АҚШ-тың балалар интернетін қорғау туралы заңы: Конституциялық шаралар мен даулар
Children's Internet Protection Act
АҚШ-тың Балалардың Интернетті қорғау туралы заңы (CIPA) мектептер мен кітапханаларда балаларды зиянды контенттен қорғау мақсатында қабылданды. Бірінші поправкаға сәйкес.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың федералды заңы Балаларды Интернет арқылы қорғау туралы заң (CIPA) - АҚШ Конгрессі балалардың порнография мен ашық мазмұнға онлайн-таныммен қатынасын шектеуді ұсынған бірқатар заң жобаларының бірі.
United States federal law
The Children's Internet Protection Act (CIPA) is one of a number of bills that the United States Congress proposed to limit children's exposure to pornography and explicit content online.
Өмірбаян
Конгресс бұдан бұрын Интернет-контентті шектеу туралы заңға қол қойған, яғни "Білім берудің әдептілігі туралы" және "Балаларды онлайн қорғау туралы" заңдарды бірінші түзету негізінде АҚШ Жоғарғы Соты конституцияға қайшы деп таныды. CIPA Конгресс стратегиясының өзгеруін білдірді. Федералды үкіметтің жергілікті мектептер мен кітапханалар кеңестерін тікелей бақылауға мүмкіндігі болмаған кезде, көптеген мектептер мен кітапханалар пайдаланушылар төлеген жалпыға бірдей қызмет ақысынан алынған жалпыға бірдей қызмет қорынан (USF) жеңілдіктерді пайдаланып, телекоммуникациялық қызметтерді және Интернетке қол жеткізуді сатып алды. CIPA-ны қабылдағанда, Конгресс кітапханалар мен K 12 мектептерінен Интернетке қосылған әрбір компьютерде "технологияны қорғау шараларын" сатып алып, пайдалануды талап етті. Бұл шарттар кітапханалық қызмет көрсету және технология туралы заң (LSTA) арқылы рұқсат етілген гранттардың шағын топтамасына да қатысты. CIPA "технологияны қорғау шарасын" сатып алу үшін қосымша қаражат ұсынбады.
Both of Congress's earlier attempts at restricting indecent Internet content, the Communications Decency Act and the Child Online Protection Act, were held to be unconstitutional by the U. S. Supreme Court on First Amendment grounds. CIPA represented a change in strategy by Congress. While the federal government had no means of directly controlling local school and library boards, many schools and libraries took advantage of Universal Service Fund (USF) discounts derived from universal service fees paid by users in order to purchase eligible telecom services and Internet access. In passing CIPA, Congress required libraries and K 12 schools using these E Rate discounts on Internet access and internal connections to purchase and use a "technology protection measure" on every computer connected to the Internet. These conditions also applied to a small subset of grants authorized through the Library Services and Technology Act (LSTA). CIPA did not provide additional funds for the purchase of the "technology protection measure".
