Ричард Аллейн: Англиялық дін қызметкері (1610-1681)

Кіріспе

Ағылшын дін қызметкері (1610–1681)

Ричард Аллейн (16 қазан 1610 – 22 желтоқсан 1681) – ағылшын пуритан дінбасы.

Өмір

Аллейн 1610 жылы Сомерсет графтығының Дитчит қаласында дүниеге келді және 1610 жылғы 18 қазанда крещениеден өтті (әкесі, тағы бір Ричард Аллейн, шамамен 1585 жылы туған және 1656 жылы қайтыс болған, онда пастор болып қызмет еткен). Ричардтың ұлы Ричард, 1614 жылы туған Уильям Аллейннің үлкен ағасы, Бландфордтың ізгі ниетті викарийі болды. Ричард Оксфордтағы Сент-Албан Холлда білім алды, онда 1627 жылы қарапайым студент ретінде қабылданды, содан кейін, бакалавр дәрежесін алғаннан кейін, Нью Иннге ауысты, онда магистр дәрежесін алғанға дейін білім алды. Діни қызметке бекітілгеннен кейін ол әкесіне көмектесіп, өзінің құмар сөздерімен бүкіл графтықты қоздырды. 1634 жылғы 14 қазанда Ричард Аллейн Дитчиттегі Сент-Мария Магдалинаның пасторы әкесі арқылы, 1611 жылы Оксфордширде туған Леттис Гафқа үйленді. 1641 жылғы наурыз айында ол көптеген қабілеттерімен белгілі Ричард Бернардты Сомерсет графтығының Баткомб пасторы қызметінен алмастырды. Ол "Сомерсет графтығындағы пасторлардың Иса Мәсіх шындығына куәлігі" және Салтанатты Лига мен келісімге қол қою арқылы пуритандықтар тарапынан өзін жариялады және парламент комиссарларына қанағаттандырмайтын пасторларды қызметтен шеттету жұмысына көмектесті. Аллейн жиырма жыл бойы Баткомбтың пасторы болды және 1662 жылы қызметтен шеттетуге ұшыраған екі мың пастордың бірі болды. Бес шақырымдық заң оны Фром Селвудқа жетеледі, онда ол өмірінің соңына дейін, 1681 жылы қайтыс болғанға дейін уағыздай берді. Оның еңбектерінің барлығы терең рухани сипатқа ие. Оның "Vindiciae Pietatis" (алғаш рет 1660 жылы жарық көрген) кітабына архиепископ Шелдон рұхсат бермеді және басқа конформист кітаптарымен бірге рұхсатсыз жарияланды. Ол тез арада сатылып, "осы жаман әлемді жақсартуға үлкен үлес қосты". Патшаның баспагері Роджер Нортон кітаптың лицензияланбағаны үшін оның бірінші басылымының көп бөлігін тәркілеп, патша асханасына жіберді. Алайда, кітаптың беттерін қарап көргеннен кейін, оған осындай қасиетті және сатуға болатын кітапты жою күнә болып көрінді. Сондықтан, тарихшы Эдмунд Калами айтқандай, ол жаймаларды ескі әнге сатып алып, байлап, өз дүкенінде сатты. Бұл туралы шағымдар түсті, ол кеңес алдында тізе бүгіп кешірім сұрады; қалған даналар "бискілендіруге", яғни сиямен боялған щеткамен сүртуге және от жағу үшін ас үйге қайтаруға үкім шығарылды. Мұндай "бискіленген" даналар кейде әлі де кездеседі. Кітап өлтірілген жоқ. Ол жиі қосымшалармен қайта басылды, мысалы, 1663 жылы "Құдайға адал адамның үлесі", 1666 жылы "Ашық аспан", 1668 жылы "Әлем жеңілді". Ол сонымен қатар уағыздар жинағын жариялады. Джон Уэсли оны 1755 жылы методизмге енгізген келісім дұғасының авторы деп есептейді. Ричард Аллейннің қызы Теодосия, шамамен 1635 жылы туған, оның туысы (біраз дәрежеде), қызметтен шеттетуге ұшыраған пастор Джозеф Аллейнге үйленді. Ол "жұмыс істеуге дайындалған" деп айтылды.

Alleine was born at Ditcheat, Somerset, in 1610 and baptised on the 18 October 1610, (where his father another Richard Alleine, born circa 1585 and died 1656, was rector). Richard, the son of Richard, was an older brother of William Alleine, born 1614, the saintly vicar of Blandford. Richard was educated at St Alban Hall, Oxford, where he was entered commoner in 1627, and whence, having taken the degree of B. A., he transferred himself to New Inn, continuing there until he proceeded M. A. On being ordained he became assistant to his father, and immediately stirred the entire county by his burning eloquence. On 14 October 1634, Richard Alleine was married by his father, the rector of St Mary Magdalene, Ditcheat, to a Lettice Gough born 1611 in Oxfordshire. In March 1641 he succeeded the many sided Richard Bernard as rector of Batcombe, Somerset. He declared himself on the side of the Puritans by subscribing "The testimony of the ministers in Somersetshire to the truth of Jesus Christ" and the Solemn League and Covenant, and assisted the commissioners of the parliament in their work of ejecting unsatisfactory ministers. Alleine continued for twenty years rector of Batcombe and was one of the two thousand ministers ejected in 1662. The Five Mile Act drove him to Frome Selwood, and in that neighborhood he preached until his death in 1681. His works are all of a deeply spiritual character. His Vindiciae Pietatis (which first appeared in 1660) was refused license by Archbishop Sheldon, and was published, in common with other nonconformist books, without it. It was rapidly bought up and "did much to mend this bad world." Roger Norton, the king's printer, caused a large part of the first impression to be seized on the ground of its not being licensed and to be sent to the royal kitchen. Glancing over its pages, however, it seemed to him a sin that a book so holy and so salable should be destroyed. He therefore bought back the sheets, says the historian Edmund Calamy, for an old song, bound them and sold them in his own shop. This in turn was complained of, and he had to beg pardon on his knees before the council table; and the remaining copies were sentenced to be " bisked," or rubbed over with an inky brush, and sent back to the kitchen for lighting fires. Such "bisked" copies occasionally occur still. The book was not killed. It was often reissued with additions, The Godly Man's Portion in 1663, Heaven Opened in 1666, The World Conquered in 1668. He also published a book of sermons. John Wesley credited him as the originator of the covenant prayer that he introduced into Methodism in 1755. Richard Alleine's daughter Theodosia born circa 1635, married her cousin (to some degree), the ejected minister Joseph Alleine. She was said to have been "bred for work".