Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық физикалық антрополог (1887–1954)
American physical anthropologist (1887–1954)
Эрнест Альберт Хутон (20 қараша 1887 – 3 мамыр 1954) – американдық физикалық антрополог, нәсілдік жіктелу саласындағы еңбектерімен және "Адамтектерден жоғары" кітабы сияқты танымал жазбаларымен белгілі. Хутон "негрлер" комитетінің мүшесі болды, бұл комитет "қара нәсілдердің анатомиясына ден қойып, сол заманғы расизмді көрсеткен".
Earnest Albert Hooton (November 20, 1887 – May 3, 1954) was an American physical anthropologist known for his work on racial classification and his popular writings such as the book Up From The Ape. Hooton sat on the Committee on the Negro, a group that "focused on the anatomy of blacks and reflected the racism of the time."
Өмірбаян
Эрнест Альберт Хутон Висконсин штатының Клемансвилл қаласында дүниеге келді. Ол Англияда туған методист пасторының үшінші баласы және шотланд-ирланд тегі бар канадалық әйелге үйленген жалғыз ұлы болды. Ол Висконсин штатының Апплтон қаласындағы Лоренс университетінде білім алған. 1907 жылы бакалаврді бітіргеннен кейін Оксфорд университетінің Родс стипендиясын жеңіп алды, бірақ АҚШ-та оқуын жалғастыру үшін оны кейінге шегерді. Ол Висконсин университетінде (Мэдисон) классика мамандығы бойынша аспирантураны бітірді, онда 1908 жылы магистр дәрежесін және 1911 жылы «Римдегі әдеби өнердің эволюциясының эллиндікке дейінгі кезеңі» тақырыбында жазылған филология ғылымдарының докторы ғылымын қорғады, содан кейін Англияға кетті. Ол Родс стипендиясына өтініш берді және Оксфордта оқуға қабылданды. Мұнда ол викингтердің қайық қабірлерін қазу жұмысына көмектесті. Р.Р. Мареттпен бірге оқып, 1912 жылы диплом алды және Маретттің ықпалды қолдауымен келесі төрт онжылдыққа Гарвардта оқытушылық қызметке орналасты. Осы кезеңде ол жақын жердегі Пибоди археология және этнология мұражайында соматология кураторы болып жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, көздің нашар көруіне байланысты әскери қызметке жарамсыз деп танылды, бірақ Нью-Йорктің Платсбург қаласындағы азаматтық әскери оқу орталығында ерікті түрде оқуға түсті және 100 метрде тиімді мылтық атуды үйренді. Сондай-ақ, сол кездегі американдық иммигранттардың көп саны қызметке жарамсыз болғандықтан, жұмысқа алу стандарттарын қайта қарауға көмектесті. 1927 жылы Хутон Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1930 жылдары, екі дүниежүзілік соғыс аралығында, оның жинаған деректері АҚШ армиясына униформа, танк шлемі, газ маскалары және ұшақ орындықтары сияқты әскери жабдықтарды жақсырақ жасауға көмектесті, бұл Ле Грос Кларк эргономиканы азаматтық (коммерциялық) мақсатта қолданғанға дейін болды. Ол 1931 жылы Америка философиялық қоғамына, ал 1935 жылы АҚШ Ұлттық ғылым академиясына сайланды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Бостонның Солтүстік вокзалындағы жолаушыларды зерттеді, бұл оның «Отырғыштар туралы зерттеу» кітабында сипатталғандай, пойыз орындықтарын ыңғайлырақ етуге көмектесті. Ол 1936-1938 жылдары президент болған Америка физикалық антропологтар қауымдастығының негіс қалаушыларының бірі және 1928-1942 жылдары «Америка физикалық антропология журналының» редакторы болды, бұл жұмысты Алеш Грдличкамен тығыз байланыста атқарды. Хутон өз заманы үшін дамыған приматолог болды. Ол ұлы латын драматургы Теренстің «Homo sum: humani nihil a me alienum puto» («Мен адаммын, адамдар туралы ештеңе маған жат емес») деген сөзін «Primas sum: primatum nihil a me alienum puto» («Мен приматпын, приматтар туралы ештеңе маған жат емес») деп өзгертті. Хутон сондай-ақ «Up From the Ape» (1931), «Apes, Men, and Morons» (1937) және «Young Man, You are Normal» (1945) сияқты танымал жинақтарымен белгілі болған қоғамдық тұлға болды. Ол талантты карикатурист және юморист болды және Огден Нэш және Джеймс Тёрбер сияқты замандастарының сияқты, кейін жиналып, жарияланған өлеңдер мен суреттерді жариялады. Ресми зейнеткерлік жасына (65) жеткеннен кейін, ол оқушылар саны азайған курстарды оқытуға шақырылды және сабақ беріп жатқанда күтпеген жерден қан тамырларының зақымдануынан қайтыс болды. Оның артында 1913 жылы үйленген әйелі Мэри Кемп Хутон, екі ұлы (Ньютон және Джей), бір қызы (Эмма Хутон Роббинс) және екі немересі қалды.
