Еуропалық Одақтың Интеллектуалдық Меншік Құқықтарын Қорғау Директивасы (2004/48/EC)
Enforcement Directive
Еуропалық Одақтың 2004/48/EC Директивасы: Интеллектуалдық меншік құқығын қорғау, сот процесін жеңілдету, өтемақы шараларын үйлестіру. Заңгерлерге арналған маңызды ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Зияткерлік меншік құқықтарын сақтау туралы 2004 жылғы 29 сәуірдегі Еуропалық Парламент пен Кеңестің 2004/48/ЕҚ директивасы (әрі қарай – «ЗИМ құқықтарын сақтау директивасы» немесе «IPRED») – Рим шартының бірыңғай нарық ережелеріне сәйкес қабылданған зияткерлік меншік құқығы саласындағы Еуропалық Одақтың директивасы. Директива тек азаматтық шаралармен ғана айналысады, қылмыстық шаралармен емес. 3-баптың 1-тармағына сәйкес, мүше мемлекеттердің зияткерлік меншік құқықтарын бұзу туралы азаматтық іс жүргізу рәсімдері «қажетсіз күрделі немесе қымбатқа түсуі, немесе ұзақ мерзімдерді немесе негізсіз кешігулерді қамтуы» жағдайында Еуропалық Әділет сотында сынға ұшырауы мүмкін. Басқа жағдайларда директива сотқа жүгіну құқығы, дәлелдер, уақытша шаралар, тәркілеу және тыйым салу, залапты өтеу және сот шығындары, сондай-ақ сот шешімдерін жариялау қағидаларын үйлестіреді.
Directive 2004/48/EC of the European Parliament and of the Council of 29 April 2004 on the enforcement of intellectual property rights (also known as "(IPR) Enforcement Directive" or "IPRED") is a European Union directive in the field of intellectual property law, made under the Single Market provisions of the Treaty of Rome. The directive covers civil remedies only—not criminal ones. Under Article 3(1), Member States can be censured in the European Court of Justice if their civil procedures on the infringement of intellectual property rights are "unnecessarily complicated or costly, or entail unreasonable time limits or unwarranted delays". Otherwise the Directive harmonises the rules on standing, evidence, interlocutory measures, seizure and injunctions, damages and costs and judicial publication.
Мақсаты мен қолданылу аясы
Директива барлық мүше мемлекеттерді жалған өнімдер мен пираттыққа қатысатын тұлғаларға қарсы тиімді, сақтандыратын және пропорционалды түзету шаралары мен жазаларды қолдануға міндеттейді. Осылайша, аталған құралдың мақсаты – интеллектуалдық меншік құқықтарын қорғауды реттеу, құқықтардың өзіне емес. Директива интеллектуалдық меншік туралы мазмұнды ережелерге, мүше мемлекеттердің халықаралық міндеттемелеріне және қылмыстық процессуалдық және қылмыстық атқаруға қатысты ұлттық ережелерге әсер етпейді. Директиваның тақырыбы 1-бапта белгіленеді. Ол өнеркәсіптік меншік құқықтарын қоса, интеллектуалдық меншік құқықтарын қорғауға қолданылады. Директиваның қолданылу саласы 2-бапта айқындалған. Ол қауымдастық және ұлттық заңнамадағы IP құқықтарының барлық бұзушылықтарына қолданылады, қауымдастық немесе ұлттық заңнамамен көзделгеннен гөрі қатаң қорғауға кедері келтірмейді. Директивадағы жалпы міндет – интеллектуалдық меншік құқықтарын қорғауға қажетті түзету шараларын қарастыру. Олар «әділ және теңдікті» қамтамасыз етуі керек және «қиын немесе қымбатқа соқпауы, сондай-ақ, негізсіз мерзімдерді немесе кешіктірулерді қамтамауы тиіс». Бұдан өзге, олар тиімді, пропорционалды және сақтандыратын болуы керек, сондай-ақ, саудаға кедергі келтірмеуі керек. Түзету шараларын талап етуге алдымен интеллектуалдық меншік құқығының иесі, сондай-ақ оны пайдалануға уәкілетті кез келген тұлға, мысалы, лицензия иелері және интеллектуалдық меншік құқығы иелері құқылы. Белгілі бір жағдайларда, ұжымдық құқықтарды басқару және кәсіби қорғау органдары да осы құқыққа ие болуы мүмкін.
