Кіріспе
Барроза шайқасы (Chiclana, 5 наурыз 1811 жыл, Чиклана шайқасы немесе Cerro del Puerco шайқасы деп те аталады) – Пиреней соғысы кезінде Кадис қаласын француз қоршауынан босатуға бағытталған ағылшын-ибериялық күштердің сәтсіз әрекетінің бір бөлігі болды. Шайқас барысында, бір ғана британдық дивизия екі француз дивизиясын жеңіп, полк туын (бүркітін) қолға түсірді. Кадис 1810 жылдың басында француздармен қоршауға алынған болатын, бірақ теңізден қолжетімді болып қалды. Келесі жылдың наурыз айында қоршау әскерінің азайуы британдық және испандық гарнизонға қоршауды көтеруге мүмкіндік берді. Үлкен одақтас күштері Кадистен Тарифаға жіберілді және қоршау шебіне артынан шабуыл жасау үшін жылжыды. Француздар, маршал Виктордың басшылығымен, одақтастардың қозғалысын біліп, оларды тұзаққа түсіру үшін қайтадан орналасты. Виктор Кадисқа баратын жолға бір дивизияны орналастырып, одақтастардың жолын кесті, ал қалған екі дивизиясы сер Томас Грэмның басқаруымен болған жалғыз ағылшын-португалдық қосымша дивизиясына шабуыл жасады. Екі бағыттағы қатал шайқастан кейін британдықтар шабуылдаған француз күштерін жеңіске бұйырды. Үлкен испандық күштердің қолдауы болмағандықтан толық жеңіске қол жеткізілмеді, француздар қайтадан жиналып, қоршау шебін қайта басып алды. Грэмның тактикалық жеңісі соғыстың жалғасуына елеулі стратегиялық әсер етпеді, тіпті Виктор бұл шайқасты француздың жеңісі деп мәлімдеді, себебі қоршау 1812 жылдың 24 тамызына дейін күшінде болды.
The Battle of Barrosa (Chiclana, 5 March 1811, also known as the Battle of Chiclana or Battle of Cerro del Puerco) was part of an unsuccessful manoeuvre by an Anglo Iberian force to break the French siege of Cádiz during the Peninsular War. During the battle, a single British division defeated two French divisions and captured a regimental eagle. Cádiz had been invested by the French in early 1810, leaving it accessible from the sea, but in March of the following year a reduction in the besieging army gave its garrison of British and Spanish troops an opportunity to lift the siege. A large Allied strike force was shipped south from Cádiz to Tarifa, and moved to engage the siege lines from the rear. The French, under the command of Marshal Victor, were aware of the Allied movement and redeployed to prepare a trap. Victor placed one division on the road to Cádiz, blocking the Allied line of march, while his two remaining divisions fell on the single Anglo Portuguese rearguard division under the command of Sir Thomas Graham. Following a fierce battle on two fronts, the British succeeded in routing the attacking French forces. A lack of support from the larger Spanish contingent prevented an absolute victory, and the French were able to regroup and reoccupy their siege lines. Graham's tactical victory proved to have little strategic effect on the continuing war, to the extent that Victor was able to claim the battle as a French victory since the siege remained in force until finally being lifted on 24 August 1812.
