resided continuously in Oakland from his birth until the time of his arrest. He attended public schools, participated in the Castlemont High School (Oakland, California) tennis and swim teams, and worked in his family's flower nursery in nearby San Leandro, California. He encountered racism in high school when a U. S. Army recruiting officer was handing out recruiting flyers to Korematsu's non Japanese friends. The officer told Korematsu, "We have orders not to accept you." Even his girlfriend Ida Boitano's Italian parents felt that people of Japanese descent were inferior and unfit to mix with white people.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылғы Селективті оқыту және қызмет туралы заңға сәйкес әскери қызметке шақырылған кезде Корематсуды АҚШ Әскери-теңіз күштері асқазан жарасы болғандықтан ресми түрде қабылдамады, бірақ оның жапондық тегіне байланысты қабылдамағанын күдіктенеді. Оның орнына ол қорғаныс күштеріне көмектесу үшін дәнекерлеуші болып оқыды. Алдымен ол кеме жасаушылықта дәнекерлеуші болып жұмыс істеді. Бір күні жұмысқа келгенде, оның жұмыс кестесі жоқ екенін көрді; әріптестері оған жапондық екендігі сондықтан онда жұмыс істеуге рұқсат етілмейтінін асығыс түсіндірді. Содан кейін ол жаңа жұмыс тапты, бірақ бастығы ұзақ демалыстан оралған соң бір аптадан кейін жұмыстан шығарылды. Бұл оларды интернациялау лагерлеріне көшіруге дайындық шаралары болды. Корематсу еуропалыққа ұқсау үшін көз жасына пластикалық операция жасады, атын Клайд Сара деп өзгертті және өзінің испан және гавайлік тегінен екенін мәлімдеді. 1942 жылдың 3 мамырында генерал Девитт жапон-американдықтарға 9 мамырда жиналыс орталықтарына хабарлап, интернациялау лагерлеріне көшірілуге дайындалуға бұйрық бергенде, Корематсу бас тартты және Окленд аймағында жасырынды. 1942 жылдың 30 мамырында Сан-Леандродағы көше бұрышында тұтқындалып, Сан-Францискодағы түрмеге қамалды. Корематсу тұтқындалғаннан кейін көп ұзамай Калифорнияның солтүстігіндегі Америка Азаматтық Бостандықтары Одағының директоры Эрнест Безиг одан оның ісін жапон-американдықтардың интернациялауының заңдылығын тексеру үшін пайдалануға келісе ме деп сұрады. Корематсу келісті және азаматтық құқықтарды қорғаушы адвокат Уэйн М. Коллинз тағайындалды. Бірақ ACLU ұлттық ұйымы Безигке, өзінің аудандық директорына, Корематсу ісімен күреспеуге кеңес берді, өйткені ACLU-ның көптеген жоғары лауазымды мүшелері президент Рузвельтке жақын болды және ACLU соғыс уақытында жағымсыз пікірге ие болғысы келмеді. Безиг бұған қарамастан Корематсу ісін қабылдауды шешті. Корематсу "адамдардың әділ сотталуы керек және демократиялық жолмен өздерінің адалдығын сотта қорғау мүмкіндігіне ие болуы керек, өйткені осы жағдайда адамдар әділ сотсыз түрмеге қамалды" деп ойлады. 1942 жылдың 12 маусымында Корематсудың сотқа қатысу күні белгіленді және 5000 доллар кепілдік берілді. Корематсу сотқа қатысқаннан кейін 18 маусымда Безиг кепілдік төледі және олар екеуі кетуге тырысты. Әскери полициямен кездескенде Безиг Корематсуға олармен бірге баруын айтты. Әскери полиция Корематсуды Президиоға алып барды. Корематсу 1942 жылдың 8 қыркүйегінде федералды сотта №503 қоғамдық заңды бұзғаны үшін сотталды, бұл заң 9066 жарлығының негізінде шығарылған әскери бұйрықтарды бұзуды қылмыстық қылмыс деп таныды, және бес жылға шартты түрде босатылды. Ол сот залынан алынып, Танфоран жиналыс орталығына қайтарылды, содан кейін ол және оның отбасы Топаздағы Орталық Юта соғыс көшіру орталығына орналастырылды. Білікті емес жұмысшы ретінде ол лагерде сегіз сағаттық жұмыс үшін айына 12 доллар ғана алуға құқылы болды (1942 жылы 12 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең). Ол бір шаммен жылқы қорасына орналастырылды және кейін "түрме бұдан жақсы" деді. Кейбіреулер Корематсудың әрекеттерін мақтады, ал басқалары сынға алды. Батыс жағалауда тұратын көптеген жапондықтар, соның ішінде Жапон-американдық азаматтар лигасының мүшелері, америкалықтар ретінде адалдығын дәлелдеу үмітімен үкіметтің интернациялау бұйрығына қызмет етті. Сондықтан Корематсу үкіметтік бұйрыққа қарсылық көрсеткені үшін кемсітілді және көптеген жапон-американдықтардың көзінде тіпті қауіпті де саналып, жазықсыз жазаланды. Корематсудың отбасы Топаз лагеріне көшірілгенде, ол өзін оқшауланған сезінді, өйткені оның тұтқынға алынған отандастары оны таныды және олардың көпшілігі, егер олар онымен сөйлессе, олар да алауыздық тудырушылар ретінде қарастырылады деп ойлады. Содан кейін Корематсу АҚШ Апелляциялық сотына шағымданып, 1943 жылдың 27 наурызында қайта қарауға рұқсат берілді, бірақ 1944 жылдың 7 қаңтарында бастапқы үкімді күшінде қалдырды. Ол тағы да шағымданып, істі АҚШ Жоғарғы Сотына жеткізді, ол 1944 жылдың 27 наурызында қайта қарауға келісті. 