Қарыз өндіріп алу – жеке тұлғалар мен компаниялардан берешек ақыны алу процесі. Қарыз жинау агенттіктері кредиторлар үшін жұмыс істейді. Тарихы да бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жеке тұлғаның немесе кәсіпордың қарызы бойынша төлемдерді өндіріп алу.
Pursuit of debt payments owed by an individual or business
Қарыз өндіріп алу – кредиторға ақшалай немесе басқа да келісілген құн бойынша тиіс болып табынған соманы өндіріп алу процесі. Борышкерлер жеке тұлғалар немесе кәсіпорындар болуы мүмкін. Қарыз өндіріп алуға маманданған ұйым қарыз өндіріп алу агенттігі немесе қарыз жинаушы деп аталады. Көптеген қарыз өндіріп алу агенттіктері кредиторлардың өкілдері ретінде жұмыс істейді және жалпы қарыз сомасының белгілі бір пайызы немесе сыйақысы үшін қарыздарды өндіріп алады. Тарихи тұрғыдан алғанда, борышкерлер қарыздық құлдыққа, борышкерлер түрмесіне немесе мәжбүрлеу арқылы қарыз өндіріп алу әдістеріне ұшырауы мүмкін. XXI ғасырда көптеген елдерде заңнама қарыз жинаушыларды реттейді және әділетсіз саналатын мазалау мен тәжірибелерді шектейді.
Debt collection is the process of pursuing payments of money or other agreed upon value owed to a creditor. The debtors may be individuals or businesses. An organization that specializes in debt collection is known as a collection agency or debt collector. Most collection agencies operate as agents of creditors and collect debts for a fee or percentage of the total amount owed. Historically, debtors could face debt slavery, debtor's prison, or coercive collection methods. In the 21st century in many countries, legislation regulates debt collectors, and limits harassment and practices deemed unfair.
Тарих
Қарызды өндіріп алу қарыз пайда болған кезден бері бар, тіпті ол ақшадан да көне – өйткені ол бұрынғы тауар айырбас жүйелерінде де болған. Қарызды жинау ежелгі өркениеттерге дейін жетеді, бұл Шумерде б.з.д. 3000 жылы басталды. Сол өркениеттерде егер қарызды төлеуге мүмкін болмаса, қарыз алушы, оның жұбайы, балалары немесе қызметшілері қарызға құлдыққа түсіріліп, қарыз беруші құлдың еңбегі арқылы шығындарын өтегенше осылай жалғастыратын. Бабыл заңы бойынша қарызды өтеуге қатысты қатаң ережелер болған, соның ішінде қарыз алушыны қорғайтын негізгі қағидалар да қарастырылған. Кейбір қоғамдарда қарыздар келесі буынға беріліп, қарыздық құлдық жалғасатын, бірақ кейбір ерте қоғамдар белгілі бір уақыттан соң қарызды кешіруді, мысалы, мерейтойларды немесе қарызға уақыт шектеуін қарастырған. Киелі кітап несиеге қанша пайыз алуға болатынына қатысты қатаң шектеулер қояды. Құран несие бергенде кез келген пайызды тыйым салып, тікелей мәмілелерді ұсынады. Ибраһим діндері несие беруге тыйым салып, қарыз берушілерге қарыз бойынша пайыз алуға рұқсат бермейді. Орта ғасырларда қарыз алушыларға қатысты арнайы заңдар қабылданды. Егер қарыз беруші қарызды өндіріп ала алмаса, ол қарыз алушыны сотқа шақырып, оған қарсы сот шешімі шығара алатын. Нәтижесінде сот орындаушысы қарыз алушының үйіне барып, қарыз орнына мүлкін алып қоятын немесе қарыз алушының отбасы қарызды төлегенше немесе кредитор оны кешіргенше қарыз алушы түрмесіне қамалатын. Рим империясының басып алынған аумақтарында салық жинаушылар жиі зорлық-зомбылық, ашкөздік және билікті теріс пайдаланумен байланысты болды. Орта ғасыр Англиясында catchpole, бұрынғы еркін салық жинаушы, сот орындаушысына жұмыс істейтін заңдық лауазым иесі болды және қарыздарды жинауға, көбінесе мәжбүрлеу әдістерін қолдануға жауапты болды. 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезінде АҚШ-тағы ірі қаржы институттары тұрақсыз ипотекалық қарыздарды өндіріп алуға көп жүгінді, бұл халық арасында өте жағымсыз пікір тудырды.
