Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық фольклоршы және ғалым Бенджамин Альберт Боткин (7 ақпан 1901 – 30 шілде 1975) – американдық фольклоршы және ғалым.
American folklorist and scholar
Benjamin Albert Botkin (February 7, 1901 – July 30, 1975) was an American folklorist and scholar.
Ерте өмір
Боткин 1901 жылдың 7 ақпанында Массачусетс штатының Шығыс Бостонында литвалық еврей иммигранттарының отбасында дүниеге келген. Ол Бостонның ағылшын тіліндегі жоғары мектебінде оқыды, содан кейін Гарвард университетінде білім алды, ол 1920 жылы ағылшын тілі мамандығы бойынша magna cum laude белгісімен бітірді. Ол 1921 жылы Колумбия университетінде ағылшын тілінен магистр дәрежесін алды, ал 1931 жылы Небраска-Линкольн университетінен филология ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін алды, онда ол Луиза Паунд пен Уильям Дункан Стронгтың басшылығымен оқыды.
Botkin was born on February 7, 1901, in East Boston, Massachusetts, to Lithuanian Jewish immigrants. He attended the English High School of Boston and then studied at Harvard University, where he graduated magna cum laude in 1920 with a B. A. in English. He earned his M. A. in English at Columbia University a year later in 1921, and his Ph. D. from the University of Nebraska Lincoln in 1931, where he studied under Louise Pound and William Duncan Strong.
Мансап
Боткин 1920 жылдардың басында Оклахома университетінде сабақ берді және 1925 жылы Гертруда Фрицке үйленді. Ол 1929 жылдан 1932 жылға дейін жыл сайынғы «Фолк Сэй» журналын, ал 1934 жылдан 1935 жылға дейін «кішкентай журнал» Space-ті редакциялады. «Фолк Сэй» журналына Карл Сандбург, Лэнгстон Хьюз, Генри Рот, Дж. Фрэнк Доби, Луиза Паунд, Александр Хаггерти Краппе, Стэнли Вестал, Ален Локк, Стерлинг Браун, Пол Хорган және Мари Сандоз сияқты авторлар үлес қосты. 1938 жылы ол ұлттық фольклор редакторы және Федералды жазушылар жобасының төрағасы болды, бұл қызметті 1941 жылға дейін атқарды. Чарльз Сигермен бірлесіп, ол американдық музыкаға бағытталған ауқымды зерттеу және жазу науқанын ұйымдастырды. 1942 жылдан 1945 жылға дейін Боткин Конгресс кітапханасындағы Американдық халық әндерінің мұрағатын басқарды, онда ол қазіргі өмірдегі фольклордың жаңа қырларын зерттеуге баса назар аударды. Осы кезеңде ол Америкалық фольклор қоғамының президенті де болды. 1939 жылғы Жазушылар конгресінің панелінде, онда Молли Джексон әпкесі, Эрл Робинсон және Алан Ломакс та болды, Боткин жазушылардың фольклордан қандай пайда көретіні туралы былай деді: «Олар көзқарас алады. Халық өнерінің қанағаттандырарлық толықтығы мен тұтастығы, оның суретшінің өзін сәйкестендіретін және ол үшін сөйлейтін топқа және топтық тәжірибеге тікелей жауап ретінде туындайтын табиғатынан келеді». Боткин жазушыларды фольклорды «сөз таппағандарға дауыс беру және, ең бастысы, адамдарға өз даусымен сөйлеуге және өз тарихын айтуға мүмкіндік беру» үшін пайдалануға шақырды. Боткин көп жыл бойы ФБР тарапынан қудаланды және бақылауда ұсталды. Профессор Сьюзан Г. Дэвистің жақындағы зерттеуі Боткинге он жылдан астам уақыт бойы жүргізілген жан-жақты бақылауды құжаттады. Боткин 1975 жылдың 30 шілдесінде Нью-Йорк штатының Хадсон қаласындағы Кротон қаласында қайтыс болды.