1944 жылдың 18 желтоқсанында судья Хьюго Блэк жазған 6-3 дауыспен Сот конституциялық тұрғыдан күдікті болса да, "төтенше және қауіпті" жағдайларда мәжбүрлі шеттетуді ақтады деп шешті. Алайда, 1944 жылдың желтоқсанында Сот сонымен бірге Мицуе Эндо ісін қарап, Әділет министрлігі мен Соғыс көшіру басқармасы Эндоның "әділ және заңды ұстанатын азамат" екенін мойындағандықтан оны лагерьден босатуға бұйрық берді және адал азаматтарды адал емес азаматтардан бөлу үшін қажетті уақыттан артық ұстауға ешқандай құқық жоқ екенін мәлімдеді. Эндо ісі Корематсу ісі сияқты бастапқы көшірудің конституциялық екендігін қарастырмады.
When called for military duty under the Selective Training and Service Act of 1940, Korematsu was formally rejected by the U. S. Navy due to stomach ulcers, but it is believed that he was actually rejected on the basis of his Japanese descent. Instead, he trained to become a welder in order to contribute his services to the defense effort. First, he worked as a welder at a shipyard. He went in one day to find his timecard missing; his coworkers hastily explained to him that he was Japanese so therefore he was not allowed to work there. He then found a new job, but was fired after a week when his supervisor returned from an extended vacation to find him working there. in preparation for their eventual evacuation to internment camps. Korematsu underwent plastic surgery on his eyelids in an unsuccessful attempt to pass as a Caucasian, changed his name to Clyde Sarah and claimed to be of Spanish and Hawaiian heritage. When on May 3, 1942, General DeWitt ordered Japanese Americans to report on May 9 to Assembly Centers as a prelude to being removed to the internment camps, Korematsu refused and went into hiding in the Oakland area. He was arrested on a street corner in San Leandro on May 30, 1942, and held at a jail in San Francisco. Shortly after Korematsu's arrest, Ernest Besig, the director of the American Civil Liberties Union in northern California, asked him whether he would be willing to use his case to test the legality of the Japanese American internment. Korematsu agreed, and was assigned civil rights attorney Wayne M. Collins. But the national ACLU in fact argued for Besig, its own district director, not to fight Korematsu's case, since many high ranking members of the ACLU were close to President Roosevelt and the ACLU didn't want to be viewed negatively during a time of war. Besig decided to take Korematsu's case despite this. Korematsu felt that "people should have a fair trial and a chance to defend their loyalty at court in a democratic way, because in this situation, people were placed in imprisonment without any fair trial". On June 12, 1942, Korematsu had his trial date and was given $5,000 bail After Korematsu's arraignment on June 18, 1942, Besig posted bail and he and Korematsu attempted to leave. When met by military police, Besig told Korematsu to go with them. The military police took Korematsu to the Presidio. Korematsu was tried and convicted in federal court on September 8, 1942, for a violation of Public Law No. 503, which criminalized the violations of military orders issued under the authority of Executive Order 9066, and was placed on five years' probation. He was taken from the courtroom and returned to the Tanforan Assembly Center, and thereafter he and his family were placed in the Central Utah War Relocation Center in Topaz, Utah. As an unskilled laborer, he was eligible to receive only $12 per month (12.0 in 1942 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) for working eight hour days at the camp. He was placed in a horse stall with a single light bulb, and later said "jail was better than this". Some hailed, but others criticized, Korematsu's actions. Many Japanese