Debt collection has existed as long as there has been debt and is older than money itself, as it existed in earlier barter systems. Debt collection goes back to the ancient civilizations, starting in Sumer in 3000 BC. In these civilizations, if a debt could not be paid back, the debtor and the debtor's spouse, children, or servants were forced into debt slavery until the creditor recouped their losses through the physical labor of the enslaved. Under Babylonian Law, strict guidelines governed the repayment of debts, including several basic debtor protections. In some societies debts would be carried over into subsequent generations and debt slavery would continue, but some early societies provided for periodic debt forgiveness such as a jubilees or would set a time limit on a debt. The Bible issues stern restrictions regarding how much interest to charge on a loan. The Quran prohibits any amount of interest on loans given and encourages direct transactions. The Abrahamic religions discouraged lending and prohibited creditors from collecting interest on debts owed. By the Middle Ages, laws came into being to deal specifically with debtors. If creditors were unable to collect a debt they could take the debtor to court and obtain a judgment against the debtor. This resulted in either the bailiff of the court going to the house of debtor and collecting goods in lieu of the debt, or the debtor being remitted to debtor’s prison until the debtor's family could pay off the debt or until the creditor forgave it. In occupied territories of the Roman Empire, tax collectors were frequently associated with extortion, greed, and abuse of power. In medieval England, a catchpole, formerly a freelance tax collector, was a legal official, working for the bailiff, responsible for collecting debts, using often coercive methods. During the Great Depression of the 1930s in the United States, large financial institutions relied heavily upon foreclosure to collect outstanding mortgage debts, which gained an overwhelmingly negative public perception.
Борышкерлер
Есепке немесе қарызға міндетті адам – борышкер. Борышкерлер түрлі себептермен төлемді орындамау (дефолтқа түсу) мүмкін: олардың қаржылық жоспарлаудың жетіспеушілігі немесе тым көп міндеттемелер алуы; жұмыс орнын жоғалту немесе денсаулыққа қатысты мәселелер сияқты күтпеген жағдайларға байланысты; қарыздың өзі немесе төлемдердің дұрыстығы туралы дау-дамай немесе келіспеушілік; немесе кредитордың немесе борышкердің адал болмауы. Борышкер жеке тұлға немесе компания сияқты заңды тұлға болуы мүмкін. Тұтынушылық қарызды өндіріп алу, бизнес қарызды өндіріп алуға қарағанда қатаң реттеледі. Олар бастапқы кредитордың бір бөлігі болғандықтан, бірінші тарап агенттіктер үшінші тарап өндіріс агенттіктерді реттейтін заңнамаға бағынбауы мүмкін. Бұл агенттіктер «бірінші тарап» деп аталады, себебі олар келісімшарттың бірінші тарапының (яғни кредитордың) құрамында болады. Екінші тарап – тұтынушы (немесе борышкер). Әдетте, бірінші тарап агенттіктер қарызды үшінші тарап агенттігіне жіберу немесе қарызды сату және оның бағасының көп бөлігін есептен шығару алдында бірнеше ай бойы қарызды өндіріп алуға тырысады.
The person who owes the bill or debt is the debtor. Debtors may fail to pay (default) for various reasons: because of a lack of financial planning or overcommitment on their part; due to an unforeseen eventuality such as the loss of a job or health problems; dispute or disagreement over the debt or what is being billed for; or dishonesty on the part of either the creditor or the debtor. The debtor may be either a person or an entity, such as a company. Collection of consumer debt is subject to greater regulation than the collection of business debt. Because they are a part of the original creditor, first party agencies may not be subject to legislation that governs third party collection agencies. These agencies are called "first party" because they are part of the first party to the contract (i. e. the creditor). The second party is the consumer (or debtor). Typically, first party agencies try to collect debts for several months before passing it to a third party agency or selling the debt and writing off most of its value.
