Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шейх Табарси, немесе дәлірек айтқанда, Шейх Табарси қабір кешені Персия шахының әскері мен бабилер арасында жеті айға созылған шайқас болған орын: 1848 жылдың 10 қазанынан 1849 жылдың 10 мамырына дейін. Бабтың ізбасарларын қарсылықсыз бағындыра алмаған үкімет әскерлерінің бас қолбасшысы, қалған бабилерді тұтқындау үшін сатқындық жолына жүгінді. Бұл қасиетті орын Иранның Мазандаран провинциясында орналасқан.
Shaykh Ṭabarsí, or more correctly the Shrine of Shaykh Tabarsí, was the location of a battle between the forces of the Shah of Persia and the Bábís over a period of seven months: October 10, 1848 to May 10, 1849. The commanding prince in charge of the government troops, unable to force the surrender of the followers of the Báb, resorted to a plan of betrayal to capture the remaining Bábís. The shrine is located in Mazandaran Province, Iran.
Соғыс басталғанға дейін
Мулла Хусейн и Бушруи, бабилердің ең көрнекті өкілдерінің бірі және жаңа дінді қабылдаған алғашқы адам, Бабтың бұйрығымен 202 шәкіртімен бірге Мешхедтен Шейх Табарси мазарына Қара Ту көтеріліп, жорық жасады, бұл ислами пайғамбарлықты орындады. Бұл миссия, көбінесе жариялау мақсатымен болса да, Сариде үй қамауында отырған тағы бір баби көшбасшысы Қуддусты құтқару үшін де ұйымдастырылған болуы мүмкін. Барфуруш қаласына (Қуддустың мекені) шабуыл жасалғаннан кейін, топ Шейх мазарының жанында қорғаныс бекіністерін салуға кірісті. Мазарға келген бабилердің саны, баби және бахаи деректері мен патша сарайы тарихшыларының мәліметінше, 300-ден сәл асып түсті. Ғалымдардың пікірінше, елдің түкпір-түкпірінен келген және жергілікті тұрғындармен біріккен 540-600 адам болды, оның ішінде жүзден астам ауыл тұрғындары да бар еді. Мазарға қатысқан бабилердің арасында 14 ірі ислам ғалымы, 122 кіші ислам ғалымы, 12 ақсүйек немесе жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкер, 5 көтерме саудагер, 9 бөлшек саудагер, 39 гильдия мүшесі, 6 білікті емес жұмысшы, 6 шаруа және 152 анықталмаған адам болды. Кейінірек келгендердің ең танымал тұлғасы – Қуддус, ол 20 қазанда Табарси бабилері босатып жібергеннен кейін қосылды. Бахаилер бұл шайқасты зұлым үкімет күштеріне қарсы батыл тұру деп санайды. Бабилердің саны бірнеше жүз болғанымен, оларға 10 000-ға дейін сарбаз қарсы қойылды, ал шайқас жеті айға созылды. 1849 жылдың 10 мамырында, қоршаудан ашаршылыққа ұшыраған баби қорғаушылары үкімет қолбасшысынан қауіпсіз өтуге кепілдік алып, Құранға ант бергеннен кейін тәлімдесті. Бірақ бұл кепілдік дереу бұзылды, бекіністен шыққаннан кейін діннің көптеген өкілдері сол жерде қаза табалды.
Mullá Husayn i Bushru'i, one of the most prominent Bábís and the very first person to accept the new faith, marched with 202 of his fellow disciples, under instructions from the Báb, from Mashhad to the Shrine of Shaykh Tabarsí with the Black Standard raised, fulfilling an Islamic prophecy. The mission was most likely proclamatory but possibly also to rescue another Bábí leader, Quddús, who was under house arrest in Sárí. After being attacked at the town of Barfurush (home of Quddús), the group took up making defensive fortifications at the nearby Shrine of the Shaykh. Upon arriving at the shrine, the Bábís, numbering a little over 300 according to Bábí and Baháʼí sources and according to royal court historians, came under escalating attacks from mobs, local government forces and then imperial regiments. A scholarly review finds reasonable support for between 540 and 600 people present including over a hundred villagers who joined locally after those that arrived from across the country. A census of the Bábís who had traveled some distance to the Shrine shows 14 major former clerics of Islam, 122 minor former clerics of Islam, 12 nobility or high government officials, 5 wholesale merchants, 9 retail merchants, 39 guild tradesmen, 6 unskilled laborers, 6 peasants, and 152 unclassified. Most notable of the late arrivals is Quddús, who joined after being released by Tabarsí Bábís on October 20. Baháʼís see the battle as a heroic stand against oppressive government forces; it lasted seven months despite the few hundred Bábís being outnumbered by up to 10,000 troops. On May 10, 1849, at last having been reduced to near starvation by the encirclement, the Bábí defenders surrendered after a guarantee of safe passage from the government commander, including an oath sworn on the Quran — a guarantee that was immediately violated, with most of the members of the religion massacred on the spot after leaving the fort.