Кіріспе

Италиялық романист (1842–1911)

Антонио Фогаццаро (; 25 наурыз 1842 – 7 наурыз 1911) – итальяндық романист және либералды католицизмнің қолдаушысы. Ол әдебиет бойынша Нобель сыйлығына жеті рет ұсынылған.

Өмірбаян

Фогаццаро Виченца қаласында бай отбасында дүниеге келген. 1864 жылы Туринде заңгер мамандығын бітірді. Содан кейін Миланға көшіп, «скапильятура» әдеби қозғалысын ұстанды. 1869 жылы ол Виченцаға заңгер болып жұмыс істеуге оралды, бірақ осы мамандықты көп ұзамай тастап, толық уақытты романист болды. Ол әдеби жолын 1874 жылы жарық көрген «Миранда» поэзиялық романымен бастады, ал 1876 жылы «Вальсолда» романы жарық көрді. Бұл роман 1886 жылы маңызды қосымшалармен қайта басылып, оның поэзиядағы ең маңызды туындысы саналады. Оның «Маломбра» (1882), «Даниеле Кортис» (1887), «Мистерио дель Поэта» (1888) романдары алғашқы басылымдарынан кейін әдеби жетістікке жетті, бірақ 1896 жылы француз сыншыларының назарына ілігіп, танымал болды. Фогаццароның туындыларында міндет сезімі мен құштарлық, сенім мен ақылдың тұрақты қақтығысы бейнеленген. Кейде бұл кейіпкерлердің жанына мистикалық сезімдерді сыйлайды. Оның ең танымал романы – «Piccolo Mondo Antico» (ағылшын тілінде «Патриот» немесе «Өткеннің кішкентай әлемі» деп аударылады). Романның оқиғасы 1850 жылдары Лугано көлінің жағасындағы шағын Вальсолда қаласында өтеді, онда ол өмірінің көп бөлігін өткізген. «Piccolo Mondo Antico» пейзаждың керемет суреттемелерін және кейіпкерлердің ішкі психологиялық күйзелісін ашып көрсететін терең мінездемелерді ұсынады. Фогаццаро Италияны аралап, Дарвиннің эволюция теориясын христиан дінімен келістіруді ұсынды. Ол позитивистік және эволюционистік теорияларда жаңа түсініктер тапты. Рим-католик шіркеуі 1906 жылдың сәуір айында «Иль Санто» (1905) және 1911 жылдың мамыр айында «Лейла» (1910) романдарына тыйым салды. Ол 1911 жылы туған жері Виченцада қайтыс болды.