Үшінші тарап агенттіктері
Жинақтау агенттігі – үшінші тарап агенттік, себебі мұндай агенттіктер бастапқы келісімшарттың тарапы болмайды. Кредитор мұндай агенттікке тікелей есептерді комиссиялық төлем негізінде тапсырады, бұл кредиторға немесе саудагерге әдетте бастапқыда ешқандай шығын тудырмайды, тек байланыс құралдарына кеткен шығындардан басқа. Алайда, бұл кредитор мен жинақтау агенттігі арасындағы жеке қызмет деңгейі келісіміне (SLA) байланысты. Агенттік сәтті жиналған қарыздардың белгілі бір пайызын алады; бұл салалық терминде "Пот-ақысы" немесе қарыз сәтті жиналғандағы потенциалды ақы ретінде белгілі. Бұл міндетті түрде толық сома жиналғанда төленуі керек емес; көбінесе, егер кредитор қарызды жинау әрекеттерін тоқтатса, бұл ақы төленуі керек. Жинақтау агенттігі тек қарыз алушыдан ақша жиналған жағдайда ғана табыс табады ("жинамаса – ақы жоқ" принципі). Қарыздың түріне, есептің мерзіміне және жинауға жасалған әрекеттер санына байланысты, комиссия 10% -дан 50% -ға дейін болуы мүмкін (бірақ көбінесе 25% -тан 40% -қа дейін).
A collection agency is a third party agency, called such because such agencies were not a party to the original contract. The creditor assigns accounts directly to such an agency on a contingency fee basis, which usually initially costs nothing to the creditor or merchant, except for the cost of communications. This however is dependent on the individual service level agreement (SLA) that exists between the creditor and the collection agency. The agency takes a percentage of debts successfully collected; sometimes known in the industry as the "Pot Fee" or potential fee upon successful collection. This does not necessarily have to be upon collection of the full balance; very often this fee must be paid by the creditor if they cancel collection efforts before the debt is collected. The collection agency makes money only if money is collected from the debtor (often known as a "No Collection No Fee" basis). Depending on the type of debt, the age of the account and how many attempts have already been made to collect on it, the fee could range from 10% to 50% (though more typically the fee is 25% to 40%).
Қарыздарды сату
Қарызды өндіріп алу үшін үшінші тарап компаниясына қарызды сату мүмкін, мұндай компаниялар кейде "фактор" немесе "қарыз сатып алушы" деп аталады. Қарыз сатып алушы кредиторлардан шоттар мен қарыздарды қарыз құнының белгілі бір пайызына сатып алады және кейіннен борышкерді бастапқы қарыз немесе кредит шартының талаптарына сәйкес жинақталған барлық сыйақыны қоса алғанда, толық соманы өндіріп алуға тырысады. Қарыздар мен шоттарды сату кредиторға қарыздың номиналды құнынан азайтылған құнмен дереу кіріс әкеледі, ал қарызды өндіру жұмысы мен тәуекелі қарыз сатып алушыға ауысады. АҚШ-та 1980-ші жылдардағы үнемдеу-несие дағдарысы кезінде, Ұлы депрессияға ұқсас, бірақ әлдеқайда кіші масштабта, көптеген ипотекалық соттар мен жазылған есептердің саны күрт өсті. Кейбір қаржы инноваторлары өтелмеген есептерді сатып алып, тиіс соманың шағын бөлігін өндіруге тырысудан пайда табуға болатынын анықтады. Олар осы шоттарды бастапқы несие берушілерден өте төмен бағамен сатып алып, борышкерден өндірілген соманың бір бөлігі арқылы пайда тапты. Кейбір штаттарда қарыз сатып алуға қатысты арнайы заңдар бар. Массачусетс штаты қарыз сатып алатын компанияларға лицензия алуды талап етеді, ал Калифорния штатында мұндай талап жоқ.
Debt collection may involve the sale of a debt to a third party company, sometimes referred to as a "factor" or "debt buyer". The debt buyer purchases accounts and debts from creditors for a percentage of the value of the debt and may subsequently pursue the debtor for the full balance due, including any interest that accrues under the terms of the original loan or credit agreement. The sale of debts and accounts provides a creditor with immediate revenue, albeit reduced from the face value of the debt, while shifting the work and risk of debt collection to the debt buyer. In the United States during the savings and loan crisis of the 1980s, there was a huge resurgence of foreclosures and written off accounts, similar, although on a much smaller scale, to that of the Great Depression. Some financial innovators decided that there may be some profit in buying up delinquent accounts and attempting to collect a small portion of the amount due. They purchased these accounts from the original lenders at pennies on the dollar, and turned profit by collecting a fraction of what was owed by the debtor. Some states have specific laws regarding debt buying. Massachusetts requires companies that buy debt to be licensed while California does not.