The Directive requires all Member States to apply effective, dissuasive and proportionate remedies and penalties against those engaged in counterfeiting and piracy. Thus, the purpose of the instrument is to regulate enforcement of intellectual property rights, not the rights themselves. The Directive leaves unaffected the substantive provisions on intellectual property, international obligations of the Member States and national provisions relating to criminal procedure and criminal enforcement. The subject matter of the Directive is defined in Article 1. It applies to enforcement of intellectual property rights which include industrial property rights. The scope of the Directive is defined in Article 2. It applies to all infringements of IP rights in Community and national law, without precluding more stringent protection that the Community or national law may otherwise grant. The general obligation in the Directive is to provide for remedies necessary to enforce intellectual property rights. These shall be "fair and equitable" and must not be "complicated or costly, or entail unreasonable time limits or unwarranted delays". They must furthermore be effective, proportionate and dissuasive and must not act as barriers to trade. The persons who are entitled to apply for the remedies are primarily the holder of intellectual property right, but also any person authorised to use it, such as licencees and intellectual property rights. Collective rights management and professional defence bodies may also have the right under certain circumstances.
Дәлел
Директиваның 2-бөлімі дәлелдемелерді қарастырады. 6-бапқа сәйкес, мүдделі тарапқа екінші тараптың қолындағы бұзушылыққа қатысты дәлелдемелерді ұсынуды сұрауға құқық беріледі. Тек қана сол тараптың сотқа "өз талаптарын растайтын жеткілікті дәлелдерді" ұсынуы қажет. Коммерциялық масштабтағы бұзушылық болған жағдайда, мүше мемлекеттер қарсы тараптың "банктік, қаржылық немесе коммерциялық құжаттарын" ұсынуды қамтамасыз ету үшін шаралар қабылдауы тиіс. Екі жағдайда да құпия ақпарат қорғалады. Дәлелдерді сақтау шаралары іс жүргізу басталғанға дейін де қолжетімді. 7-бапта мұндай шаралар 6-бапта көрсетілгендей шарттармен берілуі мүмкін екендігі және "өнімдерді нақты сипаттау, үлгі алумен немесе одан тыс, сондай-ақ бұзушылыққа қатысты тауарларды (мысалы, қатты дискілерді) ғана емес, сонымен қатар өндіріс пен таратуда пайдаланылған материалдарды (мысалы, француздық saisie contrefaçon) физикалық тәркілеу сияқты уақытша шараларды қамтитыны" көзделген. Мұндай шаралар "бұрынғы тарапты тыңдамай-ақ, әсіресе, кешіктіру құқық иеленушіге өтелмейтін зиян келтіретін немесе дәлелдемелерді жою қаупі бар болған жағдайда" қабылдануы мүмкін. Соңғы жағдайда, бұйрыққа сәйкес құқық иеленушіге өтемақы төлеу үшін мерзімді айыппұл төлеу немесе кепілдік беру (а) тармағы) жүзеге асырылуы мүмкін. Сонымен қатар, осы шарттармен де делдалдарға қарсы тыйым салуға болады, бірақ олар Ақпараттық қоғам туралы директиваның 8(2) бабында қарастырылған және олар негізінен ұлттық заңға бағынады. Алдыңғы тармақтағы қарапайым тыйым салулардан басқа, 9(2) -бапта Mareva тыйым салулары деп аталатын да бар. Жалпы құқық бойынша бұл – заң бұзушылықтарды болдырмау үшін активтерді (оның ішінде банктік шоттарды) мұздату үшін қолданылатын ex parte және in personam бұйрықтары. Олар бүкіл әлем бойынша таралудың алдын алу үшін бүкіл әлем бойынша тыйым салу ретінде шығарылуы мүмкін. Мұндай жағдайда олардың тиімділігі олардың жеке тұлғалық сипатына байланысты болады, өйткені активтерді иеліктен шығаруда кінәлі деп танылған тарап сотқа құрметсіздік танытқан болып есептеледі. Антон Пиллер бұйрықтары сияқты, олардың қолданылуы негізінен Ұлыбританиямен шектеледі. 9 баптың 2 тармағында коммерциялық масштабтағы құқық бұзушылық жағдайында сот органдары "жылжымалы және жылжымайтын мүлікті" сақтандыру мақсатында тәркілеуді, соның ішінде банктік шоттар мен басқа да активтерді тұтқындауды бұйыра алады. Бұл тек егер өтініш беруші зиянды өтеуді қауіпке ұшыратуы мүмкін екенін дәлелдесе ғана жүзеге асырылады. Сонымен қатар, банктік және басқа да қаржылық операцияларға қатысты құжаттар да жіберілуі мүмкін.
