Кіріспе

Көшеу артындағы шешім қабылдаушы немесе кеңесші.

Сұр эминенция (eminɑ̃s ɡʁiz) – "көшеу артында" немесе ресми емес, қоғамдық емес қызметте әрекет ететін, ықпалды шешім қабылдаушы немесе кеңесші. Бұл тіркес бастапқыда кардинал Ришельедің оң қолы болған Франсуа Леклер дю Тремблеге қатысты айтылған. Леклерк – бежевый киімдерімен танымал болған капуцин монахы, ал сол дәуірде бежевый түс "сұр" деп аталған. Католик шіркеуінде кардиналға қаратып "Ерлігі" деген сөз қолданылады. Леклерк кардинал шеніне жетпесе де, оның кардиналға деген ықпалының зор екенін ескере отырып, айналасындағылар оны "сұр" монах деп құрметпен атаған. Осыдан келіп, "сұр кардинал" деген терминде пайда болды. Леклерк туралы бірнеше танымал еңбектерде айтылады. Олдос Хаксли Леклерктің "Сұр эминенция" атты ағылшын тіліндегі өмірбаянын жазған. Сондай-ақ, Жан Леон Жеромның 1873 жылғы "Сұр эминенция" атты картинасы бар, онда ол Кардинал сарайының баспалдағынан түсіп, оған басқалардың көрсеткен құрметі бейнеленген. Леклерк Александр Дюманың "Үш мушкетер" романында Ришельедің қуатты серіктесі және қорқыныш тудыратын тұлға – Иосиф әке ретінде суреттеледі.

Тарихи мысалдар

Императрица Цзя Наньфэнь және Императрица Вдовщина Циси – Қытай императорлық династияларын тиімді басқарған әйелдердің екі мысалы. Әйелдерге өздерінен билік етуге тыйым салынғандықтан, Қытай тарихы әйелдердің саяси билікті өздерінің ер адам туыстары арқылы жүзеге асыруының көптеген мысалдарымен толы. Италиялық христиандық-демократиялық партиясының лидері Джулио Андреотти премьер-министр болмаған кезде де, үкіметтердің «көк түсті» кеңесшісі ретінде танылды. АҚШ вице-президенті Дик Чейни Джордж Буш әкімшілігінде «ұлттық қауіпсіздік және сыртқы саясат мәселелерінде президенттің құлағындағы күшті, бірақ келісімсіз саясаткер» ретінде сипатталды. Американдық дипломат және саясаткер Денис Росс Рональд Рейган, Джордж Буш, Билл Клинтон, Джордж Буш және Барак Обама әкімшілігінде онымен жұмыс істеген Таяу Шығыс сарапшыларының пікірінше, «эминенция сірі, мемлекеттік хатшылар мен президенттерге сиқыр салатын Распутин сияқты» болды. Джон Ди кейде «сұр кардинал» деп есептеледі. Ресми түрде ол Елизавета I-нің астрологы болғанмен, королеваның кеңесшісі ретінде одан да көп билікке ие болды. Иосиф Сталинді Леон Троцкий жиі «сұр елеулі» деп атаған, ол 1924 жылы Лениннің қайтысынан кейін Советтік басшылық үшін күресте жеңіске жетті. Адольф Гитлердің жеке хатшысы Мартин Борман «қоңыр эминенция» деп аталды. Михаил Суслов Бас хатшы Леонид Брежневтің артындағы «сұр кардинал» рөлін атқарды. Кремльдің «сұр кардиналы» деген лақап атпен танылған қатал саясаткер, ол Советтік Коммунистік партиясының екінші хатшысы болды, сонымен қатар КОКП-ның ресми емес бас идеологы және Брежневтің ғана емес, Хрущевтің және Сталиннің дәуірінде де маңызды шешімдерді қабылдаушылардың бірі болды. Дегенмен, басқа сарапшылар Брежнев дәуірінде «сұр кардинал» атағын Юрий Андроповқа, Дмитрий Устиновқа, Андрей Громыкоға және Константин Черненкоға берді. Ұлыбритания премьер-министрі Гарольд Уилсонның жеке хатшысы және кейін саяси хатшысы болған Марсия Уильямс оның «сұр тұлғасы» ретінде сипатталды. 2016 жылғы Оңтүстік Кореядағы саяси дағдарыс кезінде сыбайлас жемқорлыққа қатысты тергеулер Чхве Сун Силдің Оңтүстік Кореяның 11-ші президенті Пак Кын Хеге жасырын саяси ықпал еткендігін көрсетті. Ол Парк әкімшілігі кезінде үкіметтік саясатты және шешімдерді қабылдауды жоспарлаған деп саналды. Вильям де ла Поль Англияның Генрих VI-сына. Жан Монне Шуман декларациясын жасаудағы маңызды рөлі үшін «сұр эминенция» деп сипатталды. Жокер Арройо 1986 жылғы халық революциясынан кейін диктатор Фердинанд Маркосты құлатқаннан кейін Корасон Акиноның «сұр эминенциясы» ретінде пайда болды. Ван Хунинг үш Қытайдың ең басты басшысының – Цзян Цзэминьнің, Ху Цзиньтаоның және Си Цзиньпиннің «сұр эминенциясы» ретінде танылады. Ол үкіметте ресми лауазымды атқарамаса да, Ангела Меркель, Дональд Трамп және Владимир Зеленский сияқты шетелдік лидерлермен өкілдік ету мақсатында жиі кездесетін.