Өмірбаян
1810 жылдың қаңтар айында Кадис қаласы, одақтастардың маңызды порты және Мадридті басып алғаннан бері испан үкіметінің іс жүзіндегі орны, маршал Виктордың басқаруымен маршал Соулттың I корпусының француз әскерлерімен қоршауға алынды. Қала гарнизоны бастапқыда еріктілер мен жаңадан шақырылған сарбаздардан құралған төрт батальоннан тұрды, бірақ Альбуркерке герцогы Фердинанд VII тақтан құлатылғаннан кейін демократиялық регенттік қызметін атқарған Кадистің Кортесінен келген бұйрықтарды елемеді. Виктордың басым күштеріне шабуыл жасаудың орнына, ол қаланы күшейту үшін 10 000 әскерін жеткізді. Бұл қаланың қорғанысын толыққанды дайындауға мүмкіндік берді. Көптеп тараған наразылықтар мен халықтың наразылығының күшімен үкімді испан хунтасы отставкаға кетті, ал оның орнына билік жүргізу үшін бес мүшеден тұратын Регенттік құрылды. Регенттік Испанияны тек одақтастардың көмегімен ғана құтқаруға болатынын мойындап, жаңадан құрметті атанған Артур Уэллингтон виконтынан Кадиске күш жіберуді сұрады. Ақпан айының ортасына қарай бес ағылшын-португалдық батальондары келді, гарнизонды 17 000 адамға дейін жеткізіп, қаланы тиімді түрде басып алу мүмкін емес етті. Қосымша әскерлер келіп түсті, мамыр айына қарай гарнизон 26 000 адамнан тұрды, ал қоршаудағы француз күштері 25 000-ға жетті. Қоршау испан, британ және португалдық әскерлердің көп бөлігін ұстап тұрғанмен, Веллингтон мұны өзінің стратегиясының бір бөлігі деп қабылдады, өйткені француз әскерлерінің де саны шамалы болды. Алайда 1811 жылдың қаңтарында Виктордың жағдайы нашарлай бастады. Соулт Викторға әскерлерінің үштен бірін Бадахозға шабуылға көмектесу үшін жіберуді бұйырды, бұл француз армиясын шамамен 15 000 адамға дейін азайтты. Виктор осындай күшпен қамалға қарсы ілгерілеуге мүмкіндік таппады, сонымен қатар ол шегіне де алмады – Кадис гарнизоны босатылған жағдайда бүкіл Андалусияны басып алуға жететіндей күшті болды.
Соғыс алдындағы тұсаукесер
Соулттың Виктордың көптеген әскерін өзіне иеленуінен кейін, одақтастар маршал Виктормен ашық шайқасқа түсу және қоршауды көтеру мүмкіндігін сезінді. Осы мақсатта ағылшын-испандық экспедиция теңіз арқылы Кадистен оңтүстікке Тарифаға, француз әскерінің артқы жағына шабуыл жасау ниетімен жіберілді. Бұл күштер шамамен 8000 испандық және 4000 британдық әскерден тұрады, ал жалпы басқару испан генералы Мануэль ла Пеньяға берілді, ол көпшілік тарапынан қабілетсіз деп есептелгендіктен, саяси келісімнің нәтижесі болды. Ла Пеньяның шабуылымен сәйкес келу үшін генерал Хосе Паскуаль де Зайас-и-Чакон Кадистен Леон аралынан понтон көпірі арқылы 4000 испандық әскерді бастап келуге келісті. Ағылшын-португалдық контингент – генерал-лейтенант сэр Томас Грэм басқарған дивизия 1811 жылғы 21 ақпанда Кадистен жоспарланғаннан сәл кешігіп кетті. Грэмнің әскері нашар ауа райына байланысты Тарифаға қонуға мүмкіндік таппады және 23 ақпанда Алхесирасқа жүзіп өтуге мәжбүр болды. Полковник Браун басқаратын флангтік роталардың қосымша батальонымен біріккен әскерлер 24 ақпанда Тарифаға аттанды, онда олар бекіністің гарнизонынан қосымша күш алды. 27 ақпанда олармен Ла Пеньяның испандық әскерлері де келді, олар Грэмнан үш күн бұрын Кадисті тастап, ұқсас ауа райы қиындықтарына қарамастан, Тарифаға қонуға қол жеткізді. Одақтастардың қатарын одан әрі нығайту үшін генерал Антонио Бегинс де лос Риос басқаратын испандық жалдамалы әскерлерге 23 ақпанға дейін Ронда тауларынан түсіп, негізгі ағылшын-португал және испан күштеріне қосылуға бұйрық берілді. Кеме қатынасының кешіктірілуін білмейтін Бегинс одақтастар әскерін іздеу үшін Медина-Сидонияға дейін жетті; қолдаусыз және Виктордың оң жақ қанатымен шайқасқа түсіп, ол тауларға қайтып оралды. Виктордың фланг командирі генерал Луи Виктор Кассань