Персиваль Кристофер Рен: Англиялық жазушының өмірі мен шығармалары
P. C. Wren
Персиваль Кристофер Врен: ағылшын жазушысы, шытырман оқиғалар авторы. «Бо Гост» романымен әйгітэлді, Африкадағы француз Легионы туралы шығармалар жазған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын жазушысы (1875–1941)
English writer (1875–1941)
Персиваль Кристофер Рен (1 қараша 1875 – 22 қараша 1941) – ағылшын жазушысы, негізінен оқиғалы әдебиеттердің авторы. Ол ең көп танылғаны – 1924 жылы жарық көрген және көп рет фильмге түсірілген «Бо Гост» романы, ол Солтүстік Африкадағы француз шетелдік легионы туралы. Бұл оның жазған 33 роман мен әңгімелер жинағының бірі, көбінесе Африкадағы отаршылдық әскерлердің өміріне арналған.
Percival Christopher Wren (1 November 1875 – 22 November 1941) was an English writer, mostly of adventure fiction. He is remembered best for Beau Geste, a much filmed book of 1924, involving the French Foreign Legion in North Africa. This was one of 33 novels and short story collections that he wrote, mostly dealing with colonial soldiering in Africa.
Ерте өмір
Персиваль Кристофер Рен Англияның Оңтүстік Лондондағы Депфорд қаласында мектеп мұғалімінің ұлы болып дүниеге келді. Оның әдебиетке әсер еткен жазушылары Фредерик Марриат, Р. М. Баллантайн, Г. А. Хенти және Х. Райдер Хаггард болды. Ол Оксфорд университетінің колледжге жатпайтын студенттерге арналған делегациясынан (кейін 1931 жылы Санкт-Кетерина қоғамы, ал қазір Санкт-Кетерина колледжі) магистр дәрежесін алды, бұл уақытта ол кедей студенттерге арналған колледж емес мекеме болған. Рен мектепті бітіргеннен кейін Оксфордқа түсу арасындағы үш жыл ішінде жұмысшы, кеме палубасындағы матрос, көшпелі саудагер және жәрмеңкеде боксшы болып жұмыс істегенін айтты, сондай-ақ Корольдік атты әскер полкінде (2-ші драгун гвардиясында) қысқа мерзімге әскерге шақырылған. Рен бірнеше жыл интернат мектебінде мұғалім болып жұмыс істеді, осы жылдары Элис Шовелиерге үйленді және қызы Эстель (1901 жылы туған) дүниеге келді. 1903 жылы ол Үндістан білім беру қызметіне Карачи жоғары мектебінің директоры болып кірді. 1903-1907 жылдары ол Синд облысының білім инспекциясында жұмыс істеді және мұғалімдер даярлау институтында дәріс оқыды.
Percival Christopher Wren was born in Deptford, South London, England, the son of a schoolmaster. His literary influences included Frederick Marryat, R. M. Ballantyne, G. A. Henty, and H. Rider Haggard. He took a MA from Oxford University's Delegacy for Non Collegiate Students, in 1931 renamed St Catherine's Society, now St Catherine's College, Oxford but then a non collegiate institution for poorer students. Wren claimed to have worked as a navvy, deckhand, costermonger and fairground boxer during a three year period between school and Oxford, as well as enlisting briefly as a cavalry trooper in the Queen's Bays (2nd Dragoon Guards). Wren worked as a boarding school teacher for a few years, during which he married Alice Shovelier, and had a daughter (Estelle, born 1901). In 1903, he joined the Indian Education Service as headmaster of Karachi High School. Between 1903 and 1907 he also worked with the Educational Inspectorate for Sind and lectured at a teachers' training college.
Әскери қызмет
Вреннің әскери қызметі туралы жалғыз құжатталған мәлімет 1914 жылдың 1 желтоқсанында үнділік жаяу әскер полкі – 101-ші гранадерлерге резервтік офицер болып тағайындалғанын көрсетеді. Бұл бөлім Германияның Шығыс Африкасында қызмет еткен, бірақ капитан Врен 1915 жылдың 17 ақпанынан бастап ауру демалысына шығып, сол жылдың қазан айында офицерлер резервінен босатылып, бейбіт өмірге оралған. Вреннің қайтыс хабарларында бұрын Пуна ерікті атқыштар полкінде қызмет еткендігі айтылған, бірақ бұл сол ат-тегіл басқа офицермен шатасу салдарынан туған қателік.
