Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гибридті сүтқоректі
Hybrid mammal
Қасқыр-құйрық (coywolf) – қасқырлар (Canis latrans), шығыс қасқырлары (Canis lycaon), сұр қасқырлар (Canis lupus) және иттерден (Canis familiaris) тараған гибрид. Бұл түрлердің барлығы 78 хромосомасы бар Canis туысына жатады, сондықтан олар бір-бірімен шағылыса алады. Бір генетикалық зерттеу осы түрлердің генетикалық тұрғыдан салыстырмалы түрде жақында (шамамен 55 000–117 000 жыл бұрын) айырылғанын көрсетеді. Геномдық зерттеулер Солтүстік Америкадағы сұр қасқырлардың көптеген популяциялары географиялық градиент бойынша қасқырлармен араласқанын көрсетіп тұр, Аляскада араласу деңгейі ең төмен, ал Онтарио мен Квебек, сондай-ақ Атлантикалық Канадада ең жоғары. Осы гибридтерді атау үшін қолданылатын тағы бір термин – вольфот.
A coywolf is a canid hybrid descended from coyotes (Canis latrans), eastern wolves (Canis lycaon), gray wolves (Canis lupus), and dogs (Canis familiaris). All of these species are members of the genus Canis with 78 chromosomes; they therefore can interbreed. One genetic study indicates that these species genetically diverged relatively recently (around 55,000–117,000 years ago). Genomic studies indicate that nearly all North American gray wolf populations possess some degree of admixture with coyotes following a geographic cline, with the lowest levels occurring in Alaska, and the highest in Ontario and Quebec, as well as Atlantic Canada. Another term for these hybrids is sometimes wolfote.
Сипаттама
Кез келген комбинациядағы будандар койоттардан ірі, бірақ қасқырлардан кіші болады; олар койоттар мен екінші ата-анасының түрі арасындағы аралық мінез-құлықты көрсетеді. Бір тұтқындық гибридтік тәжірибеде, еркек солтүстік-батыс сұр қасқыр мен әйел койоттан туған алты F1 гибридті күшік туғаннан кейін көп ұзамай өлшенді. Олардың салмағы, жалпы ұзындығы, бас ұзындығы, дене ұзындығы, артқы аяқ ұзындығы, иық айналымы және бас айналымы таза койот күшіктерінің туғандағы орташа көрсеткіштерімен салыстырылды. Әйел койот тудырғанына қарамастан, гибридті күшіктер туған кезде қарапайым койот күшіктерінен әлдеқайда үлкен және ауыр болды. Таза койоттарға қарағанда, шығыс қасқыр × койот будандары көбірек ынтымақтастыққа негізделген әлеуметтік топтар құрайды және ойнаған кезде бір-біріне аздап агрессивті болады. Гибридтер екі жасқа келгенде жыныстық жарақатқа жетеді, бұл таза койоттарға қарағанда әлдеқайда кешіккен кез.
Hybrids of any combination tend to be larger than coyotes but smaller than wolves; they show behaviors intermediate between coyotes and the other parent's species. In one captive hybrid experiment, six F1 hybrid pups from a male northwestern gray wolf and a female coyote were measured shortly after birth with an average on their weights, total lengths, head lengths, body lengths, hind foot lengths, shoulder circumferences, and head circumferences compared with those on pure coyote pups at birth. Despite being delivered by a female coyote, the hybrid pups at birth were much larger and heavier than regular coyote pups born and measured around the same time. Compared with pure coyotes, eastern wolf × coyote hybrids form more cooperative social groups and are generally less aggressive with each other while playing. Hybrids also reach sexual maturity when they are two years old, which is much later than occurs in pure coyotes.
