Кіріспе

Томас Де Куинсидің опиумға тәуелділігі туралы есеп – «Ағылшын опиум жеушісінің мойындауы» (1821) – Томас Де Куинсидің лауданымға тәуелділігі және оның өміріне тигізген әсері туралы жазған автобиографиялық шығармасы. «Мойындауы» – Де Куинсидің алғашқы маңызды жарияланған еңбегі және оған бірден үлкен даңқ әкелген туынды. Алғаш рет 1821 жылдың қыркүйек және қазан айларында «The London Magazine» журналында анонимді түрде жарияланған, ал 1822 жылы кітап түрінде, 1856 жылы Де Куинси өңдеген нұсқасы жарық көрді.

1856 жылғы қайта қарау

1850-ші жылдардың басында Де Квинси баспагер Джеймс Хоггқа өзінің шығармаларының алғашқы жинағын дайындады. Ол осы басылым үшін "Испияттамалар" (Confessions) кітабын кең ауқымда қайта жөндеді, көлемін екі еседен астамға ұлғайтты. Ең маңыздысы, ол жеке өмірінен басталатын бөлімді кеңейтті, ол кітаптың үштен екі бөлігінен асты. Дегенмен, ол кітапқа "әлсіз басталды" және түпнұсқаның күшін бұрмалаулар мен үйлесімсіздіктермен азайтты; "көптеген сыншылардың пікірі бойынша, алғашқы нұсқасы көркемдік тұрғыдан жоғары". "Де Квинси өзінің шедеврін қайта жөндеу арқылы құртты, оны ешкім дауламайды. Екеуін салыстырған кез келген адам қайта жөнделген нұсқаның көп бөлігіне қарағанда түпнұсқаның күштілігі мен кернеулігін жоғары бағалайды".

Ықпал

"Конфессиялар" Де Квинсидің әдеби шығармашылығында және оның әдеби беделінде алғашқы жариялануынан бастап басымдық сақтап келді; "оның сансыз басылымдары жарық көрді, арасында тек бірнеше жылдық үзілістер болды және ол жиі аударылды. Оның өлімінен көп уақыт өткен соң ғана есірткілерді жүйелі түрде зерттеу жұмыстары жүргізілді, сондықтан Де Квинсидің еңбегі беделді мәртебеге ие болып, бірнеше буын бойы опиумның әсері туралы ғылыми және қоғамдық пікірлерді анықтады". Бірақ, жарық көрген сәттен бастап, Де Квинсидің "Конфессиялары" опиум тәжірибесін тым жағымды және оқырмандарды қызықтыратын етіп көрсеткені үшін сынға ұшырады. 1823 жылы анонимді жауап – "Опиум жеушілерге кеңес" жарияланды, "басқаларды Де Квинсиді еліктеуден сақтандыру үшін". Сараң еліктеуден қаушау себепсіз болған жоқ: бірнеше ағылшын жазушылары – Фрэнсис Томпсон, Джеймс Томпсон, Уильям Блэр және, мүмкін, Бранвелл Бронте – Де Квинсидің әдеби үлгісіне еріп, опиум қолдануға және оған тәуелді болуға ұшырады. Шарль Бодлердің 1860 жылғы "Жалған жұмақтар" атты аудармасы мен бейімделуі осы еңбектің ықпалын одан әрі кеңейтті. Шерлок Холмс әңгімелерінің бірі – "Бұралған ерін" (1891) кейіпкерлерінің бірі – опиумға тәуелді адам, ол студент кезінде "Конфессияларды" оқығаннан кейін есірткімен тәжірибе жасауды бастады. Де Квинси осы сынға жауап беруге тырысты. 1821 жылғы түпнұсқа келесі жылы кітап түрінде жарық көргенде, ол одан шығу процесі туралы қосымша қосты; ал 1856 жылғы қайта жариялануына опиумның медициналық аспектілері туралы маңызды материалдар енгізді. Жалпы алғанда, Де Квинсидің "Конфессиялары" психология мен аномальдық психологияға, сондай-ақ түстерге және фантастикалық әдебиетке деген көзқарасқа әсер етті. Эдгар Аллан По "Конфессияны" "керемет қиялы, терең философиясы, өткір ойлары" үшін жоғары бағалады. Эндрю Даллмейердің "Опиум жеуші" пьесасы ағылшын опиум жеушісінің мойындауына негізделген және Capercaillie Books баспасында жарық көрді. 1962 жылы Винсент Прайс "Опиум жеушінің мойындауы" толық метражды фильмінде ойнады, ол Голливуд продюсері Альберт Цугсмиттің Де Квинсидің "Конфессияларының" жаңаша түсінігі болды. 1999 жылы Кен Кесидің "Furthur" автобусы мен оның ықпалын баяндайтын "Tripping" деректі фильмінде Малкольм Макларен Де Квинсидің кітабын Джек Керуактың танымал "On the Road" романы жазылғанға дейін Beat Generation-ға әсер еткен кітап ретінде атады. Де Квинсидің кітабы 2002 жылғы "The Elder Scrolls III: Morrowind" видео ойынында пародияланды, онда ойдан шығарылған Skooma есірткісі туралы "Dunmer Skooma Eater мойындауы" атты ойын ішіндегі кітап бар.