Кіріспе

Жануарлар әлемінің ет жейтін сүтқоректілер туысы

Эт жейтін сүтқоректілер

Аюлар – Ursidae туысына жататын ет жейтін сүтқоректілер ( /ˈɜɹ//s//ɪ//d//iː//, // //d// aɪ/). Олар иттің тұқымдасқа жататын, яғни иттің сипаттарына ұқсас ет жейтін жануарлар болып жіктеледі. Қазіргі кезде аюдың тек сегіз түрі ғана тірі болғанымен, олар Солтүстік жарты шардың көп бөлігінде және ішінара Оңтүстік жарты шарда кеңінен таралған, әртүрлі ортада кездеседі. Аюлар Солтүстік Америка, Оңтүстік Америка және Еуразия құрлықтарында таралған. Қазіргі аюлардың ортақ ерекшеліктеріне ірі денелі, мықты аяқтары, ұзын мұрыны, кішкентай дөңгелек құлақтары, қалың жүні, бес қайырылмайтын тырнағы бар табанды аяқтары және қысқа құйрығы жатады. Поляр аюы көбінесе ет жейтін, ал алып панда көбінесе шөп жейтін болса, қалған алты түрі әртүрлі тамақтанатын, барлық жейтін жануарлар. Аюлар, әдетте, жалғыз өмір сүреді, тек жұптасқанда және анасы балаларымен бірге жүргенде ғана топтасады. Олар күндіз де, түнде де белсенді болып, өте жақсы иіс сезу қабілетіне ие. Ауыр дене бітіміне және қиын қозғалысына қарамастан, олар жақсы жүгіреді, тауға шығады және жүзеді. Аюлар үңгірлер мен бұталар сияқты жерлерді қыстау орны ретінде пайдаланады; көптеген түрлер қыста 100 күнге дейін ұйықтайды. Аюлар ежелгі заманнан бері еті мен терісі үшін ауланып келген, сондай-ақ оларды аю аулау және биге салу сияқты ойын-сауықтар үшін де пайдаланған. Олардың күшті дене бітімі әртүрлі адамзат қоғамдарының өнерінде, мифологиясында және мәдени аспектілерінде маңызды рөл атқарады. Қазіргі уақытта аюлар мекендеу орындарына қол сұғушылық пен аю мүшелерін заңсыз саудалау арқылы қысымға ұшырауда, соның ішінде Азиядағы сары аюлар нарығы да бар. IUCN алты аю түрін осал немесе жойылу қаупі төнген деп тізімдеген, тіпті қоңыр аю сияқты қаупі аз түрлер де кейбір елдерде жойылу қаупі бар. Осы ең қауіпті популяцияларды браконьерлік және халықаралық сауда арқылы аулауға тыйым салынған, бірақ бұл әлі де жалғасуда.

Этимология

Ағылшын тіліндегі "bear" сөзі көне ағылшын тіліндегі "bera" сөзінен шыққан және герман тілдеріндегі аю атауларының бір тобына жатады, мысалы швед тіліндегі "bjorn", ол сондай-ақ есім ретінде де қолданылады. Бұл форма әдетте "қоңыр" мағынасын беретін ежелгі үнді-еуропа тіліндегі сөзбен байланысты деп есептеледі, сондықтан "bear" сөзі "қоңыр түсті" дегенді білдіреді. Алайда, Ринге бұл этимология семантикалық тұрғыдан ықтимал болғанымен, осы формадағы "қоңыр" мағынасын беретін сөзді ежелгі үнді-еуропа тілінде табу мүмкін емес екенін атап өтеді. Оның пікірінше, "bear" сөзі ежелгі үнді-еуропа тіліндегі "*ǵʰwḗr ~ *ǵʰwér" ("жабайы жануар") сөзінен туындаған. Бұл термин табудан сақтану мақсатымен пайда болған: ежелгі герман тайпалары аюдың бастапқы атын – "arkto" – оны атаудың шынайы атын айту оны шақырып алуы мүмкін деген қорқынышпен, бұл эвфемизмге алмастырған. Автор Ральф Киестің сөзіне сүйенсек, бұл ең ежелгі эвфемизм болып табылады. "Arctoidea" және "Helarctos" сияқты аю таксондарының атаулары ежелгі грек тіліндегі "ἄρκτος" (арктос) – "аю" сөзінен шыққан, сондай-ақ "арктика" және "антарктика" атаулары да солтүстік аспандағы "Үлкен Аю" (Ursa Major) шоқжұлдызының аты арқылы байланысты. "Ursidae" және "Ursus" сияқты аю таксондарының атаулары латын тіліндегі "Ursus/Ursa" – "ер аю/ана аю" сөздерінен келген. Көне ағылшын тіліндегі "Beowulf" есімі – "bee wolf" ("ара қасқыры") деген кеңес сөз, ол батыл жауынгерді білдіреді.

