Кіріспе
Испанияның вице-королі Педро Альварес де Толедо и Зуньига (13 шілде 1484 – 21 ақпан 1553) – испан саясаткері. 1532–1552 жылдары Неапольдің тұңғыш тиімді испан вице-королі болған ол қала мен Оңтүстік Италия корольдігіндегі маңызды әлеуметтік, экономикалық және қала құрылысы жақсартуларына жауапты болды. Ол Тоскананың ұлы герцогы Козимо I де Медичидің әкесі болды.
Pedro Álvarez de Toledo y Zúñiga (13 July 1484 – 21 February 1553) was a Spanish politician. The first effective Spanish viceroy of Naples, in 1532–1552, he was responsible for considerable social, economic and urban improval in the city and southern Italian kingdom in general. He was the father in law of Cosimo I de' Medici, Grand Duke of Tuscany.
Ерте өмір
Ол 1484 жылы Испаниядағы Саламанканың жанында, Альбаның 2-ші герцогы Фадрике Альварес де Толедоның екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесінің анасы Мария Энрикес, Хуана Энрикеспен туған қарындасы, Арагон королевасы, Арагонның жесір патшасы Хуан II-ге үйленген, Фердинанд II Арагонның анасы және Габсбургтер әулетінің арғы тегі. Осы туыстық байланыс арқасында, Киелі Рим императоры және Испания королі Карл V, Дон Педроның екінші туысы болды.
Неапольдің вице-патриоты
Испания 1503 жылы Неаполь патшалығын басып алды және 1529 жылы Францияның патшалықты қайтарып алуға жасаған соңғы, сәтсіз әрекетінен кейін өзінің билігін нығайтты. Ғасырдың алғашқы үш онжылдығында маңыздылығы жоқ вице-корольдер патшалықты басқарды. Дон Педро 1532 жылдың қыркүйегінде вице-король ретінде келді. Дон Педроның қаланы қайта жаратуы жылдар бойы созылды. Ескі қала қабырғалары кеңейтіліп, теңіз жағасында толығымен жаңа қабырға салынды. Осы қабырғалар бойындағы және қаладан жоғары, төмен қарайғы жағалаудағы бекіністер жаңартылды, ал Арсенал – кеме жасаушылық шеберханалар едәуір кеңейтілді. Дон Педро вице-король сарайын, сондай-ақ жанында оншақты казарма блогын салдырды, көп қабатты ғимараттармен шектелген, тікбұрышты көшелерден тұратын ерекше жоспар – сол кездегі Еуропа үшін жаңашылдық болды. Бүгінде Неапольдің бұл бөлігі әлі де «Испан кварталы» деп аталады. Мақсат – Неаполь қаласын ғана емес, Неаполь шығанағын, тіпті бүкіл Оңтүстік Италия түбегін қауіпсіз ету болды. Дон Педро қатал басқарды. 1542 жылы ол Аккадемия Понтаниананы жапты. Ол қоғамдық жерлерде ұсақ ұрлық жасағаны үшін дереу жазалауды және қалада түнде қарулы жүруді өлім жазасымен жазалауды енгізді. Ол елдегі феодал ақсүйектермен қатыгездікпен күресті және оларды орталық биліктің қол жеткізіміндегі қалаға көшіп келуге ынталандырды. Жер иеліктерінің бөлшектенуі қалалануға ықпал етті, өйткені жер иелері мен жерсіз шаруалар Неапольге ағылды. 1550 жылға қарай 200 мың халқы бар Неаполь Еуропада Парижден кейін екінші орынды иеленді. Қала ішінде ол әкімшілікті орталықтандырып, барлық соттарды бір ғимаратқа – Кастель Капуаноға, сондай-ақ «Викария» деп белгілі болған жерге көшірді. Дон Педро 1547 жылы Неапольде испан инквизициясын орнатуға тырысқан вице-король ретінде танылды. 1547 жылдың мамырында инквизиция туралы жарияланғаннан кейін наразылық дереу басталды және тез арада зорлық-зомбылыққа ұласты. Бұл «халықтық» төңкеріс емес, Неаполь мен Салерно аймағындағы жер иелерінің, инквизицияның сұраққа тартылғандардың мүлкін тәркілейтінін білетін мүлік иелерінің көтерілісі болды. Сонымен қатар, оның еврей бас қаржыгері Самуэль Авраванел және оның әйелі Бенвенида инквизицияны құрудан бас тартуына әсер еткен болуы мүмкін. Император Карл V-нің бұйрығымен Дон Педро бас тартып, инквизиция тоқтатылды. 1552 жылы Карл V Толедоны Сиенаға жергілікті мәселені шешу үшін жіберіп, халықты одан әрі тыныштандырды. Вице-король Флоренцияда қайтыс болды, ал оның қызы Элеонора Толедо келесі жылы Медичи герцогинясы болды. Дон Педро қала салушы ретінде танылған беделі уақыттың сынағынан өтті. Неаполь қаласы оның іздерін бүгінгі күнге дейін сақтап келеді. Ол Неапольдегі Сан-Джакомо-делли-Спаньоли шіркеуіне жерленуге тиіс еді, бірақ Флоренциядағы кенеттен болған өлімінен кейін ол Флоренция соборында жерленді.