Жинақтау әдістері
Комиссиялық жүйеде жұмыс істейтін қарыз өндірушілер қарыздарды төлеуге борышкерлерді көндіруге жоғары ынталы болуы мүмкін. Мұндай тәжірибелер қарыз өндіру қызметі жүзеге асырылатын елдің заңнамасымен реттелуі мүмкін. Өндіріп алу агенттіктеріне кейде борышкерден басқа адамдармен байланысуға рұқсат беріледі, әдетте борышкерді табу мақсатында, бірақ қарыз туралы ескертпестен. Кез келген уақытта қарызға қатысы жоқ немесе борышкер адам қателікпен өндірушімен байланысуы мүмкін. Мысалдарға жеке басын ұрлаған адамдар мен ұқсас есімді адамдар жатады. Сонымен қатар, борышкер деп саналатын адам қарыздың төленуі керек екенін жоққа шығаруға құқылы. Мұндай жағдайларда, борышкер деп саналатын адам өндірушіден немесе кредитордан қарыздың төленуі керек екенін дәлелдеуді талап ете алады – ешбір заңнамада қарыз өндірушінің айтуымен ғана қарыз пайда болмайды. Көшкен адамдардың туыстары міндетті түрде оның қарызын төлемейді, бірақ қарыз көшкен адамның мүлкінен төленуі керек. Дегенмен, егер көшкен адам қарызымен сақталған мүліктің тең иесі болса, кредитор борышты өтеу үшін мүлікті сатуға мәжбүрлеуге құқылы болуы мүмкін. Халықаралық қарыз өндіру – бұл мамандандырылған сала. Көптеген компаниялар осы салаға маманданбайды, себебі қарыз өндіру үшін олардың қызметкерлері бірнеше тілде қарым-қатынас жасауын және олар жұмыс істейтін елдердің құқықтық жүйелерін, заңдарын және ережелерін білуін қажет етеді. Шетелдік борышкермен байланыс кредитордың елінде қолданылатын тілден өзгеше болуы мүмкін. Кейбір қарыз өндірушілер шетелдік қарыз өндіру агенттіктерімен серіктестікке түседі, олардың әрқайсысы өндіріп алу процесіне қатысып, өздері жұмыс істейтін елдің заңдарымен және тілдерімен таныс болады, бұл қарызды тіпті борышкер басқа елде болса да, жергілікті агенттік арқылы өндіріп алуға мүмкіндік береді.
Debt collectors who work on commission may be highly motivated to convince debtors to pay the debt. These practices may be regulated by the nation in which the collection activity occurs. Collection agencies are sometimes allowed to contact individuals other than the debtor, usually in an attempt to locate the debtor but without mentioning the debt. At times a person with no connection to the debt or the debtor may be contacted by a collector by error. Examples include victims of identity theft and people erroneously targeted due to a similar name. Alternatively, the alleged debtor may dispute that the debt is payable. In such cases the alleged debtor can require that the collector or creditor prove that the debt is payable—in no jurisdiction does a debt exist merely because a collector says so. Relatives of deceased people do not necessarily themselves have to pay the debts of the deceased, but debts must be paid by the deceased person's estate. However, where a deceased person is the co owner of property that is secured by their debt, it may be possible for the creditor to force the sale of the property to satisfy the debt. International debt collection is a specialised field. Not many companies specialize in this sort of collection as collection may require that their employees communicate in multiple languages and have a knowledge of the legal systems, laws and regulations of all nations in which they operate. Communication with a foreign debtor may occur in a language different from that used in the creditor's nation. Some debt collectors will partner with foreign debt collection agencies, with each agency involved in the collection process being familiar with the laws and languages of the nation in which it operates, allowing debt collection to occur through a local agency even when the debtor is in a different nation.
Жинақтау шоты
Жинақтау есебі – кредитор өндіріп алу агенттігіне жіберген адамның несиесі немесе қарызы.
A collection account is a person's loan or debt that has been submitted to a collection agency through a creditor.
Кредиттік есеп
Кредиттік есеп – жеке тұлғаның немесе кәсіптік ұйымның несие тарихының тізімі, оған төлемдер тарихы, төлемдерді орындамау және банкроттық жағдайлары кіруі мүмкін. Қарыз алушының кредиттік есебіне қарыздар, мерзімі өткен төлемдер және төлемдерді орындамау туралы ақпарат енгізілуі мүмкін және әдетте бірнеше жылға сақталады. Кредиттік бюроларға ұсынылатын мәліметтер міндетті түрде тексерілмеуі немесе дұрыстығы расталмауы мүмкін.
