Итальян суретшісі Бенвенуто Тиси (Гарофало) өмірі мен шығармашылығы
Benvenuto Tisi
Итальян суретшісі, Бенонуто Тизи (Il Garofalo) – Феррара мектебінің өкілі, кеш Ренессанс стиліндегі маньерист. Туған жылы 1481, қайтыс болған жылы 1559.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші (1481–1559)
Italian painter (1481–1559)
Бенвенуто Тиси (немесе Иль Гарофало) (1481 жылдың 6 қыркүйегі – 1559) – Феррара мектебінің кешкі Ренессанс манерлі итальян суретшісі. Гарофалоның мансабы герцог д’Эсте сарайымен байланысты басталды. Оның ерте туындылары «идиллиялық» деп сипатталған, бірақ олар көбінесе көркем талғамды Феррара сарайы ұнататын күрделі ойларға сәйкес келеді. Оның лақап аты Гарофало, гвоздиканың (итальянша garofano) суретімен кейбір туындыларына қол қою әдетінен туындаған болуы мүмкін.
Benvenuto Tisi (or Il Garofalo) (1481September 6, 1559) was a Late Renaissance Mannerist Italian painter of the School of Ferrara. Garofalo's career began attached to the court of the Duke d'Este. His early works have been described as "idyllic", but they often conform to the elaborate conceits favored by the artistically refined Ferrarese court. His nickname, Garofalo, may derive from his habit of signing some works with a picture of a carnation (in Italian, garofano).
Ерте оқыту
Феррара маңындағы Канаро қаласында туған Тиси, Панетти мен Костадан тәлім алған, ал Доссо Доссимен замандас және кейде серік болған. 1495 жылы ол анасының інісі Николо Сорианоның басшылығымен Кремонада, сондай-ақ оны венециялық бояу өнерімен таныстырған Боккаччино мектебінде жұмыс істеді. Ол Римде үш жыл (1509–1512) өткен болуы мүмкін. Бұл оны Джулио Романоның ықпалымен стильді классикалық стильге жетеледі. Ферраралық ақсүйек Джеронимо Саграто шақыруымен Римге келген ол, Рафаэльдің басшылығымен Станца-делла-Сегнатураның безендірілуіне қысқа ғана уақыт жұмыс істеді. Римнен отбасылық мәселелер оны Феррараға қайтарды; онда герцог Альфонсо I оған Доссимен бірге Делиция ди Белригуардо және басқа сарайларда сурет салуды тапсырды. Осылайша Тиси стилі Ломбард, Рим және Венеция мектептерінің ерекшеліктерін біріктіреді. Ол Феррарада майлы бояумен де, фрескамен де көптеген суреттер салған, оның ең маңызды екі туындысы – Сан-Франческо шіркеуіндегі «Пәктілердің қырғыны» (1519) және шедевр «Христосқа опасыздық» (1524) болды. Біріншісі үшін ол зерттеу жұмыстарын жүргізу үшін саз моделдер жасады және бір саз фигурасын құрады. Ол 1550 жылға дейін үздіксіз жұмыс істеді, содан кейін соқырлыққа ұшырады, бірақ Құдайға деген сүйіспеншілігі үшін монастырьлардағы барлық мереке күндері сурет салуын жалғастырды. Ол қырық сегіз жасында үйленді және 1559 жылдың 6 (немесе 16) қыркүйегінде Феррарада қайтыс болды, екі баласы қалды. Ол Джулио Романо, Джорджоне, Тициан және Ариостоның досы болды; «Жәннат» картинасында ол Ариостоны Әйіз Екатерина мен Әйіз Себастьян арасында бейнеледі. Жастық шағында ол лютняда ойнауды және фехтованиемен айналысуды ұнатты. Ол Феррара суретшілерінің ең көрнектілерінің қатарында саналады; оның ең талантты шәкірті – Джироламо да Карпи.
