1865 жылғы Колорадо орталық темір жолы тарихы

Кіріспе

1865 жылдан бері АҚШ теміржол компаниясы.

Колорадо орталық темір жолы – 19 ғасырдың соңында Колорадо және Вайоминг штатының оңтүстік-шығысында жұмыс істеген АҚШ теміржол компаниясы. Ол Колорадо алтын асығынан кейін, таулардан алтын тасымалдау үшін Колорадо аймағында құрылды. Алтын-Денвер желісінен бастап, Колорадоны трансконтиненталдық теміржолмен және ұлттық теміржол желісімен байланыстыратын маңызды буынға айналды. 1870 жылдардағы теміржол тарихы W. A. H. Loveland басқаратын жергілікті мүдделер мен, кейде Jay Gould басқаратын Union Pacific Railroad компаниясының инвесторлары арасындағы қатал күреспен тікелей байланысты болды. Компанияның желілерін салудағы ерте күресі, Денвер мен Голденнің Колорадоның басты қаласы болу үшін болған ерте бәсекелестігінің маңызды бөлігі болды. Компания тарихи Колорадоның Black Hawk, Central City және Idaho Springs сияқты кенші қалаларын байланыстыратын алғашқы теміржол желілерін салды. Бірқатар қайта ұйымдастырулар мен сатып алулар нәтижесінде ол Колорадо және Оңтүстік теміржолының құрамына кірді. Оның тарихи 3 футтық тар теміржол таулық желілері 20 ғасырдың ортасына дейін демонтаждалса да, Front Range бойымен салынған желілерінің бір бөлігі BNSF теміржолының қолданыстағы желілері ретінде сақталған.

