Кіріспе

Мулла Әли и Бастами (1846 жылы қайтыс болды) — бабилер қозғалысындағы Тірілердің екінші хаты. Ол, сондай-ақ, Баби дәуіріндегі алғашқы шейіттердің бірі және ең белгілісі болып саналады.

Ерте өмір

Ол Қажар әулеті билігінде болған кезде Солтүстік-Батыс Парсыдағы Бастам деген шағын қалада дүниеге келді. Жастық шағында үйленді және кем дегенде бір баласы болды. Жас кезінде дінге деген қызығушылығымен танылып, Мешхед қаласындағы қасиетті орында муллалыққа оқыды. Мешхедте шиит исламының шейхи тармағымен байланысты жергілікті дін ғалымдарымен танысып, шейхи доктринасына қызығушылық танытты. Соңында Осман империясының Кербала қаласына көшіп, сол кездегі шейхтердің басшысы болған Сийид Қазим Раштиден кем дегенде жеті жыл бойы білім алды.

Бабизмге бет бұру

Шейхилер Қайымның немесе Махдидің жақын арада келуін күтті. 1844 жылдың қаңтарында Сийид Казим қайтыс болғаннан кейін Бастами, Мулла Хусейн бастаған топпен бірге, күтілетін Махдиді іздеген шейхилер тобын басқарды. 1844 жылдың 22 мамырында Мулла Хусейн Ширази саудагері Сийид Әли Мұхаммедті ислам эсхатологиясында болжанған Махди ретінде қабылдаған алғашқы шейхи болды. Бастами Әли Мұхаммед жазған «Қайюмул Асма» есімді шығарманың бірнеше тармақтарын естігеннен кейін оған тез арада сенді. Әли Мұхаммед кейіннен араб тілінде «қақпа» деген мағына беретін Баб атағын қабылдап, өзін жаңа бабизм дінін құрған Құдайдың көрінісі деп жариялады. Бастами Бабты алғашқы кездесуінде Махди ретінде қабылдады және оны он сегіз Тірі хаттың бірі етіп тағайындады, сондай-ақ шиит имамы Әлидің аллегориялық қайта оралуы ретінде танылды. Көптеген деректер оны Тірі хаттардың екіншісі деп көрсетеді, бірақ кейбір деректер төртіншісі деп санайды. Баб Тірі хаттардың әрқайсысына, Бастамиге де бір тақташа жолдаған; аталған тақташаның қазіргі уақытқа дейін ағылшын тіліне аудармасы жоқ.

Бағдаттағы сот

Баб Бастамиге Персиядан шығып, 1844 жылдың жазында қазіргі Ирактағы Наджаф пен Кербала қасиетті шииттік қалаларына бару міндетін жүктеді. Ол онда Бабтың миссиясын шииттік дін қызметкерлерінің жоғары лауазымды мүшесі, шейх Мұхаммед Хасанға жеткізуі керек еді. 1845 жылдың 13 қаңтарында Шия және Сунни дінбасыларының біріккен алқасы оны өзіндегі «Қайюму'л Асма» кітабының көшірмесі үшін діннен тайғаны үшін сотқа тартып, айыптады. Сот процесі Османдық/Сунниттік мүдделерді Шииттік/Парсы мүдделеріне қарсы қойған саяси оқиғаға айналды. Сунниттік дінбасылар Бастаминің дереу өлім жазасына кесілуін қаласа, шииттік дінбасылар тек қуғынға салуды талап етті, ал парсы саясаткерлері оны Парсыға қайтаруды сұрады. Бірақ, сәуір айында ол Стамбулға ауыстырылып, онда Стамбулдың кемежайларында қатаң еңбекке кесілді. Парсы саясаткерлері талаптарын жалғастырды, бірақ Османдықтар ақыры келіскенде, 1846 жылдың 4 желтоқсанында ол бірнеше күн бұрын қайтыс болғаны анықталды. Бабилер мен Бахаилер оны бірінші Баби шейіті деп есептеді. Оның өлімінен кейін Баб оның құрметіне арнап дұға жасады.