Таксономия

Ursidae туысы – Carnivora отрядының құрамындағы Caniformia немесе "ит тәрізді" етқоректілер кіші отрядындағы тоғыз туыстың бірі. Аюлардың ең жақын туыстары – теңіз аңдары, иттәрізділер және мустелоидтар (кейбір ғалымдар бұрын аюлар иттәрізділерден тікелей пайда болған және оларды жеке отбасы ретінде жіктемеу керек деп таласқан). Қазіргі аюлар үш кіші тұқымдасқа жататын сегіз түрді қамтиды: Ailuropodinae (үлкен пандамен монотипті), Tremarctinae (көздік аюмен монотипті) және Ursinae (бірден үшқа дейін туысқа бөлінген алты түрден тұрады, бұл классификацияға байланысты). Ядролық хромосомалық талдау көрсеткендей, алты ursine аюының кариотипі дерлік бірдей, әрқайсысының 74 хромосомасы бар (Ursid гибридіне қараңыз), ал алып панданың 42 хромосомасы, ал көзілдірік аюдың 52 хромосомасы бар. Бұл кішірек сандар кейбір хромосомалардың бірігуімен түсіндіріледі, ал олардағы жолақтық үлгілер ursine түрлеріне тән, бірақ procyonids-тен ерекшеленеді, бұл осы екі түрді Procyonidae емес, Ursidae отбасына қосуды қолдайды, оларды кейбір бұрынғы зерттеушілер Procyonidae-ге жатқызған болатын.

Эволюция

Ursidae тұқымдасының ең ерте мүшелері жойылып кеткен Amphicynodontinae тұқымдасына жатады, оның ішінде Parictis (соңғы эоценнен ерте орта миоценге дейін, 38–18 млн жыл бұрын) және сәл жас Allocyon (ерте олигоцен, 34–30 млн жыл бұрын), екеуі де Солтүстік Америкадан. Бұл жануарлар қазіргі аюлардан өте ерекше көрінетін, кішкентай және жалпы сыртқы түрінен есілге ұқсас, ал тамақтануы, мүмкін, бадгерге жақын болған. Parictis Миоценге дейін Еуразия мен Африкада кездеспейді. Еуропалық тұқымдар морфологиялық жағынан Allocyon-ға және әлдеқайда жас американдық Kolponomos-қа (шамамен 18 млн жыл бұрын) өте ұқсас, олар олигоцен кезеңінен белгілі, соның ішінде Amphicticeps және Amphicynodon. Пиннипедтер–амфицинодонтин кладының қолдауына қоса, басқа морфологиялық және кейбір молекулалық дәлелдер аюлардың пиннипедтерге ең жақын туыс екенін көрсетеді, мүмкін Ursavus elmensis арқылы. Генетикалық және морфологиялық деректерге сүйенсек, Ailuropodinae (пандалар) шамамен 19 млн жыл бұрын басқа тірі аюлардан бөлініп шыққан алғашқылар болды, бірақ бұл топтың 11 млн жылға дейінгі қазбалары табылмаған. Жаңа дүниедегі қысқа бетті аюлар (Tremarctinae) Миоцен ортасында (шамамен 13 млн жыл бұрын) Солтүстік Америкаға таралу оқиғасынан кейін Ursinae-ден ерекшеленді. Олардың ең ерте кездескен қазба өкілі - Солтүстік Америкадағы Plionarctos (шамамен 10–2 млн жыл бұрын). Бұл тұқым, мүмкін, Солтүстік Америкадағы қысқа бетті аюлардың (Arctodus тұқымы), Оңтүстік Америкадағы қысқа бетті аюлардың (Arctotherium) және көздік аюлардың тікелей ата-бабасы боларлықты, Tremarctos-тың өкілдері, соның ішінде жойылған Солтүстік Америкалық түрі (T. floridanus) және Tremarctinae-нің жалғыз сақталған өкілі – Оңтүстік Америкалық көздік аю (T. ornatus). Полярлық аю – ең жақында пайда болған түр және 400 000 жыл бұрын мұз басу кезінде солтүстік ендіктерде оқшауланған қоңыр аюлардың популяциясынан тараған.