Earnest Albert Hooton was born in Clemansville, Wisconsin, the third child and only son of an English born Methodist minister married to a Canadian born woman of Scotch Irish ancestry. He was educated at Lawrence University in Appleton, Wisconsin. After earning his BA there in 1907, he won a Rhodes Scholarship to Oxford University, which he deferred in order to continue his studies in the United States. He pursued graduate studies in classics at the University of Wisconsin–Madison, where he received an MA in 1908 and a Ph. D. in 1911 on "The Pre Hellenistic Stage of the Evolution of the Literary Art at Rome", and then continued on to England. He applied for and was awarded a Rhodes scholarship, electing to study at Oxford. There he assisted in the excavation of Viking boat burials. Studying with R. R. Marett, he received a diploma in 1912 and with Marett's strong support he secured a teaching position at Harvard for the next four decades. During this time, he was also Curator of Somatology at the nearby Peabody Museum of Archaeology and Ethnology. With the beginning of the First World War, he was disqualified from military service due to the nearsightedness, but nonetheless he volunteered for training at the Civilian Military Training Center at Plattsburgh, New York, and became a passable rifleman at 100 yards. He also helped revise recruitment standards because too large a number of American immigrants were too short to qualify for service at the time. Hooton was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 1927. During the 1930s, between the two World Wars, his data collections helped U. S. Army make better fitting military equipment, such as uniforms, tank helmets, gas masks, and aircraft seats, long before Le Gros Clark coined ergonomics for civilian (commercial) use. He was elected to the American Philosophical Society in 1931 and the United States National Academy of Sciences in 1935. After World War II, he surveyed commuters in Boston's North Station to help make more comfortable train seats, as described in his book A Survey of Seating. He was one of the founding members of the American Association of Physical Anthropologists, serving as president from 1936 to 1938 and associate editor of the American Journal of Physical Anthropology from 1928 to 1942, working closely with Aleš Hrdlička. Hooton was an advanced primatologist for his time. He amended the great Latin playwright Terence's saying, "Homo sum: humani nihil a me alienum puto" ("I am a man; nothing about men is alien to me"), to, "Primas sum: primatum nihil a me alienum puto" ("I am a primate; nothing about primates is alien to me"). Hooton was also a public figure well known for popular volumes with titles like Up From the Ape (1931), Apes, Men, and Morons (1937), and Young Man, You are Normal (1945). He was also a gifted cartoonist and wit, and, like his contemporaries Ogden Nash and James Thurber, he published occasional poems and drawings that were eventually collected and published. After reaching the official retirement age (65), he was invited to teach courses that had decreased in enrollment and died unexpectedly of a vascular accident while teaching. He was survived by his wife Mary Camp Hooton, whom he married in 1913, by two sons (Newton and Jay), one daughter (Emma Hooton Robbins), and two grandchildren.
