Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Инду мифологиясындағы нәсіл – инду және будда мифологиясындағы мифологиялық жаратылыс.
Race in Hindu mythology
the mythological being in Hindu and Buddhist mythology
Ракшасалар ( , , ; ; ) – инду мифологиясында кеңінен таралған, көбінесе зұлым жандардың бір тобы. Олар Жерде мекендейді, бірақ үстіміздік күштерге ие, оларды әдетте Ведалық құрбандықтарды бұзу немесе адамдарды жеу сияқты жамандықтарға қолданады. Олар якшалардан, олардың туыстарынан, құрту күштерінен ерекшеленеді. Бұл термин асураларды да сипаттау үшін қолданылады, олар – игі ниетті деваларға қарсы тұратын билікке ұмтылатын жандар. Олар индуизм кітаптарында, сондай-ақ буддизм мен джайнизмде жиі қарсыластар ретінде бейнеленеді. Ракшасаның әйел түрі – ракшаси.
Rākshasa (, , ; ; ) are a race of usually malevolent beings prominently featured in Hindu mythology. They reside on Earth but possess supernatural powers, which they usually use for evil acts such as disrupting Vedic sacrifices or eating humans. They are offered a distinction from yakshas, their cousins who are depicted to be forces of destruction. The term is also used to describe asuras, a class of power seeking beings that oppose the benevolent devas. They are often depicted as antagonists in Hindu scriptures, as well as in Buddhism and Jainism. The female form of rakshasa is rakshasi.
Пурандарда
Брахма, жамандық қасиетінен тұратын түрінде, аштықты жаратты, одан ашу туды. Сол кезде құдай қараңғылықта аштықтан әлсіреген, қорқынышты көріністе, ұзын сақалды жаратылыстарды шығарды. Олар құдайға асықты. "О, бізді сақта!" деп айқайлағандары ракшас аталды. Аштықтан қиналған бұл жаратылыстар суды тартып алуға тырысты. "Біз осы суды қорғаймыз" дегендер ракшас ретінде танылды.
Brahmā, in a form composed of the quality of foulness, produced hunger, of whom anger was born: and the god put forth in darkness beings emaciate with hunger, of hideous aspects, and with long beards. Those beings hastened to the deity. Such of them as exclaimed, “Oh preserve us!” were thence called Rākṣasas. Those created beings, overwhelmed by hunger, attempted to seize the waters. Those among them who said—“we shall protect these waters”, are remembered as Rākṣasas.
Сипаттама
Ракшалар көбінесе пішінін өзгерте алатын, қатыгез көріністі, алып, құбыжықтай жаратылыстар ретінде бейнеленген. Олардың аузының жоғарғы жағынан екі қалың тіс шығып тұратын және өткір, тырнақ сияқты тырнақтары болатын. Олар орташа, ырылдайтын аңдар ретінде, адам етінің иісін сезе алатын қаныпездер ретінде көрсетілген. Ең қатыгездерінің кейбіреулері отты қызыл көздері мен шаштарымен, екі қолын құшақтап немесе адам бас сүйегінен қан ішетін болып суреттелген (кейінгі батыс мифологиясындағы вампирлердің бейнелеріне ұқсас). Жалпы, олар ұша алатын, көзге көрінбей қалатын және майяға (іллюзия жасаудың сиқырлы күшіне) ие болған, бұл оларға өз мөлшерін қалауынша өзгертуге және кез келген жаратылыстың кейпін алуға мүмкіндік берген. Ракшасаның әйел түрі ракшаси деп аталады.
Rakshasas were most often depicted as shape shifting, fierce looking, enormous monstrous looking creatures, with two fangs protruding from the top of the mouth and having sharp, claw like fingernails. They were shown as being mean, growling beasts, and as insatiable man eaters that could smell the scent of human flesh. Some of the more ferocious ones were shown with flaming red eyes and hair, drinking blood with their cupped hands or from human skulls (similar to representations of vampires in later Western mythology). Generally they could fly, vanish, and had maya (magical powers of illusion), which enabled them to change size at will and assume the form of any creature. The female equivalent of rakshasa is rakshasi.