Шығыс койоттары
Шығыс койоттары Жаңа Англия, Нью-Йорк, Нью-Джерси, Пенсильвания, Огайо, Батыс Вирджиния, Мэриленд, Делавэр және Вирджинияда кездеседі. Олардың таралған аймағы сондай-ақ Канаданың Онтарио, Квебек, Нью-Брансуик, Нова-Скотия, Принс-Эдвард аралы және Ньюфаундленд пен Лабрадор провинцияларында қамтиды. Ұлы көлдер аймағында койоттар мен қасқырлардың будандасуы одан кейін шығыс койоттарының таралуына әкеліп, белгілі ең ірі сүтқоректілердің будандасқан аймағын құрады. 400 жыл бойы сұр қасқырларды аулау олардың популяциясының төмендеуіне соқты, бұл жұптасуға жарамды тұлғалардың санын азайтты, соның салдарынан шығыс қасқырлар популяциясына койот гендерінің енуіне мүмкіндік туды. Бұл аймақтағы қалған қасқырлардың тазалығына қатысты алаңдаушылықтар тудырды, ал шығыс койоттары таза қасқырларды қасқыр мен бұғының ең жоғары деңгейдегі хищнигі ретінде алмастыруға тым кішкентай. Қазіргі күнгі шығыс койоттың гендік қорының көп бөлігін құрайтын койоттар мен шығыс қасқырларының комбинациясынан басқа, АҚШ-тың солтүстік-шығысындағы кейбір койоттарда үй итінің (C. lupus familiaris) және батыс Ұлы жазықтың сұр қасқырының (C. l. nubilus) әсері байқалады, бұл шығыс койоттың шын мәнінде төрт түрдің гибриді екенін көрсетеді: койот, шығыс қасқыр, батыс сұр қасқыр және ит. Ақ құйрықты бұғылардың жоғары тығыздығы бар аймақтарда өмір сүретін гибридтерде қасқыр гендері қалалық ортада өмір сүретін гибридтерге қарағанда көбірек кездеседі. Үй иті гендерінің қосылуы шығыс гибридтерінің адамдар мекендеген аймақтарға бейімделуіне көмектескен болуы мүмкін. Төрт түрдің гибриді туралы теория 2014 жылы Монзон және оның командасы 425 шығыс койоттан алынған тіндер мен SNP үлгілерін қайта талдап, әрбір географиялық аймақтағы қасқыр мен иттің интрогрессия дәрежесін анықтағанда одан әрі зерттелді. Үй итінің аллелі шығыс койоттың гендік қорының шамамен 10% құрайды, ал 26% шығыс қасқырлар мен батыс сұр қасқырларының кластеріне тиесілі. Қалған 64% көбінесе койоттармен сәйкес келеді. Бұл талдау оның қазіргі заманғы генетикалық құрамының біркелкілігіне дейін, койоттар, жабайы иттер және Ұлы көлдер аймағында кездесетін екі түрлі қасқыр популяциясы арасында бірнеше генетикалық алмасулар болған болуы мүмкін екенін көрсетті. Қалалық ортада көбінесе койот гендері басым, ал ауылдық және терең орманды жерлерде қасқырдың үлесі жоғары. 1995-2013 жылдар аралығында жүргізілген 25 генетикалық зерттеудің 2016 жылғы мета-талдауы көрсеткендей, солтүстік-шығыс койволфы 60% батыс койоттан, 30% шығыс қасқырдан және 10% үй итінен тұрады. Алайда, бұл гибридтік иттер енді ғана Оңтүстік Құрама Штаттарына көшіп келе жатқан койоттардың оңтүстік толқынымен байланысқа түсуде.
Eastern coyotes range from New England, New York, New Jersey, Pennsylvania, Ohio, West Virginia, Maryland, Delaware, and Virginia. Their range also occurs in the Canadian provinces of Ontario, Quebec, New Brunswick, Nova Scotia, Prince Edward Island and Newfoundland and Labrador. Coyotes and wolves hybridized in the Great Lakes region, followed by an eastern coyote expansion, creating the largest mammalian hybrid zone known. Extensive hunting of gray wolves over a period of 400 years caused a population decline that reduced the number of suitable mates, thus facilitating coyote genes swamping into the eastern wolf population. This has caused concern over the purity of remaining wolves in the area, and the resulting eastern coyotes are too small to substitute for pure wolves as apex predators of moose and deer. Aside from the combinations of coyotes and eastern wolves making up most of the modern day eastern coyote's gene pools, some of the coyotes in the northeastern United States have mild domestic dog (C. lupus familiaris) and western Great Plains gray wolf (C. l. nubilus) influences in their gene pool, suggesting that the eastern coyote is actually a four in one hybrid of coyotes, eastern wolves, western gray wolves, and dogs. The hybrids living in areas with higher white tailed deer density often have higher degrees of wolf genes than those living in urban environments. The addition of domestic dog genes may have played a minor role in facilitating the eastern hybrids' adaptability to survive in human developed areas. The four in one hybrid theory was further explored in 2014, when Monzón and his team reanalyzed the tissue and SNP samples taken from 425 eastern coyotes to determine the degree of wolf and dog introgressions involved in each geographic range. The domestic dog allele averages 10% of the eastern coyote's genepool, while 26% is contributed by a cluster of both eastern wolves and western gray wolves. The remaining 64% matched mostly with coyotes. This analysis suggested that prior to the uniformity of its modern day genetic makeup, multiple swarms of genetic exchanges between the coyotes, feral dogs, and the two distinct wolf populations present in the Great Lakes region may have occurred. Urban environments often favor coyote genes, while the ones in the rural and deep forest areas maintain higher levels of wolf content. A 2016 meta analysis of 25 genetics studies from 1995 to 2013 found that the northeastern coywolf is 60% western coyote, 30% eastern wolf, and 10% domestic dog. However, this hybrid canid is only now coming into contact with the southern wave of coyote migration into the southern United States.