Тарих

Темір жол 1865 жылдың 9 ақпанында Колорадо және Клер Крик теміржол компаниясы ретінде тіркелді. Оны сол кездегі Колорадо астанасы Голден қаласында Лавленд және басқа да кәсіпкерлер құрған. Лавленд пен оның серіктестері Клер Крик каньоны арқылы 4 фут 8,5 дюймдік теміржол салуды және жақын жердегі Денвер мен Боулдер қалаларымен байланыс орнатуды жоспарлады. Желі құрылысы басталғанға дейін үш жыл ішінде компания бірнеше рет қайта ұйымдастырылды. 1866 жылдың 20 қаңтарында теміржолдың атауы Колорадо Орталық және Тынық мұхиты теміржолы болып өзгертілді. Келесі жылы, 1867 жылдың маусымында компания қайтадан ұйымдастырылды. «Юнион Пасифик» инвесторлары бақылауды қолына алды, бірақ құрылысқа қаржы бөлмеді. Сол жылы Колорадоның аумақтық үкіметінің орталығы Голденнен Денверге көшірілді. 1868 жылдың 1 қаңтарында Денвер мен Голденді байланыстыратын алғашқы желінің құрылысы басталды. 14 қаңтарда компания өз атын Колорадо Орталық теміржолы деп өзгертті. Бірінші желінің құрылысы баяу жүрді. Жыл соңына қарай Денвер мен Голден арасындағы шағын бөлігі ғана (12 мильден аз) дайын болды. Осы уақытта бұрынғы аумақтық губернатор Джон Эванс (Сэнд Крик қырғынының қызметтесі) және Денвер қаласының басқа да бизнес лидерлері, соның ішінде Дэвид Моффат, Уильям Байерс («Роки Маунтин Ньюс»), Джозеф Е. Бейтс, Бела Хьюз, Уолтер Чизман («Денвер Уотер») және Лютер Коунц («Колорадо Ұлттық Банкі») 1867 жылдың 19 қарашасында Денверден Шайенге дейінгі теміржол желісін салу мақсатымен «Денвер Тынық мұхиты теміржолын» құрды. «Денвер Тынық мұхиты теміржолы мен телеграф компаниясының» құрылуы келесі екі жылда екі компания арасында «Юнион Пасификпен» байланысты желілерін аяқтау үшін күшті күреске әкелді. Келесі жылы «Денвер-Пасифик» инвесторларының АҚШ Конгресін Оңтүстік Плат өзенінің бойымен Шайенге дейін желі салуға жер беруге көндірудегі табысы Денвердің Голденнен басым түсетінін көрсетті. «Денвер-Тынық мұхиты» желісі 1870 жылдың маусымында аяқталды және алғашқы пойыз Шайеннен Денверге келді, Голденді айналып өтті. Екі айдан кейін «Канзас-Пасифик» Денверге дейінгі желісін аяқтады, «Денвер-Пасификпен» байланысты және Денвердің Колорадодағы орталық рөлін нығайтты. Осының нәтижесінде «Колорадо Орталық» өз назарын «Денвер Тынық мұхиты» мен «Канзас Тынық мұхиты» желілерімен байланыстыруға аударды. 1870 жылдың 24 қыркүйегінде компания өзінің алғашқы табысына қол жеткізді – стандартты өлшемдегі желі Голденнен «Джерси-джонкцияға» дейін аяқталды. Бұл жер Денвердің солтүстігіне шамамен 3 миль қашықтықта орналасқан «Канзас-Пасифик» және «Денвер-Пасифик» желілерінің түйіскен жері еді. 1871 жылдың мамырында жергілікті мүдделер теміржолды «Юнион Пасифик» инвесторларынан қайтарып алды. Келесі қыркүйекте 150 адам Голденнің батысындағы тауларда желіні кеншілерге дейін созу жұмыстарын жүргізіп жатты. 1872 жылдың көктемінде компания өзінің желісін кеңейту үшін Клер Крик бойындағы маңызды құқықтарды иеленді. Голденнің батысындағы желі 3 фут тарамды ретінде салынды. Тамыз айының соңында компания өзінің алғашқы екі локомотивін алды (екеуі де): General Sherman, No. 2, бір аптадан кейін General Sheridan, No. 1. 1 қыркүйекте жолдың 13,3 милі Форкс Крикке дейін аяқталды. Желтоқсанның ортасына қарай желі Black Hawk-ке дейін 7,7 мильге ұзартылды. 1873 жылдың 24 ақпанында Форкс Криктан Флойд Хиллге дейінгі екінші желі 3,3 мильге ұзартылды. Қыркүйек айында компанияның Голдендегі шеберханасы Колорадодағы алғашқы жолаушылар вагонын жасады. 1874 жылдың 11 мамырында компания Доусон мен Бейлиден 18 тонналық Могул локомотивін алды. Жаңа локомотив «Шериданды» No1 локомотив ретінде алмастырды. Компанияның бақылауы үшін жергілікті және сыртқы мүдделер арасындағы күрес оның тауларға желілерін кеңейту кезінде де жалғасты. 1873 жылдың көктеміне қарай Джей Гулд және басқа да «Юнион Пасифик» инвесторлары теміржолға үлкен қаржылық үлес қосты, бірақ компанияны әлі де Лавленд басқарды. Сол жылдың соңында басталған жалпыұлттық қаржылық құлдырау компанияның желілерінде жаңа құрылысты тоқтатты, бұл банкротқа жақын кәсіпорынды басқару үшін заңдық күрес кезеңін бастады. 1875 жылы, экономикалық депрессия кезінде, «Юнион Пасифик» компаниясының акцияларының төрттен үш бөлігін басқарды. Сәуірде компанияның басқарма отырысында «Юнион Пасифик» өкілдері компанияны «Канзас Пасификке» жалға беруге дауыс берді. Келесі айда компанияның директорлар кеңесі келісімді жоққа шығарды және техникалық себептермен «Юнион Пасифик» өкілдерінің дауыстарын жарамсыз деп жариялады. Басқарма Лавлендті президенттік лауазымға қайта тағайындады. 1876 жылдың 21 мамырында Лавлендтің күштері «Канзас Пасифик» активтерін физикалық түрде басып алды. Қарымды әрекет ретінде «Юнион Пасифик» компанияға сот арқылы шағымданып, оны таратуға мәжбүр етті. Осы уақытта Лавленд компанияның бақылауын сақтап қалу үшін көптеген сот процестерін жүргізді. 1877 жылдың ақпанында «Юнион Пасифик» Лавлендке бақылауды қайтадан берді. 1877 жылы Лавленд қайтадан бақылауды қолына алғаннан кейін және ұлттық депрессия азайғаннан кейін компания желілерін кеңейтуді қайта бастады.