A credit record is a record of the credit history of a person or business entity, potentially including payment history, default and bankruptcy. Information about debts, late payments and default may be placed by a borrower's credit record, and usually remain for several years. Reports to credit reporting agencies may not necessarily be properly authenticated or checked for accuracy.
Қарызды қайта өтеу
Кейбір жағдайларда, қарыз өндіруші мерзімі өткен қарызды қайта жандандыруға тырысады, қарызды өздері төлеу арқылы, "есепті қайта жаңарту үшін, қарызды өндіруге көбірек уақыт алу мақсатында". Мұндай төлем, әдетте шамалы сомада, кредиттік картада "агенттік төлемі" немесе "транзакциялық төлем" деп көрсетілуі мүмкін, сондай-ақ борышкердің біліміне не рұқсатына жол берілмей, өндіріп алу агенттігі жасағандықтан "көлеңке төлем" деп те аталады. Бұл төлем борышкер тарапынан жасалмағандықтан, агенттік төлемі борышкер жеке төлеген соңғы күннен кейін мерзімді ұзартпайды және борышкер борыштың мерзімі өткенін мәлімдеген жағдайда, сот оны ескермейді.
In some instances, a debt collector will attempt to revive a debt that has expired due to the statute of limitations by themselves making a payment on the debt, "to re age the account in order to have more time to collect". Such a payment, usually in a relatively small amount, may appear on a credit card statement as an "agency payment" or "transactional payment", and may also be referred to as a "phantom payment" since it is made by the collection agency, without the knowledge or permission of the debtor. Because this payment is not made by the debtor, an agency payment does not extend the statute of limitations beyond the last date when the debtor personally made a payment on the debt, and will likely be disregarded by a court when a debtor claims that the debt is expired under an applicable statute of limitations.
Біріккен Араб Әмірліктері
БАӘ-нің қаржылық қарыздарды өндіріп алу заңдарына сәйкес, кредиторға немесе банкке сыртқы құнды мүлікті көрсету қажет. Бұл, егер борышкер төленбеген инвойстарды төлемесе, оның сыртқы мүлігі кредиторға берілуіне мүмкіндік береді. Егер борышкер сыртқы мүлікті ұсынбаса немесе қаржылық соманы қайтармаса, ол азаматтық және қылмыстық жауапкершілікке тартылады. БАӘ қаржы заңдарына сәйкес, Қылмыстық кодекстің 401-бабында белгіленгендей, егер адам қолма-қол айналысқа жарамсыз чек ұсынса, оған осы қылмыстық әрекет үшін айыппұл салынады немесе бас бостандығынан айыру жазасы беріледі. Кредитор ретінде сіз банкпен байланысып, чек ұсынған кезде дефолт жасаушыда жеткілікті қаражат болмағанын білуіңіз керек. Егер бұл рас болса, дефолт жасаушыға қарсы полиция бөліміне іс қозғалады, содан кейін олар мәселені тергеп, прокуратураға жібереді. Сондай-ақ, чек берілгеннен кейін алты айдан асса, шағым беру мүмкін емес екенін білуіңіз керек. Прокурор істі өзіне алып, мәселенің мәнділігін анықтау үшін екі тараптан да (кредитор және борышкер) тексеру жүргізеді. Тергеу нәтижесінде дефолт жасаушыға сомасымен тең мүліктің кепілі "Кафала" төлеуі немесе паспортын тапсыруы қажет болуы мүмкін. Егер кепілдік төленбесе, дефолт жасаушы қамауға алынады.
Pursuant to the UAE laws for financial debt collection, an extrinsic value asset needs to be shown to the creditor or the bank. That makes sure that if the debtor does not pay the unpaid invoices, his extrinsic asset can be taken by the creditor. If the debtor does not provide an extrinsic asset or pay back the financial amount, he is accountable to the civil and criminal liabilities. According to the UAE financial laws, it is stated under the Article 401 of the Penal Code that if the person provides a bounced cheque, he shall be fined for this criminal activity or given the punishment of imprisonment. As a creditor, you should communicate with the bank to know if the defaulter lacked funds before the provision of the cheque. If that is true, then a case is filed in the police station against the defaulter, after which they will investigate the matter and referred to the Public Prosecutor office. Also, you should know that the report cannot be filed after six months of the cheque issuance. The public prosecutor takes the case in its hand and investigates from both sides (creditor and debtor) for clarity of the case of bounced cheque. Upon the investigation, it is then decided if the defaulter has to pay the bail "Kafala" as to pay the amount of the asset of that worth the amount or deposit his passport. If the bail does not happen, then the defaulter is put behind the bars.