Жарыс
Хутон салыстырмалы анатомияны пайдаланып, адамзатты нәсілдерге бөлді. Хутонның жағдайында бұл әртүрлі "біріншілік нәсілдердің" және әртүрлі "кіші топтардың" морфологиялық ерекшеліктерін сипаттауды қамтыды. 1926 жылы Америка физикалық антропология қауымдастығы мен Ұлттық зерттеулер кеңесі "Негрлер комитетін" құрды, ол қара нәсілділердің анатомиясына баса назар аударды. "Негрлер комитетіне" Хрдличка, Эрнест Хутон және евгенист Чарльз Давенпорт кірді. 1927 жылы комитет африкалық нәрестелерді жас маймылдармен салыстыруды мақұлдады. Он жыл өткен соң, бұл топ "Американдық физикалық антропология журналында" "негр нәсілінің ақ нәсілге қарағанда филогенетикалық тұрғыдан алғашқы адамға жақын екенін дәлелдеу" мақсатымен зерттеулерін жариялады. Хутон өз заманындағы қара нәсілдің спортқа қабілеттілігі және қара нәсілдің қылмыстық бейімі туралы нәсілдік стереотиптерді антропологиялық тұрғыда қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. Сонымен қатар, Хутон расалық айырмашылықтар мен сана арасындағы байланысты көрсететін ғылыми негіздің жоқтығын мәлімдеді. "Әрбір нәсілдік тип ақымақтар мен қылмыскерлерден бастап, генийлер мен мемлекет қайраткерлеріне дейін қамтиды. Ешбір типтің екі шетінен де көптеген адамдар табылмайды. Расалық қабілеттер мен кемшіліктер болуы мүмкін, бірақ олар әлі дәлелденбеді. Адамның жақсылықтары мен жамандарына ешқандай нәсілдік монополия жоқ." Ол "ақылсыз, ауру және қылмыстық" деп танылғандарды евгеникалық тұрғыдан стерилизациялауды қолдағанмен, мұндай "деградацияны", оның айтуынша, нәсілмен байланыстыруға негіз жоқ екенін атап өтті. Антрополог Пэт Шипман Хутонның еңбегін антропологияда 19 ғасырдағы нәсіл туралы стереотиптерден және бас сүйек өлшемдеріне берілген назардан қашып, жаңа кезеңді білдіретін жұмыс деп қарастырады. Осы контексте ол Хутонның "адам түрлері мен өзгергіштігі туралы ойлаудың тым қарапайым тәсілін" ұстанғанын, сонымен бірге негізсіз нәсілдік көзқарастар мен жалған ғылымды жоюға ұмтылғанын жазды. Мысалы, 1936 жылы көші-қон мәселесіне арналған конференциядағы сөздерінде, нәсіл туралы қазіргі ғылыми консенсустың он пункттен тұратын қорытындысын келтірді, ол кейіннен ЮНЕСКО-ның "Расса мәселесі" атты маңызды еңбегінде көтерілген мәселелермен үндес болды.
Hooton used comparative anatomy to divide humanity up into races — in Hooton's case, this involved describing the morphological characteristics of different "primary races" and the various "subtypes". In 1926, the American Association of Physical Anthropology and the National Research Council organized a Committee on the Negro, which focused on the anatomy of blacks. Among those appointed to the Committee on the Negro were Hrdlička, Earnest Hooton and eugenist Charles Davenport. In 1927, the committee endorsed a comparison of African babies with young apes. Ten years later, the group published findings in the American Journal of Physical Anthropology to "prove that the negro race is phylogenetically a closer approach to primitive man than the white race." Hooton played a key part in establishing the racial stereotypes about black athleticism and black criminality of his day in terms of an anthropological framework. At the same time, Hooton maintained that no scientific basis existed correlating mentality with racial variation. " Each racial type runs the gamut from idiots and criminals to geniuses and statesmen. No type produces a majority of individuals from either end of the scale. While there may be specific racial abilities and disabilities, these have not yet been demonstrated. There are no racial monopolies either of human virtues or of vices." While advocating eugenic sterilizations of those deemed "insane, diseased, and criminalistic", he emphasized there was no justification to correlate such "degeneracy", as he termed it, with race. Anthropologist Pat Shipman presents Hooton's work as representing a transition in anthropology away from its 19th century stereotypes about race and its fixation over cranial measurements. In that context, she writes, Hooton maintained an "oversimplistic mode of thinking about human types and variability" while at the same time he moved to eliminate unfounded racial biases and pseudoscience. His remarks in a 1936 conference dealing with immigration, for example, included a ten point summary of the current scientific consensus about race which, in retrospect, parallel the points raised ten years later in UNESCO's landmark The Race Question.