Botkin taught at the University of Oklahoma in the early 1920s and married Gertrude Fritz in 1925. He edited the annual Folk Say from 1929 to 1932 and a "little magazine," Space, from 1934 to 1935. Contributors to Folk Say included Carl Sandburg, Langston Hughes, Henry Roth, J. Frank Dobie, Louise Pound, Alexander Haggerty Krappe, Stanley Vestal, Alain Locke, Sterling Brown, Paul Horgan, and Mari Sandoz. He became national folklore editor and chairman of the Federal Writers' Project in 1938, a post he held until 1941. Along with Charles Seeger, he organized a massive research and recording campaign centered on American music. From 1942 to 1945, Botkin headed the Archive of American Folk Song at the Library of Congress where he focused attention on the emerging aspects of folklore in modern life. During that time, he also served as president of the American Folklore Society. At a panel of the 1939 Writers' Congress, which also included Aunt Molly Jackson, Earl Robinson, and Alan Lomax, Botkin spoke of what writers had to gain from folklore: "He gains a point of view. The satisfying completeness and integrity of folk art derives from its nature as a direct response of the artist to a group and group experience with which he identifies himself and for which he speaks." Botkin called on writers to utilize folklore in order to "make the inarticulate articulate and above all, to let the people speak in their own voice and tell their own story." Botkin was harassed and subject to surveillance for many years by the F. B. I. A recent study by Professor Susan G. Davis documents extensive surveillance of Botkin over more than a decade. Botkin died on July 30, 1975, in his home in Croton on Hudson, New York.
Фольклорға көзқарас
Боткин фольклордың үнемі дамып келе жатқан жай-күйін қабылдады. Оның пікірінше, фольклор тұрақты емес, ол әрқашан өзгеріп отырады және адамдар күнделікті өмірде оны жасайды. Ол американдық фольклорға қатысты жаңа көзқарасын Оклахома штатында оқытып, кейіннен 1930 жылдардың соңы мен 1940 жылдардың басында Федералды жазушылар жобасының бір бөлігі ретінде федералды үкіметте жұмыс істеген кезде қалыптастырды. 1938 жылы ол «Жазушылар жобасы» журналының фольклор редакторы болды. Конгресс кітапханасымен жұмысы Федералды жазушылар жобасының бір бөлігі болған, құл болған адамдардың әңгімелерін сақтауға және жариялауға мүмкіндік берді. Оның «Lay My Burden Down: A Folk History of Slavery» атты кітабында бұрынғы құлдардың ауызша әңгімелері алғаш рет тарихи деректердің нақты көзі ретінде пайдаланылды. Көптеген зерттеушілер фольклорды өткеннің қалдығы деп есептесе, Боткин және басқа да «Жаңа мәміле» фольклоршылары американдық фольклордың ортақ тәжірибеге сүйене отырып және демократиялық мәдениетті дамыту арқылы қазіргі заманда маңызды рөл атқаратынын айтты. Боткин 1942-1945 жылдар аралығында Конгресс кітапханасының Америка халық әндері мұрағатының (бұрын Джон Ломакс пен Алан Ломакс басқарған) басшысы болды. 40-жылдардың ортасында ол «Sing Out!» журналының алға құрылтайшысы болған «People's Songs Inc.» компаниясының кеңесіне сайланды. Сол кезде Боткин мемлекеттік қызметін тастап, жазу ісіне толыққандай берілді. 1940-1950 жылдары ол фольклорға қатысты бірнеше кітапты жинақтап, редакциялады, олардың ішінде «Америка фольклорының қазынасы» (1944), «Жаңа Англия фольклорының қазынасы» (1947), «Оңтүстік фольклорының қазынасы» (1949), «Батыс фольклорының қазынасы» (1951), «Теміржол фольклорының қазынасы» (Алвин Ф. Харлоумен бірге, 1953), «Миссисипи өзенінің фольклорының қазынасы» (1955) және «Азамат соғысының әңгімелері, аңыздары мен фольклорының қазынасы» (1960) кіретін еді. «Америкалық фольклор қазынасы» кітабының алғы сөзінде Боткин өзінің құндылықтарын былай түсіндірді: «Бір жағынан, біз тапқан фольклор мен фольклордың қандай болуы керек деп ойлаймыз, оларды ажырату қажет. Фольклор адамның білімі мен жақсылығымен қатар, оның надандығы, жамандықтары мен бұзылуын да жалғастырады. Тарихи тұрғыдан алғанда, біз фольклордың осы жағын жоққа шығара алмаймыз немесе кешіре алмаймыз, бірақ оны түсініп, айыптауымыз керек, өйткені біз адам қателігінің басқа көріністерін де айыптаймыз». Осыған байланысты, 1950-1960 жылдары Ричард М. Дорсон Боткиннің еңбектерін сынады, оны ғылыми емес деп санай отырып, кітаптарындағы мазмұнның көп бөлігін «жасанды фольклор» деп атады. Боткин Дорсонды елемеді және оның талаптарын қабылдамады. Ол фольклорды ғалымдарға ғана арналған емес, онымен бөлісуге болатын өнер деп есептеді. Оның фольклор – бұл негізінен әлеуметтік құндылықтарды, дәстүрлерді және мақсаттарды жеткізу және қалыптастыру үшін қолданылатын шығармашылық көрініс деген пікірі бүгінгі таңда фольклоршылар арасында кеңінен қабылданады. Боткин демократияның сан алуан мәдени дауыстарды бағалау арқылы нығаятынын айтты. Ол «Халық фольклорының әкесі» деп есептеледі.
