Кіріспе

Батыс Индия Демократиялық Еңбек партиясы (DLP) немесе Демократтар – қысқа ғұмырлы Батыс Индия Федерациясындағы екі федералды партияның бірі болды, екіншісі – Батыс Индия Федералды Еңбек партиясы (WIFLP). Бұл партияны сэр Александр Бустаманте өзінің туысы Норман Мэнли басқарған WIFLP-ге қарсы тұру мақсатымен құрды. 1958 жылғы Батыс Индия федералды сайлауларында партия жеңіліске ұшырап, Батыс Индия Федерациясы Федералды Парламентіндегі 45 орынның 19-ын ғана жеңіп алды.

Тарих

Ол 1957 жылдың мамыр айында құрылды және бастапқыда Ямайка, Тринидад және Тобаго, Сент-Люсия елдерінің партияларынан және бірқатар жеке адамдардан тұрды (WIFLP-ден ерекшелігі, DLP партиялар мен жеке тұлғаларды қабылдады). Бюстаманте партия басшысы болып бірауыздан сайланды, ал Эшфорд Синанан (Тринидад), Виктор Брайан (Тринидад) және Эбенезер Джошуа (Сент-Винсент) бірінші, екінші және үшінші орынбасарлар болып тағайындалды. Атқару комитетінің құрамына Дональд Сангстер, Роза Леон ханым, Моррис Каргилл (барлығы Ямайкадан) және Бхадасе Саган Марадж (Тринидад) кірді.

Мүшелік

Партия – құрамына кіретін аумақтардың әрқайсысынан жергілікті партиялардың конфедерациясы болды. Көбінесе, оның құрамына ауылдық негіздегі партиялар кірді. Кез келген жеке тұлға (нақты бір партияға мүше болсын болмасын) қабылдануы мүмкін еді. Осының нәтижесінде Тринидадтың Халықтық Демократиялық партиясының басшысы Бхадасе Саган Марадж мүше ретінде қабылданды, бірақ партиясы қабылданбады. Сондай-ақ, Ашфорд Синанан (Тринидадтың Халықтық Демократиялық партиясынан), Альберт Гомес және Рой Джозефс та қабылданды.

1958 жылы Батыс Үндістандағы федералды сайлау

1958 жылғы федералды сайлауда WIFLP Федералды парламентте көпшілік дауысқа ие болды. Манли мен Бустаманте федералды сайлауда бақ сынаспағандықтан, сэр Грантли Адамс Федералды премьер-министр, ал Эшфорд Синанан (DLP) оппозиция жетекшісі болды.

Манифест

DLP сайлау платформасы Батыс Үндістанның бірлігін, дін мен сөз бостандығын, кәсіподақтарды қолдауды, жеке кәсіп пен еңбек нарығына қалайлы жағдай жасауды, адам және экономикалық ресурстарды дамытуды, сондай-ақ туризмді кеңейтуді басымдықтарына қойды. Ол Британ Гвианасы мен Британ Гондурасын Федерацияға қабылдау үшін күш салуға, тұрмыстық деңгейді көтеру және жоғары салық салудан сақтау үшін несиелер мен техникалық көмек сұрауға, Ұлыбритания, АҚШ және Канадамен қолданыстағы байланыстарды нығайтуға, ал көрші елдермен "өте мықты және пайдалы қарым-қатынастар" орнатуға уәде берді.

Тарату

Федерализмге қарсылығы үшін сынға ұшыраған Бюстаманте ДЛП-дан қанағаттанбады. Одан кейін ол Ямайкада Федерациядан шығуға басымдық берген референдум өткізді. Бұл Тринидад пен Тобагоны Федералдық бюджеттің неғұрлым ауыр жүгіне тап болдырды, нәтижесінде Эрик Уильямс оларды Федерациядан шығарды. Осы әрекет британдықтарды Федерацияны таратуға мәжбүр етті.