Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кинорежиссер және продюсер (1882–1955)
American film director and producer (1882–1955)
Роберт Фрэнсис МакГоуэн (11 шілде 1882 – 27 қаңтар 1955) – американдық кинорежиссер және продюсер, ең бастысы 1922 жылдан 1933 жылға дейін "Біздің топ" қысқаметражды фильмдер сериясының бас режиссері ретінде белгілі.
Robert Francis McGowan (July 11, 1882 – January 27, 1955) was an American film director and producer, best known as the senior director of the Our Gang short subjects film series from 1922 until 1933.
Мансап
Лос-Анджелеске көшіп бармас бұрын, МакГоуэн өзінің туған Денвер қаласында өрт сөндіруші болып жұмыс істеген. Қызмет барысындағы апат салдарынан өрт сөндіру миссиясынан кейін ол мүңкіп қалудан зардап шекті. МакГоуэн 1910 жылдары Калифорнияға көшіп, 1914 жылы жеке студиясын ашқан, болашақ кинопродюсер Хэл Роучпен танысты. 1920 жылға қарай МакГоуэн Роуч студиясының режиссері болды, ал 1921 жылы «Біздің топ» (Our Gang) сериясының алғашқы бөлімдері бойынша жұмыс бастады. «Біздің топ» сериясы МакГоуэн режиссерлік еткен кезде ең танымал және сәтті болды. 1920 жылдардың соңында ол ауырғандықтан режиссерлік таяқшаны екі жылға немере інісі Роберт А. МакГоуэнге (өзін інісінен ажырату үшін «Энтони Мак» деп таныстырды) тапсыруға мәжбүр болды, соның салдарынан серияның қарқыны төмендеді. МакГоуэн балалармен оңай тіл табысатын, оларға сахналық көріністер мен комедиялық элементтерді түсіндіріп, олардан шынайы ойын шығаруды білетін еді. Оның сүйікті «Біздің топ» балалары – Аллен «Фарина» Хоскинс, Мэри Корнман, Мэтью «Стайми» Бирд және Джордж «Спанки» Макфарланд болды, оларды МакГоуэн «табиғи туған» деп атады. МакГоуэннің қызы Джерри өзі актриса және биші болған, ол «Біздің топ» әңгімелеріне жиі қатысып, «Дірілдеген Шекспир» (Shivering Shakespeare) фильмінде де көрінеді. МакГоуэн 1933 жылы «Біздің топтан» кетіп, себебі сахналық аналармен күресудің қиындығы мен бала-жұлдыздарды режиссерлік етумен байланысты қосымша мәселелер оны шаршатып жіберді. Ол Paramount Pictures компаниясына «One Too Many» (1934), «Frontier Justice» және «Too Many Parents» сияқты фильмдерді түсіру үшін көшті. МакГоуэн 1936 жылы «Біздің топ» сериясынан соңғы қысқаметражды фильмді («Divot Diggers») түсірді, ал кейіннен 1940 жылдары режиссерлік қызметтен кеткеннен кейін Хэл Роуч үшін «Біздің топ» сериясынан туындаған екі фильм – «Curley» және «Who Killed Doc Robbin» фильмдерін жасады.
Before moving to Los Angeles, McGowan was a firefighter in his native Denver. An on the job accident during a fire rescue mission left him with a permanent limp. McGowan moved to California in the 1910s and made the acquaintance of Hal Roach, an aspiring film producer who opened his own studio in 1914. By 1920, McGowan was a director at the Roach studio, and in 1921 began work on the first entries in the Our Gang series. The Our Gang series was at its most popular and successful under McGowan's direction; when he became ill in the late 1920s and had to turn over the director's chair to nephew Robert A. McGowan (billed as "Anthony Mack" to distinguish himself from his uncle) for two years, the series faltered. McGowan was a natural with kids, and knew how to explain scenes and comic business to his young charges to elicit convincing performances out of them. His favorite Our Gang kids were Allen "Farina" Hoskins, Mary Kornman, Matthew "Stymie" Beard, and George "Spanky" McFarland, whom McGowan declared a "natural". McGowan's daughter Jerry was an actress and dancer herself; she would often sit in on Our Gang story meetings and appears onscreen in Shivering Shakespeare. McGowan left Our Gang in 1933 due to the strain of dealing with stage mothers and additional hassles involved with directing child stars. He moved over to Paramount Pictures to helm features such as One Too Many (1934), Frontier Justice, and Too Many Parents. McGowan returned for one last Our Gang short (Divot Diggers) in 1936, and later produced two Our Gang derived featurettes for Hal Roach, Curley and Who Killed Doc Robbin, in the 1940s after retiring from directing.
Өлім
МакГоуэн 1955 жылғы 27 қаңтарда Санта-Моникада (Калифорния штаты), 72 жасында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Оның жүрегін жақын ұстаған туысы, сценарист және режиссер Роберт А. МакГоуэн бес айдан кейін дүние салды. Оның Микки МакГоуэн есімді дауыс актрисасы бар қызы да болған.
McGowan died of cancer in Santa Monica, California, on January 27, 1955, at the age of 72. His nephew, screenwriter and director Robert A. McGowan, died five months later. He also had a daughter, Mickie McGowan, a voice actress.