маршалға қауіптің пайда болғанын хабарлады. Виктор Кассаньды нығайту үшін үш жаяу әскер батальоны мен атқыштар полкін жіберіп, Медина-Сидонияны нығайтуды тапсырды. Бірге жиналған одақтастар күштері 28 ақпанда Медина-Сидонияға қарай солтүстікке қарай жүріп кетті, ал Ла Пенья енді Бегинстің жалдамалы әскерлеріне Касас-Вьехаста қосылуға бұйрық берді. Алайда Бегинстің барлаушылары Медина-Сидонияның күткеннен де күшті ұсталғанын хабарлады. Француздармен шайқасқа түсіп, Викторды қоршауды әлсірету үшін қала қорғанысына көбірек әскерін жіберудің орнына, Ла Пенья одақтастар әскерінің ел арқылы жүріп, Тарифадан, Вежер мен Чиклана арқылы Кадиске дейінгі жолға қосылуын шешті. Бұл жоспардың өзгеруі, нашар ауа райы және Ла Пеньяның тек түнде ғана жүріп өтуін талап етуі, одақтастар күштерінің жоспардан екі күнге қалып қойғанын білдірді. Ла Пенья Кадиске хабар жіберіп, Зайастың кешігуі туралы хабарлады, бірақ жөнелту алынбады және 3 наурызда Зайас өз шабуылын жоспарланғандай бастады. Санти-Петри сағасы арқылы понтон көпірі жүзіп өтіп, негізгі күштердің келуі алдында көпір басын құру үшін батальон жіберілді. Виктор Кадис гарнизонына, онда әлі де шамамен 13000 адам бар еді, сырттан қауіп төнген кезде, оның желілеріне қарсы шабуыл жасауға мүмкіндік бере алмады, сондықтан 3-4 наурыз түнде ол көпір басындағы бекіністерді шабуылдап, үзілуді болдырмау үшін алты рота вольтижерлерін жіберді. Зайас батальоны өз позициясынан 300 испандықтармен шығарылды және Зайас болашақта пайдалану үшін аралға қайтып келетін понтондық көпірді жүзіп жүруге мәжбүр болды. Маршал Виктор Вейерден айдалған драгундар эскадрильясынан ақпар алды, оған Тарифадан батыс жолға қарай ағылшын-португал және испан күштерінің күшті көтерілгені туралы хабарлады. Бұл жағдай Кадис гарнизонының агрессивті әрекетімен бірге, оған жақындап келе жатқан әскерлер Кадиске қарай бет алған деген тұжырым жасауға әкелді; олардың жүріс жолы болжауға болады, сондықтан ол тұзақ дайындады. Генерал Эжен Казимир Виллатттың дивизиясы батыс жол өтетін жарым аралдың мойындысын бөгеп, Санти-Петри сағасы мен Леон аралына кіруді болдырмау үшін жіберілді. Генералдар Франсуа Амель Руфин мен Жан Франсуа Левалдың басқаруындағы тағы екі дивизияға Виллатттың дивизиясына шабуыл жасау үшін қалың Чиклана орманына жасырынуға бұйрық берілді. Тағы бір түнгі жүріспен 5 наурызда одақтастар Барросаның оңтүстік-шығысындағы Cerro del Puerco (Барроса қырқасы деп те аталады) төбесіне жетті. Барлаушылар Виллатттың күштері бар екенін хабарлады, ал Ла Пенья өз алғы шеп дивизиясына шабуыл жасауға бұйрық берді. Кадистен Зайас әскерінің жаңа шабуылының және Англона князінің дивизиясының бригадасымен нығайтылған испандықтар Виллатттың күштерін Алманса сағасынан шығарып тастады. Ла Пенья шегініп келе жатқан француздарды қууға алғы шеп дивизиясына рұқсат бермеді, олар сондықтан сағасының арғы жағында қайта топтасты. Грэмнің ағылшын-португалдық дивизиясы Ла Пеньяның негізгі күштерінің арты мен оң жақ қанатын қорғау үшін Cerro del Puerco-да қалды.
Шайқас
Кадиске жол ашқаннан кейін ла Пенья Грэмге әскерін Бермежаға жылжытуды бұйырды. Бірақ Грэм, флангтары мен арт жағы ашық қалатын позицияны тастауға қарсылық көрсеткендіктен, бес испан батальоны мен Браун батальоны Барроса жотасын қорғау үшін қалдырылды. Одан әрі, полковник Сэмюэл Уитингхэм басқаратын үш испан және екі Корольдік неміс легионы (KGL) эскадрильясы, осы арттық күшті жағалау жолымен қаптауға жіберілді. Грэм дивизиясы бұйрық бойынша солтүстікке қарай жылжыды – жағалаудағы биіктіктен түсіп, жағалау жолымен емес, жотаның батысындағы қарағайлы орман арқылы өтті. Бұл жол артиллерия үшін ыңғайлырақ және қысқарақ болды, бірақ ағаштардың кедергісінен көру шектеліп, олар іс жүзінде соқыр қозғалды.
