АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминецтерінің класы

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминец класы (толық)
Кеме ұзындығы = 305 фут (93 м), Кассин және Айлвин класс кемелерімен бірдей. Үлкен торпедалардың салмағын өтеу үшін жоспарланған екі кормалық зеңбірек бір зеңбірекке дейін азайтылды. Кемелердің суыруы орташа есеппен аралығында болды. Төмен жылдамдықтарда турбиналардың тиімсіздігіне байланысты, барлық кемелерге төмен жылдамдықтағы саяхат үшін қосымша крейсерлік қозғалтқыштар орнатылды, әр зеңбірек салмағы асып түсті. Кассин класы, "мың тонналық" кемелердің біріншісі, алдыңғы кемелерге қарағанда шамамен үштен бір бөлікке артық суырып тастады.
О'Брайен класы "мың тонналық" бес класстың үшіншісі болды. Алдыңғы Кассин (DD 43 - DD 46) және Айлвин (DD 47 - DD 50) класс кемелері О'Брайен кемелерімен шамамен бірдей ұзындықта болды және олардың барлығының орташа суыруы шамамен ; кейінгі Тьюкер (DD 57 - DD 62) және Сампсон (DD 63 - DD 68) класс кемелері шамамен 10 фут (3 м) ұзын және орташа суыруы болды. Барлық бес класс төрт зеңбірекпен қаруланды, бірақ торпедалардың мөлшері мен саны әртүрлі болды. Барлығы төрт екі торпедалық түтікпен жабдықталды, әрқайсысы сегіз торпедаға арналған, Сампсоннан басқа (он екі торпеданы тасымалдайтын төрт үштік түтіктермен), бірақ Кассин және Айлвин класс кемелері торпедалармен қаруланды. О'Брайен кемелері жаңа Mark 8 торпедаларымен қаруланған алғашқылар болды; Тьюкер және Сампсон кемелері де 21 дюймдік торпедаларды қолданды. Сампсондар бастапқыда әуе шабуылына қарсы зеңбіректермен жабдықталған жалғыз топ болды, калибрі екі зеңбірек. Барлығы 1915 жылдың сәуірінен 1915 жылдың қаңтарына дейін іске қосылды, Макдугал қайтадан бірінші, ал Уинслоу соңғы болды.

