Кіріспе

Неміс теологы (1792–1863)

Август Хан (27 наурыз 1792 – 13 мамыр 1863) – неміс протестант теологы.

Өмірбаян

Хан Гроссостерхаузенде (қазіргі Айслебеннің бір бөлігі) дүниеге келді. Ол онда оқып, кейін Лейпциг және Виттенберг университеттерінде теологияны оқыды. 1819 жылы ол Пруссиядағы Кенигсбергтегі Альтштадтисше шіркеуінің теология профессоры және пасторы болып тағайындалды. 1820 жылы ол осы қалада суперинтендант болып қызмет етті. 1822 жылы ол профессорлық атаққа ие болды. 1826 жылы Лейпцигте теология профессоры болды, онда ол осы уақытқа дейін Бардезан, Маркион (Marcions Evangelium in seiner ursprünglichen Gestalt, 1823), Ефрем Сирус және "Сирише хрестоматия" (1824) редакциясын жүзеге асырғандығымен ғана белгілі болды. Ол "De rationalismi qui dicitur vera indole et qua cum naturalismo contineatur ratione" (1827) трактатының авторы ретінде үлкен даңққа ие болды, сондай-ақ "Sachsen und Preussen" (1827) бағынышты "Offene Erklärung an die Evangelische Kirche zunächst in Sachsen und Preussen" (1827) еңбегін жариялады. Э. В. Хенгстенберг мектебінің өкілі ретінде ол рационалистерді протестанттық шіркеулерден өз еркімен және дереу бөлінуге көндіруге тырысты. 1833 жылы Ханның К. Г. Брецнейдерге қарсы (Über die Lage des Christenthums in unserer Zeit, 1832) жазған памфлеті Фридрих Вильгельм III-нің назарына ілігіп, ол Бреслау консисториясында теология профессоры және консисториалдық кеңесші болып тағайындалды, ал 1843 жылы Силезия шіркеулік провинциясының бас суперинтенданты болды. 1845 жылы бас суперинтендант ретінде ол Силезия шіркеуінің пасторларына қызметке кіріспес бұрын Аугсбург конфессиясына адалдығын жариялауды міндетті етті, бұл 1817 жылдан бері лютеран және реформат шіркеулерінің Пруссия одағына қарсы күрескен Силезия лютерандары арасындағы шиеленісті азайтты. Алайда, бұл 1845 жылы Бреслауда орналасқан Пруссиядағы ескі лютерандық евангелистік лютерандық шіркеуінің патшалық мойындалуына кедеріс келтірмеді. Ол Бреслауда қайтыс болды.

Отбасы

Оның ұлы Генрих та дінтанушы болды.