Индуистік эпостарда
Рамаяна мен Махабхарата әлемінде ракшастар көп халықты құрады. Олардың жақсылары да, жамандары да болды және жақсылық пен жамандық әскерлерінің қатарында жауынгер ретінде күресті. Олар күшті жауынгерлер, шебер әрі алдаушы сиқыршылар еді. Түр өзгертуге қабілетті болғандықтан, әртүрлі дене нысандарына енуге болатын. Алдаушылар ретінде, олар өздеріне сенгендер үшін немесе олардан құтылуға тырыспағандар үшін нағыз сияқты көріністер жасауға шамасы жететін. Кейбір ракшастар адам жегіштер деп есептелді және шайқас алаңындағы қанағатсыздық ең жоғары деңгейге жеткенде қуанышпен пайда болатын. Көбінесе олар біржақты әскербасының қызметінде қарапайым сарбаздар болып тағайындалған. Белгісіз ракшастардың тағдырынан басқа, эпостар кейде батырлар, бірақ көбінесе зұлымдар ретінде танылған осы жандардың жекелеген өкілдерінің оқиғаларын баяндайды. Тапар ракшастардың касталық қоғамнан тыс қалған, демонға айналған орман тұрғындарының шамадан тыс, мистикалық бейнесі болуы мүмкін деген пікірді келтіреді.
In the world of the Ramayana and Mahabharata, Rakshasas were a populous race. There were both good and evil rakshasas, and as warriors they fought alongside the armies of both good and evil. They were powerful warriors, expert magicians and illusionists. As shape changers, they could assume different physical forms. As illusionists, they were capable of creating appearances which were real to those who believed in them or who failed to dispel them. Some of the rakshasas were said to be man eaters, and made their gleeful appearance when the slaughter on a battlefield was at its worst. Occasionally they served as rank and file soldiers in the service of one or another warlord. Aside from their treatment of unnamed rank and file Rakshasas, the epics tell the stories of certain members of these beings who rose to prominence, sometimes as heroes but more often as villains. Thapar suggests that the Rakshasas could represent exaggerated, supernatural depictions of demonized forest dwellers who were outside the caste society.
Рамаянада
Рамаянаның 3-6-кітаптарында ракшастар оқиғаның басты қарсыластары болып табылады. Басты кейіпкер Рама бүкіл дастанда көптеген ракшаларды – Татака, Марича және Равананы жоққа шығарады.
In books 3 6 of the Rāmāyaṇa, the rākṣasas are the main antagonists of the narrative. The protagonist Rāma slays many rākṣasas throughout the epic, including Tāṭakā, Mārīca, and Rāvaṇa.
