Кіріспе

Адамсон заңы – 1916 жылы қабылданған АҚШ-тың федералды заңы, ол мемлекетаралық теміржол қызметкерлері үшін сегіз сағаттық жұмыс күнін және еңбекақыдан асып жұмыс істегені үшін қосымша төлемақы белгіледі.

Тарих

Инженерлер, отты сөндірушілер, тежегіштер және кондукторлардың төрт теміржол қызметкерлер одағының комиссиясы актіде көтерілген мәселелер бойынша келісімге келді, оған Остин Б. Гарретсон төрағалық етті. Гарретсон дирижерлер одағының беделді басшысы болды. Ол бұрын Президенттің өнеркәсіптік қатынастар жөніндегі комиссиясының мүшесі болып, өнеркәсіптік зорлық-зомбылықтың себептерін зерттеген. Конгресс бүкіл елде ереуілдің болғанын болдырмау үшін заң қабылдады. Бұл заң Грузия штатының өкілі Уильям К. Адамсонның атымен аталып, жеке компаниялардағы жұмысшылардың жұмыс уақытын реттейтін алғашқы федералды заң болды. АҚШ Жоғарғы Соты 1917 жылы заңның конституциялық екенін растады. Теміржолдар заңға бағынудан бас тартып, оның конституциялықтығына қатысты сотқа шағымдану кезеңінде, теміржол кәсіподақтары тағы да ереуілге дайындала бастады. Алайда Жоғарғы соттың шешімінен кейін жұмыс берушілер де заңды орындау мәселесін талқылауға кірісті. Кәсіподақтардың жетістігі осы заңмен қамтылмаған басқа теміржол қызметкерлерін де ұқсас талаптар қоюға түрткі берді. Олардың келіссөздері ереуілге ұласқанда, Президент Вудро Вильсон 1916 жылғы Армияға қаржы бөлу туралы заң арқылы берілген өкілеттігін пайдаланып, 1917 жылдың 26 желтоқсанында теміржолдарды басқаруды өз қолына алды. (АҚШ теміржол басқармасына қараңыз.)

Шарттары

Заң, бұрын 45 U.S.C. §§ 65, 66-да жазылған, 1996 жылы мынадай мәлімдемемен күштен шығарылды:

Адамсон Заңының тілі қазір 49 U.S.C. §§ 28301, 28302-де шамалы өзгерістермен қайта кодталды.