Көктемдік қабырға мен көз қабырғасы әңгімелер жинағы
The Wall of the Sky, the Wall of the Eye
Жонатан Летемнің «Аспан қабырғасы, Көз қабырғасы» әңгімелер жинағы: ғылыми фантастика, әлеуметтік сатира, марапатты жеңіс. Баскетбол және болашақ туралы әңгімелер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аспанның қабырғасы, Көздің қабырғасы – Джонатан Летемнің 1996 жылы жарық көрген жеті қысқа әңгімеден тұратын жинағы. 2002 жылы Ұлыбританияда осы атпен тағы бір жинақ жарық көрді, онда да жеті әңгіме болды, алайда бұрынғы жинақтағы "Венилдің басылуы" және "Қаздың мәңгілік сөзі" әңгімелері "Access Fantasy" және "Қалаға қалай кірдік және қайтадан қалай шықтық" әңгімелерімен ауыстырылды. Бұл жинақтағы барлық әңгімелер, Летемнің ерте туындылары сияқты, мазмұнымен әртүрлі болғанымен және қазіргі қоғам туралы кейбір сырттай айтылмаған пікірлерді қамтитын болса да, айқын ғылыми-фантастикалық элементтерге ие. Бұл жинақ 1997 жылы World Fantasy Award сыйлығына ие болды.
The Wall of the Sky, the Wall of the Eye is a 1996 collection of seven short stories by Jonathan Lethem. In 2002 a collection of the same name appeared in the United Kingdom that also contained seven stories, but two stories from the earlier collection—"Vanilla Dunk" and "Forever, Said the Duck"—were replaced by "Access Fantasy" and "How We Got Into Town And Out Again". All of the stories, as with much of Lethem's early work, have definite science fiction elements despite their widely varying content and some thinly veiled commentary on modern society. The collection won a World Fantasy Award in 1997.
Әңгімелер туралы
"Vanilla Dunk" болашақта кәсіби баскетболшылар өздерінің дағдыларына емес, тарихи тұлғалардың шеберліктерін көшіретін экзокиімдерге сенеді. Бұл дағдылар лотерея арқылы тағайындалады, ал оқиғаның басым бөлігі кейбір ойыншылардың наразылығына толы, себебі жағымсыз және алғыссыздық танытқан ақ терілі ойыншы "Жорданның дағдыларын" иеленеді. Ойыншы бір маусым ғана ойнағаннан кейін жарнамалық келісімдерге байланысты зейнетке шығып, "Жорданның дағдыларын" келесі 15 жылға тоқтатады. "Бақытты адам" үкіметтік мекемелерден тірілгендіктен, саналы өмірінің бір бөлігін тозақта өткізуге мәжбүр болған адамды көрсетеді. Азап шегу кезеңдерінде оның денесі Жерде қалып, күнделікті әрекеттерін жалғастырады, бірақ ештеңе сезінбейді және есіне алмайды. Оқиға басты кейіпкердің отбасылық өміріне, әсіресе оның ұлымен қарым-қатынасына қатысты, ол әкесінің тозақтағы тәжірибесін компьютерде интерактивті шығарма ретінде бейнелеуге тырысады. "Мәңгілік деді Ырғаққұс" бұл әңгімелердің ең эзотерикалықсы болып табылады. Нақты айтылмаса да, әңгімедегі көптеген кейіпкерлер бірге өмір сүруге кіріспес бұрын өткендерін тазартуға шешім қабылдаған екі ғашықтың тұлғаларының әртүрлі аспектілерін бейнелейтін компьютерлік бағдарламалар сияқты көрінеді. Кейіпкерлер коктейль кешінде араласып, екі ғашықтың ерекшеліктері кейіпкерлердің формасы мен тілі арқылы ашылады. "Қатаң қылмыскерлер" басқа әңгімелерге қарағанда готикалық атмосфераға ие және өмір бойына сотталған қылмыскерлердің сөзбе-сөз қатаңдатылып, басқа қылмыскерлер қамалатын түрмені салу үшін кірпіш ретінде қолданылатындығы туралы болжамға негізделген. Осы қылмыскерлердің бірінің ұлы сотталып, әкесінің бейнесі қабырғада тұрақты түрде қарайтын камераға орналасады, бұл оны қорқытады. Бұл оқиға Летемнің кейінірек жарық көрген "Жалғыздық бекінісі" романындағы кейбір жағдайларды болжайды. "Жарқындық және азап шегуші" Нью-Йорктегі есірткі сатушысы (атауы Жарқындық) туралы, ол адамның азапты энергиясымен қоректенетін, түсініксіз және зардап шекпейтін шетелдік құбылыстың назарын аударады. Бұл әңгіме 2004 жылы Пол Дано мен Юджин Бердтің қатысуымен тікелей бейнефильмге бейімделді.
