Кіріспе

Антарктика шығанағы

Адмиралтейство шығанағы – Оңтүстік Шетланд аралдарындағы Король Джордж аралының оңтүстік жағалауына еніп жатқан, Демай нүктесі мен Мартинс бас аралы арасындағы кіреберісінде кең, иркіліс формалы шығанақ. Бұл атау 1822 жылы британдық теңізші капитан Джордж Пауэллдің картасында көрсетілген және қазір халықаралық қолданыста бекітілген. Шығанақта Генрик Арктовски поляк антарктикалық станциясы мен Команданте Феррац бразилиялық антарктикалық базасы орналасқан. Бұл аймақ Антарктиканың ерекше басқарылатын аймағы (ASMA 1) деп белгіленген.

Сипаттама

Бұғазда үш фьорд бар: Мартель, Маккелар және Эскура. Аймаққа арналған теңізшілер нұсқаулығында бұл шығанақтың Оңтүстік Шетланд аралдарындағы ең жақсы тұраққа ие екені айтылған, "барлық жағынан жақсы қорғалған, төменгі жағындағы қатты сазды топырақта орташа тереңдік бар. Көбінесе мұздықтардан мұз кедергі келтіреді". Чили ғалымдары бұл аймаққа үндістер келгенін мәлімдеді, себебі шығанақтағы су түбінен үлгі алу кезінде тас артефакттар табылған. Алайда, кейіннен осы артефакттар – екі жебе ұшы – жасанды түрде орналастырылған болып шықты.

Құстардың маңызды аймағы

Бухтаның батыс жағындағы 2000 акр жер BirdLife International ұйымы тарапынан Маңызды құс аймағы (IBA) деп белгіленді, себебі ол бірнеше теңіз құстарының көбею ошақтарын қамтиды, оның ішінде Адели пингвині (15 000 жұп), генту пингвині (2300 жұп) және жамбас пингвині (2500 жұп). Бұл жерде ұя салып көбейетін басқа құстар: оңтүстік алып петрелдер, мыс петрелдері, қарлы қанаттылар, кельп шаяндар, Антарктидалық қазтұмсықтар және скуалар. Оңтүстік піл және Ведделл түлендері осы аймақта көбейеді; олар, сондай-ақ Антарктидалық жүнді түлендер де, үнемі осы жерге шығады. Қыс айларында жақын маңдағы теңіз мұзында барыс және қабықжегіш түлендерді жиі кездестіруге болады. Бұл аймақ Антарктиканың ерекше қорғалатын аймағы (ASPA 128) ретінде де қорғалады.