Кіріспе

Хорасио Вилламайор де ла Коста (9 мамыр 1916 жыл - 20 наурыз 1977 жыл) – филиппин иезуит діни қызметкері, тарихшы және ғалым. Ол Филиппиндегі Иса қоғамының алғашқы филиппин провинциал басшысы және филиппин және азия мәдениеті мен тарихы бойынша танымал сарапшы болды. 30 жасында иезуит діни қызметкеріне тоғыстырылған ол, 55 жасында осы діни орденнің – Иса қоғамының алғашқы филиппин провинциал басшысы атанды.

Ерте өмір және білім

Хорасио де ла Коста 1916 жылдың 9 мамырында Маубан, Тайабас (қазіргі Кесон провинциясы) қаласында судья Сиксто де ла Коста мен Эмилиана Вилламайор отбасында дүниеге келді. Де ла Коста алғаш Батангас қаласындағы мемлекеттік бастауыш мектепке барып, кейін Маниланың Атенeo университетіне оқуға түсті. Ол онда академиялық жетістіктерімен және студенттік лидерлік қабілеттерімен көзге түсті, әсіресе жазушы ретінде және кейіннен университет газеті "The Guidon" редакторы болып жұмыс істеді. 1935 жылы summa cum laude дәрежесімен бакалаврді бітіргеннен кейін, ол Новаличестегі Қасиетті Жүрек Новициатына Иса қоғамына қосылды, содан кейін магистр дәрежесін аяқтады. Осыдан кейін ол екі жыл бойы Атенeo-да философия және тарих пәндерін оқытты. Осы уақыт ішінде ол Честертон дәлелдеме гильдиясы үшін жазушы және радио жұлдызы ретінде де жұмыс істеді, атап айтқанда, 1940 жылғы ажырасу туралы заң жобасына байланысты туған дау-дамай кезінде Тебан, калесашының кейіпін жасады. Бағдарлама "Kuwentong Kutsero" деп өзгертілді, ол негізінен Манила қаласының өмірімен байланысты сатирикалық әңгімелерден тұрды.

Соғыс және соғыстан кейінгі қызмет

Соғыс кезінде жапондықтар оны қарсылық қозғалысындағы рөлі үшін Сантьяго бекінісінде екі айға қамады. Ол иезуиттердің басшысы, Рев. Әке Джон Ф. Хёрлиге жапондықтардан ұсталмаған немесе жапондық тұтқын лагерінен қашқан американдық және филиппиндік әскерлерге киім-кешек пен дәрі-дәрмек жеткізуге көмектесті. Осының үшін 1946 жылы АҚШ үкіметі оған "Азаттық медалін" табыс етті. 1946 жылдың басында ол Мэриленд штатындағы Вудсток колледжінде теологияны одан әрі оқу үшін АҚШ-қа кетті, онда 1946 жылдың 24 наурызында американдық епископ Джон Ф. Макнамара оны дін қызметкеріне (священник) тоғыстырды. 1951 жылы Гарвард университетінде тарих ғылымы бойынша докторлық диссертациясын қорғады.

Филиппинге қайта оралу

Филиппинде ол 1953 жылы Манила қаласындағы Атенео университетінің оқытушыларымен қайтадан жұмыс істеді, кейіннен ол университеттің алғашқы филиппин колледжінің деканы болды, сонымен қатар тарих пәнін оқытты. 1958 жылы Филиппин провинциясының консультанты болып тағайындалды және 1959 жылы «Филиппин зерттеулері» атты ғылыми басылымның редакторы болды. Әке де ла Коста 1960 жылы Смит-Мундт Фулбрайт стипендиясын алды. 1962 жылы ол Лондонның Шығыс және Африка зерттеулер мектебінің ғылыми әріптесі болды. Осы кезеңде ол Санто-Томас университетінен, Токиодағы София университетінен және Думагетедегі Силлиман университетінен құрметті докторлық атағын алды. 1964 жылдың 8 желтоқсанында Филиппин провинциясының Иса қоғамының провинциал басшысы қызметін атқара бастады. Оның тағайындалуы Филиппинде бұл лауазымға тағайындалған испандық және американдық иезуиттердің ұзақ тарихына нүкте қойды.

Өлім және мұра

Өлерінен бірнеше жыл бұрын Де ла Коста Римде өткен әлемнің барлық жерлерінен келген иезуиттердің жалпы конгрегациясына қатысты. "Иезуиттер бүгінде" тақырыбында құрастыру қажет болғандықтан, делегаттар оны дайындауды оған тапсырды. Ол үш күн бойы өз бетімен жұмыс істеді. Аяқтаған соң, ол конгрегацияға оралып, дайындаған құжатын оқыды. Оның құрастыруы дәл сол күйінде қабылданды. Де ла Коста 1977 жылдың 20 наурызында 60 жасында рактан қайтыс болды. Ол Кесон қаласындағы Новаличестегі иезуит жаңадан кірушілер үйінің кешенінде жерленді. Филиппин провинциясындағы және жалпы иезуит қауымындағы еңбектері үшін Атенео де Манила университетінің Лойола теология мектебі ашылды, сондай-ақ сол университеттегі Хорасио де ла Коста залы оның құрметіне аталды. Макатидің орталық бизнес ауданындағы Сальседо ауылындағы бір көше де оның есімімен аталды, сол жерде Атенео де Маниланың Сальседо кампусы (университеттің Бизнес мектебі мен Ұдайы білім беру орталығы орналасқан). 1982 жылы Ұлттық тарихи институт (қазіргі Филиппиннің Ұлттық тарихи комиссиясы) оның туған жері Маубанда тарихи белгіні ашты. 2017 жылы Маниладегі Атенеодағы оның атымен аталған залында тағы бір белгі ашылды. 2016 жылы Банко Сентрал нг Филиппинс Де ла Костаның 100 жылдығына арналған шектеулі сандағы бір песолық естелік монета шығарды.