residents living on the West Coast cooperated with the government internment order, hoping to prove their loyalty as Americans, including members of the Japanese American Citizens League. Korematsu was thus disdained for his opposition to a government order, and was even seen as a threat in the eyes of many Japanese Americans. When Korematsu's family was moved to the Topaz internment camp, he later recalled feeling isolated because his imprisoned compatriots recognized him and many, if not most, of them felt that if they talked to him they would also be seen as troublemakers. Korematsu then appealed to the U. S. Court of Appeals, which granted review on March 27, 1943, but upheld the original verdict on January 7, 1944. He appealed again and brought his case to the United States Supreme Court, which granted review on March 27, 1944. On December 18, 1944, in a 6–3 decision authored by Justice Hugo Black, the Court held that compulsory exclusion, though constitutionally suspect, was justified during circumstances of "emergency and peril". However, the Court also decided Ex parte Endo in December 1944 to grant Mitsuye Endo her liberty from the camps because the Department of Justice and War Relocation Authority conceded that Endo was a "loyal and law abiding citizen" and that no authority existed for detaining loyal citizens longer than necessary to separate the loyal from the disloyal. Endo's case did not address the question of whether the initial removal itself was constitutional, as did Korematsu's case.
Ересектің кейінгі өмірі және өтемақы
Юта штатындағы лагерден босатылғаннан кейін, Корематсу шығысқа көшіп кетуге мәжбүр болды, себебі заң бұрынғы тұтқындарға батысқа қарай қайта оралуға рұқсат бермеді. Ол Солт-Лейк-Ситиге (Юта штаты) көшіп, онда нәсілшілдікке қарсы күресті. Ол жапондықтар арасындағы теңсіздіктер әлі де бар екенін білді, өйткені оларды күнделікті өмірінде сезінді. Солт-Лейк-Ситиде су резервуарларын жөндеу жұмысын тауып, үш айдан кейін ақ нәсілді әріптестерінен екі есе аз жалақы алатынын білді. Бұл әділ емес екенін басшысына айтып, тең жалақы сұрады, бірақ басшысы оны полицияға шақырып, жапондық болғандықтан тұтқындауға тырысады деп қорқытты. Сондықтан ол жұмыстан кетті. Осы оқиғадан кейін Корематсу үмітін жоғалтып, отыз жылдан астам уақыт бойы үндемеді. Оның қызы әкесінің не істегенін тек орта мектепте оқығанда ғана білді. Питер Айронс: «Корематсу Жоғарғы Сотта жеңілгендігі үшін, түрмеге қамауға алуға өзінің кінәлі екенін сезінді» деді. Ол кіші інісі тұратын Детройтқа (Мичиган штаты) көшіп, 1949 жылға дейін суретші болып жұмыс істеді. 1946 жылдың 12 қазанында Детройтта Кэтрин Пирсонға үйленді. 1949 жылы анасы ауырғандықтан, Оуклендке отбасына қонаққа барды. Қалуға ниеттенбеген, бірақ Кэтрин алғашқы баласы, Каренге жүкті болғаннан кейін шешім қабылдады. 1950 жылы қызы, ал 1954 жылы Кен дүниеге келді. 1976 жылы президент Джеральд Форд 9066-шы жарлықты ресми түрде тоқтатып, интернациялау үшін кешірім сұрап жариялады: «Біз қазір білуіміз керек нәрсені білеміз – эвакуациялау дұрыс емес еді, бірақ жапондық американдықтар адал американдықтар болды және болып табылады. Жауынгерлік майданда да, ел ішінде де жапондық американдықтардың есімдері біздің ортақ мемлекетіміздің әл-ауқаты мен қауіпсіздігі үшін жасаған құрбандықтары мен үлестері үшін тарихқа жазылып, жазыла береді». 1980 жылы президент Джимми Картер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапондық американдықтардың тұтқындалуын тексеру үшін арнайы комиссия тағайындады. Комиссия шешімдердің «расизм, соғыс психозы және саяси басшылықтың жетіспеушілігі» салдарынан қабылданғанын анықтады. 1988 жылы президент Рональд Рейган 1988 жылғы Азаматтық бостандықтар туралы заңға қол қойды, оны өкіл Норман Минета мен сенатор Алан К. Симпсон демеушілік етті. Заң әрбір тірі тұтқынға 20 000 доллар көлемінде, барлығы 1,2 миллиард доллар қаржылық өтемақы қарастырды. 1980-ші жылдардың басында интернациялау туралы кітапты зерттеу кезінде заңгер және Калифорния университетінің Сан-Диего профессоры Питер Айронс, Корематсудың АҚШ-қа қарсы Жоғарғы Сотта дауласқан АҚШ Бас прокуроры Чарльз Фахи Федералдық тергеу бюросы мен әскери барлау қызметінен жапондық американдық азаматтар қауіпсіздікке қауіп төндірмейтінін растаған есептерді әдейі жасырғанын анықтады. Бұл құжаттар әскерилердің Жоғарғы Сотқа өтірік айтқанын және үкіметтік адвокаттардың ерікті түрде жалған дәлелдер келтіргенін көрсетті. Айронс Жоғарғы Соттың шешімі негізсіз мәлімдемелерге, бұрмалауларға және жаңылыс тұжырымдарға негізделгендіктен жарамсыз деп қорытындылады. 