Филогения

Арыстанның басқа етқоректілермен қарым-қатынасы төмендегі филогенетикалық ағашта көрсетілген, ол Флинн (2005) алты геннің молекулалық филогенетикалық талдауына негізделген, Law et al. (2018 ж.) еңбектерінде мустелоидтардың көпгендік талдауымен жаңартылған. Ескеріңіз, кейбір тілдерде қызыл пандалар мен оларға жақын туыстар «аюлар» деп аталғанымен, олар аю емес, керісінше мустелоидтар. Төменде McLellan және Reiner (1992) бойынша аюлардың кіші тұқымдастарының кладограммасы келтірілген, Amphicynodontinae осы жіктемеде Phocoidea суперотбасындағы сабақты сопақшалар ретінде жіктелген, яғни теңіз сүтқоректілері. Полярлық аю – ең үлкен қазіргі түс, ересек еркектерінің салмағы және ұзындығы әртүрлі. Ең кішкентай түрі – күндіз аю, оның салмағы мен ұзындығы да әртүрлі. Тарихи Солтүстік және Оңтүстік Америкадағы қысқа бетті аюлар ең ірі түрлердің бірі болған. Олардың салмағы және бойы шамамен есептелген. Аюлар жаз және күз айларында май қорын жинап, қыс айларында салмақтан төмендейді. Ірі түрлер кішкентай түрлерге қарағанда жыныстық диморфизмнің жоғары деңгейін көрсетеді. Тіпті бір түрдің ішінде де тіс формуласында айтарлықтай өзгерістер болады. Бұл аюлардың негізінен ет жейтін диетадан негізінен шөп жейтін диетаға қарай эволюциялану үстінде екенін көрсетеді. Полярлық аюлардың тіс тістері сияқты ет жеуге бейімделген тістері қайта дамыған сияқты, себебі олардың тамақтануы қайтадан ет жеуге ауысқан. Жалқау аюлардың төменгі орталық қиыршықтары жоқ және олар тамақтанатын термиттерді сору үшін еріндерін қолданады. Аюлардың ас қорыту жүйесі етқоректілерге тән қарапайым, бір асқазан, қысқа жіксіз ішек және тұмсық жоқ. Аюлар жапырақтан жеткілікті мөлшерде азық алу үшін көп уақытын тамақтануға жұмсауы керек. Атап айтқанда, панда күніне 12-15 сағат тамақтанады. Атлас аюы, қоңыр аюдың бір түрі Солтүстік Африкада Мароккодан Ливияға дейін таралған, бірақ ол 1870 жылдары жойылып кетті. Ең кең таралған түрі – қоңыр аю, ол Батыс Еуропадан шығысқа қарай Азия арқылы Солтүстік Американың батыс аймақтарына дейін таралады. Америкалық қара аю Солтүстік Америкада, ал полярлық аю Арктикалық теңізде кездеседі. Қалған аюлардың барлық түрлері Азияда таралған. Олар тропикалық төменгі жауын-шашын ормандары, қылқан жапырақты және кең жапырақты ормандар, далалар, далалар, тау шалғынды жерлері, альпілік тау беткейлері, Арктикалық тундра және полярлық аюдың жағдайында мұздықтар сияқты әртүрлі ортада кездеседі. Кейбір түрлер түнгі уақытта белсенді болуы мүмкін, бірақ жас балапандары бар жалқау аюлар түнгі жыртқыштармен бәсекелесуден аулақ болу үшін күндіз көбірек тамақтанады. Аюлар көбінесе жалғыз өмір сүреді және барлық етқоректілердің ішіндегі ең әлеуметсіз жануарлар саналады. Аюлардың топта кездесуі тек анасы мен балалары