Африкалық американдықтар туралы Хутон (1930-1940 жж.)
Хутон "барлық адам бостандықта және теңдікте дүниеге келеді деген заңдық құрылымды" "адам баласы айтқан ең үлкен жалғандықтардың бірі" деп сынайды. Бірақ "Адамнан жоғары" еңбегінде ол сонымен қатар сол кездегі жаңа ғалымдық сала – ақыл-ойды сынау, адамзаттың географиялық топтарының салыстырмалы зиялық қабілеттерін ғылыми тұрғыдан нақты анықтау үшін жеткіліксіз екенін айтты: Біз нәсілді қалай ажырату керектігін және ақыл-ойды сынаудің қандай мәселелерді тексеріп көрсететінін білмейінше, нәсілдік зиялық айырмашылықтар туралы мәселені тоқтата тұруымыз керек. Мұндай айырмашылықтар бар екеніне еш күмәнім жоқ; бірақ қазіргі әдістерімізбен оларды сандық түрде жинақтап, бір нәсілді екіншісінен жоғарырақ деп санауға негіз болатынын жоққа шығарамын. "Адамнан жоғары" еңбегінен алынған, Сахара астындағы Африка халқының төмендігі туралы мәселені талқылаған бөлім 1932 жылы "Негр төмен бе?" деген тақырыппен "The Crisis" журналында жарияланды, бұл журнал Ұлттық афроамерикалықтар қауымдастығының басылымы болып табылады.
Hooton derided "the legal fiction that 'all men are born free and equal'" as "one of the most stupendous falsehoods ever uttered by man." In Up From the Ape, however, he also argued that intelligence testing, in its infancy at the time, did not yet provide a scientifically rigorous basis for comparing the relative mental capabilities of humanity's geographic divisions:Until we know exactly how to distinguish a race and exactly what intelligence tests test, we shall have to hold in suspension the problem of racial mental differences. That such differences exist I have not the slightest doubt; that with our present methods they can be summarized quantitatively so that we are justified in assigning one race a position of superiority as contrasted with another, I deny. The chapter from Up From the Ape that discusses this subject in the context of the alleged inferiority of sub Saharan Africans was reproduced in 1932 under the title "Is the Negro Inferior" in The Crisis, the magazine of the National Association for the Advancement of Colored People.
Ирландиядағы кельт нәсілі туралы Хутон
Хутон "Ирландияға Гарвард археологиялық миссиясы" (1932–36) Ирландияда табылған бас сүйектерін зерттеуді жетекшілік етті, бұл миссияны Кларенс Уэсли Дупертуис және Хелен Люцерн Доусонмен бірге Ирландия еркін мемлекетінің үкіметі қаржыландырды. Олар көптеген дұрыс "типтерді" тапты, бірақ оларды анық ерекшеленетін "жарыс" деп айту қиын болды. Ирландия еркін мемлекеті 1922 жылы ирланд ұлтшылдығының идеяларымен құрылды, соның ішінде аралда тұратын ирландтардың кельт тілдерінде сөйлейтін ең таза нәсіл болуы керек деген сенім де болды. Хутонның еңбектері 1945 жылдан кейін сілтеме жасалған жоқ.