Махабхаратада
Пандалардың батыры Бхима орманды мекендеген ракшастардың қас жауы болды. Бхима адам жегіш ракшаса Хидимбаны өлтірді. Махабхаратада ол өткір, ұзын тістері мен керемет күші бар қатыгез каннибал ретінде сипатталған. Хидимба Пандавалардың өз орманында ұйықтап жатқанын көргенде, оларды жеуге шешім қабылдады. Ол өзінің әпкесі Хидимбиді жағдайды барлауға жіберді, ал жас әйел әдемі Бхимаға ғашық болып, қауіптен ескертті. Ашулы Хидимба тек Пандаваларды ғана емес, өз қарындасын да өлтіруге дайын екенін мәлімдеді, бірақ оны жекпе-жекте жеңіп, өлтірген Бхиманың ерлігімен жеңілді. Гхатоткача – пандавалар жағында соғысқан ракшаса, ол Бхима мен ракша Хидимбидің ұлы, ол батырға ғашық болып, оны ағасынан келетін қауіп туралы ескертті. Бхима зұлым ракшаса Хидимбаны өлтірді. Олардың ұлының аты оның дөңгелек, шашы жоқ басы бар екендігін білдіреді; gхаta санскрит тілінде «қазан», ал utkacha – «бас» деген мағына береді. Гхатоткача адал және кішіпейіл тұлға саналады. Ол және оның ізбасарлары кез келген уақытта әкесі Бхимаға қол жетімді болды; Бхима оны ойлау керек еді, сонда ол пайда болар еді. Әкесі сияқты Гхатоткача да негізінен соққымен шайқасты. Оның әйелі Ахилавати, ұлдары Ажанпарвана мен Мегаварна болды. Махабхаратада Гхатоткачаны Бхима Курукшетра соғысында пандавалар жағында соғысуға шақырды. Ол сиқырлы күшін қолданып, каурава әскеріне үлкен нұқсан келтірді. Әсіресе, Жаядрата қайтыс болғаннан кейін, шайқас күн батудан кейін жалғасқанда, оның күші (түнде) ең тиімді болды. Ұрыс даласында көптеген ерлік істер жасағаннан кейін және басқа да ұлы жауынгерлермен (оның ішінде ракшаса Аламвуша, піл мініп жүретін Бхагадатта және Дронаның ұлы Асваттхаман) көптеген жекпе-жектерден кейін Гхатоткача адам кейіпкері Карнамен кездесті. Осы кезде кауравалардың басшысы Дурьёдхана өзінің ең мықты жауынгері Карнаға Гхатоткачаны өлтіруді өтінді, өйткені оның әуеден тоқтамай соққы беруі бүкіл каурава әскерін құртуға әкеп соқты. Карнаның құдай Индра берген құдіретті қаруы – Шакти болды. Оны тек бір рет қолдануға болады. Карна оны өзінің қас жауы Арджунаға, ең мықты панда ұлысына қолдану үшін сақтап отырды. Дюрьёдханадан бас тарта алмай, Карна Гхатоткачаға қарсы Шактиді қолданды, оны өлтірді. Бұл соғыс кезеңінің бұрылыс нүктесі саналды. Өлгеннен кейін пандава кеңесшісі Кришна хан ханның Шакти құдіретті қаруын қолданғаны үшін пандава ханзадасы Арджунаны өлімнен құтқарып қалғанын есептеді. Маналидегі ғибадатхана Гхатоткачаға құрмет көрсетеді; ол Хидимба Деви ғибадатханасының жанында орналасқан. Бакасура – ракшаса ормандарында тұратын, жақын маңдағы халықты қорқытып, оларды кезекпен тамақ жеткізуге мәжбүр еткен, оның ішінде адам құрбандарын да қамтитын адам жегіш ормандағы ракшаса. Пандавалар сол аймаққа барып, жергілікті брахман отбасында тұрып қалады. Олар Бакасураға бір нәрсе жеткізуге кезек келгенде, қайсысы құрбандыққа шалынатынын талқылады. Қатты жүректі Бхима бұл мәселені өз еркімен шешуге келісті. Бхима тамақ жеткізумен бірге орманға барды (Бакасураны ренжіту үшін жолда жеп қояды). Бакасурамен күресіп, оның арқасын сындырады. Адамдар таңғалып, риза болды. Жергілікті ракшалар мейірімділік сұрап жалбарынды, ал Бхима оларға адам жеуден бас тарту шартымен мейірімділік танытты. Ракшалар келісіп, көп ұзамай адамдарға бейбітшілік таныту туралы абыройға ие болды. Бакасураның інісі Кирмира – адам жейтін, әрі сиқырлы шебер. Ол Камика орманын мекендеп, адаммен бірге тамақтанады. Кирмира да ағасы сияқты, өз қолымен өлтірген пандалардың батыры Бхимамен шайқасып, қателік жасады. Жатасура – брахман болып жамылған, пандавалардың қару-жарағын ұрлап, бес пандаваның әйелі Драупадиді зорлауға тырысқан айлакер ракшаса. Бхима уақтылы келіп, Джатасурды жекпе-жекте өлтірді. Жатасурдың ұлы Аламвуш Құрушетрада кауравалар жағында соғысқан. Ракшаса батырлары Курукшетра соғысында екі жақта да шайқасты. Аламвуша – ракшаса, әдеттегі қарумен де, сиқырлы күшімен де күресуге дағдыланған. Махабхаратада айтылғандай, ол кауравалар жағында соғысқан. Арджуна оны Арджунаның ұлы Абиманиу сияқты жекпе-жекте жеңді. Бірақ Аламвуша өз кезегінде Арджунаның Нага ханшайымы Улупидің ұлы Ираванды өлтірді, өйткені ракшаса оның иллюзиялық күшін Гаруда түрін қабылдауға қолданды. Аламвуша да Бхимадан жеңілді. Оны Бхиманың ұлы ракшаса Гхатоткача өлтірді.
