Сан-Франциско Трансбей терминалының тарихы

Кіріспе

Сан-Францискодағы бұрынғы транзиттік терминал, 2010 жылы жабылған Сан-Францискодағы бұрынғы транзиттік станция.

Сан-Франциско Трансбей терминалы – АҚШ, Калифорния штаты, Сан-Франциско қаласындағы көлік кешені. Ол шамамен Миссия және Говард көшелерінің арасында солтүстік-оңтүстікке, ал Биль және 2-ші көшелердің арасында шығыс-батысқа қарай шектелген тікбұрыштың ортасында орналасқан. Терминал 1939 жылдың 14 қаңтарында теміржол вокзалы ретінде ашылып, 1959 жылы автобус паркіне айналдырылды. Терминал негізінен Сан-Францисконың орталық және қаржылық аудандарына қызмет көрсетті. Бей аймағының айналасындағы қалалардан келген көліктер осы жерде тоқтады, мысалы: Марин округынан Golden Gate Transit автобустары, Шығыс шығанағынан AC Transit автобустары және Сан-Матео округынан SamTrans автобустары. Сондай-ақ, Greyhound және Amtrak Thruway сияқты Бей аймағынан тыс жерлерге бағытталған алыс қашықтыққа жүретін автобустар да осы терминалдан қызмет көрсетті. Сан-Франциско қалалық теміржолының бірнеше автобус бағдары терминалмен байланысты болды. 2010 жылдың 7 тамызында терминал жабылып, оның орнына Трансбей транзиттік орталығы мен оған қоса салынатын мұнаралар бой көтерді. Барлық алыс қашықтыққа және трансбейлік автобус бағдары Мейн, Фолсом, Биль және Говард көшелерімен шектелген жақын маңдағы уақытша Трансбей терминалына көшірілді. Жаңа Трансбей транзиттік орталығының құрылысы 2010 жылдың 11 тамызында басталды. Салтанатты шараға АҚШ Көлік министрі Рэй ЛаХуд, АҚШ Өкілдер палатасының спикері Нэнси Пелоси және Сан-Франциско қаласының мэрі Гэвин Ньюсом қатысты. Жаңа транзиттік орталық 2018 жылдың 12 тамызында жұртшылыққа ашылды.

Көпірлік темір жол

Трансбей терминалы Interurban Electric (Southern Pacific), Key System және Sacramento Northern (Western Pacific) темір жолдарының электрлі қалалық пойыздары үшін Сан-Францискодағы соңғы аялдама болды, олар Бэй көпірінің төменгі қабатының оңтүстік жағымен жүрді. Greyhound сияқты автобус қызметтері мен жергілікті Муни трамвай бағыттарының аялдамалары негізгі кіреберісте орналасқан еді.

Тарих

Терминалды Тимоти Л. Пфлюгер арт-модерн стилінде жобалаған. Терминал құрылысына 1937 жылдың маусым айында тендерлер қабылданды, қазба жұмыстары 1937 жылдың 29 шілдесінде басталды, ал алғашқы металл конструкциясы 1938 жылдың 12 қаңтарында орнатылды. Сан-Франциско – Окленд шығанағы көпірінің электр теміржолы терминалды ғимараты 1939 жылдың 14 қаңтарында ресми түрде ашылды. Мемлекеттік жолдар директоры Франк У. Кларк нысандарды Калифорния штатына тапсырды, оны вице-губернатор Эллис Э. Паттерсон қабылдады, ол нысанды басқаруды үш электр теміржол компаниясына жүктеді. Мемлекеттік шенеуніктер мен қонақтар ашылу салтанатына электр пойыздарымен келді. Шығанақ көпірі үшін теміржол инфрақұрылымын салу (көпірдегі жолдарды төсеу және жаңа Сан-Франциско терминалын салуды қоса алғанда) штатка шамамен 500 мың долларға бағаланды, ал штат жылжымалы құрамға қосымша инвестиция жасады, ол теміржол компанияларына жалға берілді.

