Адольф Ва́рмунд: Австриялық шығыстанушы және антисемиттік көзқарастары
Adolf Wahrmund
Адольф Вагрмунд (1827-1913) – австриялық-неміс шығыстанушысы, араб тілі саршыны. Венадағы Шығыс академиясында оқытушы және директор болды. Тарих, білім.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс-австриялық шығыстанушы (1827–1913)
Адольф Вэрхмунд (; 10 маусым 1827 – 15 мамыр 1913) – австриялық неміс шығыстанушысы.
German Austrian orientalist (1827–1913)
Adolf Wahrmund (; 10 June 1827 – 15 May 1913) was an Austrian German orientalist.
Өмірбаян
Ол Германияның Висбаден қаласында дүниеге келіп, Венада қайтыс болды. Ол Геттинген мен Венада оқыды. 1853 жылдан 1861 жылға дейін Венадағы Хофбиблиотекада қызмет етті. 1871 жылдан бастап Венадағы Шығыстану академиясында араб тілінен сабақ берді және 1885 жылдан 1897 жылға дейін осы академияның директоры болды. Ол Канондық құқық профессоры Людвиг Вэрхмундтың әкесі болды. Адольф Вәрхмунд Австрия Ұлттық этнографиялық мұражайының жинағының көп бөлігін сатып алуға жауапты болды, осылайша оны мұражайдың негізін қалаушысы деп санауға болады.
He was born in Wiesbaden, Germany, and died in Vienna. He studied at Göttingen and Vienna. From 1853 until 1861, he was at the Hofbibliothek in Vienna. From 1871 he taught Arabic at the Orientalischen Akademie in Wien (Oriental Academy of Vienna), and was at the head of that institution from 1885 until 1897. He fathered professor of Canon Law Ludwig Wahrmund. Adolf Wahrmund was responsible for purchasing the bulk of the collection of the Austrian National Ethnographic Museum, and thus may be considered its founder.
Антисемитизм
Вэрмунд – жалынды антисемит болды. "Дас гезец дес номадентумс унд ди хьютиге юденхерршафт" (1887 ж.) еңбегінде ол жүйелі түрде еврейлерді Арабия шөлдерінің араб көшпенділерімен салыстырады. Сол кезде кең таралған болжам бойынша, Еуропа еврейлері (сондай-ақ әлемнің қалған бөлігі) араб семиттерінің нәсілдік туыстары саналды, демек "арий" Батысына жат болды. Оның пікірінше, екеуі де қарақшылық пен тонау арқылы өркендеуге ұмтылады. Бір тұста ол еврейлердің қор нарығындағы спекуляциялық шабуылдарын шөлдегі керуендерге жасалған шабуылмен салыстырады. Еврейлер, арабтар сияқты, әлемді билеуді мақсат етеді, осылайша Батыс империализмінің пайдалы (Вэрмундтың көзқарасы бойынша) мақсаттарына қарсы тұрады. Вэрмундтың ұсынысы – Еуропа еврейлерін оларға ғана арналған аймақтарға жер аудару. Ол еврейлер шабуылдайтын ешкім қалмағанда "бір-бірін жоқ қылады" деп сенді.
Wahrmund was a passionate anti Semite. In Das Gesetz des Nomadenthums und die heutige Judenherrschaft ("The Law of the Nomad and Today's Jewish Dominion," 1887) he systematically compares the Jews to the Arab nomads of the Arabian deserts, on the assumption, then common, that the Jews of Europe (as well as of the rest of the world) were racial relatives of the Arab Semites, and thus alien to the "Aryan" West. Both, he suggests, aim to prosper by raiding and robbing. In one passage, he compares stock market raids by Jewish speculators to raids on desert caravans. The Jews, like the Arabs, aim at world domination, thus facing the beneficial (as Wahrmund sees it) aims of western imperialism. Wahrmund's solution is to deport Europe's Jews to areas set aside only for them. He believes that once they find themselves without others to attack, the Jews will "rip each other apart."