The Pandava hero Bhima was the nemesis of forest dwelling Rakshasas who dined on human travellers and terrorized human settlements. Bhima killed Hidimba, a cannibal Rakshasa. The Mahabharata describes him as a cruel cannibal with sharp, long teeth and prodigious strength. When Hidimba saw the Pandavas sleeping in his forest, he decided to eat them. He sent his sister Hidimbi to reconnoiter the situation, and the young woman fell in love with the handsome Bhima, whom she warned of danger. Infuriated, Hidimba declared he was ready to kill not only the Pandavas but also his sister, but he was thwarted by the heroism of Bhima, who defeated and killed him in a duel. Ghatotkacha, a Rakshasa who fought on the side of the Pandavas, was the son of Bhima and the Rakshasi Hidimbi, who had fallen in love with the hero and warned him of danger from her brother. Bhima killed the evil Rakshasa Hidimba. Their son's name refers to his round bald head; ghata means 'pot' and utkacha means 'head' in Sanskrit. Ghatotkacha is considered a loyal and humble figure. He and his followers were available to his father Bhima at any time; all Bhima had to do was to think of him and he would appear. Like his father, Ghatotkacha primarily fought with the mace. His wife was Ahilawati and his sons were Anjanaparvana and Meghavarna. In the Mahabharata, Ghatotkacha was summoned by Bhima to fight on the Pandava side in the Kurukshetra War. Invoking his magical powers, he wrought great havoc in the Kaurava army. In particular, after the death of Jayadratha, when the battle continued on past sunset, his powers were at their most effective (at night). After performing many heroic deeds on the battlefield and fighting numerous duels with other great warriors (including the Rakshasa Alamvusha, the elephant riding King Bhagadatta, and Aswatthaman, the son of Drona), Ghatotkacha encountered the human hero Karna. At this point in the battle, the Kaurava leader Duryodhana had appealed to his best fighter, Karna, to kill Ghatotkacha, as the entire Kaurava army was near annihilation due to his ceaseless strikes from the air. Karna possessed a divine weapon, Shakti, granted by the god Indra. It could be used only once and Karna had been saving it to use on his arch enemy Arjuna, the best Pandava fighter. Unable to refuse Duryodhana, Karna used the Shakti against Ghatotkacha, killing him. This is considered to be the turning point of the war. After his death, the Pandava counselor Krishna smiled, as he considered the Pandava prince Arjuna to be saved from certain death, as Karna had used the Shakta divine weapon. A temple in Manali, Himachal Pradesh, honors Ghatotkacha; it is located near the Hidimba Devi Temple. Bakasura was a cannibalistic forest dwelling Rakshasa who terrorized the nearby human population by forcing them to take turns making him regular deliveries of food, including human victims. The Pandavas travelled into the area and took up residence with a local Brahmin family. Their turn came when they had to make a delivery to Bakasura, and they debated who among them should be sacrificed. The rugged Bhima volunteered to take care of the matter. Bhima went into the forest with the food delivery (consuming it on the way to annoy Bakasura). He engaged Bakasura in a ferocious wrestling match, and broke his back. The human