Пойыз қызметі

Губернатор Франк Мерриам 1938 жылғы 23 қыркүйекте көпірден өткен алғашқы (салтанатты) электр пойызды жүргізді, бірақ тұрақты қызмет 1939 жылғы қаңтарда ғана басталды, терминал толыққан соң. Пойыздар сол кездегі әдеттегі механикалық тұтқалар жүйесіне қарағанда әлдеқайда қарапайым электрлік басқару тақтасымен басқарылды. Пойыздардың кері қайтуы үшін көпірде айналым жасауға мүмкіндік берді. Теміржол қызметі тоқтатылғаннан кейін де, станса жабылғанға дейін AC Transit, Amtrak Thruway және Greyhound автобустары осы айналымды пайдалана берді. Күтпегендей, пойыздардың оңтүстікке қарай қатынауын қамтамасыз ету үшін Southern Pacific компаниясының Үшінші және Таунсенд депосына қосылатын жол ешқашан салынбады. Жалпы алты жол болды. 1939 жылғы 15 қаңтардан бастап Market Street Railway пойыздарының жартысы ғимарат алдындағы айналымға бағытталды, ал 1941 жылы барлық қызметтер осы жерге ауыстырылды. 1940 жылғы қарашада Interurban Electric Company шығанақ бойындағы қызметін тоқтатуға рұқсат сұрады, бұл директор Кларкты көпір арқылы пойыздарды басқаруды мемлекеттік басқаруға қатысты ұсыныстарды қарастыруға итермеледі. SP және Sacramento Northern пойыздары 1941 жылы қызмет көрсетуді тоқтатты, ал Терминал толыққаннан кейін екі жыл өткен соң. Interurban жолаушылар санының азаюы, кірістердің төмендеуі және Key System жүйесімен болған сәтсіз бірігу әрекеттеріне байланысты қызметті тоқтатуға мәжбүр болғанын мәлімдеді. Interurban компаниясына қызметті тоқтатуға рұқсат берілгеннен кейін, Sacramento Northern де 1941 жылы қызметті тоқтатуға өтініш берді. Sacramento Northern көпір арқылы жүзеге асырылған барлық теміржол тасымалының өте шағын бөлігін (1% -дан кем) құрады, демек Sacramento Northern де зиянға жұмыс істеген болуы мүмкін. Пойыздар 1945 жылы көпір арқылы 37,334 миллион жолаушыны тасымалдады, бұл бензиннің рационирленуімен байланысты болды, бірақ жолаушылар саны күрт төмендеп, 1957 жылы тек 6,113 миллион жолаушы тасымалдана алды. Key System 1955 жылы кірістердің төмендеуіне байланысты көпір арқылы қызмет көрсетуді тоқтату туралы өтініш берді, ал бұрынғы 1953 жылғы өтініш сәтсіз аяқталды. Окленд қалалық жоспарлау комиссиясы 1945 жылдан бері Key System компаниясынан барлық өтініштер қызмет көлемін қысқарту және бағаларды көтеру туралы болғанын хабарлады, бұл жолаушылар санының азаюына да әсер етті. Соңғы пойыз 1939 жылы қызмет басталғаннан кейін жиырма жылдан аз уақыт өткен соң көпірден өтті, пойыздардың маңызды рөліне қарамастан. Көпір арқылы теміржол қызметін қайта жаңғыртуға бірнеше әрекеттер жасалды (бірақ міндетті түрде Transbay терминалына емес), бірақ ешқайсысы сәтті болған жоқ.