Қызыл қасқырлар мен шығыс қасқырлар
Оңтүстік-Шығыс АҚШ және Ұлы көлдер аймақтарының қызыл және шығыс қасқырларының таксономиясы ұзақ жылдар бойы қызу талқылауларға түсті, түрлі ғылыми мектептер олардың жеке түрлер екенін немесе сұр қасқыр мен койоттың әртүрлі деңгейдегі ұрпақтасуының нәтижесі екенін жақтады. 2011 жылдың мамыр айында қызыл қасқыр, шығыс қасқыр, сұр қасқыр және иттердегі 48 000 жалғыз нуклеотидтік полиморфизмдерді зерттеу, қызыл және шығыс қасқырларының гибридтік түрлер екенін көрсетті. Қызыл қасқырдың 76%-ы койот, 20%-ы сұр қасқыр, ал шығыс қасқырдың 58%-ы сұр қасқыр, 42%-ы койот екені анықталды, екеуі де жеке түр екенін көрсететін ешқандай дәлел табылмады. Зерттеуге жақында ғана койоттан тараған қызыл қасқырлар қолданылғаны үшін сын айтылды, ал 2012 жылғы қайта талдау жеткіліксіз үлгі алудан зардап шеккенін көрсетті. 2012 жылы жасалған толық шолуда зерттеуде қолданылған ит үлгілері түрлердің жаһандық әртүрлілігін толыққанды көрсетпегені, тек боксерлер мен пудльдермен шектелгені, ал қызыл қасқыр үлгілері тарихи емес, қазіргі заманғы үлгілерден алынғаны айтылды. Бұл зерттеу USFWS-тің нәтижелерін тәуелсіз сараптау үшін таңдалған ғалымдар тобы тарапынан да сынға ұшырады. Олар зерттеудің шығыс қасқырдың толыққанды түр екендігі туралы қорытындысы жеткіліксіз дәлелдерге негізделгенін – тек екі ерекше, рекомбинацияланбаған маркерге сүйенгенін атап өтті. 2016 жылы жүргізілген геномдық ДНК зерттеуі Солтүстік Американың барлық иттілер тұқымдастарының – қасқырлар мен койоттардың 6000–117 000 жыл бұрын ортақ атадан бөлініп шыққанын көрсетті. Геномдық тізбек талдауы Солтүстік Америкадағы екі эндемикалық қасқыр түрінің – қызыл қасқыр мен шығыс қасқырдың койот пен сұр қасқырдың ұрпақтасуынан пайда болғанын көрсетті.
The taxonomy of the red and eastern wolf of the Southeastern United States and the Great Lakes regions, respectively, has been long debated, with various schools of thought advocating that they represent either unique species or results of varying degrees of gray wolf × coyote admixture. In May 2011, an examination of 48,000 single nucleotide polymorphisms in red wolves, eastern wolves, gray wolves, and dogs indicated that the red and eastern wolves were hybrid species, with the red wolf being 76% coyote and 20% gray wolf, and the eastern wolf being 58% gray wolf and 42% coyote, finding no evidence of being distinct species in either. The study was criticized for having used red wolves with recent coyote ancestry, and a reanalysis in 2012 indicated that it suffered from insufficient sampling. A comprehensive review in 2012 further argued that the study's dog samples were unrepresentative of the species' global diversity, having been limited to boxers and poodles, and that the red wolf samples came from modern rather than historical specimens. The review was itself criticized by a panel of scientists selected for an independent peer review of its findings by the USFWS, which noted that the study's conclusion that the eastern wolf was a full species was based on insufficient evidence — just two unique nonrecombining markers. In 2016, a whole genome DNA study suggested that all of the North American canids, both wolves and coyotes, diverged from a common ancestor 6,000–117,000 years ago. The whole genome sequence analysis shows that two endemic species of North American wolf, the red wolf and eastern wolf, are admixtures of the coyote and gray wolf.