немесе кейде бай азық (мысалы, шабақ кезінде) болғанда ғана мүмкін. Иіс сезу қабілетімен аюлар бірнеше шақырым қашықтықтағы өліктерді таба алады. Олар иіс сезу арқылы басқа тағамдарды табады, жұптарын іздейді, бәсекелестерден аулақ болады және өздерінің жас балапандарын таниды. Олар жапырақ, тамыр, жидек, жәндіктер, өлексе, жаңа ет, балық және басқа да тағамдарды жейді, олардың ас қорыту жүйесі мен тістері осындай диетаға бейімделген. Мысалы, Тайваньдағы Азиялық қара аюлар көп мөлшерде бұта жейді, олар ең көп кездеседі, ал жылдың басқа кездерінде тұяқты жануарларға ауысады. Өсімдіктерді іздегенде аюлар оларды ең қоректік және сіңуге болатын кезеңде жейді, әдетте ескі шөптерден, сабаннан және жапырақтардан аулақ болады. Кіші аюлар ағашқа көтеріліп, мастқа (жеуге болатын көбею мүшелері, мысалы, бұтақтар) ие болады. Мұндай мачталар осы түрлердің диетасы үшін өте маңызды болуы мүмкін, ал мачталардың бұзылуы аюлардың басқа азық көздерін іздеу үшін ұзақ аралықтарға қозғалуы мүмкін. Қоңыр аюлар қазған жерін жақсы қазып, әдетте тамырын жейді. 30 түрлі түрдің. Оның мықты жақшалары осы өсімдіктердің қатты сабақтарын ұрып-соғу үшін бейімделген, бірақ олар қоректік жапырақты жеуді жөн көреді. Бромлиадалар көзілдірік аюдың диетасының 50% -ын құрайды, оның да оларды шауып ашу үшін күшті жауы бар. Жалқау аю полярлық аюлар мен панда сияқты маманданбаған, аюларда әдеттегі бірнеше алдыңғы тістерін жоғалтты және құмырсқалар, термиттер және басқа да ор қазушы жәндіктермен тамақтану үшін ұзақ, соратын тілге ие болды. Жылдың белгілі бір кезеңдерінде бұл жәндіктер олардың тамақтануының 90% құрайды. Кейбір адамдар қалалардағы қоқыс шелегінде тұтынады, онда жыл бойы туризммен байланысты қалдықтар пайда болады. Кейбір түрлер ересектерден тістегеніне қарамастан, бал арасы мен шоқан арасының ұяларын тоналайды. Күндіз аюлар тілдерін жәндіктер мен балды сору үшін пайдаланады. Балық кейбір түрлер үшін маңызды тағам көзі болып табылады, әсіресе қоңыр аюлар шабақ кезінде көптеп жиналады. Әдетте, аю суға сүңгіп, балықты жақшаларымен немесе алдыңғы лапаларымен ұстайды. Ең жақсы жейтін бөліктері – ми және жұмыртқалары. Кішкентай ор қазушы сүтқоректілер, мысалы, кеміргіштерді қазып алып жеуге болады. Олар қысқа шабуылмен және тыныш күту арқылы ұсталады, бірақ жас балаларын иіс сезу арқылы тауып, шабуылдайды. Полярлық аюлар көбінесе ителкелерге шабуыл жасайды, мұздың үстінен оларды қуалап, немесе олардың қуыстарына бұзып кіреді. Олар негізінен сіңуге оңай майды жейді. Аюларда жыртқыштық мінез-құлық әдетте анасы баласына үйретеді. Қысқа ұйқыға жататын түрлер үшін салмақ алу маңызды, өйткені ол қысқы ұйқы кезінде қоректік заттармен қамтамасыз етеді. Қоңыр аю қысқа ұйқыға жатар алдында күніне шамамен тамақ жеп, май жинауы мүмкін.

