Кіріспе

Дункан Луизианаға қарсы, 391 U.S. 145 (1968) – АҚШ Жоғарғы Сотының маңызды шешімі, ол Алтыншы түзетуге сәйкес қазылар алқасымен сотталу құқығын қосып алды және оны штаттарға қатысты қолданды.

Өмірбаян

1966 жылдың қазан айында 19 жастағы афроамерикалық Гари Дункан Луизиана штатының тас жолымен келе жатып, жол жиегінде оның інісі Берт Грант пен туысы Бернард Сент-Аннмен бірге төрт ақ нәрестеден тұратын топты, соның ішінде Херман Лэндриді байқады. Жақында біріктірілген мектепте туыстары "расистік оқиғалар" туралы айтқандықтан, ол алаңдады. Гари Дункан көлігін тоқтатып, сыртқа шығып, туыстарына көлікке отыруын сұрады. Лэндри Дунканды нәсілдік айыптаулармен қорлады. Тарихшы Мэтью Ван Метердің сөзіне қарағанда, Дункан Лэндриге үйіне қайтуын айтты, "баланың қолына тиіп, ымыраға келгендей және соңғы рет ескертетіндей қимыл жасады". Ол өз пікірін растау үшін түзетуді бекіту туралы Конгресс жазбаларын келтіреді. Оның пікірінше, толық интеграцияланбаған жағдайда осы құқықтарды қорғау сот билігінің қалауына байланысты болады. Әділет министрі Фортас келісіп, ауыр қылмыстар үшін қазылар алқасымен сот талқылауының маңызды екенін, бірақ соттың штаттарға осы соттың нақты формасын қалай жүргізу керектігін айтуға құқығы жоқ деп есептеді. Штаттар қазылар алқасымен сот жүргізуді жүзеге асыру бойынша өз ережелерін еркін әзірлеуге және қандай да бір тарихи немесе федералды стандарттарға жауап беруге міндетті емес.

Шешім

Жоғарғы Сот 7–2 дауыспен Дунканның пайдасына шешім шығарды, оның негізінде қылмыстық істерде қазылар алқасымен сотталу құқығы американдық әділеттілігінің маңызды және орталық бөлігі болып табылады. Осыған байланысты, Конституцияның он төртінші толықтыруындағы Әділ сот процесі туралы тарау штаттарды қазылар алқасын талап етуді қанағаттандыруға міндеттейді. Сот "ұсақ қылмыстар" үшін қолданылып келген заң ережесін сақтап қалды, олар ең көп дегенде 500 доллар айыппұл және алты айға бас бостандығынан айырумен жазаланады. Мұндай жағдайларда штаттар қазылар алқасымен сотталуды қамтамасыз етуге міндетті емес.