Матильда Серао: Итальян журналисі және жазушысының өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Матильда Серао (14 наурыз 1856 – 25 шілде 1927) – итальяндық журналист және романист. Ол Италияның «Il Corriere di Roma» және кейін «Il Giorno» газеттерін басқарған алғашқы әйел болды. Серао «Il Mattino» газетінің негізін қалаушыларының бірі және редакторы, сонымен қатар бірнеше романның авторы. Ол алты рет номинацияланғанына қарамастан, әдебиет бойынша Нобель сыйлығын ешқашан жеңіп алмады.

Өмірбаян

Серао грек қаласы Патраста итальяндық әкесі Франческо Серао мен грек анасы Паолина Борели (немесе Бонелли) отбасында дүниеге келген. Оның әкесі, неаполитандық журналист, саяси себептермен Неапольден Грекияға көшіп келген. 1860 жылы отбасы Италияға, алдымен Каринолаға, содан кейін Неапольге қайтып келді. Серао кедейлікте өсті және мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді, бұл тәжірибе кейіннен «Leggende Napolitane» (Наполитан аңыздары, 1881) атты әңгімелер жинағының алғы сөзінде сипатталған. Ол алғаш рет Рокко де Зерби бас редакторлық еткен «Il Piccolo» газетіндеғы әңгімелерін жариялағаннан кейін танымал болды, ал оның тұңғыш романы «Fantasia» (Фантазия, 1883) оны сезімталдық және талдамалық тұрғыдан терең жаза білетін автор ретінде бекітті. 1880 мен 1886 жылдар аралығында ол Римде тұрды, онда келесі бес томдық әңгімелер мен романдарын жазды, олардың барлығы қарапайым адамдардың күресін көрсетеді және байқаудың жоғары дәлдігімен және терең оймен ерекшеленеді: «Cuore infermo» (1881), «Fior di passione» (1883), «La conquista di Roma» (1885), «La Virtù di checchina» (1884) және «Piccole anime» (1883). Әйелі Эдоардо Скарфольомен бірге ол «Il Corriere di Roma» газетін құрды, бұл париждік баспасөз үлгісіндегі күнделікті газет жасауға жасалған Италияның алғашқы әрекеті болды. Газет қысқа ғұмыр сүрді, ал оның жабылуынан кейін Серао Неапольге көшіп, «Il Corriere di Napoli» газетін басқарды. 1892 жылы ол күйеуімен бірге «Il Mattino» газетін құрды, ол Италияның оңтүстігіндегі ең маңызды және ең көп оқылатын күнделікті газетке айналды. Ол 1904 жылға дейін, өмірінің соңына дейін «Il Giorno» газетін құрып, басқарды. Журналистік мансабының қиындықтары оның әдеби қызметін шектемеді; 1890 мен 1902 жылдар аралығында ол «Il paese di cuccagna», «Il ventre di Napoli», «Addio amore», «All'erta sentinella», «Castigo», «La ballerina», «Suor Giovanna della Croce», «Paese di Gesù» романдарын жазды. Олардың көпшілігі ағылшын тіліне аударылды. XIX ғасырдың соңындағы ағылшын романисі Джордж Гиссинг 1894 жылдың қарашасынан 1895 жылдың қаңтарына дейін оның үш туындысын түпнұсқа итальян тілінде оқыды, атап айтқанда «Gli Amanti», «Cuore Infermo» және «Fantasia». Серао 1925 жылғы антифашистік зиялылар манифестіне қол қойды. Ол фашистік әйелдер журналы «Lidel» редакторының бірі болды. Ол 1927 жылы Неапольде қайтыс болды.

Serao was born in the Greek city of Patras to an Italian father, Francesco Serao, and a Greek mother, Paolina Borely (or Bonelly). Her father, a Neapolitan journalist, had emigrated to Greece from Naples for political reasons. In 1860 the family moved back to Italy, first to Carinola and then to Naples. Serao grew up in poverty and worked as a schoolmistress, an experience later described in the preface to a book of short stories called Leggende Napolitane (Napoletan Legends, 1881). She first gained notoriety after publishing her short stories in Il Piccolo, a newspaper edited by Rocco de Zerbi and her first novel, Fantasia (Fantasy, 1883), which established her as an author capable of writing with sentiment and analytical subtleties. She spent the years between 1880 and 1886 in Rome, where she wrote her next five volumes of short stories and novels, all dealing with the struggles of ordinary people, and distinguished by great accuracy of observation and depth of insight: Cuore infermo (1881), Fior di passione (1883), La conquista di Roma (1885), La Virtù di checchina (1884), and Piccole anime (1883). With her husband, Edoardo Scarfoglio, she founded Il Corriere di Roma, the first Italian attempt to model a daily journal along the lines of the Parisian press. The paper was short lived, and after its demise Serao established herself in Naples where she edited Il Corriere di Napoli. In 1892 she co founded Il Mattino with her husband, which became the most important and most widely read daily paper of southern Italy. She established and ran her own newspaper, "Il Giorno" in 1904 until her death. The stress of a journalistic career in no way limited her literary activity; between 1890 and 1902 she produced Il paese di cuccagna, Il ventre di Napoli, Addio amore, All'erta sentinella, Castigo, La ballerina, Suor Giovanna della Croce, Paese di Gesù, novels in which the character of the people is rendered with sensitive power and sympathetic breadth of spirit. Most of these have been translated into English. The late nineteenth century English novelist George Gissing read three of her works in the original Italian between November 1894 and early January 1895, namely "Gli Amanti", "Cuore Infermo" and "Fantasia". Serao was a signatory of the 1925 Manifesto of the Anti Fascist Intellectuals. She was one of the contributors of the Fascist women's magazine, Lidel. She died in 1927 in Naples.