Мексикалық қасқыр × койот будандары
Койоталардың молекулалық генетикасын, сондай-ақ Техастағы тарихи қызыл қасқырлар мен мексикалық қасқырлардың үлгілерін талдаған зерттеуде, кейбір оқшауланған мексикалық қасқырлардың тарихи үлгілерінде бірнеше койота генетикалық белгілері табылды. Сол сияқты, сұр қасқырдың Y хромосомалары тексастық бірнеше еркек койоталарда да анықталды. Бұл зерттеу мексикалық қасқырдың, әдетте койоталармен будандасуға аз бейім екенін көрсетті, бірақ Техастағы қасқырлар толығымен жойылғанға дейін, тарихи қалдықтардағы жеке сұр қасқырлар арасында тексастық койоталармен ерекше генетикалық алмасулар болған болуы мүмкін. Нәтижесінде пайда болған гибридтер кейіннен қасқырлардың жойылуымен бірге койоталар популяциясына сіңіп кетті. Сол зерттеуде, бір кезде Техастың орталық бөлігінде екі түрмен де қатар кездескен қызыл қасқырлар, койоталар мен сұр қасқырлар арасындағы ген ағынын қамтамасыз етуге қатысқан деген басқа мүмкіндік талқыланды – бұл, шамамен, Ұлы көлдер аймағында сұр қасқырлар мен койоталар арасындағы ген ағынын байланыстырған шығыс қасқырының рөліне ұқсас, өйткені койоталар мен сұр қасқырлар арасындағы тікелей будандасу сирек деп есептеледі. Бастапқыда чупакабра деп белгіленген өліктің денесіне жасалған Техас мемлекеттік университетінің митохондриялық ДНК талдауы, оның койота екенін көрсетті, бірақ кейінгі сынақтар оның мексикалық қасқырдан туған койота × сұр қасқыр гибриді екенін анықтады.
In a study that analyzed the molecular genetics of coyotes, as well as samples of historical red wolves and Mexican wolves from Texas, a few coyote genetic markers have been found in the historical samples of some isolated Mexican wolf individuals. Likewise, gray wolf Y chromosomes have also been found in a few individual male Texan coyotes. This study suggested that although the Mexican wolf is generally less prone to hybridizations with coyotes, exceptional genetic exchanges with the Texan coyotes may have occurred among individual gray wolves from historical remnants before the population was completely extirpated in Texas. The resulting hybrids would later on melt back into the coyote populations as the wolves disappeared. The same study discussed an alternative possibility that the red wolves, which also once overlapped with both species in central Texas, were involved in circuiting the gene flows between the coyotes and gray wolves, much like how the eastern wolf is suspected to have bridged gene flows between gray wolves and coyotes in the Great Lakes region, since direct hybridizations between coyotes and gray wolves is considered rare. In tests performed on a stuffed carcass of what was initially labelled a chupacabra, mitochondrial DNA analysis conducted by Texas State University showed that it was a coyote, though subsequent tests revealed that it was a coyote × gray wolf hybrid sired by a male Mexican wolf.