Governor Frank Merriam piloted the first (ceremonial) electric train across the bridge on September 23, 1938, although regular service did not commence until January 1939, after the terminal was complete. Trains were controlled with a custom electric switchboard, which was considerably simpler than the typical mechanical lever system then in use. A loop was built so trains could turn around and go back across the bridge. Even after rail service ended, the loop continued to be used by AC Transit, Amtrak Thruway and Greyhound buses until the station closed. Surprisingly, a track was never made to connect to the Southern Pacific's Third and Townsend Depot so trains could go further south. There were six tracks. Beginning on January 15, 1939, half of all Market Street Railway trains were rerouted to a loop in front of the building; all services were eventually rerouted here in 1941. By November 1940, the Interurban Electric Company was seeking permission to abandon East Bay service, prompting Director Clark to consider proposals for the state to assume operation of trains across the bridge. The SP and Sacramento Northern trains ceased service across the Bay in 1941 only two years after the Terminal was completed. Interurban stated they were forced to discontinue service, citing falling passenger counts, revenues, and a failed proposed consolidation with the Key System. After Interurban was granted permission to discontinue service, Sacramento Northern also applied to discontinue service in 1941. Sacramento Northern carried only a minuscule fraction (less than 1%) of the total rail traffic over the Bay Bridge, which meant Sacramento Northern likely also operated at a loss. Trains carried 37.334 million passengers across the Bay Bridge at peak ridership in 1945, driven in part by gasoline rationing, but ridership declined precipitously, managing to move only 6.113 million passengers in 1957. The Key System successfully petitioned the Public Utilities Commission to discontinue service across the Bay Bridge in 1955 due to falling revenues, after failing to discontinue service in an unsuccessful 1953 petition. The Oakland City Planning Commission reported that since 1945, all the petitions from the Key System had invariably asked for cuts to service and increased fares, which also contributed to declining ridership. The last train crossed the bridge on , less than twenty years after service was inaugurated in 1939, despite the vital role the trains played. There have been several attempts to restore rail service across the bridge (though not necessarily into the Transbay Terminal), but none have been successful.

Автобустар қызметі үшін қайта құрылған

Келесі жылы Трансбей терминалы автобус депосына қайта жаңартылды, негіздік жүйелердің мемлекеттік меншіктегі AC Transit автобустарының пайдалануы үшін. 1959 жылдың 12 шілдесіне барлық бағыттар жаңадан салынған терминалдан жұмыс істеді, ал 1960 жылдың 1 ақпанында Greyhound қызметі қосылды. F бағытының соңғы рейсі 3 наурыз күні түнгі сағат 12:55-те Трансбей терминалынан кетті, ал жол 2000 жылдың тамызында тоқтатылды. Соңғы пайдалану 1916 жылы салынған C1 жұмыс вагонымен 18 тамызда жасалған "қоштасу" рейсі болды, содан кейін Фримонт көшесіндегі жолды алып тастау жұмыстары басталды. Трансбей терминалында 1990 жылға дейін коктейль-бар, асхана, газет-журнал дүкені және мемлекеттік полиция бөлімі орналасқан, бірақ одан кейін жалдаушылар шығарылды немесе қауіпсіздік талаптарына сай келмеді. Терминал Бірінші және Фримонт көшелерінің арасында орналасқандықтан, үлкен эстакадалар мен вестибюльдер көптеген тұрғынсыз адамдарға пана болды. Тіпті бұзу жұмыстары басталғаннан кейін де, Трансбей терминалының бірнеше тұрғыны көшуден бас тартты, оның орнына бұзу қалдықтарының жанында ұйықтауды жөн көрді.

Қоршаған орта мәселелері

1986 жылдың 30 қаңтарында 150-ші Бірінші көшедегі учаскеден төрт жер асты отын сақтау резервуары қазылып алынып, жойылды. Бұл резервуарлардың әрқайсысының сыйымдылығы 1000 галлонды құрады (Earth Metrics, 1989). Алты топырақ сынамасы мұнай өнімдерінің жалпы мөлшері 20-дан 9000 миллион бөлікке дейін болатынын көрсетті. 1986 жылдың 3 ақпанында қазба аймағы қайта толтырылды.

