Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канаданың тарихи темір жолы
Historic Canadian railway
Канаданың Солтүстік Тынық мұхиты темір жолы (CNoPR) – Альберта мен Британдық Колумбия шекарасы мен Ванкувер, Британдық Колумбия арасында бағытталған негізгі желісі бар, Канаданың тарихи темір жолы. Ол Канаданың Солтүстік темір жолының (CNoR) толық иелігіндегі еншілес компаниясы болды. Бұл темір жол көбінесе тек қағаз бетінде ғана болды, және "Канаданың Солтүстік Тынық мұхиты" деп жазылған вагондар мен локомотивтер болған емес. Көпшілік және көптеген жұмыскерлер үшін бұл CNoR-дың бір бөлігі ғана еді.
The Canadian Northern Pacific Railway (CNoPR) was an historic Canadian railway with a main line running between the Alberta–British Columbia border and Vancouver, British Columbia. It was a wholly owned subsidiary of the Canadian Northern Railway (CNoR). This railway existed mainly on paper, and there were no cars or locomotives lettered "Canadian Northern Pacific". As far as the public and most workers were concerned, it was just a part of the CNoR.
Материк
CNoPR 1910 жылы тіркелді. Соңғы тірек 1915 жылдың қаңтар айында Британдық Колумбиядағы Ашкрофт қаласының жанындағы Баскте орнатылды. Бұл оқиға Квебек қаласынан Британдық Колумбиядағы Ванкуверге дейін созылған Канаданың үшінші трансконтиненталдық теміржолын аяқтады. Эдмонтоннан Ванкуверге дейінгі желі 1915 жылдың қазан айында жұмыс істеуге бекітілді. Алғашқы шығысқа бағытталған жолаушылар пойзы 1915 жылдың 25 қарашасында Ванкуверден шықты. Бастапқыда негізгі бағыттағы қызмет әр бағытқа аптасына үш пойызбен қамтамасыз етілді.
The CNoPR was incorporated in 1910. The last spike was driven at Basque, British Columbia, near Ashcroft, in January 1915. This event completed Canada's third transcontinental railway, which ran from Quebec City, Quebec, to Vancouver, British Columbia. The line from Edmonton to Vancouver was approved for operation in October 1915. The first eastbound passenger train left Vancouver on November 25, 1915. Initial main line through service was three trains per week in each direction.
Ванкувер аралы
Ванкувер аралында CNoP, сол кезде Canadian Pacific Railway иелігінде болған Esquimalt және Nanaimo темір жолымен бәсекелесіп, Викториядан өзге бағытпен жүретін желісі болды. Маршрут Сукке (сол кездегі Милнс-Лэндинг) барып, Личтаун арқылы өтіп, содан кейін Шонган көлінің батыс жағымен Ковичан көліне дейін созылды. Темір жолдың тағы бір бөлігі солтүстік-батысқа қарай Киссинджерге дейін жетті. Бұл желі ағаш кесуге арналған. 1918 жылдың 20 желтоқсанында CNP (Канадалық солтүстікпен бірге) CNR құрамына енді. Алғашқы жоспар бойынша, жолаушылар мен жүк тасымалы үшін Викториядан Порт-Альберниге дейін темір жол салынуы тиіс еді. Бұл Виктория мен Патрисия шығанағына арналған желіні және Пат-Бейден Суррейдегі Фрейзер өзеніндегі Порт-Маннға паромдық қызметті қамтыды. 1911 жылы аралдың солтүстігіндегі теміржол құрылысы басталды, бірақ жылдар бойы құрылыс баяу жүрді. Pat Bay желісі 1913 жылы салынып, 1916 жылы аяқталды, ал 1917 жылы Викториядан Патрисияның еншілес компаниясы жолаушылар қызметін бастады. Сол жылы Виктория мен Сидней темір жолы CNoP желісімен Базан шығанағында қосылды. 1918 жылдың соңында темір жол жаңа мемлекеттік корпорация – Канада Ұлттық темір жолының басқаруына өтті. Үкімет Ванкувер аралынан материкке жолаушылар тасымалын ұйымдастыруға міндетті болған жоқ, CN аралда тек жүк тасымалын жүзеге асырды. Бұрынғы CNoP тапсырыс берген паром сол жылы Квебектен келді, жөндеуден өтіп, 1919 жылы Патрисия шығанағы желісінде жүк тасымалына пайдаланылды. Сол жылы Pat Bay желісінде жолаушылар тасымалы тоқтатылды, бірақ жүк тасымалы жалғасты. Виктория мен Сиднейдің Базан шығанағынан Сиднейге дейінгі бөлігі 1919 жылы CNoP желісіне қосылды. 1932 жылы автомобиль паром уақытша пайдаланудан шығарылды. Екі жылдан кейін Сиднейдегі диірмен өртеніп кетті. 1935 жылы жол тасталып, демонтаждалды. Аралдың солтүстігіндегі құрылыс жұмыстары жалғасты, ал 1924 жылдың көктемінде жолдар Ковичан көлінің шығыс жағасына жетті. 1928 жылы жол Киссинджерге жетті, бірақ Порт-Альберниге жалғастыру жоспарынан бас тартты. 1922 жылдан 1931 жылға дейін CN аралды бойлап жоғары және төмен жүретін жолаушылар мен жүк пойыздарын іске қосты. 1922 жылдан бастап қызмет Викториядан Сукке (Милнс-Лэндинг) дейін жүргізілді, ал жолдың қалған бөлігі әлі салынып жатқан еді. 1925 жылы жолаушылар тасымалы Ковичан көліндегі Юбуға дейін ұзартылды, бірақ 1931 жылы CN қызметті тоқтатты. Ағаш кесу және жүк тасымалы жалғасты, бірақ олардың көлемі азайды. 1957 жылы Киссинджерден Юбуға дейінгі теміржол жабылып, демонтаждалды. Содан кейін ағаш кесу теміржолдан жүк машиналарына көшті. Келесі демонтаждалған желі – Дирхольмнен Сааничке дейінгі учаске. 1990 жылы Ванкувер аралының екінші теміржолының соңғы бөліктері демонтаждалды. Бұл маршруттың соңы емес еді, көп ұзамай ол жаяу және велосипед жолы ретінде қайта жаңартылды және қазір Галлопинг Гус жолы деп аталады.