Байланыс

Айыулар түрлі дауысты және дауыссыз дыбыстар шығарады. Тілді тістеу, ыңғырау немесе шұғылдану көбінесе жақсы қарым-қатынас жағдайларында болады, мысалы ана мен бала арасында немесе жұптасқан аюларда, ал зар жылау, дем алу, сызғыру немесе ауа үрлеу стресске ұшырағанда естіледі. Қорқыныш, қозғырыс кезінде немесе аюдың орнын көрсету үшін олар қарықтайды. Ескерту дыбыстарына жақ сүйкілдеуі және еріннің дірілдеуі, ал тістердің дірілдеуі, айқайлау, ырылдау, арыстау және пульстік дыбыстар агрессивті қақтығыстарда пайда болады. Бала аюлар қиын жағдайда шырылдап, зар жылайды, маңыралайды немесе айқайлайды, ал жайлы немесе емшек сорғанда мотор сияқты гуылдайды. Аюлар кейде тік тұру сияқты визуалды сигналдармен қарым-қатынас жасайды, бұл олардың дене мөлшерін үлкейтіп көрсетеді. Кейбір түрлердің кеудесіндегі белгілер осы қорқынышты көріністі күшейте түседі. Көзімен қарау – агрессивті әрекет, ал көзілдірік аюлар мен алып пандалардың бетіндегі белгілер жанжал кезінде көзге назар аударуға көмектеседі. Аюлар бір-біріне басын төмен салып, қатаң аяқпен жүріп жақындасады. Басқа аюға басымдылықты көрсету үшін олар тікелей бетпе-бет келіп, ит тістерін көрсетеді, тұмсығын бұрады және мойнын созады. Бағынышты аю бұрылып, басын төмен түсіріп, отырып немесе жатып жауап береді. Аюлар иіс сезу арқылы да қарым-қатынас жасайды және оны ағаштар мен басқа да заттарға сүртеді. Бұл әдетте тырнақтап, шағумен бірге жүреді. Иіс таңбасын көрсету үшін қабық шашыратылуы мүмкін. Пандалар аумақты белгілеу үшін заттарды несеппен және анальді бездерінен шыққан балауыз тәрізді заттармен таңбалайды. Мұзды аюлар өздерінің иісін іздерінде қалдырады, бұл оларға Арктиканың кең даласында бір-бірін табуға көмектеседі.

Көбею және даму

Айыулардың жұптасу жүйесі полигиния, еркін қарым-қатынас және сериялық моногамия нысаны ретінде әртүрлі сипатталған. Көбелек шағылысу маусымында еркектер өз маңындағы ұрғашыларды байқайды және ұрғашылар еркектерге көбірек төзімді болады. Еркек аю түріне қарай бірнеше күн немесе апта бойы бір ұрғашы аюды қадағалап, оның репродуктивтік жағдайын тексеруі мүмкін. Осы кезеңде еркектер бәсекелестерінің жұбайымен байланысуына кедергі келтіруге тырысады. Ұсыну шағылысуы қысқа болуы мүмкін, бірақ кейбір Азия түрлерінде жұптасқан аюлар күресуге, құшақтасуға, әдемі айқасуға және дауыстап сөйлесуге қатысады. Ұрықтану жұптасу арқылы шақырылады, ол түрге байланысты 30 минутқа дейін созылуы мүмкін. Үлкен пандалар егіздер тудыруы мүмкін, бірақ олар тек бір баланы емшектей алады, ал екіншісі өлуге тасталады. Солтүстік аймақтарда тіршілік ететін түрлерде туу қысқы ұйқы кезінде жүзеге асады. Балалар соқыр және көмекке мұқтаж болып туады, ең көп дегенде жұқа түкпен жабылған, жылу үшін анасына тәуелді. Аналық аюдың сүті майға және антиденелерге бай, ал балалар туғаннан кейін бір жылға дейін емшектейді. 2-3 айлық болғанда балалар анасынан тысқары да ілесе алады. Олар әдетте оның ізімен жүреді, бірақ жалқау аюлардың балалары анасының арқасына мініп жүруі мүмкін. Еркек аюлар бала тәрбиесіне қатыспайды. Бала өлтіру, яғни ересек еркек басқа аюдың балаларын өлтіруі, полярлық аюларда, қоңыр аюларда және американдық қара аюларда тіркелген, бірақ басқа түрлерде кездеспейді. Еркектер ұрғашыны эструсқа келтіру үшін балаларды өлтіреді. Балалар қашып кетуі мүмкін, ал анасы оларды өміріне қауіп келтіре отырып қорғайды. Кейбір түрлерде ұрпақ келесі көктемде тәуелсіз бола алады, бірақ кейбіреулері аналық қайтадан жұптасқанша қалуы мүмкін. Аюлар жыныстық жасы жеткенде, олар таралғаннан кейін көп ұзамай, шамамен 3-6 жылда, түрлеріне байланысты, жетіледі. Еркек Аляска қоңыр аюлары мен полярлық аюлар 11 жасқа дейін өсуін жалғастыруы мүмкін.