townspeople were amazed and grateful. The local Rakshasas begged for mercy, which Bhima granted them on the condition that they give up cannibalism. The Rakshasas agreed and soon acquired a reputation for being peaceful towards humans. Kirmira, the brother of Bakasura, was a cannibal and master illusionist. He haunted the wood of Kamyaka, dining on human travellers. Like his brother before him, Kirmira also made the mistake of fighting the Pandav hero Bhima, who killed him with his bare hands. Jatasura was a cunning Rakshasa who, disguised as a Brahmin, attempted to steal the Pandavas' weapons and to ravish Draupadi, wife of the five Pandavas. Bhima arrived in time to intervene, and killed Jatasur in a duel. Jatasur's son was Alamvush, who fought on the side of the Kauravas at Kurukshetra. Rakshasa heroes fought on both sides in the Kurukshetra war. Alamvusha was a Rakshasa skilled at fighting with both conventional weapons and the powers of illusion. According to the Mahabharata, he fought on the side of the Kauravas. Arjuna defeated him in a duel, as did Arjuna's son Abhimanyu. But Alamvusha in turn killed Iravan, Arjuna's son by a Nāga princess Ulupi, when the Rakshasa used his powers of illusion to take on the form of Garuda. Alamvusha was also defeated by Bhima. He was slain by Bhima's son, the Rakshasa Ghatotkacha.
Буддизм
Көптеген раксалар түрлі буддалық сутраларда кездеседі. Қытай дәстүрінде ракшашалар луоша (羅刹/罗刹) деп аталады. Жапонияда олар расецу (羅刹) деп аталады. Лотос сутрасының 26-тарауында Будда мен Лотос сутрасын қорғауға ант берген ракшаша қыздары тобы арасындағы әңгіме бар. Олар сондай-ақ сутраны ұстанушылардың қорғаны үшін сиқырлы дхаранилерді үйретеді. Бес ракшаша Махакаланың ілесушілерінің құрамында болады. Олар – Кала және Кали, күйеу мен әйел, және олардың балалары – Путра, Бхатри және Бхария. Ланкаватара сутрасында Шри-Ланка аралы раксалардың мекені деп айтылады. Олардың патшасы Равана аталған ракшаса, ол Будданы Шри-Ланкаға уағыз айту үшін шақырады. Шри-Ланка будда мифологиясында Равананың інісі саналатын Вибисана сияқты басқа да ракшасалар бар. "Лотос туылған: Падмасамбхаваның өмірбаяны" еңбегінде, Еше Цогьял жазғандай, Падмасамбхава буддалық еретиктерді бағындыру үшін жасаған ашулы шабуылдарының бірінде "Ракшаса" деген лақап ат алады.
Many Rakshasas appear in various Buddhist Scriptures. In Chinese tradition rakshasa are known as luosha (羅刹/罗刹). In Japan, they are known as rasetsu (羅刹). Chapter 26 of the Lotus Sutra includes a dialogue between the Buddha and a group of rakshasa daughters, who swear to uphold and protect the Lotus Sutra. They also teach magical dhāraṇīs to protect followers who also uphold the sutra. Five rakshasha are part of Mahakala's retinue. They are Kala and Kali, husband and wife, and their offspring Putra, Bhatri and Bharya. The Lankavatara Sutra mentions the island of Sri Lanka as land of Rakshasas. Their king is the Rakshasa called Ravana, who invites Buddha to Sri Lanka for delivering the sermon in the land. There are other Rakhasas from the land, such as Wibisana, who is believed to be the brother of Ravana in Sri Lankan Buddhist mythology. In The Lotus Born: The Life Story of Padmasambhava, recorded by Yeshe Tsogyal, Padmasambhava receives the nickname of "Rakshasa" during one of his wrathful conquests to subdue Buddhist heretics.
