Америка әдебиетіндегі "кәдеге жарамайтын трагедиялар" немесе "Kmart реализмі"
Kmart realism
Kmart реализмі – 80-ші жылдардағы американдық әдебиеттегі минимализм. Тұтыну капитализмі мен жеке өмірдің ыдырауы, «арзан трагедиялар» тақырыбын қамтиды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кмарт реализмі, сонымен қатар "арзан бағадағы трагедиялар" деп те аталады, бұл американдық әңгімелерде кездесетін минималистік әдебиет түрі және 1980-ші жылдары кең таралды.
Kmart realism, also termed "low rent tragedies", is a form of minimalist literature found in American short fiction that became popular in the 1980s.
Стиль
Бұл әңгімелер "қоғамдық өмірдің күйреуін және тұтыну капитализмінің жеке өмірге енуін көрсетеді және қайта жасайды".
These short stories "represent and reproduce the disintegration of public life [and] the colonization of private life by consumer capitalism".
Өмірбаян
Kmart реализмінің алғашқы белгілері ретінде трейлерлік саяжайлар туралы әңгімелер, Diet Pepsi минимализмі және «хик шик» стильдері саналады. Автор Тао Лин Kmart реализмінің «ең жақсы кезеңі» 80-ші жылдардың ортасы мен соңында болғанын айтты. Фредерик Бартельме «Нью-Йоркер» журналында 20-30 шамасында әңгімелер жариялаған, Мэри Робисон да «Нью-Йоркер» журналында көптеген әңгімелерін бастырған, ал Гордон Лиш сол кезде «Альфред А. Кнопф» және «Эскуайр» басылымдарында редактор болып жұмыс істеп, басқа авторлардың кітаптары мен әңгімелерін жариялаған.
The precursors of Kmart realism include the so called trailer park fiction, Diet Pepsi minimalism, and hick chic. Author Tao Lin described Kmart realism as being "at its “height” maybe in the mid to late 80’s. Frederick Barthelme had 20 30 stories published in the New Yorker, Mary Robison also had many stories in the New Yorker, and Gordon Lish was publishing other people’s books and stories as an editor at Alfred A. Knopf and Esquire around then."
Сын
Осыған байланысты берілген анықтама жанрды тұтыну орындары мен тауарлық белгілерге (брендтерге) деген құштарлықты қоса алғанда, американдық көркем әдебиет ретінде сипаттайды. Джон Гарднер "Жақсы әдебиет туралы" сындық еңбектерінде бұл стильді "брендтік әдебиет жазушылары" деп атап сынға алды, ал Том Вулф та осыған ұқсас пікір білдірген.
A related definition describes the genre as American fiction that is characterized, among other things, by a fascination with consumption venues and brand names. John Gardner, in critical works such as On Moral Fiction, criticized this style using the term "brand name fiction writers" while Tom Wolfe had similar criticisms as well.
Белгілі авторлар
Фредерик Бартельме, постмодернист романшы Дональд Бартельменің бауыры, "Safeway" (The New Yorker, 1981) сияқты әңгімелерінде Kmart реализмін пайдаланғанымен танымал. Сонымен қатар, белгілі постмодернист ақын Аллен Пейдждің қарындасы Рейчел Пейдж "лақты реализм" жанрына жататын туындылар жазған. Осы стильде жазған тағы бір авторлардың қатарында Энн Бити, Реймонд Карвер, Эрик Богосиан, Ричард Форд, Бобби Энн Мейсон, Мэри Робисон, Джой Уильямс, Дон ДеЛилло және Тобиас Вольф бар.
Frederick Barthelme, brother of postmodern novelist Donald Barthelme, is noted for his use of Kmart realism in stories such as "Safeway" (The New Yorker, 1981). In addition, Rachel Page, sister of noted postmodern poet Allen Page, has written works that follow the genre of "dirty realism". Other writers noted for this style also include Ann Beattie, Raymond Carver, Eric Bogosian, Richard Ford, Bobbie Ann Mason, Mary Robison, Joy Williams, Don DeLillo and Tobias Wolff.
Басқа медиада
2010 жылғы "Blue Valentine" фильмін бір сыншы "романтикалық фильм және қолмен түсірілген, қарапайым Kmart реализмінің тоғысқан жерінде оңай таба аласыз" деп сипаттады. Альтернативті рок тобы The Spirit of the Beehive де Kmart реализмі ретінде сипатталады.
The 2010 film Blue Valentine was described by one critic as "easily located at the intersection of romance film and indie handheld camera Kmart realism". The alternative rock band The Spirit of the Beehive is also described as Kmart realism.