CIPA-ның конституциялық негізділігін даулайтын іс
2001 жылдың 17 қаңтарында Америка кітапханалар қауымдастығы (АҚК) CIPA заңына қарсы дауыс берді, себебі заң кітапханалардан конституциялық қорғалған ақпаратқа интернет арқылы қол жеткізуді конституциялық тұрғыдан бұғаттауды талап етеді. Біріншіден, CIPA-ның күшіне енгізу механизмі кедей мекемелерге көмек көрсетуге арналған федералдық қаражатты алып тастауды қамтитындықтан, «CIPA барлық американдықтар үшін цифрлық алшақтықты жоюға бағытталған федералдық күш-жігерге қайшы келеді» деп мәлімдеді. Екіншіден, «интернеттегі конституциялық қорғалған сөз бен заңсыз сөзді ешбір сүзгілеу бағдарламалық жасақтамасы сәтті ажырата алмайды» деп дәлелдеді. Америка Азаматтық Бостандықтар Одағымен (ААБО) бірлесіп жұмыс істеп, АҚК Пенсильвания штатының шығыс округінің үш судьялық алқасы алдында заңға қарсы шықты. 200 беттік шешімде судьялар «сүзгілеу технологиясының қатаң шектеулерін және осы мәселені шешудің басқа, кем шектеулі жолдарының болуын ескере отырып [сүзгілеу бағдарламалық жасақтамасын міндетті емес ету немесе пайдаланушыларды тікелей қадағалау сияқты], қоғамдық кітапхана CIPA талаптарына сәйкес келу үшін конституциялық қорғалған сөздің көп бөлігін бұғаттаусыз мүмкін емес деп қорытындылады, бұл Бірінші түзетуді бұзу болып табылады». 201 F. Supp.2d 401, 490 (2002). Алайда, АҚШ Жоғарғы Сотына шағымданғаннан кейін, заң мемлекеттік қаржыландырудың шарты ретінде конституциялық деп танылды, яғни мекемелерге мемлекеттік қаржыны беру үшін қойылған талап. Бұл пікір бойынша, интернеттегі ақпараттың молдығы мен оның жылдам өзгеруіне байланысты кітапханалар жекелеген материалдарды іріктеу арқылы алып тастай алмайды, ал толық веб-сайттарды бұғаттау құнды ақпараттың жоғалуына әкелуі мүмкін. Сондықтан қоғамдық кітапханалардың белгілі бір мазмұн санатына қол жеткізуді шектеуі орынды. Екіншіден, «CIPA E-Rate және LSTA субсидияларын алатын кітапханаларға конституциялық емес талап қоймайды, олар осы қаржыны алу шарты ретінде халыққа конституциялық қорғалған ақпаратқа қол жеткізу құқығынан бас тартуға міндетті емес». Дәлел мынада, үкімет мекемелерге өздерінің міндеттерін орындауға көмектесу үшін мемлекеттік қаражат ұсына алады, мысалы, кітапханалардың ақпаратқа қол жеткізуді қамтамасыз етуі. Соттар Rust v. Sullivan (1991) ісін прецедент ретінде келтіріп, соттың белгілі бір шектеулермен мемлекеттік қаражатты бағдарламаны іске асыру үшін пайдалануды қалай мақұлдағанын көрсетті. Сонымен қатар, кітапханалардың кітап қорына порнографиялық материалдарды енгізбеу дәстүрі бар болғандықтан, сот онлайн мәтіндерге де ұқсас шектеулерді енгізетін заңды қолдауы мүмкін. Жоғарыда айтылғандай, заңның мәтіні мекемелерге «шынайы зерттеу немесе басқа да заңды мақсаттар үшін» сұраныс бойынша сүзгіні өшіруге рұқсат береді, яғни ересектерден сұраныстарын негіздеуді күтуді білдіреді. Бірақ солицитор-генерал ұсынған және Жоғарғы Сот қабылдаған түсіндірмеге сәйкес кітапханалар ересек пайдаланушылар үшін интернетті бұғаттауды шешуді көздейтін интернет пайдалану саясатын қабылдауы керек, бірақ кітапхана пайдаланушының сүзгіні өшіру себептерін сұрауға міндетті емес.