1983 жылдың 10 қарашасында Сан-Францискодағы АҚШ аудандық сотының судьясы Мэрилин Холл Патель үкімді ресми түрде жоққа шығарды. Корематсу судья Пательдің алдында: «Мен үкімет өзінің қателігін мойындап, бұл ешқашан американдық азаматқа, кез келген нәсіліне, дініне немесе түсіне қайталанбауы үшін бірдеңе жасағанын көргім келеді» деді. Ол сондай-ақ: «Егер біреу кешірім жасаса, онда мен үкіметке жапондық американдықтарға жасағандары үшін кешірім жасауым керек» деді. Айронс сот барысында Корематсудың соңғы сөзін ол естіген ең күшті сөз деп сипаттады. Ол бұл сөздерді 1963 жылы Мартин Лютер Кингтің «Менің арманым бар» сөйлесімен теңеді. Патель судьясының шешімі Корематсудың атын ақтады, бірақ Жоғарғы Соттың шешімін жоққа шығара алмады. Президент Билл Клинтон 1998 жылы Корематсуға АҚШ-тың ең жоғары азаматтық наградасы – Президенттік бостандық медалін табыс етті. Ол: «Біздің елдің әділдікке ұдайы ұмтылу тарихында қарапайым азаматтардың кейбір есімдері миллиондаған жандарды білдіреді: Плесси, Браун, Паркс. Бүгін біз осы құрметті тізімге Фред Корематсудың есімін қосамыз» деді. Сол жылы Корематсу Сан-Францискодағы жыл сайынғы «Шершін гүлдер фестивалі» шеруінің бас маршалы болды. Оуклендтегі Бірінші пресвитериан шіркеуінің мүшесі және қарттарының бірі Корематсу Сан-Леандро Льви клубының президенті болып екі рет сайланды және 15 жыл бойы Сан-Франциско шығанағындағы «Жас сарбаздар» ұйымымен ерікті болып жұмыс істеді. 1988 жылы Аламеда округінің адвокаттар қауымдастығы Корематсуға Американдық адвокаттар қауымдастығының «Бостандық қоңырауы» сыйлығын табыс етті. 2001 жылдың 11 қыркүйегінен кейін Корематсу АҚШ үкіметінің жапондық американдықтарға жасағандай, Таяу Шығыс шығу тегі бар адамдарға да сондай жағдайды қайталамауы керектігі туралы айтты. Гуантанамо коркынышында ұзақ уақыт тұтқындалғандарға қатысты Корематсу Жоғарғы Сотқа екі amicus curiae брифін жіберіп, жапондық интернациялаудың қателіктерін қайталамауға шақырды. Ол 2003 жылдың қазанында Жоғарғы Сотқа шағымданылған екі іс үшін – Шафик Расул v. Джордж У. Буш және Халед А. Ф. Аль Ода v. Америка Құрама Штаттары үшін бірінші amicus curiae брифін жазды. Моррисон & Фоерстер LLP фирмасының адвокаттары Артуро Дж. Гонсалес және Сильвия М. Сокол, сондай-ақ Keker & Van Nest LLP фирмасының адвокаттары Джон Б. Стритер және Эуми К. Ли бұл amicus curiae брифін жұмысына қатысты. Бұл брифінде Корематсу Жоғарғы Сотты азаматтық бостандықтарды шектеу ешқашан, АҚШ тарихында ешқашан ақталуы мүмкін емес екенін ескертті. Сонымен қатар, Корематсу АҚШ тарихында үкіметтің конституциялық билігін асырып кеткен нақты жағдайлар туралы мысалдар келтірді, оның ішінде 1798 жылғы «Шет елдіктер және бүлікшілдер туралы заңдар» және Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі жапондық интернациялау. Корематсу президент Джордж У. Буш әкімшілігіне, Гуантанамо коркынышында тұтқындарды олардың азаматтық бостандықтарын шектеу арқылы қамауға алғанына сын көзбен қарады, бірақ жауап берушінің пікірінше, бұл «әскери қажеттілік» кезінде жасалды. Сол сияқты, 2004 жылдың сәуір айында Сан-Франциско адвокаттар қауымдастығы, Азия құқықтық бюросы, Үлкен шығанақ аймағының Азия-американдық адвокаттар қауымдастығы, Азия-Тынық мұхиты аймағының құқықтық көмегі және Жапондық-американдық азаматтар лигасымен бірлесіп жазылған екінші amicus curiae брифінінде Корематсу Дональд Рамсфельд v. Хосе Падилла ісіне жауап берді. Бұл amicus брифінін жасауға Минами, Лью және Тамаки LLP фирмасының адвокаттары Джеффри Р. Стоун және Дейл Минами, сондай-ақ Бреннан әділет орталығының Эрик К. Ямамото және Стивен Дж. Шульхофер, Cravath, Swaine & Moore LLP фирмасының Эван Р. Чеслер қатысты. Amici curiae-нің мүдделерін білдіруі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Фред Корематсудың заңсыз түрде ұсталғандығы мен 9/11 оқиғасынан кейін Хосе Падилланың ұсталғандығының ұқсастығын, сондай-ақ американдық үкіметті өткен қателіктерді қайталамауға ескертіп, баса көрсетті. Ол «жапондық американдықтар үшін толық әділдік тек біз дағдарыс кезінде де, әділеттілікке және заңға деген міндеттілігімізді ең бастысы сақтауымызды түсінгенде ғана келеді» деп сенді. 2001 жылдан қайтыс болғанға дейін Корематсу Конституциялық жобаның екі партиялық Бостандық және қауіпсіздік комитетінде қызмет етті. 2004 жылы нәсілдік бейнелеу туралы пікір білдірген ол: «Ешкімді тыңшы немесе террористке ұқсас болғандықтан ғана тұтқындамау керек. Егер жапондық американдықтардың интернациялауынан бұл сабақ алынбаса, онда демократиямыз үшін бұл өте қауіпті кезең».