Қысқы ұйқы

Солтүстік аймақтардағы аюлар, оның ішінде американдық қара аю және гризли аюы қыста ұйқыға кетеді. Ұйқы кезінде аюдың метаболизмі баяулайды, дене температурасы сәл төмендейді және жүрек соғуы қалыпты 55 реттен минутына 9 ретке дейін азаяды. Әдетте аюлар ұйықтап жатқанда оянбайды және бүкіл кезең бойы тамақтанбай, су ішпей, зәр шығармай және дәрет тастамай қалуы мүмкін. Егер олардың денесінде жеткілікті май болса, бұлшық еттері жақсы күйде сақталады, ал ақуызға деген қажеттіліктері қалдық мочевинаны қайта пайдалану арқылы толықтырылады. Тың тәңірбалықтар сияқты жолбарыстар да аюларға, әсіресе балаларына шабуыл жасайды, сондай-ақ оларға қанағаттар да қауіп төндіруі мүмкін. Керісінше, ақ аюларда паразиттер аз; көптеген паразиттік түрлерге екінші, көбінесе құрлықтағы, иесі қажет, ал ақ аюдың өмір салты олардың ортасында балама иелердің аз болуын қамтамасыз етеді. Полярлық аюларда Токсоплазма гонди протозоясы табылды, ал Trichinella nativa нематодасы ересек ақ аюларда ауыр инфекцияға және денсаулықтың нашарлауына әкелуі мүмкін. Солтүстік Америкадағы аюлар кейде иттің оба вирусына ұқсас морбиливирусқа шалдығады. Олар жұқпалы иттің гепатитіне (CAV 1) сезімтал, еркін тіршілік ететін қара аюлар энцефалит және гепатиттен жылдам қайтыс болады.

Қорғау

Қазіргі заманда аюлар мекендеу орындарына қол сұғушылық және аю мүшелерінің заңсыз саудасы, оның ішінде Азия сары аю нарығы арқылы қысымға ұшырауда. Аң аулауға қазір тыйым салынған, бірақ оның орнына көбінесе шаруашылықпен алмастырылған. IUCN алты аю түрін осал деп тізімдеген; тіпті ең аз уайым тудыратын қоңыр аю мен американдық қара аюдың өзі де.

Көптеген елдерде аюларды мекендеу орындарының жойылуынан қорғау үшін заңдар қабылданды. Аюларға қатысты халықтың пікірі көбінесе оң, себебі адамдар аюларды бәсең тамақтанатынына, екі аяғымен тұра алатынына және олардың символдық маңызына байланысты жақын сезінеді. Аюларды қорғауға қолдау кеңінен тараған, әсіресе бай елдерде. Гигант панда бүкіл әлемде табиғатты қорғау символына айналды. Жабайы пандалардың шамамен 30% -ы мекендейтін Сычуань гигант панда қорықтары 2006 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұрасы орны мәртебесін алды. Аюлар егінге шабуыл жасағанда немесе малға зиян келтіргенде, адамдармен қақтығысқа түсуі мүмкін. Кедей ауылдық аймақтарда аюлардың тудыратын қауіптері мен фермерлер мен малшыларға келтіретін экономикалық шығындар адамдардың аюларға деген көзқарасын қалыптастыруы мүмкін. Аюлар қорқып, балаларын немесе тамақтарын қорғау үшін, тіпті жыртқыштық ниетпен адамдарға шабуыл жасауы мүмкін.

Көңіл көтеру, аңшылық, тамақ және халықтық медицина

Ғасырлар бойы аюлар тұтқындықта көңіл көтеру үшін пайдаланылып келген. Оларды билеуге үйреткен, ал Еуропада кем дегенде 16 ғасырдан бері аюларды жем ретінде пайдалану үшін ұстаған. Сол кезде Лондонның Саутворк ауданында бес аю бағы болған, олардың үш еуінің археологиялық қалдықтары бүгінге дейін сақталған. Еуропаның түкпір-түкпірінде 12 ғасырдан бері Ursari деп аталатын көшпелі романдар аюларымен бірге көшеде өнер көрсетіп күнкөріс табады. Аюлар спорт үшін, тағам ретінде және халық медицинасында қолданылып келген. Олардың еті қараңғы және жіңішке талшықты, қатаң сиыр еті сияқты. Кантон асүйінде аюдың табаны деликатес саналады. Аю етін мұқият пісіру керек, себебі ол Trichinella spiralis паразитімен зарарлануы мүмкін. Шығыс Азия халықтары аюдың дене мүшелерін және секрецияларын (әсіресе өт қабы мен өтін) дәстүрлі қытай медицинасының бір бөлігі ретінде пайдаланады. Қытай, Вьетнам және Оңтүстік Кореяда 12 000-нан астам аю өт өндіру үшін фермаларда ұсталады деп есептеледі. CITES бойынша аю өнімдерін саудалауға тыйым салынған, бірақ Канадада, АҚШ және Австралияда сатылатын шампуньдерде, шараптарда және дәрілік шөптерде аюдың өт қышқылы табылды.

