Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роншамп (ʁɔ̃ʃɑ̃) – Францияның шығысындағы Бургундия-Франш-Конте аймағындағы Жоғарғы Сона департаментіндегі коммуна. Ол Вогез және Юра тауларының арасында орналасқан.
Ronchamp (ʁɔ̃ʃɑ̃) is a commune in the Haute Saône department in the region of Bourgogne Franche Comté in eastern France. It is located between the Vosges and the Jura mountains.
Тау-кен музейі
Кен қазу Роншампта 18 ғасырдың ортасында басталды және 19 ғасырдың соңында 1500 адамды жұмыспен қамтитын толыққанды өнеркәсіпке айналды. Мұражай кеншілердің еңбегін, олар қолданған техника мен құралдарын, әлеуметтік өмірін көрсетеді. Кеншілердің шамдарының жинағы да қойылған.
Mining began in Ronchamp in the mid 18th century and had developed into a full industry by the late 19th century, employing 1500 people. The museum looks back at the miners' work, the techniques and tools they used, and their social life. A collection of miners' lamps is also on display.
Нотр-Дам дю Оут
Роншамп қаласында Ле Корбюзье жобалаған Нотр-Дам-дю-О шіркеуі орналасқан. Бұл Роншамптағы католик шіркеуінің қасиетті орны және өзінің маңыздылығын сақтап қалуға тырысқан реформаторлық шіркеу үшін салынған. Шіркеудегі реформаторлар құлдырауға қарсы ескертіп, оның рухын жаңарту үшін заманауи өнер мен архитектураны маңызды ұғымдар ретінде қабылдады. Мари Ален Кутюрье, Ле Корбюзьеге Ла Турет жобасы үшін де демеушілік жасаған, 1954 жылы аяқталған бұл ерекше жобаны басқарып отырды. Бұл жұмыс, Ле Корбюзьенің кейінгі туындыларындағы басқа да жұмыстар сияқты, «Vers une architecture» еңбегінде баяндалған стандарттау принциптерінен және машиналық эстетикадан айырылады. Бұл жобада шатырдың конструкциялық шешімі әуе кемелерінің аэродинамикалық қағидаларынан шабыт алған. Сонымен қатар, ол монахтың бас киіміне ұқсайды. Шіркеу, әрине, осы жерге арналған ерекше жауап. Ле Корбюзьенің өзі мойындағандай, осы орын жауап беруге мүмкіндік беретін керемет гений локусымен ерекшеленеді, төбесінің барлық төрт жағынан көрінетін көкжиегі және ғасырлар бойы ғибадат орны ретіндегі тарихи мұрасы бар. Бұл тарихи мұра жерге әртүрлі қабаттармен сіңген – римдіктерден және олардан бұрынғы күнге табынушылардан бастап, орта ғасырлардағы Құдай анаға табынуға дейін, содан кейін қазіргі шіркеуге және неміс оккупациясына қарсы күреске дейін. Ле Корбюзье сонымен қатар төбе мен оның айналасының, алыстағы Юра тауларының және ландшафтқа үстемдік ететін төбенің қасиетті байланысын сезінді. Осы орынның ерекшелігі Акрополь сияқты архитектуралық ансамбльге әкелді, төбенің төменгі бөлігінен басталатын және ғибадатханаға, шіркеуге дейін жететін архитектуралық және ландшафттық оқиғалармен толық. Ғимараттың өзі салыстырмалы түрде кішкентай құрылыс, қалың қабырғалармен қоршалған және жоғары көтерілген шатыры қабырғалардың ішіне орнатылған бағаналармен демеліп тұр. Ішкі кеңістікте қабырға мен шатыр арасындағы бос орындар, сондай-ақ қабырға ашылымдарынан түсетін асимметриялық жарық кеңістіктің қасиетті сипатын одан әрі күшейтеді және ғимараттың айналасымен байланысын нығайтады.
The chapel of Notre Dame du Haut, designed by Le Corbusier, is located in Ronchamp. It is a shrine for the Catholic Church at Ronchamp and was built for a reformist Church looking to continue its relevancy. Warning against decadence, reformers within the Church looked to renew its spirit by embracing modern art and architecture as representative concepts. Marie Alain Couturier, who would also sponsor Le Corbusier for the La Tourette commission, steered the unorthodox project to completion in 1954. This work, like several others in Le Corbusier’s late oeuvre, departs from his principles of standardization and the machine aesthetic outlined in Vers une architecture. In this project, the structural design of the roof was inspired by the engineering of airfoils. It also resembles a nun's coif. The chapel is clearly a site specific response. By Le Corbusier’s own admission, it was the site that provided an irresistible genius loci for the response, with the horizon visible on all four sides of the hill and its historical legacy for centuries as a place of worship. This historical legacy weaved in different layers into the terrain — from the Romans and sun worshippers before them, to a cult of the Virgin in the Middle Ages, right through to the modern church and the fight against the German occupation. Le Corbusier also sensed a sacral relationship of the hill with its surroundings, the Jura mountains in the distance and the hill itself, dominating the landscape. The nature of the site would result in an architectural ensemble that has many similitudes with the Acropolis, starting from the ascent at the bottom of the hill to architectural and landscape events along the way, before finally terminating at the sanctum sanctorum itself, the chapel. The building itself is a comparatively small structure enclosed by thick walls, with the upturned roof supported on columns embedded within the walls. In the interior, the spaces left between the wall and roof, as well as asymmetric light from the wall openings serve to further reinforce the sacral nature of the space and buttress the relationship of the building with its surroundings.