After being released from the camp in Utah, Korematsu had to move east since the law would not allow former internees to move back westward. He moved to Salt Lake City, Utah, where he continued to fight racism. He still knew there were inequalities among the Japanese, since he experienced them in his everyday life. He found work repairing water tanks in Salt Lake City, but after three months on the job, he discovered he was being paid half of what his white coworkers were being paid. He told his boss that this was unfair and asked to be paid the same amount, but his boss only threatened to call the police and try to get him arrested just for being Japanese, so he left his job. After this incident, Korematsu lost hope, remaining quiet for over thirty years. His own daughter did not find out about what her father did until she was in high school. Peter Irons said that Korematsu "felt responsible for the internment in a sort of backhanded way, because his case had been lost in the Supreme Court." He moved to Detroit, Michigan, where his younger brother lived, and where he worked as a draftsman until 1949. He married Kathryn Pearson in Detroit on October 12, 1946. They returned to Oakland to visit his family in 1949 because his mother was ill. They did not intend to stay, but decided to after Kathryn became pregnant with their first child, Karen. His daughter was born in 1950, and a son, Ken, in 1954. In 1976, President Gerald Ford signed a proclamation formally terminating Executive Order 9066 and apologizing for the internment, stated: "We now know what we should have known then—not only was that evacuation wrong but Japanese Americans were and are loyal Americans. On the battlefield and at home the names of Japanese Americans have been and continue to be written in history for the sacrifices and the contributions they have made to the well being and to the security of this, our common Nation." In 1980, President Jimmy Carter appointed a special commission to investigate the internment of Japanese Americans during World War II, which concluded that the decisions to remove those of Japanese ancestry to prison camps occurred because of "race prejudice, war hysteria, and a failure of political leadership". In 1988, President Ronald Reagan signed the Civil Liberties Act of 1988 which had been sponsored by Representative Norman Mineta and Senator Alan K. Simpson. It provided financial redress of $20,000 for each surviving detainee, totaling $1.2 billion. In the early 1980s, while researching a book on internment cases, lawyer and University of California, San Diego professor Peter Irons came across evidence that Charles Fahy, the Solicitor General of the United States who argued Korematsu v. United States before the Supreme Court, had deliberately suppressed reports from the Federal Bureau of Investigation and military intelligence which concluded that Japanese American citizens posed no security risk These documents revealed that the military had lied to the Supreme Court and that government lawyers had willingly made false arguments Irons concluded that the Supreme Court's decision was invalid since it was based on unsubstantiated assertions, distortions and misrepresentations Along with a team of lawyers headed by Dale Minami, Irons petitioned for writs of error coram nobis with the federal courts, seeking to overturn Korematsu's conviction. On November 10, 1983, Judge Marilyn Hall Patel of U. S. District Court in San Francisco formally vacated the conviction. Korematsu testified before Judge Patel, "I would like to see the government admit that they were wrong and do something about it so this will never