The only documented record of Wren's military service records his appointment on 1 December 1914 as a reserve officer attached to an Indian infantry regiment – the 101st Grenadiers. This unit served in German East Africa but Captain Wren is recorded as having been on sick leave from 17 February 1915 and leaving the Officers Reserve to return to civil employment in October of that year. Wren's obituaries refer to earlier service with the Poona Volunteer Rifles but this reflects confusion with another officer of the same name.
Кейінгі өмірі
1917 жылы қарашада Врен Үндістан білім беру қызметінен қанағаттанды. Оның әйелі Элис Люсиль 1914 жылы 26 қыркүйекте Үндістандағы Пуна қаласында қайтыс болды; ал қызы 1910 жылы 19 мамырда Ноттингемширде коклюш (ұсақ қышыма) ауруынан көз жұмды. Одан кейін ол француз Шетелдік легионына бес жылдық мерзімге қатысқан деген мәлімдеме бар, бірақ ол тіркелген кезде 42 жаста болған, бұл әдеттегі жаңадан келгеннен едәуір үлкен және денсаулығы нашар еді. Өмірінің соңына дейін ол Британияда тұрып, әдеби қызметіне белсенді айналысты. Вреннің сақталған аз фотосуреттерінің бірі (жоғарыда көрсетілгендей) Эдвард дәуірінің британ офицерін, қырқылған мұртымен және қара көк түсті әскери киіммен бейнелейді.
Wren resigned from the Indian Education Service in November 1917. His wife Alice Lucille died 26 September 1914 in Poona, India; his daughter died of pertussis (whooping cough) in Nottinghamshire on 19 May 1910. From there it is claimed that he joined the French Foreign Legion for a single tour of five years though he would have been 42 years of age on enlistment, somewhat older than the usual recruit and with a record of ill health. He lived out the remainder of his life in Britain concentrating on his literary career. One of the few photographs of Wren known (see above) shows a typical British officer of the Edwardian era with clipped moustache, wearing plain dark blue regimental dress.
Отбасы
Реннің өміріндегі құпиялардың бірі – оның бірінші әйелінің анықталған кімдігі. Оның келіншегі Алан Грэм Смиттен тек 1905 жылдан кейін қайтыс болған жас қызы "Будл" екеуінің де қайтыс болғаны туралы естіген. Джон Уикинс Реннің ұлы Перси Рен мен Криспин Шовлиердің қызы Элис Люси Шовлиердің 1899 жылғы 23 желтоқсанда Лондонның Хатчам ауданындағы Сент-Джеймс шіркеуінде неке қиюы туралы жазба бар. Элис Люсиль Шовлиер 1870 жылғы 18 наурызда Криспин Шовлиер мен Люси Мария Паркердің қызы ретінде крещениеден өтті. Элис Люсиль Рен 1914 жылғы 26 қыркүйекте Үндістанның Пуна қаласында қайтыс болды және 1914 жылғы 27 қыркүйекте жерленді. Олардың қызы Эстель Ленор Рен 1901 жылдың басында Гринвичте дүниеге келді. Ол 1910 жылы Басфордта қайтыс болды. Рен күні белгісіз болған "Жылан мен қылыштың" алғашқы басылымын "әйелім Элис Люсиль Ренге" арнады. Оның 1915 жылы жарық көрген "Дрифтвуд Спарс" атты тағы бір ерте романында: "Менің сүйікті әйелімнің естелігіне" деген арнау бар. Изабел – оның екінші әйелі. Ол бұрын Пунадағы Үндістан білім беру қызметінде жұмыс істеген инженер-құрылысшы Сирил Грэм Смитпен үйленген. 