Джайнизм
Джайнизмдегі Ракшаса туралы айтылатын нәрселер индуистік көзқарастардан өзгеше. Джайнизм әдебиетіне қарағанда, Ракшаса – Видьядхара тайпасына жататын, Тиртханкараға сенген, өркениетті және вегетариандық халықтың мемлекеті болған.
Jain accounts vary from the Hindu accounts of Rakshasa. According to Jain literature, Rakshasa was a kingdom of civilized and vegetarian people belonging to the race of Vidyadhara, who were devotees of Tirthankara.
Ислам діні
Индонезиялық мұсылмандар ракшасаларды жаны шайтан рухымен ауыстырылған адамдардың нәтижесі деп есептейді. Шайтандар адамдарға қызғанышпен қарап, олардың денесі мен санасын басып алуға тырысады. Егер олар мұндайда сәттілікке жетсе, адам жаңа жанға бейімделіп, оның қасиеттерін қабылдайды, соның салдарынан адам ракшасаға айналады.
Indonesian Muslims view the Rakshasas as the result of people whose soul is replaced by the spirit of a devil (shayāṭīn). The devils are envious of humans and thus attempt to possess their body and minds. If they succeed, the human adapts to the new soul and gains their qualities, turning the person into a Rakshasa.
Көркем және фольклорлық бейнелер
Камбоджадағы Ангкор суретшілері Равананы тас мүсіндер мен басрельефтерде жиі бейнелеген. XII ғасырдағы Ангкор Том қаласына кіреберісіндегі "Нага көпірі" сүт мұхитын шайқап жатқан Девалар мен Асуралардың үлкен тас мүсіндерімен қапталған. Он басты Равана Асуралардың қатарын бекітіп тұр. 12 ғасырдағы Ангкор-Ват ғибадатханасындағы басрельефте мұхитты шайқап жатқан бейнелер бейнеленген. Онда Равана жыланның басын тартып тұрған Асуралардың қатарын бекіткені көрсетілген. Ғалымдар Девалардың қатарындағы бір тұлғаның Равананың інісі Вибишан болуы мүмкін деген болжам жасаған. Олар сүт мұхитын шайқау үшін жыланның құйрығын тартады. Ангкор-Ваттағы тағы бір басрельефте 20 қарулы Равана Кайласа тауын шайқап жатыр. Ангкор суретшілері Равананың басшылығындағы Ракшастар мен Рама және Сугриваның басшылығындағы Ванаралар, яғни маймылдар арасындағы Ланка шайқасын да бейнелеген. 12 ғасырдағы Ангкор Ватта Равананың Ракшастары мен Раманың маймылдары арасындағы Ланка шайқасының көркем басрельефі сақталған. Равана он бас және жиырма қолмен бейнеленген, ол жылқы, арыстан және құстың араласуынан құралған жаратылыстар тарқан күймеге отырған. Вибишан Рама мен оның інісі Лакшмананың жанында тұр. Құмбхакарна да осыған ұқсас күймеге мініп, Сугривамен күресіп жатыр. Бұл шайқас 12 ғасырдағы Преа Хан ғибадатханасының басрельефінде де бейнеленген.
The artists of Angkor in Cambodia frequently depicted Ravana in stone sculpture and bas relief. The "Nāga bridge" at the entrance to the 12th century city of Angkor Thom is lined with large stone statues of Devas and Asuras engaged in churning the Ocean of Milk. The ten headed Ravana is shown anchoring the line of Asuras. A bas relief at the 12th century temple of Angkor Wat depicts the figures churning the ocean. It includes Ravana anchoring the line of Asuras that are pulling on the serpent's head. Scholars have speculated that one of the figures in the line of Devas is Ravana's brother Vibhishana. They pull on a serpent's tail to churn the Ocean of Milk. Another bas relief at Angkor Wat shows a 20 armed Ravana shaking Mount Kailasa. The artists of Angkor also depicted the Battle of Lanka between the Rakshasas under the command of Ravana and the Vanaras or monkeys under the command of Rama and Sugriva. The 12th century Angkor Wat contains a dramatic bas relief of the Battle of Lanka between Ravana's Rakshasas and Rama's monkeys. Ravana is depicted with ten heads and twenty arms, mounted on a chariot drawn by creatures that appear to be a mixture of horse, lion, and bird. Vibhishana is shown standing behind and aligned with Rama and his brother Lakshmana. Kumbhakarna, mounted on a similar chariot, is shown fighting Sugriva. This battle is also depicted in a less refined bas relief at the 12th century temple of Preah Khan.