happen again to any American citizen of any race, creed, or color." He also said, "If anyone should do any pardoning, I should be the one pardoning the government for what they did to the Japanese American people." Irons described Korematsu's ending statement during the case as the most powerful statement he'd ever heard from anyone. He found the statement as empowering as Martin Luther King Jr.'s 1963 "I Have a Dream" speech. Judge Patel's ruling cleared Korematsu's name, but was incapable of overturning the Supreme Court's decision. President Bill Clinton awarded the Presidential Medal of Freedom, the highest civilian honor in the United States, to Korematsu in 1998, saying, "In the long history of our country's constant search for justice, some names of ordinary citizens stand for millions of souls: Plessy, Brown, Parks to that distinguished list, today we add the name of Fred Korematsu." That year, Korematsu served as the Grand Marshal of San Francisco's annual Cherry Blossom Festival parade. A member and Elder of the First Presbyterian Church of Oakland, Korematsu was twice President of the San Leandro Lions Club, and for 15 years a volunteer with Boy Scouts of America, San Francisco Bay Council. In 1988, the Alameda County Bar Association presented Korematsu with the American Bar Association Liberty Bell Award. Korematsu spoke out after September 11, 2001, on how the United States government should not let the same thing happen to people of Middle Eastern descent as what happened to Japanese Americans. When prisoners were detained at Guantanamo Bay for too long a period, in Korematsu's opinion, he filed two amicus curiae briefs with the Supreme Court and warned them not to repeat the mistakes of the Japanese internment. He wrote the first of these amicus briefs in October 2003 for two cases appealed before the Supreme Court of the United States, Shafiq Rasul v. George W. Bush and Khaled A. F. Al Odah v. United States of America. Attorneys Arturo J. Gonzalez and Sylvia M. Sokol of Morrison & Foerster LLP, and Jon B. Streeter and Eumi K. Lee of Keker & Van Nest LLP, worked on the amicus curiae brief. In the brief, Korematsu warned the Supreme Court that the restriction of civil liberties can never be justified, and had never been justified in the history of the United States. Furthermore, Korematsu provided examples of specific cases in American history in which the government exceeded constitutional authority, including the Alien and Sedition Acts of 1798 and the Japanese internment of World War II. Korematsu thus reacted critically to the administration of President George W. Bush, who imprisoned detainees in Guantanamo Bay by restricting their civil liberties albeit in a time of, according to the respondent, "military necessity". Similarly, in his second amicus brief, written in April 2004 with the Bar Association of San Francisco, the Asian Law Caucus, the Asian American Bar Association of the Greater Bay Area, Asian Pacific Islander Legal Outreach and the Japanese American Citizens League, Korematsu responded to Donald Rumsfeld v. Jose Padilla. The following attorneys worked on the amicus brief: Geoffrey R. Stone and Dale Minami of Minami, Lew, and Tamaki LLP; Eric K. Yamamoto, Stephen J. Schulhofer of the Brennan Center for Justice; and Evan R. Chesler of Cravath, Swaine & Moore LLP. The amici curiae's statement of interest emphasized the similarity of the unlawful detainment of Fred Korematsu during World War II and that of Jose Padilla following the events of 9/11, and warned the American government of repeating mistakes of the past. He believed that "full vindication for the Japanese Americans will arrive only when we learn that, even in times of crisis, we must guard against prejudice and keep uppermost our commitment to law and justice." From 2001 until his death, Korematsu served on the Constitution Project's bipartisan Liberty and Security Committee. Discussing racial profiling in 2004, he warned, "No one should ever be locked away simply because they share the same race, ethnicity, or religion as a spy or terrorist. If that principle was not learned from the internment of Japanese Americans, then these are very dangerous times for our democracy."