Құрып тастау және ауыстыру

Сан-Франциско қаласы мен округі, Аламида – Контра-Коста транзиттік ауданы (AC Transit) және Жарым арал дәлізінің бірлескен өкілеттіктері кеңесі (Caltrain) аз пайдаланылған бастапқы Transbay терминалын шамамен сол жерде жаңа әрі функционалды ғимаратпен алмастыруды ұсынды. 2004 жылы қоршаған ортаға тигізетін әсер туралы соңғы есеп (ЭЖЖ) жарияланды, ал 2010 жылдың тамызында жаңа Трансбей транзит орталығының (ТТЦ) ғимараты – 1-кезең құрылысы басталды. Жаңа транзит орталығының құрылысы барысында жолаушыларға қызмет көрсету үшін жақын жерде уақытша ашық терминал ашылды. Соңғы автобус Transbay терминалынан ғимараттың меншігі Caltrans-тан TJPA-ға ауысқаннан кейін ерте шықты. 2010 жылдың желтоқсанында бұзу жұмыстары басталды, ал бұзу жұмыстары аяқталғаны жарияланды. 2011 жылдың наурыз айында Тим Хокинсон Transbay терминалының қалдықтарынан құрастырылатын мүсін жаңа Transbay транзит орталығы аяқталғаннан кейін Миссия және Фримонт көшелерінің бұрышына орнатылатыны туралы хабарлады. Дегенмен, мүсін жобасы 2017 жылдың 7 маусымында шығын және инженерлік мәселелерге байланысты тоқтатылды.

Уақытша Трансбэй терминалы

Уақытша Transbay терминалы 2010 жылдардың көп бөлігінде Transbay және аймақтық автобустар үшін Сан-Францискодағы соңғы аялдама болды. Ол 2010 жылдың тамызынан 2018 жылдың тамызына дейін, жаңа Transbay транзиттік орталығы ашылғанға дейін, сондай-ақ 2018 жылдың қыркүйегінен 2019 жылдың тамызына дейін жаңа орталық уақытша жабық тұрған кезде жұмыс істеді. Ол Говард, Мейн, Фолсом және Бил көшелерімен шектелген қалалық кварталды алып жатты.

Жабу және қайта ашу

Уақытша Трансбей терминалы бастапқыда 2018 жылдың 12 тамызында жаңа Salesforce транзиттік орталығының ашылуымен жұмысын тоқтатты, бірақ бірнеше аптадан кейін, 2018 жылдың 25 қыркүйегінде, Salesforce транзиттік орталығында тіреуші балкалардағы жарықтардың анықталғаннан кейін қайта ашылды. 2018 жылдың 5 желтоқсанына дейін транзиттік орталықтың жабылуының жалғасуына байланысты уақытша терминалда Clipper карталық киоскілер қайта орнатылды. 2019 жылдың сәуірінде жөндеу жұмыстары аяқталды және жарықтардың себебі, балкаларды біріктірушілер құрылыс кодексінде көзделген маңызды қадамды жіберіп алғандықтан, ұсақ микрожарықтардың пайда болғаны анықталды. Көптеген тексерулер осы жіберілген қадамды байқамады, ал микрожарықтар үлкейіп, үлкен жарықтарға айналды. Жөндеу және тексеру жұмыстарынан кейін, транзиттік орталық 2019 жылдың 11 тамызында, жабылудан бір жылға жуық уақыт өткен соң, қайтадан жұмысын бастады.

Болашақ дамуы

2018 жылы жылжымайтын мүлік дамытушылары Уақытша терминалды бұзып, оның орнына қолжетімді бағадағы тұрғын үйлер мен саябақ салу жөніндегі ұсыныстарын тапсырды. Алайда, сол кезде тұрақты транзиттік орталық жөндеу жұмыстарынан жабық болғандықтан, аталған жобаның болашағы күмәнді болып қала берді.