Born in Canaro near Ferrara, Tisi is claimed to have apprenticed under Panetti and perhaps Costa and was a contemporary, and sometimes collaborator with Dosso Dossi. In 1495 he worked at Cremona under his maternal uncle Niccolò Soriano, and at the school of Boccaccino, who initiated him into Venetian colouring. He may have spent three years (1509–1512), in Rome. This led to a stylized classical style, more influenced by Giulio Romano. Invited by a Ferrarese gentleman, Geronimo Sagrato, to Rome, he worked briefly under Raphael in the decoration of the Stanza della Segnatura. From Rome family affairs recalled him to Ferrara; there Duke Alfonso I commissioned him to execute paintings, along with the Dossi, in the Delizia di Belriguardo and in other palaces. Thus the style of Tisi partakes of the Lombard, the Roman and the Venetian modes. He painted extensively in Ferrara, both in oil and in fresco, two of his principal works being the "Massacre of the Innocents" (1519), in the church of S. Francesco, and his masterpiece "Betrayal of Christ" (1524). For the former he made clay models for study and a clay figure. He continued constantly at work until in 1550 blindness overtook him, painting on all feast days in monasteries for the love of God. He had married at the age forty eight, and died at Ferrara on the 6th (or 16th) of September 1559, leaving two children. He was a friend of Giulio Romano, Giorgione, Titian and Ariosto; in a picture of "Paradise" he painted Ariosto between St Catherine and St Sebastian. In youth he was fond of lute playing and also of fencing. He ranks among the best of the Ferrarese painters; his leading pupil was Girolamo da Carpi.
Жетілген жұмыстар мен бағалау
Тіпті оның ең сәтті емес туындылары да, олардың мұздай суық және фарфор тәрізді сапасының арасында, венециялық бояуға тән үйлесімділікті сақтайды. Оның жастық шағындағы жұмыстарының ішінде Палаццо Сьяррадағы "Доңыз ауы", ал кейін Римдегі Колонна сарайындағы "Шаршы процессиясы" – итальяндық Куйпке ұқсас, бірақ голланд суретшісінен гөрі азырақ дәстүрлі, романтикалық және нәзік болуге мүмкіндік берді. Оның жастық шағындағы туындыларына Палаццо Сьяррадағы "Доңыз ауы" және Венециядағы Галерея делл'Академиядағы "Төрт қасиеттімен бірге бұлттардағы Мадонна" (1518) кіреді, ол оның шедеврлерінің бірі саналады. Миландағы Брера галереясындағы "Пиета" (1527) оның стильделуінің арта түскенін көрсетеді. Модена галереясындағы "Мадонна" (1532) – әдемі картина; алайда, Феррарадағы Афинеумдағы "Діннің жеңісі" атты үлкен туынды "кітаптық" туынды ретінде сипатталды, оның эпизодтарын түсіндіру қиын. Гарофало – Вазари сипаттаған және білген суретшілердің бірі. 1550 жылдан бастап өмірінің соңына дейін Гарофало соқыр болды. 1520 жылы Джароламо да Карпи Гарофалоның шеберханасында шәкірт болды және 1530-1540 жылдары Феррара жобаларында онымен бірге жұмыс істеді. Басқа шәкірттерінің ішінде Стефано Фальзагалони бар. Il Garofalo сондай-ақ Антонио Пирри және Никола Пизаноға (суретші) (1499–1538 жылдары белсенді) әсер етті.
Even his least successful works retain, amid their frigid and porcelain quality, a harmony which marks Venetian colouring. His youthful works include the "Boar Hunt" in the Palazzo Sciarra. Later, the "Knight's Procession" in the Palazzo Colonna in Rome — gave promise of an Italianate Cuyp, less commonplace, more romantic, and more refined than the Dutch artist. His youthful works include the Boar Hunt in the Palazzo Sciarra and the Virgin in the Clouds with Four Saints (1518) in the Gallerie dell'Accademia in Venice, considered one of his masterpieces. The Pietà (1527) in the Brera Gallery in Milan reveals an increasingly stylized treatment. The Madonna (1532) in the Modena Gallery is a charming picture; however, the large Triumph of Religion in the Atheneum at Ferrara has been described as a "bookish" affair, whose episodes are difficult to elucidate. Garofalo is one of the painters known and described by Vasari. From 1550 till his death Garofalo was blind. In 1520, Girolamo da Carpi is said to have apprenticed in Garofalo's workshop, and worked with him in Ferrarese projects in the 1530–40. Other pupils include Stefano Falzagalloni. Il Garofalo also influenced Antonio Pirri and Nicola Pisano (painter) (active 1499–1538).