Сыныптағы кемелер

Осы сыныптың алты мүшесі де АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті. 1916 жылдың қазан айында, АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғыста бейтарап болған кезде, сыныптың алты мүшесінің бесеуі (Николсоннан басқасы) Lightship Nantucket маңында неміс суасты қайығы торпедалаған бес кеменің құтқарылғандарын іздеуге жіберілген АҚШ эсминецтерінің құрамында болды. АҚШ 1917 жылдың сәуір айында соғысқа қатысқаннан кейін, сыныптың алты мүшесі де конвойды сүйемелдеу және суасты қайықтарына қарсы күрес міндеттерін орындау үшін Ирландияның Куинстаун қаласына жіберілді. Эриксон мен Уинслоу екінші топқа, ал Кушинг, Николсон және О'Брайен үшінші топқа, бір аптадан кейін келді. Соғыс кезінде бірнеше кемелер U- қайықтарымен кездесті: 1917 жылдың қараша айында Фэннингпен бірге жұмыс істеген Николсон U- қайықты батыруға көмектесті, бұл АҚШ Әскери-теңіз күштері батырған алғашқы U- қайық болды; одан бұрын, маусым айында О'Брайен суастындағы жарылыс жасады және британдық Әскери-теңіз министрлігі U- қайығына ауыр зақым келтірді деп есептеді, бірақ соғыстан кейінгі талдау U-16 шабуылдан аман қалғанын және портқа қауіпсіз оралғанын көрсетті. 1919 жылдың қаңтар айында алты кеме де АҚШ-қа оралды және келесі екі жылда түрлі міндеттерді орындады. Кушинг 1920 жылдың тамызында, содан кейін Николсон мен Макдугал 1922 жылдың мамырында, ал қалған үшеуі келесі айда қызметтен босатылды. Қараша айында Николсон және тағы бір американдық эсминец Фэннинг соғыс кезінде АҚШ күштері басып алған алғашқы неміс суасты қайығын батыруға жауапты болды. Ол 1916 жылдың қазан айында Нантакетке жақын U 53 неміс суасты қайығының құрбандарынан аман қалғандарды құтқаруға жіберілген АҚШ эсминецтерінің бірі болды. АҚШ 1917 жылдың сәуір айында Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін, Эриксон теңізден тыс жерлерге жіберілген алғашқы АҚШ эсминецтерінің тобының құрамына кірді. Ирландияның Куинстаун қаласынан Ирландия теңізінде патрульдеуді жүргізген Эриксон бірнеше рет U- қайықтарына сәтті шабуыл жасамады, сонымен қатар неміс кемелері салдарынан батқан бірнеше кемелердің құтқарылғандарын құтқарып алды. Соғыстан кейін АҚШ-қа оралғаннан кейін, Эриксон 1919 жылдың тамызына дейін Атлантика флотының эсминецтерімен бірге операциялар жүргізді, содан кейін резервке жіберілді, бірақ әлі де қызметте болды. 1921 жылдың ортасында қысқа уақытқа тоқтағаннан кейін, ол 1922 жылдың маусым айында Филадельфияда қызметтен босатылғанға дейін резервке жіберілді. 1924 жылдың маусым айында Эриксон "Рум патрулінің" бір бөлігі ретінде тыйым салуды күшейтуге көмектесу үшін АҚШ Жағалау күзетіне берілді. Ол 1932 жылдың мамырына дейін USCGC Ericsson (CG 5) деген атпен жұмыс істеді, содан кейін Әскери-теңіз күштеріне қайтарылды. 1934 жылдың тамызында ол металл тескілеріне сатылды.

All six members of the class served in the Atlantic or Caribbean throughout their U. S. Navy careers. In October 1916, with the United States still neutral in World War I, five of the six class members (all except Nicholson) were among the U. S. destroyers sent out to rescue survivors from five ships torpedoed by German submarine off the Lightship Nantucket. After the United States entered the war in April 1917, all six class members were sent overseas to Queenstown, Ireland, for convoy escort and anti submarine duties. Ericsson and Winslow followed in the second group, which arrived thirteen days later, and Cushing, Nicholson, and O'Brien in the third group, a week after that. Several of the ships had encounters with U boats during the war: Nicholson, working with Fanning in November 1917, helped to sink , which was the first U boat sunk by the U. S. Navy; earlier, in June, O'Brien had depth charged and was thought by the British Admiralty to have seriously damaged the U boat, but post war analysis of records showed that U 16 survived the attack and returned safely to port. All six ships returned to the United States in January 1919 and served in various roles over the next two years. Cushing was decommissioned in August 1920, followed by Nicholson and McDougal in May 1922, and the remaining three in the following month. In November, Nicholson and another U. S. destroyer, Fanning, were responsible for sinking German submarine , the first submarine taken by U. S. forces during the war. She was one of the U. S. destroyers sent out to rescue survivors from five victims of German submarine U 53 off the Lightship Nantucket in October 1916. After the United States entered World War I in April 1917, Ericsson was part of the first U. S. destroyer squadron sent overseas. Patrolling the Irish Sea out of Queenstown, Ireland, Ericsson made several unsuccessful attacks on U boats, and rescued survivors of several ships sunk by the German craft. Upon returning to the United States after the war, Ericsson conducted operations with the destroyers of the Atlantic Fleet until August 1919, when she was placed in reserve, still in commission. After a brief stint of operations in mid 1921, she was placed in reserve until she was decommissioned at Philadelphia in June 1922. In June 1924, Ericsson was transferred to the United States Coast Guard to help enforce Prohibition as a part of the "Rum Patrol". She operated under the name USCGC Ericsson (CG 5) until May 1932, when she was returned to the Navy. She was sold for scrap in August 1934.