Француздық шабуыл
Виктор Виллатттың Кадис жолын ұзағырақ тоқтатып тастай алмағанына көңілі қалды, бірақ оның бас күштері одақтастарды теңізге тікелей итеруге болатынына сенімді болды. Ол испан әскерлерінің көп бөлігі Виллаттеге қарсы орналасқандығын көрді және Барроса қырқасының бос екенін естігенде, осы маңызды позицияны басып алу мүмкіндігі бар екенін түсінді. Руффинге биіктіктерді басып алуға бұйрық берілді, Левал Грехам әскерлеріне орман ішінде шабуыл жасады, ал жағалау жолын басып алу үшін Серро айналасына үш драгун эскадрильясы жіберілді. Виктордың жоспары жылдам дами бастады. Руффиннің шабуылы бес испан батальонының артқа шегінуіне себеп болды, тек Браун батальоны ғана қырқаны қорғады. Француз драгундарымен кездескенде, Уиттингэмнің кавалериясы шегінуге шешім қабылдады. Уиттингэм Браунға шегінуін қамтамасыз ету үшін KGL гусарларының бір эскадрильясын берді; Браун бастапқыда батальонын саммиттегі шіркеудің қираған жеріне орналастырды, бірақ Уиттингэмнің шегінуін көріп, алты француз батальонының оған шабуыл жасағанын байқағаннан кейін, басқа амалы қалмады – Грэхам күштерін орманнан іздеуге мәжбүр болды. Барроса қырқасы Виктор қалағандай, қарсылықсыз түсті, ал Руфин биіктікте артиллериялық батареяны орналастырды.
Грэхамның жауабы
Осы арада, ла Пеньяның испандарына қосылу үшін жорық ортасында Грэхам испан партизандарынан француз әскерлерінің Чиклана орманнан шыққандығы туралы хабар алды. Ол марш түзілімінің арт жағына барып, испан батальондарының қырдан шегініп жатқанын, Руффиннің дивизиясының оның беткейлеріне көтеріліп келе жатқанын және Леваль дивизиясының шығыстан жақындап келе жатқанын көрді. Одақтас әскерлерінің қоршауға түсу қаупі бар екенін түсінген Грэхам бұйрықтарын елемеді және дивизиясын өзінің қанаттары мен арт жағына төнген қауіптерді тойтару үшін бұрды. Ол генерал Дилкестің бригадасына қырды қайта басып алуға бұйрық берді, ал полковник Уитлидің бригадасын Леваль күштерін шығысқа қарай ығыстыруға жіберді. Толық бригаданы жауынгерлік құралымға келтіруге кеткен уақытты ескере отырып, Грэхам француздарды ұстап тұру қажеттігін білді. Сондықтан ол дивизияға қайта келген Браунға 536 сарбаздан тұратын "Flankers" батальонын кері бұрып, Бароса қырқасының беткейіне Руффин дивизиясының 4000 әскері мен артиллериясына қарсы шабуыл жасауға бұйрық берді. Уитли бригадасының жеңіл батальонын басқарған полковник Барнард пен португалдық шабуылшылардың екі жеңіл ротасын басқарған полковник Бушеге Левальдың ілгерілеуін тоқтату үшін орман арқылы шабуыл жасауға бұйрық берілді.