Көркем шығармаларда
Ракшашалар ұзақ жылдардан бері Dungeons & Dragons рольдік ойынында зұлымдардың бір түрі болып келді. Олар жануар басты гуманоидтар (көбінесе жолбарыс немесе маймыл басты) ретінде көрінеді, олардың қолдары кері бұрылған (адам қолының артқы жағында болатын алақандары). Олар некромантия, баяндылық және иллюзия шеберлері (көбінесе өздерін жасыру үшін қолданады) және оларды өлтіру өте қиын, әсіресе сиқырлы әсерлерге жартылай иммунитеттері болғандықтан. Олар адамдарды ашкөздікпен жейді және әдемі киімдерге киінеді. Осы ракшаша нұсқасы "Колчак: Түнгі аңшы" эпизодынан үлкен шабыт алды. Ракшаса "Бір мүйізді ат: Мәңгілік жауынгерлер" эпизодының "Таң алдындағы қараңғылық" бөлімінде пайда болады. Ол D&D сипаттамасына ұқсас, адам тәрізді жолбарыс. Бұл нұсқа - зұлымдыққа қарсы Мерлинмен одақтасқан, бірақ мейірімді жабайы ормандардың қорғаушысы. "Z әлемдік соғысы" фильмінде Үндістандағы зомбилер туралы айтылғанда Ракшаша есімдері жиі кездеседі.
Rakshasa have long been a race of villains in the Dungeons & Dragons role playing game. They appear as animal headed humanoids (generally with tiger or monkey heads) with their hands inverted (palms of its hands are where the backs of the hands would be on a human). They are masters of necromancy, enchantment and illusion (which they mostly use to disguise themselves) and are very hard to kill, especially due to their partial immunity to magical effects. They ravenously prey upon humans as food and dress themselves in fine clothing. This version of the rakshasa was heavily inspired by an episode of Kolchak: The Night Stalker. Rakshasa appears in the Unicorn: Warriors Eternal episode "Darkness Before Dawn". He is a humanoid tiger similar to the D&D depiction. This version is a fierce but benevolent guardian of the jungle who allies with Merlin against the Evil. In the film World War Z, Rakshasa were mentioned in reference to the zombies in India.
Тілдер бойынша
Малай тілінің санскрит тілінен күшті әсер алған индонезиялық және малайзиялық түрлерінде raksasa қазір "алап", "ғигант", "өте ірі және күшті" деген мағынаны білдіреді; ал индонезиялық түрінде ол көбінесе күнделікті сөйлеу тілінде қолданылады. Бенгал тілінде ракхош (রাক্ষস) – үздірімсіз, тоқтамай жейтін адамды атау үшін қолданылатын термин. Бұл сөз малайзиялық және индонезиялық малай тілдерінде ракус, ал хаси тілінде ракот түрінде кездеседі, бұл "ашкөздік" дегенді білдіреді.
In Indonesian and Malaysian variants of Malay which have significant Sanskrit influence, raksasa now means "giant", "gigantic", "huge and strong"; whereas the Indonesian variant uses it more in colloquial usage. In Bengali, rakkhosh (রাক্ষস) is used as term for a person who eats incessantly and without need to stop. This derivation also occurs in Malaysian and Indonesian Malay as rakus, and in Khasi as rakot, which means "gluttony".