Botkin embraced the ever evolving state of folklore. According to him, folklore was not static but ever changing and being created by people in their daily lives. He developed his novel approach to American folklore while teaching in Oklahoma and later working in the federal government, as part of the Federal Writers' Project, during the late 1930s and the early 1940s. He became Folklore editor of the Writers' Project in 1938. His efforts working with the Library of Congress led to the preservation and publication of the ex slave narratives, part of the Federal Writers' Project. His book Lay My Burden Down: A Folk History of Slavery was the first book to use oral narratives of formerly enslaved African Americans as legitimate historical sources. Many researchers viewed folklore as a relic from the past, but Botkin and other New Deal folklorists insisted that American folklore played a vibrant role in the present by drawing on shared experience and promoting a democratic culture. Botkin served as the head of the Archive of American Folk Song of the Library of Congress (formerly held by John Lomax and Alan Lomax) between 1942 and 1945. He became a board member of People's Songs Inc., a forerunner to Sing Out!, during the mid '40s. At that time Botkin left his government post to devote full time to writing. During the '40s and '50s he compiled and edited a series of books on folklore, including A Treasury of American Folklore (1944), A Treasury of New England Folklore (1947), A Treasury of Southern Folklore (1949), A Treasury of Western Folklore (1951), A Treasury of Railroad Folklore (with Alvin F. Harlow, 1953), A Treasury of Mississippi River Folklore (1955), and A Civil War Treasury of Tales, Legends and Folklore (1960). In his foreword to A Treasury of American Folklore, Botkin explained his values: "In one respect it is necessary to distinguish between folklore as we find it and folklore as we believe it ought to be. Folklore as we find it perpetuates human ignorance, perversity, and depravity along with human wisdom and goodness. Historically we cannot deny or condone this baser side of folklore — and yet we may understand and condemn it as we condemn other manifestations of human error." Accordingly, during the '50s and '60s Richard M. Dorson attacked Botkin's work, which he considered unscholarly, calling much of what was included in his books "fakelore." Botkin ignored Dorson and disregarded his criteria. Folklore, he believed, was an art to be shared, not an exclusive artifact for scholars. His idea that folklore is basically creative expression used to communicate and instill social values, traditions, and goals, is widely accepted by folklorists today. Botkin insisted that democracy is strengthened by the valuing of myriad cultural voices. He is considered the "Father of Public Folklore."
Еске алу кешінің атқарылып жатқан шаралары
Оның құрметіне Американдық фольклор қоғамы Бенджамин А. Боткин сыйлығын американдық фольклорды құжаттау саласындағы еңбектері арқылы адамдардың өзінің шындығын көрсететін және мәдениет пен түсінікті таратуға мүмкіндік беретін өнерді қалай жасайтыны туралы ой-пікірді дамытқан тұлғаларға табыс етеді. Конгресс кітапханасындағы Американдық фольклор орталығы оның құрметіне лекциялар циклын ұйымдастырады, онда "фольклор, халықтық өмір, этномузикология және осымен байланысты салалардағы зерттеулері мен ағымдағы мәселелер, сондай-ақ ең жақсы тәжірибелер туралы сөз сөйлейтін көрнекті сарапшылар" қатысады. Лекциялар кейін AFC тарапынан жарияланып, олардың веб-сайтында қолжетімді болады.
In his honor, the American Folklore Society awards the Benjamin A. Botkin Prize to individuals whose work in documenting American folklore has deepened the conversation of the way in which people create an art that reflects their reality and transmits culture and understanding. The American Folklife Center at the Library of Congress runs a series of lectures in his honor where "distinguished experts speaking about their research and current issues and best practices in folklore, folklife, ethnomusicology, and related fields". The lectures are then published by AFC and made available on their website.