Солтүстік-батыс қасқыры мен койоттың будандасуы
2013 жылы АҚШ Ауыл шаруашылығы департаментінің Жануарлар дүниесі қызметі Логан, Юта қаласындағы Ұлттық жануарлар дүниесі зерттеу орталығының Жыртқыштарды зерттеу орталығында тұтқындықта өсіру эксперименті жүргізді. Британ Колумбиясынан және батыс аймақтарынан алынған сұр қасқырларды пайдаланып, олар алты гибрид (будандас) тудырды, бұл таза койоттар мен солтүстік-батыс қасқырлары арасындағы алғашқы гибридтеу жағдайы болды. Жасанды ұрықтандыру арқылы жүргізілген эксперименттің мақсаты – батыстағы ірі сұр қасқырлардың сперматозоидтары батыстағы койоттардың жұмыртқа жасушаларын ұрықтандыра алатынын анықтау болды. Оңтүстіктегі койоттар мен кішкентай мексикалық қасқырлардың, сондай-ақ шығыс және қызыл қасқырлар арасындағы тарихи гибридтеулерден басқа, АҚШ-тың солтүстік-батысы мен Канаданың батыс провинцияларындағы сұр қасқырлардың жабайы жағдайда койоттармен будандасқаны белгілі болған жоқ, осы себепті эксперимент жүргізілді. Нәтижесінде алты гибрид – төрт аталық және екі аналық туды. Алты айлық шақта гибридтер мұқият бақыланды және екі түрдің де физикалық және мінез-құлқылық ерекшеліктерін, сондай-ақ шығыс қасқырларына тән кейбір физикалық ұқсастықтарды көрсетті. Шығыс қасқырларының жеке түр немесе сұр қасқырдың генетикалық тұқымы ретіндегі мәртебесі күмәнді. Дегенмен, эксперименттің нәтижесінде солтүстік-батыс қасқырларының, көптеген басқа иттің түрі сияқты, койоттармен гибридтеуге қабілетті екені анықталды. Зерттеуде 16S рибосомалық РНК-ны кодтаушы гендерді тізбектеу арқылы F1 гибридтерінің барлығының екі ата-ана түрінен өзгеше ішек микробиомы бар екені анықталды, бұл микробиом бұрын кейбір сұр қасқырларда кездесетіні хабарланған. Сонымен қатар, олардың толықтырғыш ДНҚ-сы мен рибосомалық РНК-сын талдау гибридтердің сұр қасқырлармен салыстырғанда геноздық экспрессиясының айтарлықтай ерекшеленетінін көрсетті.
In 2013, the U. S. Department of Agriculture Wildlife Services conducted a captive breeding experiment at their National Wildlife Research Center Predator Research Facility in Logan, Utah. Using gray wolves from British Columbia and western coyotes, they produced six hybrids, making this the first hybridization case between pure coyotes and northwestern wolves. The experiment, which used artificial insemination, was intended to determine whether or not the sperm of the larger gray wolves in the west was capable of fertilizing the egg cells of western coyotes. Aside from the historical hybridizations between coyotes and the smaller Mexican wolves in the south, as well as with eastern wolves and red wolves, gray wolves from the northwestern US and western provinces of Canada were not known to interbreed with coyotes in the wild, thus prompting the experiment. The six resulting hybrids included four males and two females. At six months of age, the hybrids were closely monitored and were shown to display both physical and behavioral characteristics from both species, as well as some physical similarities to the eastern wolves, whose status as a distinct wolf species or as a genetically distinct subspecies of the gray wolf is controversial. Regardless, the result of this experiment concluded that northwestern wolves, much like many other canids, are capable of hybridizing with coyotes. The study also discovered through sequencing 16S ribosomal RNA encoding genes that the F1 hybrids all have an intestinal microbiome distinct from both parent species, but which was once reported to be present in some gray wolves. Moreover, analysis of their complementary DNA and ribosomal RNA revealed that the hybrids have very differential gene expressions compared to those in gray wolf controls.
Құс иттері
Койоталар мен үй иттерінің будандары Колумбияға дейінгі Мексикадан бері тұтқында өсірілген. Кейіннен сүтқоректілер биологтары зерттеу мақсатында одан да көп үлгілер шығарды. Үй иттері сұр қасқыр түріне жатады. Сондықтан, койдогтар – койоттар мен сұр қасқырлар арасындағы гибридтердің тағы бір биологиялық түршесі, ал ит – Canis lupus-тың үйретілген тұқымдас түрі саналады.
Hybrids between coyotes and domestic dogs have been bred in captivity, dating to pre Columbian Mexico. Other specimens were later produced by mammal biologists mostly for research purposes. Domestic dogs are included in the gray wolf species. Hence, coydogs are another biological sub variation of hybrids between coyotes and gray wolves the dog being considered a domesticated subspecies of Canis lupus.