"Vanilla Dunk" posits a future in which professional basketball players no longer rely on their own skills but instead wear exo suits which duplicate the skills of historical greats. The assignment of these skills is based on a draft lottery and much of the story centers around the resentment of some players when an obnoxious and ungrateful white player receives by assignment the "Jordan skills". The player finishes only one season before retiring for endorsements and forcing the "Jordan skills" into dis use for another 15 years. "The Happy Man" posits a man who, due to having been raised from the dead by a government agency, must spend a portion of his conscious existence in Hell. During his periods of torment, his body remains on Earth, performing its daily routine but experiencing and remembering nothing. The story explores the consequences to the protagonist's family life, especially his relationship with his son, who attempts to model his father's experience of Hell as interactive fiction on a computer. "Forever, said the Duck" is perhaps the most esoteric of the stories. Though not explicitly stated as such the many characters in the story appear to be computer program avatars of different aspects of the personalities of two lovers who have decided to purge their single past before embarking on a life together. The characters mingle and mix, literally, at a cocktail party and the aspects of the two lovers are revealed through both the shape and language of the avatars. "The Hardened Criminals" uses a more gothic feel than any of the other stories and relies on the premise that criminals sentenced to life are literally hardened and used as bricks to construct the prison in which other criminals are incarcerated. The son of one of these criminals is sentenced and ends up being assigned the cell in which his father's face continually stares at him from the wall, much to his horror. This story anticipates some situations in Lethem's later novel The Fortress of Solitude. "Light and the Sufferer" concerns a New York drug dealer (the titular Light) who attracts the attention of an enigmatic, invulnerable alien being who seems to feed off the energies of human suffering. This story was adapted into a direct to video film in 2004, featuring Paul Dano and Eugene Byrd.
Ұлыбритания нұсқасы
"Қосылу фантазиясы": Бұл жақын болашақтағы әлемде АҚШ-тың аталмаған қаласында кең таралған баспанасыздық пен көлік қанағатсыздығы орын алады. Бұл жағдаймен күресу үшін көліктерінде тұруға мәжбүр болғандарға өздерінің виртуалды шындық "Тіркелген пәтерлері" ұсынылады, бұл олардың қиын жағдайын жеңілдетуге көмектеседі, әлеуметтік қамсыздандыру тікұшақтары мен тамақ-сусын сатушылар да біршама көмек көрсетеді. Дегенмен, көлікте тұру мәңгілік емес, өйткені кейбір бақытты "көлік адамы" пәтерде тұратындарға жарнама ретінде табыс таба алады, олар "бір бағытты өткізуге болатын кедергінің" ар жағында тұрады. Маргаретпен бірге жарнамалық жұмыс істейтін аты-жөні аталмаған баяндаушы бастапқыда "undermall" деп аталатын жерге жіберіледі, бірақ заңсыз түрде пәтерге барады, онда ол ұсталады, бірақ Маргарет емес. "Біз қалаға қалай кірдік және қайтадан қалай шықтық" атты әңгімеде Глория мен Льюис – АҚШ ыдырап, азаматтық милициямен қорғалған, балқандық мемлекеттерге бөлінуі мүмкін болатын қараңғы болашақтағы виртуалды шындық сатушылары. Олар виртуалды шындық жарыстарын (немесе "жаңа орталарды") ұйымдастырады, бұл олардың кішкентай қалалық қарсыластарына бүгінгі компьютерлік ойындарға ұқсас құрылымдалған медиа ортада бәсекелесуге мүмкіндік береді. Бір қызығы, бұл әлемде кездейсоқ секс туралы ешқандай мәлімет жоқ. Алайда, виртуалды шындыққа деген құмарлық азайды, және Глория, Льюис және олардың виртуалды шындық құрылғысы жолға шығады, мүмкін Сан-Францискоға дейін. Бұл әңгіме киберпанк жанрындағы әдебиеттің өткір сатирасы.
"Access Fantasy": In this near future world, there is widespread homelessness and universal gridlock in an unnamed US city. To deal with this, those forced to dwell in their cars have their own virtual reality "Apartments on Tape" to diminish their ordeal, although social security helicopters and food and drink vendors are available to provide some solace. However, vehicular dwelling isn't forever, as some fortunate 'car people' can earn revenue as living advertisements to those who are fortunate enough to dwell in apartments, who live on the other side of a "One Way Permeable Barrier." With Margaret, a fellow living advertisement, the unnamed narrator is initially assigned to an
"undermall," but illegally travels to an apartment, where he is apprehended, but not Margaret. In "How We Got into Town and Out Again," Gloria and Lewis are virtual reality vendors in a bleak future where the United States may have disintegrated into balkanised jurisdictions, protected by civilian militia, as in the small town that the pair visit during this short story. They run virtual reality competitions (or "scapes"), which provide opportunities for their smalltown challengers to compete in structured media environments similar to today's PC gaming. For some reason, casual sex is unknown in this world. However, the virtual reality craze wears off, and Gloria, Lewis, and their virtual reality rig travel onward, possibly to San Francisco. The story is a vitriolic satire of cyberpunk fiction.