Левалдың алға жылжуы
Дилкс Барроса қырқасындағы Руффиннің позициясына жылжығанда, Барнард пен жеңіл роталар орман арқылы Левал дивизиясына қарай жылды. Британдық шабуылды күтпеген француздар ешқандай сақтық шараларын алмады және екі колоннамен алға жылжи бастады, ал вольтижерлер алдыңғы қатарда болған жоқ. Британдық шабуылдың күтпеген пайда болуы француздардың арасында қысқа қысқа шатақ тудырды, тіпті кейбір француз полктері, кавалерия бар деп ойлап, шаршы құрды. Олар майор Дунканның басқаруындағы он зеңбірекпен жасалған шрапнель оқтарының басты нысанасы болды, зеңбіректер орман арқылы жылдам өтіп, шайқас желісін қолдауға уақытында жетті. Жағдай түсінікті бола бастағанда, француздар өздерінің әдеттегі шабуылдық формациясына – «дивизиялар колоннасына» – ұйымдасты, Барнардтың жеңіл роталары мен Дунканның артиллериясының отына ұшырап. Соңында, француздар өздерінің шайқас колонналарына жиналып, алға жылдамдағанда, Барнард кері шегінуге мәжбүр болды. Левалдың әскері Буштің 20-шы португалдық роталарымен кездесті, олар жеңіл батальонның шегінуін қамтамасыз етіп, француздарды Уитли бригадасы орман шетінде қатарға тұрғанша ұстап тұрды. Жеңіл роталар шегінгеннен кейін Уитлидің әскеріне қосылды. Левалдың 3800 саяхатшысынан тұратын дивизиясы енді 1400 саяхатшысынан тұратын ағылшын-португалдық желісіне қарсы тұрды, зеңбіректермен қолдау көрсетілді. Француздар сандар бойынша артық болғанымен, олар өздерінен күшті күшке қарсы тұрғанын ойлады. Барнард пен Буштің жеңіл роталарынан қиындықтарға ұшырағаннан кейін, енді британдық негізгі желінің атысына тап болған француздар колоннадан қатарға қайта құру үшін уақыт қажет болды. Бірақ Уитли жеңіл роталар алаңнан шыққаннан кейін бірден шабуыл жасады, Левалдың батальондарының тек біреуі ғана жартылай қайта орналаса алды. Уитли шайқасқа түскен алғашқы француз колоннасы британдықтардың бір оғынан кейін ыдырады. Осы колоннаның бір бөлігі болған 8-ші Линия шамамен 50 пайыз шығынға ұшырап, туын жоғалтты. Туды басып алу – Пиреней соғыстарында британдық әскерлерінің жеңіске жеткен алғашқы шайқасы – 87-ші полктің мичманы Кеогтың өмірін құрбан етті және ақырында сержант Патрик Мастерсон (немесе Мастерман, дереккөздерге байланысты) қолға алды. Уитли бригадасы алға жылжығанда, 54-ші Линиядан француз батальонына тап болды, ол қатарға тұруға көшкен. Бұл батальонды жеңу үшін үш шабуыл қажет болды, олар ақырында оң жаққа қарай қашып, Левалдың қашқан дивизиясының қалған бөлігімен кездесті.
Француздар шегіну
Руфин мен Левалдың дивизиялары Лагуна-дель-Пуркоға қарай қашқанда, Виктор олардың дезорганизацияланған шабуылын тоқтатуға үміттенді. Маршал екі-үш салыстырмалы түрде зардап шекпеген батальонды күштерін қайта ұйымдастыру және шегіністерін қамтамасыз ету үшін орналастырды, бірақ Грэм өзінің шаршаған әскерін тәртіпке келтіріп, Дунканның артиллериясымен бірге Виктордың жаңа позициясына қарсы шабуылға көшті. Француз қатарларындағы рух осал болды; КГЛ гусарларының эскадроны Серроны айналып өтіп, француз драгун эскадронын жаяу әскерлеріне шабуылдағанда, әлсіреген солдаттар үшін бұл соққы көтерерлік болмады, олар кенеттен шашырап шегінді. Шайқас бойында ла Пенья өз ағылшын-португалдық одақтастарын қолдаудан түбегейлі бас тартты. Ол француздың алға жылжуы туралы Грэммен шамамен бір уақытта біліп, Леон аралына жақындауды қорғап, аралды толық бекітуге шешім қабылдады. Грэмның екі француз дивизиясына қарсы шабуылға шығуы туралы хабарды естіген испан командирі, француздардың жеңіске жететініне сеніп, өз орнында қалды; Зайас Грэмға көмекке баруға бірнеше рет рұқсат сұрады, бірақ ла Пенья әрқашан бас тартты. Британдықтардың жеңіске жеткенін естіген соң да, ла Пенья шегініп келе жатқан француздарды қуудан бас тартты, Зайас наразылықтарына қарамастан.