Мәдени суреттер

Аюлар өнерде, әдебиетте, фольклорда және мифологияда жиі кездесетін тақырып. Солтүстік Америка мен Еуразиядағы көптеген қоғамдарда аналық аюдың бейнесі кең таралған, ол аналық аюдың балаларына деген шексіз қамқорлығы мен қорғанысына негізделген. Көптеген ежелгі американдық мәдениеттерде аю қайта жаралудың символы саналған, себебі ол қыста ұйықтап, көктемде қайта оянады. Солтүстік Америка мен Солтүстік Азия халықтары арасында аюдың шаманмен байланысы туралы кең таралған сенім бар, бұл олардың екеуінің де жалғыздыққа бейімділігімен түсіндіріледі. Сондықтан аюлар болашақты болжай алады деп есептелген, ал шамандар аюға айналу қабілетіне ие деп саналған. Археологтардың пікірі әртүрлі болғамен, аюға табынудың ерте дәуірдегі іздері табылды. Бұл практика ертедегі қытай және айну мәдениеттерінде де болған болуы мүмкін. Ежелгі финдер, сібірлік халықтар және соңғы кезде корейлер аюды өз ата-бабаларының рухы деп санаған. Артио (галло-рим дінінде Деа Артио) – келт аю құдайы. Оған табынудың іздері, әсіресе, Берн қаласында табылған, ал қаланың аты аюдан шыққан. Оның есімі келт тіліндегі «аю» деген мағына беретін «артос» сөзінен туындаған. Ежелгі Грецияда Артемиданың аю түріндегі ежелгі культі Браурон қаласында классикалық кезеңге дейін сақталған, онда жас афиналық қыздар «арктой» – «аюлар» ретінде қасиетті ритуалдардан өтті. Үлкен және Кіші Аюлар (Ursa Major және Ursa Minor) шоқжұлдыздары Птолемей заманынан бері аюға ұқсас болғандықтан осылай аталып келген. Үлкен Аю 13 000 жыл бұрын, палеолит дәуірінен бастап, кең таралған «Космикалық аңшылық» мифтерінде аюмен байланыстырылған. Бұл мифтер Беринг бұғазының екі жағында да кездеседі, ол 11 000 жыл бұрын теңіздің түбіне кеткен. Аюлар балалар әңгімелерінде де жиі кездеседі, мысалы, Винни-Пух, Паддингтон, Мейл Бен және «Норвегияның қоңыр аюы». Роберт Саутидің «Алтыншаш пен үш аю» ерте нұсқасы 1837 жылы «Үш аю» деген атпен жарық көрген, кейіннен көп рет қайта жазылып, 1918 жылы Артур Рекхем суреттемелерімен толықтырылған. Ханна-Барбераның Йоги аю кейіпкері көптеген комикстерде, анимациялық телешоуларда және фильмдерде пайда болған. Care Bears 1982 жылы құттықтау карточкалары ретінде пайда болды, содан кейін ойыншықтар, киімдер және фильмдерде көрсетілді. Әлемнің көптеген балалары – және кейбір ересектер – американдық мемлекет қайраткері Теодор Рузвельттың 1902 жылы ағашқа байланған қара аюды атудан бас тартқандығының құрметіне аталған плюшевый аюларды ұстайды. Аюлар, басқа жануарлар сияқты, елдердің символы болуы мүмкін. Ресейлік аю 16 ғасырдан бері Ресейдің кең таралған ұлттық бейнесі болып табылады. Smokey Bear 1944 жылы «Тек сіз ғана орман өртін болдырмайсыз» деген ұранмен американдық мәдениеттің бір бөлігіне айналды.