Өлім
Фред Корематсу 2005 жылғы 30 наурызда Калифорния штатының Марин округінде, қызының үйінде тыныс алу жетіспеуден қайтыс болды. Корематсудың соңғы айтқан сөздерінің бірі: "Мен үкіметімнің маған осылай қатысқанын ешқашан ұмытпаймын. Еліміздің жауындай көрінетін адамдарға осылай болмасын деп шынайы үміттенемін". Корематсу Маунтин-Вью зиратында жерленді.
Fred Korematsu died of respiratory failure at his daughter's home in Marin County, California, on March 30, 2005. One of the last things Korematsu said was, "I'll never forget my government treating me like this. And I really hope that this will never happen to anybody else because of the way they look, if they look like the enemy of our country." Korematsu was buried at the Mountain View Cemetery.
Мұра
Фред Т. Корематсу институты Корематсудың атын ел бойынша мұғалімдер мен қоғамдық лидерлермен оның ісін жалғастыру үшін пайдаланады, Корематсудың әділет және азаматтық бостандықтар жолындағы күресін қолдайды. Институтта "Қорғаушы бастамасы" және "Тұрғын үйсіздердің құқықтарын қорғау жобасы" орналасқан. 2011 жылдың 24 мамырында АҚШ-тың әрекет етуші Бас прокуроры Нил Катиал Азиялық америкалықтар мен Тынық мұхиты аралдарының мұра айына арналған Әділет министрлігінің Ұлы залында негізгі сөз сөйледі. 20 мамырда жариялаған мәлімдемелерін дамыта келе, Катиал Әділет министрлігінің 1942 жылғы этикалық қателігін алғаш рет ашық мойындады. Ол Корематсу ісін және Гордон Хирабаяши ісін сияқты Жоғарғы Сот алдында іс жүргізу кезінде "ерекше сенімге" ие болуға ұмтылатын Бас прокуратура кеңсесінің беделіне нұқсан келтіретін жайттар ретінде атады, сондай-ақ АҚШ үкіметінің әрбір іс бойынша позициясын қорғайтын кезде абсолютті шыншылдықтың қажеттілігін "еске саларлық маңызды фактор" деп бағалады. 2018 жылы "Трампқа қарсы Гавайи" ісінде Жоғарғы Сот Корематсу ісінің бұрыс шешілгенін және "адамгершілік тұрғысынан жағымсыз" екенін айтты, бірақ оны ресми түрде жоққа шығармады. Сан-Леандро орта мектебінің қосалқы кампусы Корематсудың құрметіне Фред Т. Корематсу кампусы деп аталды. Калифорния штатының Окленд қаласындағы Discovery Academy бастауыш мектебі Фред Т. Корематсу Discovery Academy деп қайта аталды. Портола орта мектебі бұрынғы Кастро бастауыш мектебінің орнында, Эль-Серрито қаласында Фред Т. Корематсу орта мектебі деп аталды. 1988 жылы Сан-Хосе қаласындағы бір көшеге Корематсу соты деген ат берілді. Сан-Хосе федералды ғимаратының алдында Корематсуның қола рельефі орнатылған. Оның атымен берілетін сыйлықтардың қатарында Аламеда округінің адвокаттар қауымдастығының ABA Liberty Bell сыйлығы және American Muslim Voices Korematsu Civil Rights Award бар. 2010 жылдың 23 қыркүйегінде Калифорния штатының губернаторы Арнольд Шварценеггер Азиялық америкалық үшін АҚШ-та алғаш рет әр жылдың 30 қаңтарын Фред Корематсу Азаматтық бостандықтар және Конституция күні деп белгілейтін заңға қол қойды. Сан-Францискодағы азаматтық құқықтарды қорғау ұйымы "Азия заң тобы" да осы күнді мерекеледі. Шараға М. Джесси Джексонның сөз сөйлеуі және "Эмми" сыйлығын жеңіп алған "Азаматтық бұзушылықтар мен құқықтар: Фред Корематсу тарихы" фильмінің көрсетілімі кірді. 2015 жылы Вирджиния штаты 2016 жылдан бастап 30 қаңтарды "Фред Корематсу Азаматтық бостандықтар және Конституция күні" деп белгіледі. 2010 жылдан бері Гавайи, Юта, Джорджия, Иллинойс, Пенсильвания, Оңтүстік Каролина, Мичиган және Флорида штаттары "Фред Корематсу Азаматтық бостандықтар және Конституция күнін" атап өтеді. Корематсу Смитсоновтың Ұлттық портрет галереясындағы "Әділет үшін күрес" тұрақты көрмесіндегі алғашқы азиялық америкалық болды. 2017 жылдың 30 қаңтарында, оның 98 жылдығын мерекелеу үшін Корематсу Google Doodle-дің бас бетінде көрсетілді. 2017 жылдың 19 желтоқсанында Нью-Йорк қалалық кеңесі жыл сайынғы Фред Т. Корематсу Азаматтық бостандықтар және Конституция күнін 30 қаңтар деп белгілейтін қаулыны бірауыздан қабылдады. Қаулының негізгі демеушісі - Квинс округінен келген Кеңес мүшесі Дэниел Дромм. 2021 жылдың 27 қазанында Корематсу Рузвельт институтынан өмір бойына жетістіктері үшін медаль алды.
