Кіріспе
П. Г. Водхаус әңгімелеріндегі ойдан шығарылған кейіпкер. Лэди Флоренс Крей – П. Г. Водхаустың комедиялық "Дживс" әңгімелері мен романдарында қайта-қайта пайда болатын кейіпкер. Ол – зиялы және қатал мінезді жас әйел, жазушы. Ол әр түрлі уақытта әртүрлі адамдармен күйеуге келуге келіседі, бірақ ешкім оның қоятын қиын талаптарын орындай алмайды немесе оның жоғары стандарттарына сай келмейді. Ол – бақытсыз Берти Вустердің бірнеше рет еріксіз келісім берген әйелдерінің бірі, оны Дживс құтқаруға тиіс жағдайлар осымен байланысты.
Lady Florence Craye is a recurring fictional character who appears in P. G. Wodehouse's comedic Jeeves stories and novels. An intellectual and imperious young woman, she is an author who gets engaged at different times to various characters, each failing to perform a difficult task for her or to meet her high standards. She is one of the women to whom the hapless Bertie Wooster repeatedly finds himself reluctantly engaged, a situation from which he must be rescued by Jeeves.
Үлгі
Флоренс Крейдің ерте нұсқасы Реджи Пеппердің "Ескі Персиді түсіндіру" (1912) әңгімесінде кездеседі, онда Флоренс сол басым мінезге ие. Оның екі інісі бар, екеуі де үйленуге жетілген, біреуі одан он жас кіші – Эдвин, ал екіншісі одан он алты жас кіші – Перси (немесе Дуглас). Бұл ерте Флоренс кейінгі кейіпкердің прототипі сияқты көрінеді, себебі Джиз әңгімелерінде Флоренс жас келіншек, ал оның жалғыз белгілі туысы Эдвин – жас бала.
Өмір жолы мен мінез-құлқы
Флоренс Крей – Перси Крейдің қызы, графтың қызы болғандықтан, леди атағына лайық. Дживс оны ресми түрде «м’лейди» деп атап, «оның ханымдығы» деп сөздейді, ал Берти Вустер оны жай ғана «Флоренс» деп шақырады. Ол, қиын мінезді жас Эдвин Крейдің үлкен әпкесі және кейін Бертидің тәтесі Агатаның күйеуіне үйленеді. Флоренс бойы биік, нәзік, платина шашы, тартымды келбеті және жарқын қоңыр көздері бар, бірақ сонымен қатар жоғары мінезді де. Ол жазушы, «Блумсбери маңындағы кең маңдайлы жігіттер» арасында кең таралған, бес рет қайта басылған және жақсы қабылдаған «Желқат» романын жазады, бірақ Дживс оны «маңызды формасы жоқ, жас өнім» деп санайды. Романды Перси Горринг пьесаға айналдырады, бірақ пьеса үш түнді ғана сахнада тұрады. Дегенмен, ол қыздың сезімін ауыртып, бас тартқысы келмейді, сондықтан ол оның келісімін қайтадан сұрағанда, оның күйеуі болу қаупі бар. Флоренс әңгімелерде жиі келісімге келеді, егер ол бірдеңе жасамай немесе оның тілегін орындамаса, күйеу жігітінен тез бас тартады. Әртүрлі уақытта ол Бертиге «Дживс басқаруды қолға алады» романында, Берти мен Стилтон Чизрайтке «Таңертеңгі қуаныш» романында, Берти, Стилтон және драматург Перси Горрингке «Дживс және феодалдық рух» романында, Берти мен Гарольд «Джинджер» Виншипке «Рахмет сау бол, Дживс» романында келісімге келеді. Сондай-ақ, «Таңертеңгі қуаныш» романында оның Боко Фиттлвортпен бір кезде келісімге келгендігі айтылады. Бір кезде Берти мен оның тәтесі Далия әзілде Флоренс көптеген адамдармен келісімге келгендіктен, оның бұрынғы күйеу жігіттері клубтар мен қоғамдар құрып, өздерін «Ескі Флоренциялықтар» деп атайды дейді. «Сөздің мағынасы мен міндеті, әлеуметтік құрылыммен және тілдің құралы болған және оның мақсатына жетуге тырысқан құрылыммен тығыз байланысты». Берти осы цитатаны Флоренстің зиялы және үстем табиғатын көрсету үшін пайдаланады, өйткені ол оны осы туындыны оқып, оны өзі сияқты білімді етуге мәжбүрлеп отыр және ол осы кітапты бір апта ішінде аяқтауын күтеді. Бұл кітаптың мазмұнының тағы бір мысалы, ол Флоренстен алыстатады, және «Таңертеңгі қуаныш» романындағы екінші цитатаны қайталайды: «Грек философиясындағы екі қарама-қарсы ұғымның біреуі ғана нақты және өзінен-өзі бар болды; яғни, еніп, қалыпқа келтіруі керек нәрсеге қарсы Идеалдық Ой. Екіншісі, біздің Табиғатымызға сәйкес, өзі құбылмалы, шындыққа сай емес, тұрақты негізі жоқ, екі сәтте де дұрыс болатын қасиеттері жоқ; қысқасы, теріске шығарудан тек ішкі шындықтарды қамту арқылы құтқарылды». Осы цитатаны қайталап, Берти оқырманға: «Жақсы. Сіз идеяны түсіндіңіз деп ойлаймын және оның көрінісі менің тізелерімді қозғады, түсінесіз».
"Of the two antithetic terms in the Greek philosophy one only was real and selfsubsisting; that is to say, Ideal Thought as opposed to that which it has to penetrate and mould. The other, corresponding to our Nature, was in itself phenomenal, unreal, without any permanent footing, having no predicates that held true for two moments together; in short, redeemed from negation only by including indwelling realities appearing through." After repeating this quote, Bertie says to the reader, "Right. You will have got the idea, and will, I think, be able to understand why the sight of her made me give at the knees somewhat."