Hooton led the examinations of skulls found in Ireland by the "Harvard Archaeological Mission to Ireland" (1932–36), with Clarence Wesley Dupertuis and Helen Lucerne Dawson, that was sponsored by the Irish Free State government, and conveniently found many of the right "types", if not exactly an identifiably distinct "race". The Irish Free State was set up in 1922 in line with the beliefs of Irish nationalism, including the assumption that the island dwelling Irish must be the purest of the Celtic speaking races. Hooton's work was not quoted after 1945.
Цитаталар
Кімнің де бір қоғамда өмір сүруге лайықтылығы оның сол қоғамның салтына қабылдану қабілетіне байланысты. Егер ол өте бейімделмейтін болса, ол қылмыскер болады. Ол сары немесе қара емес. Ол бойы биік те емес, аласа да емес. Ол неміс те емес, ирландтық та емес. Ол – Американың әлеуметтік құрылымына тоқылған, азаматтары сияқты қабылданған институттар туралы ойлайтын және олар сияқты мінез-құлық танытатын адам. Оның істері арқылы бағалану керек: сыртқы келбетімен немесе географиялық шығу тегімен емес. — (Нью-Йорк Таймс, 1936). Антропологиялық тұрғыдан қандай да бір «нәсілдік» топтарды, этникалық немесе ұлттық топтарды, тілдік немесе діни топтарды бағалау немесе айыптау үшін ешқандай негіз жоқ. Біздің нақты мақсатымыз – халықтың әрбір нәсілдік және этникалық тобының жарамсыз, құндысыз, дегенеративті және қоғамға зиянды бөлігін бөліп алып, жою болып табылады, осылайша біз салауатты көпшіліктің маңызды артықшылықтарын және оның ең жақсы мүшелерінің ерекше және алуан түрлі қабілеттерін пайдалана аламыз. — (Нью-Йорк Таймс, 1936). Генетика адамзатқа қолданыла бастаған кезде ғана мен жасаған өлшемдер нағыз ғылыми құндылыққа ие болады. Әлемде жоғары немесе таза нәсіл деген жоқ. — (Нью-Йорк Таймс, 1934).
"The fitness of any man to live in any community depends on his ability to fall in with its ways. If he is very unadaptable, he is a criminal. He is not blond or dark. He is not tall or short. He is not German or Irish. He is a man who has been woven into American social fabric, who thinks as his fellow citizens do about accepted institutions and who conduct himself as they do. By his deeds is he to be judged: not by his looks or his geographic origin." —(New York Times, 1936). "There is no anthropological ground whatever for selecting any so called racial groups, or any ethnic or national group, or any linguistic or religious group, for preferment of condemnation. Our real purpose should be to segregate and eliminate the unfit, worthless, degenerate and anti social portion of each racial and ethnic strain in our population, so that we may utilize the substantial merits of the sound majority, and the special and diversified gifts of its superior members." —(New York Times, 1936). "It is not until genetics is so far advanced that we can apply its findings to the human race that such measurements as those made by me acquire real scientific Value. There is no superior or pure races in the world." —(New York Times, 1934).
Сын
Э. Б. Ройтер, Гутонның замандасы және әлеуметтанушы, Гутонды қылмыскерлердің физикалық ерекшеліктерін қылмыстың себебі деп қарағаны үшін дөңгелек пікірге берілгені үшін сынады.
E. B. Reuter, a sociologist and contemporary of Hooton, criticized Hooton for using circular logic when he ascribed the physical traits of criminals to cause criminality.
Шығармалары
Африкалық. I 5 (1917) «Жабайы немесе варварлық халықтардың мінез-құлқына қатысты жазбалар» редакторы. Пибоди мұражайы басылымы. Интернет мұрағатынан алынған.
Africana. I 5 co editor (1917) 'recording the habits of foul or barbarous savages' pub. Peabody Museum. From Internet Archive.