The railroad was chartered as the Colorado and Clear Creek Railroad Company on February 9, 1865, by Loveland and other entrepreneurs in the town of Golden, then the capital of the Colorado Territory. Loveland and his partners desired to build a 4ft8.5in railroad up Clear Creek Canyon to Central City and other mining centers, and to connect to nearby Denver and Boulder. During the three years before construction on the line began the company underwent several reorganizations. On January 20, 1866, the name of the railroad was changed to the Colorado Central & Pacific Railroad. The following year, in June 1867, the company was reorganized; Union Pacific investors were in control, but provided no funds for construction. That year, the seat of territorial government for Colorado was relocated from Golden to Denver. On January 1, 1868, construction began on the first line connecting Denver and Golden. On January 14, the company changed its name to Colorado Central Railroad. Construction of the first line was slow. By the end of the year, only the small portion (less than 12 miles) between Denver and Golden had been graded. In the meantime, former Territorial Governor John Evans (co conspirator of the Sand Creek Massacre) and other business leaders from Denver City, including David Moffat, William Byers (Rocky Mountain News), Joseph E. Bates, Bela Hughes, Walter Cheesman (Denver Water) and Luther Kountze (Colorado National Bank), formed the Denver Pacific Railway on November 19, 1867, with the intention of building a rail line from Denver to Cheyenne. The formation of the Denver Pacific Railway and Telegraph Company set off an intense struggle over the next two years between the two companies to complete their lines connecting to Union Pacific. By the following year, the success of the Denver Pacific investors in persuading the United States Congress to grant them land allowing them to construct a line throughout the South Platte River valley to Cheyenne made it evident that Denver would prevail over Golden. The Denver Pacific line was complete in June 1870 and the first train arrived in Denver from Cheyenne, bypassing Golden. Two months later, the Kansas Pacific completed its line to Denver, linking up with the Denver Pacific, and cementing the central role of Denver in Colorado. As a consequence, the Colorado Central turned its attention towards linking up with the Denver Pacific and Kansas Pacific lines. On September 24, 1870, the company achieved its first success with the completion of the standard gauge line from Golden to "Jersey Junction", the junction of the Kansas Pacific and Denver Pacific lines located approximately 3 miles north of Denver. In May 1871 local interests regained control of the railroad from Union Pacific investors. By the following September, 150 men were at work in the mountains west of Golden to extend the line to the mining communities. In the spring of 1872 the company acquired critical right of way along Clear Creek to extend its line. West of Golden, the line built as 3ft narrow gauge. In late August, the company took delivery of its first two locomotives (both ), the General Sherman, No. 2, followed a week later by General Sheridan, No. 1. On September 1, the track was completed 13.3 miles to Forks Creek. By mid December, the line had been extended 7.7 miles further to Black Hawk. By February 24, 1873, a second line from Forks Creek had been extended 3.3 miles to Floyd Hill. In September, the company's shop in Golden produced the first passenger car in Colorado. On May 11, 1874, the company took delivery of an 18 ton Mogul locomotive from Dawson & Baily. The new locomotive replaces the "Sheridan" as the #1 locomotive. The see saw battle for control of the company between local and outside interests continued during the expansion of its lines into the mountains. By the spring of 1873, Jay Gould and other Union Pacific investors had contributed a large financial stake in the railroad, but the company was still controlled by Loveland. The nationwide financial collapse that began later that year practically halted new construction on the company lines, instigating a period of legal struggles for control of the near bankrupt enterprise. In 1875, in the midst of the depression, the Union Pacific controlled three fourths of the company stock. In April, at a company board meeting, Union Pacific proxies voted to lease the company to the Kansas Pacific. The following month, the company board of directors repudiated the agreement by voiding the votes of the Union Pacific proxies on a technicality. The board re established Loveland as president. On May 21, 1876, Loveland's forces seized physical control of assets of the Kansas Pacific. In retaliation, the Union Pacific sued the company, forcing it into receivership, during which time Loveland fought to keep control of the company through numerous court proceedings. In February 1877, the Union Pacific relinquished control to Loveland once again. In 1877, with Loveland once again in control, and with the national Depression receding, the company began expanding its lines once again.