Ежелгі Грециядағы сөз жазушылар (логографтар) сот мәлімдемелерін жазумен айналысқан. Заңгерлер болмаған кезде, олар сөйлеу дағдысы жоқтарға көмектескен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Көне сөз жазушы
көне грек тарихшылары
Ancient speechwriter
ancient Greek historians
Логограф атағы (көне грек тілінен λογογράφος, logographos, λόγος, logos, 'сөз' және γράφω, grapho, 'жазу' деген сөздерден құралған) көне Грекияда сот мәселелері бойынша кәсіби авторларға қолданылған. Қазіргі заманғы сөз жазушы термині оған шамамен сай келеді. Көне Афинада заң бойынша, сотқа жүгінген адам өзінің ісін екі рет сөз сөйлеп қорғауы керек еді. Әкімшілік қызметкерлер болған жоқ, және заң бойынша әр тарапқа көмектесуге тек бір дос немесе туысқа ғана рұқсат берілді. Егер сотқа қатысушы өзінің сөзін тиімді жеткізе алмаймын деп ойласа, ол логографтың (сонымен қатар λογοποιός, logopoios, ποιέω, poieo, 'жасау' деп те атайды) қызметін іздейтін, оған өзінің ісін толық баяндайтын. Логограф содан кейін сотта жатқа айту үшін сөз жазып беретін. Антифон (б.з.д. 480–410) бұл кәсіпті алғашқылардың бірі болып таныстырды; шешен Демосфен (б.з.д. 384–322) де логограф болған. Көптеген логографтар саяси қуғынға ұшыраған адамдарды қорғау арқылы кейін саяси мансабының негізін қалады.
The title of logographer (from the Ancient Greek λογογράφος, logographos, a compound of λόγος, logos, 'word', and γράφω, grapho, 'write') was applied to professional authors of judicial discourse in Ancient Greece. The modern term speechwriter is roughly equivalent. In the Athens of antiquity, the law required a litigant to make his case in front of the court with two successive speeches. Lawyers were unknown, and the law permitted only one friend or relative to aid each party. If a litigant did not feel competent to make his own speech effectively, he would seek the service of a logographer (also called a λογοποιός, logopoios, from ποιέω, poieo, 'to make'), to whom he would describe his case. The logographer would then write a speech that the litigant would learn by heart and recite in front of the court. Antiphon (480–410 BC) was among the first to practice this profession; the orator Demosthenes (384–322) was also a logographer. Many logographers built a foundation for a later career in politics by defending people who were the targets of politicized prosecutions.
Логографтың рөлі
Логографтар афиналық сот жүйесіндегі кең ауқымды өзара әрекеттестесуде маңызды рөл атқарды. Афина соттары қазіргі заманғы құқықтық жүйелерден бірнеше маңызды тұрғысынан ерекшеленеді. Ежелгі Афинада заңгерлер класы болған жоқ. Прокурорлар мен қорғаушылардың болмауы істердің негізінен талапкер мен жауапкердің айтқан сөздеріне сүйене отырып шешілгенін білдірді. Сотқа келгендер өздері сөз сөйлеуге міндетті болды, бірақ көбінесе сөздерін дайындау үшін кәсіби сөз жазушылардың көмегіне жүгінді. Осы сөздерде келтірілген аргументтерді қолдау үшін, дауласушы тараптар көбінесе бірнеше куәгерлерді ұсынды. Классикалық Афинада куәгердің әлеуметтік статусы, байлығы және беделі оның (көбінесе ер адамның) куәлігінің күші мен ықпалын анықтады, бірақ оның айтқандарының нақтылығын емес. Қазіргі заманғы құқықтық жүйелерден айырмашылығы, осы "мінез-құлқы куәгерлері" қазылар алқасына зор ықпал етті. Афиналық сот жүйесі мемлекеттің араласпауымен сипатталды. Сот ісін қозғау, дәлелдер жинау және айыптау – бұл сот процесінің барлық функциялары, олар талапкердің жауапкершілігіне жүктелді. Осы істердің нәтижесін шешкен қазылар алқасы – Афина азаматтарының көпшілігінен құралған кеңес, мемлекеттік тағайындалған судьялар емес.
Logographers played a pivotal role in the larger interactions of the Athenian court system. Athenian courts differ from modern examples of legal systems in several significant ways. In Classical Athens, no class of legal experts existed. The absence of prosecution and defense attorneys meant cases were decided mainly upon the basis of the speeches given by plaintiff and defendant. Litigants were expected to deliver their own speeches in court, but often relied on professional speech writers to craft their words. To support the arguments made in these speeches, the parties involved in litigation often produced several witnesses. In Classical Athens, the social status, wealth, and esteem of a witness determined the strength and potential impact of his (typically a male's) testimony and not necessarily the accuracy of his account. Unlike in modern legal systems, these "character witnesses" wielded considerable influence over juries. The Athenian court system was characterized by a lack of state intervention. Pursuing litigation, collecting evidence, and prosecuting were all functions of the legal process left to the responsibility of the litigant. The juries which decided the outcome of these cases were large assemblies of Athenian citizens, not state appointed judges.