On January 17, 2001, the American Library Association (ALA) voted to challenge CIPA, on the grounds that the law required libraries to unconstitutionally block access to constitutionally protected information on the Internet. It charged first that, because CIPA's enforcement mechanism involved removing federal funds intended to assist disadvantaged facilities, "CIPA runs counter to these federal efforts to close the digital divide for all Americans". Second, it argued that "no filtering software successfully differentiates constitutionally protected speech from illegal speech on the Internet". Working with the American Civil Liberties Union (ACLU), the ALA successfully challenged the law before a three judge panel of the U. S. District Court for the Eastern District of Pennsylvania. In a 200 page decision, the judges wrote that "in view of the severe limitations of filtering technology and the existence of these less restrictive alternatives [including making filtering software optional or supervising users directly], we conclude that it is not possible for a public library to comply with CIPA without blocking a very substantial amount of constitutionally protected speech, in violation of the First Amendment". 201 F. Supp.2d 401, 490 (2002). Upon appeal to the U. S. Supreme Court, however, the law was upheld as constitutional as a condition imposed on institutions in exchange for government funding. The argument goes that, because of the immense amount of information available online and how quickly it changes, libraries cannot separate items individually to exclude, and blocking entire websites can often lead to an exclusion of valuable information. Therefore, it is reasonable for public libraries to restrict access to certain categories of content. Secondly, "CIPA does not impose an unconstitutional condition on libraries that receive E Rate and LSTA subsidies by requiring them, as a condition on that receipt, to surrender their First Amendment right to provide the public with access to constitutionally protected speech". The argument here is that, the government can offer public funds to help institutions fulfill their roles, as in the case of libraries providing access to information. The Justices cited Rust v. Sullivan (1991) as precedent to show how the Court has approved using government funds with certain limitations to facilitate a program. Furthermore, since public libraries traditionally do not include pornographic material in their book collections, the court can reasonably uphold a law that imposes a similar limitation for online texts. As noted above, the text of the law authorized institutions to disable the filter on request "for bona fide research or other lawful purpose", implying that the adult would be expected to provide justification with his request. But under the interpretation urged by the Solicitor General and adopted by the Supreme Court, libraries would be required to adopt an Internet use policy providing for unblocking the Internet for adult users, without a requirement that the library inquire into the user's reasons for disabling the filter.
CIPA-дан кейінгі заңнама
АҚШ Конгресі 2006 жылы CIPA-ға "әлеуметтік желілер" веб-сайттарын қосуға талпынысты қарастырды. Онлайн жыртқыштарды жою туралы заңға жүгініңіз. Соңғы кезде Халықаралық білім беру технологиясы қоғамы (ISTE) және Мектеп желісі консорциумы (CoSN) Конгреске CIPA шарттарын жаңартуға шақырып, оқушылардың әлеуметтік желілерге және чат-бөлмелерге қол жеткізуін толығымен жою емес, реттеуді көздеп отыр. ISTE де, CoSN да осы онлайн-коммуникация құралдарын толығымен тыйым салуды қаламайды, себебі олар "Интернетте студенттердің академиялық дамуына және еңбек нарығына дайындалуына маңызды үлес қосатын құнды контент, ынтымақтастық және байланыс мүмкіндіктері бар" деп есептейді.
An attempt to expand CIPA to include "social networking" web sites was considered by the U. S. Congress in 2006. See Deleting Online Predators Act. More attempts have been made recently by the International Society for Technology in Education (ISTE) and the Consortium for School Networking (CoSN) urging Congress to update CIPA terms in hopes of regulating, not abolishing, students' access to social networking and chat rooms. Neither ISTE nor CoSN wish to ban these online communication outlets entirely however, as they believe the "Internet contains valuable content, collaboration and communication opportunities that can and do materially contribute to a student's academic growth and preparation for the workforce".
Құқықтық тарихы
ALA-ның CIPA сот ісінің тарихы. ALA қарсы АҚШ, АҚШ-тың Пенсильвания штатының шығыс округінің аудандық сотының 2002 жылғы 31 мамырдағы шешімі. АҚШ қарсы ALA, АҚШ Жоғарғы Сотының 2003 жылғы 23 маусымдағы шешімі.
ALA's CIPA litigation history page. ALA v. US, Opinion of the US District Court for the Eastern District of Pennsylvania, May 31, 2002
US v. ALA, Opinion of the US Supreme Court, June 23, 2003
FCC ақпараты мен ережелері
2003 жылғы 23 шілдедегі FCC 03 188 бұйрығы, FCC-ның Балалардың Интернетті қорғау туралы заңын (CIPA) іске асыруы АҚШ Жоғарғы Сотының соңғы шешіміне сәйкес келетінін қамтамасыз ету шараларын қабылдау. FCC тұтынушыларға арналған ақпарат: CIPA. Ұлттық қызметтерді басқару компаниясы. CIPA беті.
FCC Order 03 188 dated July 23, 2003, adopting measures to ensure that the FCC's implementation of the Children’s Internet Protection Act (CIPA) complies with the recent decision of the United States Supreme Court. FCC Consumer Facts: CIPA. Universal Service Administrative Co. CIPA page .