Ұлыбритания
Ұлыбританияда қарыз өндіріп алу агенттіктеріне лицензия беріледі және олардың қызметін Қаржылық мінез-құлық органы (FCA) реттейді. FCA қарыз өндіріп алу агенттіктерінің қалай жұмыс істеуіне қатысты нұсқаулар береді және әділетсіз тәжірибелердің мысалдарын көрсетеді. Бұл нұсқаулар заң емес, бірақ түрлі құқықтық салалардың жиынтығы мен түсіндірмесі болып табылады. Осы нұсқауларды сақтау агенттіктің несие лицензиясына ие болуға лайықты екенін анықтау үшін де қолданылады. Әділетсіз тәжірибелердің мысалдарына өкілеттіктерді дұрыс емес көрсету (мысалы, мүлікті тәркілеу мүмкіндігі туралы мәлімдеу), ресми өкіл ретінде әрекет ететінін жалған айту, мазалау, орындалуы мүмкін емес немесе артық төлемдерді талап ету, борышкерге заңдық жағдайды бұрмалау және сот шешімі болмаған кезде сот шешімі алынған деп жалған мәлімдеу кіреді. Мұндай тәжірибелердің заңдық негізі 1970 жылғы Әділет басқару туралы заңның 40-шы тармағында қарастырылған. Ұлыбританиядағы өндіріп алу агенттіктері мен олардың өндіріп алушылары сот тағайындаған сот орындаушыларынан өзгеше.
In the UK, debt collection agencies are licensed and regulated by the Financial Conduct Authority (FCA). The FCA sets guidelines on how debt collection agencies can operate and lists examples of unfair practices. These guidelines are not law but they represent a summary and interpretation of various legal areas. Compliance with these guidelines are also used as a test of whether the agency is considered fit to hold a credit licence. Examples of unfair practices include misrepresenting enforcement powers (e. g., claiming that property may be seized), falsely claiming to be acting in an official capacity, harassment, claiming unenforceable or excessive charges, misrepresenting the legal position to a debtor, and falsely claiming that a court judgement has been obtained when it has not. The legal basis for these practices comes from section 40 of the Administration of Justice Act 1970. Collection agencies and their debt collectors in the UK are not the same as court appointed bailiffs.
Шотландия
Ұлыбританиядағы өндіріп алу агенттіктері мен қарыз жинаушылар борышкерлерді қарыздарын өтеуге шақыруға құқылы, бірақ борышкерге қарсы Декрет (Шотландиядағы сот шешімі) алғанға дейін борышты күштеп орындауға заң бойынша ешқандай құқықтары жоқ. Алайда, Декретті орындау, әдетте кредитордың немесе олардың тағайындаған өкілінің нұсқауы бойынша шериф офицері немесе қарулы хабаршы арқылы жүзеге асырылады. Сондай-ақ, кредитор сот өкілінің көмегімен үшінші тараптың қолындағы қаржыны тоқтатуға, аресттеуге немесе қамауға алуға құқылы. Шотландияда алдын ала іс-қимыл регламенті жоқ және кредиторлық агенттерге тек Түтінушілік несие туралы заңмен қорғалған тұтынушылық қарызды өндіру үшін лицензия алу қажет.
Collection agencies and debt collectors based in the UK are permitted to invite debtors to attempt to repay debts but have no statutory authority in law to enforce debts unless they obtain a Decree (Scottish term for Judgement) against the debtor, although enforcement of the Decree is carried out, usually under instruction of a creditor or their appointed agent, by a sheriff officer or a messenger at arms. Likewise the creditor may move to inhibit, Attach or arrest in the hands of a third party with the assistance of an Officer of the Court. Scotland does not have a pre action protocol and creditor agents need only be licensed if pursuing a consumer debt that is protected under the Consumer Credit Act.
