Кіріспе

Нидерланд жазушысы және колоннист Леон де Винтер (24 ақпан 1954 жылы туған).

Ерте өмір

Леон де Винтер 1954 жылдың 24 ақпанында Нидерландының оңтүстігіндегі Ден Бош қаласында дүниеге келді. Ол қатаң сақталатын еврей отбасында өсті және Ден Бош қаласындағы гимназияға оқыды. Бітірген соң Мюнхендегі кино академиясына және Амстердамдағы Нидерланд кино академиясына түсті. Алайда, Де Винтер кино академиясын көп сынға алды және 1978 жылы дипломсыз оқуын тастап кетті.

Жазушылық мансап

Кино академиясынан кейін Де Винтер Junkieverdriet және De (ver)wording van de jonge Dürer сияқты бірнеше телесериалдар жасады. Соңғысы, кейін романға да қайта жазылған, өмірмен қалай күресуді білмейтін, жұмыссыз жас жігіттің тағдыры, ол баяу, бірақ сөзсіз ақылдан адасады. 1982 жылға дейін Де Винтер Vrij Nederland апталық журналына рецензиялар жазды. Оның алғашқы сәтті романы – «Зокен наар Айлин В.» (1981). Бұл романның экранизациясын Рудольф ван ден Берг жасады. 1981 жылы Де Винтер «Place de la Bastille» атты туындысын да жазды. 1986 жылы «Каплан» романы жарық көрді. Бұл романның басты кейіпкері – туылған, сүйген және өлген туралы шындықты іздеген жазушы. 1990 жылы «Хоффманның ашаруы» романы жарық көрді. «Хоффманның ашаруы» – Прагада орын алатын әдеби триллер. 1991 жылы «Хоффманның ашаруынан» кейін «Supertex» романы жарық көрді. 1992 жылы «De ruimte van Sokolov» романы жарық көрді. «Хоффманның ашаруы» сияқты «De ruimte van Sokolov» да әдеби триллер, алайда бұл жолы оқиға Израильде өтеді. 1995 жылы Де Винтер «Zionoco» атты туындысын жазды. Бұл шығармада дінін жоғалтқан, еврей тамырларын іздеген раввиннің оқиғасы баяндалады. Сол жылы оның «Сернеда» кітабы «Boekenweekgeschenk» деп жарияланды. Де Винтердің соңғы романдары – 1997 жылы жарық көрген «De hemel van Hollywood», 2002 жылы жарық көрген «God's Gym» және 2008 жылы жарық көрген «Het recht op terugkeer». Бұл туындылардың көпшілігінде басты кейіпкерлер еврейлік идентитікті іздеп жүреді. Хаостан тәртіп орнатуға жасалған бұл әрекеттердің себебі – өмірдің бос және мақсатсыз болып көрінуі. Де Винтер газеттер мен журналдарда саяси жазбалар жазуға, теледидарда сұхбат беруге көбірек бейімделді, олардың ішінде Израильді қолдаған көптеген мақалалары және «Ислам ағартушылығын» қолдауы ең танымал болды. 2007 жылдың 26 желтоқсанында де Винтер блогтар мен журналдарда саяси жазбаларын тоқтатуды және отбасымен бірге Калифорнияға бір жылдық демалысқа баруды жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Бір жыл үш жылға созылды, ол Нидерландыға оралды және голландиялық және неміс газеттеріне қайтадан жаза бастады. Алайда, ол Голландия газеттерінде пікір мақалаларын жариялауды жалғастырды, мысалы, Герт Вилдерске қарсы расизм процесі, Барак Обаманы сынауы, Еуропалық Одақ, евро валютасы және евроаймақ мүшелеріне көрсетілетін қаржылық көмек туралы пікірлерін білдірді. 2020 жылдың басынан бастап де Винтер Black Lives Matter қозғалысын қолдайды.

Жеке өмір

Де Винтер Джессика Дюрлахерге үйленген, ол да жазушы. Олардың екі баласы – Мус және Мун (Соломоника), қазір Блумендаль мен Лос-Анджелесте тұрады. Оның інісі/әпкесі – Н.Л.

Фильм режиссері

Ол 1979 және 1993 жылдар аралығында «De Verwording van Herman Dürer» және «De grens» фильмдерін қоса үш фильм түсірді. «De grens» фильмі 1984 жылғы Канн кинофестивалінің «Un Certain Regard» бөлімінде көрсетілді.