1927 жылы Грэм Смит ажырасуға өтініш берді, ал Ренді жауапкер ретінде көрсетті. Ажырасу мақұлданды, ал 1929 жылы "ауыр сырқаттанған" күйеуінің атынан Рональд Колманға (үлкен фильмде Бо Гест рөлін сомдаған) жазған хатында олар Ренмен кемінде 1928 жылдан бері үйленгенін көрсетеді (нақты күні – 3 желтоқсан 1927 жыл). "Изобель" – "Бо Гесте" романының басты кейіпкері. Рен 1941 жылы қайтыс болды және Глостерширдегі Амберлидегі Киелі Үштік шіркеуінің зиратына жерленді. Ол қайтыс болғанда Реннің 1904 жылы Карачиде туған Персиваль Руперт Кристофер Рен атты ұлы да болды. Персиваль Реннің әкесімен тығыз қарым-қатынасы болған жоқ, және 1920 жылдары ұлы АҚШ-қа көшкеннен кейін олар байланысқан жоқ. Рен сонымен қатар Изабелдің бірінші некесінен туған ұлын Ричард Алан Грэм Смитті де өзінің баласы ретінде қабылдады. Көп жылдық табысты оқытушылық қызметтен кейін Грэм Смит, көпшілікке Алан ретінде белгілі болған, Девонға зейнетке шықты, онда ол 2006 жылғы 31 желтоқсанда 96 жасында қайтыс болғанға дейін Оңтүстік Хэмс жағалауындағы Торкросс ауылында тұрды. Грэм Смит көп жыл бойы Реннің мүлігінің жалғыз басқарушысы болды және, мүмкін, Ренмен жеке танысқан соңғы адам болды. Ол Реннің француз шетелдік легионында қызмет еткенін және оны жоққа шығарғандарға қарсы сөйлеуге әрқашан дайын екенін қатаң түрде айтты.
Among the mysteries of Wren's life is the confirmed identity of his first wife. His stepson Alan Graham Smith was told only that both she and a young daughter "Boodle" died at some date after 1905. There is a record of the marriage of Percy Wren son of John Wickins Wren and Alice Lucie Shovelier daughter of Crispin Shovelier on 23 Dec 1899 at St James, Hatcham, London. Alice Lucille Shovelier was baptized 18 Mar 1870 the daughter of Crispin Shovelier and Lucy Maria Parker. Alice Lucille Wren died at Poona, India 26 Sep 1914 and was buried 27 Sep 1914. Their daughter Estelle Lenore Wren was born at Greenwich in early 1901. She died at Basford in 1910. Wren reportedly dedicated an early edition (no date known) of The Snake and the Sword to "my wife Alice Lucille Wren". Another of his early novels, Driftwood Spars, published in 1915, contained a dedication: "To the memory of my beloved wife." Isabel was his second wife. She had previously been married to Cyril Graham Smith, a civil engineer employed in the Indian educational service at Poona. In 1927, Graham Smith filed for divorce, with Wren named as co respondent. The divorce was granted, and a letter by Isabel to Ronald Colman (who played Beau Geste in the silent film) in 1929 on behalf of her "seriously ill" husband suggests that she and Wren had married at least as early as 1928 (actual date 3 December 1927). "Isobel" was the heroine of Beau Geste. Wren died in 1941, and was buried in the graveyard of Holy Trinity Church, Amberley, Gloucestershire. At his death, Wren was also survived by his son Percival Rupert Christopher Wren, born in Karachi in 1904. Percival Wren reportedly did not have a close relationship with his father, and the two ceased to have any contact after the son went to live in the United States during the 1920s. Wren also adopted Isabel's son from her first marriage, Richard Alan Graham Smith, as his own. After many years in a successful teaching career, Graham Smith, known to most people simply as Alan, retired to Devon, where he lived in the South Hams coastal village of Torcross until his death on 31 December 2006 at the age of 96. Graham Smith ended up becoming the sole administrator of Wren's estate for many years and possibly the last living person to have any personal acquaintance with Wren. He strongly maintained that Wren had indeed served in the French Foreign Legion, and was always quick to contradict those who said otherwise.