Америка Құрама Штаттары
АҚШ-та қарыз өндіріп алу және қарыз жинаушылар мемлекеттік де, федералдық та реттеуге жатады. Федералды үкімет шеңберінде Федералды сауда комиссиясы өндіріс агенттіктерін реттеуші негізгі федералды орган болып табылады. АҚШ Федералдық резервінде орналасқан Тұтынушылардың қаржылық қорғаныш бюросы да өндіріс агенттіктерін реттеу құқығына ие. CFPB 2012 жылдың 24 қазанында АҚШ-тың шамамен 175 компаниясын қамтитын анықтамаға сәйкес қарыз өндіріп алу агенттіктері мен қарыз сатып алушыларды бақылау ережесін бекіткенін хабарлады. Көптеген АҚШ штаттары мен бірнеше қалаларда өндіріс агенттіктеріне лицензия алу және/немесе кепілдік беру талап етіледі. Бұған қоса, көптеген штаттарда қарыз өндіріп алуды реттейтін заңдар бар, агенттіктер осы заңдарды сақтауға міндетті (әділ қарыз өндіріп алу туралы қараңыз).
Within the United States, debt collection and debt collectors are subject to both state and federal regulation. Within the federal government, the Federal Trade Commission is the primary federal regulator of collection agencies. The Bureau of Consumer Financial Protection, housed within the U. S. Federal Reserve, also has regulatory power over collection agencies. The CFPB announced on 24 October 2012, that it had finalized the rule for supervising debt collection agencies and debt buyers under a definition that would include about 175 U. S. companies. Many U. S. states and a few cities require collection agencies be licensed and/or bonded. In addition, many states have laws regulating debt collection, to which agencies must adhere (see fair debt collection).
Адал кредиттік есептілік туралы заң
АҚШ-та Fair Credit Reporting Act (FCRA) – тұтынушылардың несиелік ақпаратты жинау агенттіктерінің несиелік мәліметтерді қалай сақтауын реттейтін федералды заң. FCRA тұтынушыларға келесідей қорғау шараларын ұсынады:
In the United States, the Fair Credit Reporting Act (FCRA) is a federal law that regulates the manner in which consumer credit reporting agencies may maintain credit information. Among the protections the FCRA offers to consumers:
Егер қарыз туралы есепте қателік туындаса, кредиттік есептік агенттіктер мен ақпарат берушілер қателікті түзету үшін 21 күндік белгілі бір мерзімге ие болады, және бұл мерзім сотта қорғану құралы ретінде пайдаланылуы мүмкін. Егер қарызкор өндіріп алу есебін төлесе, бұл жазба қарызкордың кредиттік есебінде қалуы мүмкін, бірақ «төленді» деп белгіленуі керек. Егер қарызкор кредиттік есепте көрсетілген қарыз туралы ақпаратқа қарсылық білдірсе, кредиттік есептік агенттік осы қарсылықты тексеруге міндетті. Егер қарсылық негіссіз деп табылса, кредиттік есептік агенттік әдетте тергеуді отыз күн ішінде аяқтауы керек.
If an error occurs in the reporting of debt, the credit reporting agencies and information suppliers have a 21 day safe harbor period to correct the error and the safe harbor period can be used as an affirmative defense in a lawsuit. If a debtor pays off a collection account, the item may remain on the debtor's credit report but must be marked "paid". If information about debt that appears on a credit report is disputed by the debtor, the credit reporting agency must investigate the dispute. Unless the dispute is deemed frivolous, the credit reporting agency must normally complete its investigation within thirty days.
Ерікті стандарттар
Мемлекеттік және федералды заңдарға қоса, көптеген АҚШ-тың қарыз өндіру агенттіктері ACA International деп аталатын сауда бірлестігіне мүше болып, мүшелік шарты ретінде оның этика кодексін сақтауға келіседі. ACA-ның мінез-құлық стандарттары мүшелерінен тұтынушыларға қадір-қасиетпен және құрметпен қарауды, сондай-ақ тұтынушылардың шағымдарын қарауға жеткілікті өкілеттікке ие лауазымды тұлғаны тағайындауды талап етеді. Тұтынушылар ACA мүшесі болып табылатын қарыз өндіру агенттігімен туындаған дауларды осы ұйымның тұтынушылар шағымдарын шешу бағдарламасы арқылы реттеуге тырыса алады.
In addition to state and federal laws, many U. S. collection agencies belong to trade association called ACA International and agree to abide by its code of ethics as a condition of membership. ACA's standards of conduct require its members to treat consumers with dignity and respect, and to appoint an officer with sufficient authority to handle consumer complaints. Consumers may attempt to resolve disputes with a collection agency who is a member of ACA through that organization's consumer complaint resolution program.