On Vancouver Island, CNoP had a line that competed with the Esquimalt and Nanaimo Railway (owned by the Canadian Pacific Railway at the time) but went a different route from Victoria. The route would go to Sooke (At the time Milnes Landing), through Leechtown, then pass the west side of Shawnigan Lake to Cowichan Lake. Another section of rail went further northwest to Kissinger. This line was for logging. On December 20, 1918, CNP (Along with Canadian Northern) was absorbed into the CNR. Originally, the plan was to build the rail line from Victoria to Port Alberni for passenger and freight service. This included a Victoria to Patricia Bay line with a ferry service from Pat Bay to Port Mann on the Fraser River in Surrey. In 1911 work had begun on the up Island rail; construction was slow throughout the years. The Pat Bay line started construction in 1913 and was completed in 1916, and by 1917 the Patricia subsidiary from Victoria was opened for passenger service. Sometime that year, the Victoria and Sidney Railway and CNoP were linked at Bazan Bay. In late 1918, the rail line was under the new Crown corporation, the Canadian National Railway. The government had no compulsion to provide a passenger service from Vancouver Island to the mainland; instead CN would serve freight on the island. The ferry that the ex CNoP ordered arrived that same year from Quebec. It went into refit, and by 1919 the ferry was in service for the Patricia Bay line for freight. That same year passenger services ended on the Pat bay line, but freight continued. The Victoria & Sidney's section from Bazan Bay to Sidney became part of the CNoP in 1919. By 1932 the car ferry, , was temporarily withdrawn from service. Two years later, the Sidney Mill burned down. In 1935, the track was abandoned and removed. Construction continued through up island and by the spring of 1924 the tracks had reached the east end of Cowichan Lake. By 1928, the track reached Kissinger, but the plan to continue to Port Alberni had been abandoned. From 1922 to 1931, CN ran a passenger and freight service that ran up and down the island. Starting in 1922, service was from Victoria to Sooke (Milnes Landing). The rail was still under construction further up. By 1925 passenger service was extended to Youbou on Cowichan Lake until finally CN dropped the service in 1931. Logging and freight continued but started disappearing. In 1957, the Kissinger to Youbou rail was closed and abandoned first. Logging by rail was then quickly moved to logging trucks. The next rails to be abandoned were the Deerholme to Saanich track. In 1990, the final surviving tracks were abandoned, completely removing Vancouver Island's second railway. That was not the end of the route, and soon it was revamped for pedestrian and cycling use and is now known as the Galloping Goose Trail.
Альберта
CNoR басқа да еншілес компанияларды ұстады, мысалы Альберта Мидленд темір жолы (Вегревилл, Альбертадан Драмхеллер, Альбертаға дейін), Канаданың Солтүстік Альберта темір жолы (CNoAR) (Сент-Альберта, Альбертадан Альберта мен Британдық Колумбияның шекарасына дейін) және Эдмонтон, Юкон және Тынық мұхиты темір жолы, ол Стратконадан, Альбертадан Эдмонтонға дейін, кейіннен Стони Плейнге дейін, Альбертаға созылды. CNoAR да 1910 жылы тіркелді. Құрылыс 1910 жылы Сент-Альбертада басталды және құрылыс пойзы 1913 жылдың басында Британдық Колумбияға өтті. Олардың барлығы CNoR жүйесінің құрамында жұмыс істеді және 1918 жылы ұлттықтандыру кезінде мемлекеттік меншікке алынып, Канаданың Ұлттық темір жолына қосылды.
The CNoR maintained other subsidiary companies, such as the Alberta Midland Railway (Vegreville, Alberta, to Drumheller, Alberta), the Canadian Northern Alberta Railway (CNoAR) (St. Albert, Alberta, to the Alberta–British Columbia border) and the Edmonton, Yukon, and Pacific Railway which ran from Strathcona, Alberta, to Edmonton, and later to Stony Plain, Alberta. The CNoAR was also incorporated in 1910. Construction started at St. Albert in 1910 and the construction train passed into British Columbia around the beginning of 1913. They were all operated as part of the CNoR system and were taken over by the Crown, upon nationalization in 1918 into Canadian National Railway.