Салдары
Ла Пеньяға қаһарланып, Грэм келесі күні таңертең жараланғандарын жинап, шайқас даласынан олжаларды жинап, Кадиске кірді; кейін Ла Пенья Грэмді одақтастар үшін жорықтың сәтсіз аяқталуына кінәлады. Егер одақтастар шайқастан кейін немесе 6 наурыз күні таңертең француз бекіністеріне шабуыл жасағанда, қоршау бұзылар еді. Виктор Чикланада әскерін қайта жинағанмен, француз қатарларында үрей ұялады. Жаңадан шабуыл күтіп отырған Виктор одақтастардың кез келген шабуылын тоқтатуға, қоршаудағы бекіністердің көп бөлігін жарып, I корпустың Севильяға шегінуіне уақыт беруге жоспарлады. Виллатте жараланғандықтан Кассань уақытша оның дивизиясын басқарды. Виктор Кассаньеге артқы күзетке басшылық етуді тапсырып, одақтастар шабуылға өткенше шегінбеуді бұйырды. Француздардың алаңдауы соншалық болды, одақтастар әрекетсіз отырғанмен, бір батарея ешқандай бұйрықсыз-ақ жойылды. Ла Пенья Грэм мен адмирал Китстің Чикланадағы француз әскеріне сақтықпен шабуыл жасау жоспарына құлақ аспауға бекінді, тіпті Виктор не істеп жатқанын білу үшін кавалерия барлаушыларын жіберуден де бас тартты. 5-6 наурыз күндері Бермехада бекініп тұрған испан армиясы келесі күні Леон аралына өтіп, құрлықта тек Бегиннің жалдамалы әскерін қалдырды. Бұл күш Медина Сидонияны қысқа мерзімге басып алды, бірақ одан кейін Ронда тауларына қайтып келді. Одақтастар оған қауіп төндірмегендіктен Кассань дивизиясы өз орнында қалды. 7 наурыздағы кавалерия күзетуі Викторды таңқалдырды, себебі одақтас күштердің ешқандай іздері табылмады. 8 наурызға қарай, шайқасқа үш күн өткен соң, Виктор тіпті эвакуацияланған оңтүстік бөлігін де қайта басып алып, қоршау қайта орнатылды. Ол 18 ай бойы солай жалғасты, содан кейін 1812 жылдың 24 тамызында Саламанка шайқасындағы одақтастардың жеңісінен кейін Сульт француз әскерінің жалпы шегінуіне бұйрық бергенге дейін тоқтатылды. Олардың басшысының мінез-құлқына қарамастан, Альманса шайқасындағы испандықтардың табысы және Грэмнің Барроса төбесіндегі әрекеттері испандықтардың рухын көтерді. Ла Пенья кейіннен француздерден шегінуді жалғастырмағаны үшін әскери сотқа тартылды, бірақ ақталды және лауазымынан босатылды. Англо-испан қарым-қатынастары бұрыннан шиеленіскен кезде, Грэмнің испандық одақтастарын сынауы оның Кадисте қалуы саяси жағынан тиімсіз екенін көрсетті, сондықтан ол Веллингтонның бас әскеріне ауыстырылды. Тактикалық тұрғыдан және келтірілген шығындар бойынша шайқас британдықтардың жеңісі болды. Грэмнің әскері өткен түнде және сол күнінің бір бөлігінде марш жасағанмен, өзінен екі есе көп француз күшін жеңді. Британдықтар, Грэмнің қолбасшылығындағы португалдық және неміс жасақтарын қоса алғанда, шамамен 1240 адамын жоғалтты, ал Виктор 2380-ге жуық адамын жоғалтты. Испандықтар 300-400 адамнан зардап шекті. Алайда, стратегиялық тұрғыдан алғанда, одақтастардың жеңісін пайдалана алмауы Викторға қоршау сызықтарын қайта басып алуға мүмкіндік берді; Кадис босатылмады және жорық тиімді түрде ештеңеге қол жеткізе алмады. Виктор тіпті шайқасты француздың жеңісі деп мәлімдеді, өйткені шайқас аяқталғаннан кейін екі тараптың да орналасқан жері өзгермеді.
Мұра
1811 жылы қарашада британдық принц-регент "Дұшпан үстінен қол жеткізген ұлы жеңісті" еске алу үшін медаль соғуды бұйырды; бұл медаль шайқаста болған жоғары шенді британдық офицерлерге табысталды. Патшалық теңіз флотының төрт кемесі осы шайқастың құрметіне аталған, оның ішінде HMS Barrosa (1812) шайқастан кейін бір жыл өткен соң құрылды. Британдық армияның Сандхерст әскери академиясындағы "Құрғылық жаттығу алаңы" (DTA) Баросса жаттығу алаңы деп аталады. 4-ші драгун полкіндегі офицер, лейтенант Уильям Лайт, кейіннен 1830 жылдары Оңтүстік Австралияның бас геодезі болды, ол жаңа колониядағы төбелер қатарын Баросса жотасы деп атады (қазіргі Баросса аңғарының (шарап) аймағы), бұл шайқасты еске алу үшін жасалды.
Көркем шығармаларда
Корнуэлл, Бернард, Шарптың ашуы: Ричард Шарп және Барроза шайқасы, 1811 жылғы наурыз, ХарперКоллинс, 2006, .