Section 2 of the Directive deals with the evidence. Article 6 gives the power to the interested party to apply for evidence regarding an infringement that lies in the hands of the other party to be presented. The only requirement is for that party to present "reasonably available evidence sufficient to support its claim" to courts. In case of an infringement on a commercial scale, Member States must also take steps to ensure that "banking, financial or commercial documents" of the opposing party are presented. In both cases confidential information shall be protected. Measures for preserving evidence are available even before the proceedings commence. Article 7 provides that such measures may be granted under the same conditions as under Article 6 and include provisional measures such as "the detailed description, with or without the taking of samples, or the physical seizure" not only of the infringing goods (such as hard drives) but also materials used in the production and distribution (e. g., French saisie contrefaçon). Such measures may be taken "without the other party having been heard, in particular where any delay is likely to cause irreparable harm to the rights holder or where there is a demonstrable risk of evidence being destroyed". In the latter case, the order may be followed with a recurring penalty payment or lodging of a guarantee intended to compensate the rights holder (paragraph a). An injunction can also be issued, under the same conditions, against an intermediary, but these are covered in Article 8(2) of the Information Society Directive and are, in principle, subject to national law. Apart from the ordinary injunctions of the previous paragraph there also exist the so called Mareva injunctions in Article 9(2). In common law, these are ex parte and in personam orders used to freeze assets (including bank accounts) to prevent abuses of process. They can be issued as worldwide injunctions, preventing worldwide dispersal. In that case, their effectiveness depends on their in personam character, as a party who is found to be guilty of disposing of assets will be held to be in contempt of court. Like Anton Piller orders, their use is confined mostly to the UK. Article 9(2) provides that, in the case of an infringement on a commercial scale, judicial authorities may order a precautionary seizure of "movable and immovable property" which includes freezing the bank accounts and other assets. This may only be done if the applicant demonstrates that it is likely that recovery of damages will be endangered. Further to that, documents relating to banking and other financial transaction may be communicated.
Іске асыру
Директиваның ережелері 2006 жылдың 29 сәуіріне дейін Еуропалық Одақтың барлық мүше мемлекеттерінде іске асырылуы тиіс еді. Алайда, бірқатар мемлекеттер қажетті қадамдарды аяқтаған жоқ. Директива Ұлыбритания заңнамасына «Интеллектуалдық меншік (қолдану және т.б.)» 2006 жылғы регламенті арқылы енгізілді. Директива Нидерланды заңдарына енгізіліп, 2007 жылдың 1 мамырында күшіне енді. Францияда ол 2008 жылдың 27 маусымында күшіне енді. Швеция парламенті 2009 жылдың 26 ақпанында Директиваны іске асыруға дауыс берді, ал ол 2009 жылдың 1 сәуірінде күшіне енді.
The provisions of the Directive were due to be implemented in all member states of the European Union by 29 April 2006. However, a number of states have not completed the necessary steps. The Directive has been implemented into United Kingdom law by the Intellectual Property (Enforcement, etc.) Regulations 2006. The Directive has been implemented into Dutch law, and came into force on 1 May 2007. It has been implemented in France on 27 June 2008. The Swedish parliament voted to implement the Directive on 26 February 2009, and it went into force on 1 April 2009.
2007 жылы Генуя сотында (Италия) қарастырылған Princo Corporation, Ltd v Koninklijke Philips Electronics ісінде CD R технологиясына патенттері бар голландтық Philips компаниясы, жауапкершілік ісінің нәтижесінде төленетін залапты өндіріп алуды қамтамасыз ету мақсатында Princo-ның барлық жылжымалы және жылжымайтын мүлігіне, оның ішінде банк шоттарына қатысты алдын ала тыйым салу туралы өтініш беріп, соттан бұйрық алды. Tommy Hilfiger Licensing LLC және басқалар v Delta Center A. S. (2016) ісіндегі шешім, L’Oréal v eBay 2011 ісі бойынша Еуропалық соттың шешімін кеңейтеді (онлайн сауда алаңдарына қатысты). Tommy Hilfiger ісінде директиваның 11-бабының үшінші тарауына сәйкес, физикалық сауда алаңдарының операторлары, осы жағдайда Прага сауда залдары, контрафактілік тауар сататын саудагерлермен келісімшарт жасауды тоқтатуға мәжбүр болуы мүмкін, осылайша саудагерлердің интеллектуалдық меншік құқықтарын бұзуына жол беруге болмайды.
In the 2007 Princo Corporation, Ltd v Koninklijke Philips Electronics case before the Court of Genoa, Italy, the Dutch company Philips, owner of patents on CD R technology, requested and obtained an order of precautionary seizure over all Princo's movable and immovable property, including its bank accounts, with a view to ensuring the recovery of damages to be awarded at the end of the liability proceedings. A judgement in the case of Tommy Hilfiger Licensing LLC and others v Delta Center A. S. (2016) extends the European Court of Justice's decision in the L’Oréal v eBay 2011 case (relating to online marketplaces). The Tommy Hilfiger case held that under the third sentence of Article 11 of the Directive, operators of physical marketplaces, in this case Prague Market Halls, who sublet pitches to market traders, may be forced to stop concluding contracts with market traders selling counterfeit goods within their facilities, in order to prevent infringements of intellectual property rights by the market traders.