The Fred T. Korematsu Institute carries Korematsu's name to continue his work with teachers and community leaders across the country to promote Korematsu's fight for justice and civil liberties. and houses The Defender Initiative and the Homeless Rights Advocacy Project. On May 24, 2011, U. S. Acting Solicitor General Neal Katyal delivered the keynote speech at the Department of Justice's Great Hall marking Asian American and Pacific Islander Heritage Month. Developing comments he had posted officially on May 20, Katyal issued the Justice Department's first public confession of its 1942 ethics lapse. He cited the Korematsu case and the similar precedent of Gordon Hirabayashi as blots on the reputation of the Office of the Solicitor General, which aspires to deserve "special credence" when pleading cases before the Supreme Court, and thus "an important reminder" of the need for absolute candor in arguing the United States government's position on every case. In 2018, in Trump v. Hawaii, the Supreme Court expressly declared that Korematsu's case was wrongly decided and "morally repugnant", but did not formally overrule it. The auxiliary campus at San Leandro High School is named the Fred T. Korematsu Campus in honor of Korematsu. The Discovery Academy elementary school in Oakland, California, was renamed Fred T. Korematsu Discovery Academy. Portola Middle School was renamed The Fred T Korematsu Middle School in El Cerrito, California, at the new campus location formerly Castro Elementary School site. In 1988, a street in San Jose, California was renamed Korematsu Court. There is a Korematsu bronze relief in front of the San Jose Federal Building. Awards in his name include the Alameda County Bar Association's ABA Liberty Bell Award and the American Muslim Voices Korematsu Civil Rights Award. On September 23, 2010, Governor Arnold Schwarzenegger of California signed into law a bill that designates January 30 of each year as the Fred Korematsu Day of Civil Liberties and the Constitution, a first for an Asian American in the United States. as well as the Asian Law Caucus, a San Francisco based civil rights organization. The event included presentations by the Rev. Jesse Jackson and a screening of the Emmy Award winning film Of Civil Wrongs and Rights: The Fred Korematsu Story. In 2015, the Commonwealth of Virginia established January 30 as "Fred Korematsu Day of Civil Liberties and the Constitution" beginning in 2016. Since 2010, Hawaii, Utah, Georgia, Illinois, Pennsylvania, South Carolina, Michigan and Florida have all commemorated "Fred Korematsu Day of Civil Liberties and the Constitution". Korematsu was the first Asian American featured in "The Struggle for Justice", a permanent exhibition at the Smithsonian's National Portrait Gallery. On January 30, 2017, to commemorate what would have been his 98th birthday, Korematsu was honored with a front page Google Doodle. On December 19, 2017, the New York City Council unanimously passed a resolution establishing January 30 annually as Fred T. Korematsu Day of Civil Liberties and the Constitution. The resolution's main sponsor was Council Member Daniel Dromm of Queens. On October 27, 2021, Korematsu posthumously received the Freedom Medal from the Roosevelt Institute.