Сузуки Калтус: Тарихы мен әртүрлі атаулары

Кіріспе

Супермини автомобиль

Сузуки Cultus – 1983 жылдан 2016 жылға дейін жапондық өндіруші Сузуки компаниясы шығарған супермини автомобиль. Қазіргі уақытта бұл таңба 2017 жылдан бері Пәкістанда Suzuki Celerio екінші буыны ретінде қайта бағаланған түрде қолданылады. Алғаш рет ол 25-ші Токио автосалонында таныстырылып, 1983 жылы Жапонияда ресми түрде ұсынылды. Нәтижесінде үш буынды үш буын бойында жеті елде сатылып, әлемдік нарықта алғашқы екі буыны Suzuki Swift деп сатылды. 1981 жылы General Motors, Suzuki және Isuzu арасындағы серіктестік GM-ге Cultus-ті халықаралық деңгейде импорттық тауар ретінде Geo Metro, Chevrolet Sprint, Pontiac Firefly және Holden Barina сияқты оннан астам атаулармен сатуға мүмкіндік берді. GM ішінде ол «M машинасы» деп те белгілі болды. Сузуки G қозғалтқыштар отбасынан қозғалтқыштармен жабдықталған және төрт түрлі кузов стилінде ұсынылған екінші буын Cultus 2016 жылдың соңына дейін Пәкістанда өндірісте болды. Cultus автомобильдері Азия, Австралия, Еуропа, Солтүстік Америка және Оңтүстік Америкада сатылды. «Cultus» деген сөз латын тілінен аударғанда «қамқорлық» немесе «ізет» деген мағынаны білдіреді. ТОК

Бірінші буын (1983)

Бірінші буынды General Motors компаниясы “M” машинасы ретінде жобалаған. Жобаның жеткілікті пайда әкелмейтінін түсінген соң, аяқталмаған эскизі Suzuki компаниясына, компанияның бес пайызына сатылды. Suzuki дизайнды аяқтады және әзірлеу жұмыстарын жүргізіп, 1983 жылдың қазан айынан бастап Cultus деген атпен жапон нарығында сатуға шығарды. Сондықтан машинаның дизайны General Motors желісіне табиғи түрде үйлесімді болды, GM корпоративтік стилі анық көрінді. Бастапқы модельдер GA, GL және қымбаттау GLX түрлерінде қол жетімді болды. Алғашқы бірнеше жыл бойы тек үш есікті нұсқасы ғана сатылды. Алғашқы модельдер Финляндияда Suzuki Extra деген атпен сатылды. 1.0 литрлік турбо (G10T) және үш жылдамдықты автомат беріліс 1984 жылдың мамыр айының соңғы күні Жапонияда ұсынылды. Турбо қуатын (JIS) арттырды және 165/70 HR12 шиналары орнатылды. 1984 жылдың тамызында ұзынырақ бес есікті кузов, сондай-ақ 1.3 литрлік (1,324 см³) төрт цилиндрлі нұсқа (SA413) енгізілді. Swift GS деп аталатын спорттық еуропалық үш есікті нұсқасы да болды, ол 1.3 литрлік қозғалтқышпен (G13A) жабдықталған, екі түсті сыртын және стандартты 1.3 литрлік модельдерге қарағанда қуаттырақ қозғалтқышты (DIN) алды. GS сондай-ақ кіріктірілген фаралармен, сары сүзгілі алдыңғы тұман шамдарымен (құрамынан алынатын қара қақпақтары бар) және ақ дөңгелек дискілерімен жабдықталған. Салон сұр матамен, алдыңғы және артқы сиденіелердің үстінде екі кең қызыл жолақпен, сондай-ақ жаңа спорттық үш спицалы рульмен аяқталған. Алғашқы модельдерде нарық пен жабдық деңгейіне байланысты екі түрлі фара болды. Төмен жабдықталғандарында төртбұрышты шамдар, ал қалғандарында панельге кіріктірілген, алға қарай иілген шыны шамдар орнатылған. Алғашқы модельдің аэродинамикалық соққы коэффициенті құрады. 1985 жылы Австралия нарығына Barina ретінде енбес бұрын, жергілікті Suzuki импорттаушысы оны "Swift" деген атпен екі орындық фургон ретінде сатты, себебі олар оны жолаушылар машинасы ретінде әкелуге қажетті квотаға ие болған жоқ. Импортталған үш есікті модель тоқтатылды, ал жақсырақ жабдықталған Forsa да жаңа кіріктірілген фаралардан пайдаланды.

The first generation was a project begun by General Motors as the M car. When they realized that the project was not going to be profitable enough, the entire unfinished design was sold to Suzuki in return for a five per cent stake in the company. Suzuki completed the design and development work and put the car on sale from October 1983 in the Japanese market, as the Cultus. This is also why the car's design was such a natural fit in the General Motors lineup, with a clear GM corporate look. The original model was available as the base GA, the GL, and the more expensive GLX models. Only three door versions were available for the first few years. Early models were sold in Finland as the Suzuki Extra. The 1.0 liter turbo (G10T) and a three speed automatic transmission were introduced in Japan on the last day of May 1984. The turbo raised the power to (JIS) and it received 165/70 HR12 tyres. In August 1984, the longer five door body was introduced, as was the 1.3 liter (1,324 cc) four cylinder version (SA413). There was also a sporting European three door version called Swift GS, fitted with a 1.3 liter engine (G13A), which received two tone bodywork and more powerful engine than the standard 1.3 liter models ( vs (DIN)). The GS also featured flush headlights, yellow filtered front foglamps with black removable covers and white wheel trims. The interior was finished in a grey fabric with two broad red strips over the front and rear seats, also new sporty three spoke steering wheel. Two headlight variations existed within the earlier models depending on market and level. The lower equipped were fitted with a recessed sealed beam rectangular light while others came with a panel flush forwards swept glass unit. The drag coefficient value of an early model is Before it entered the Australian market as the Barina in 1985, the local Suzuki importer sold it as a two seat van with the "Swift" moniker, as they did not have the necessary quota allocation to bring it in as a passenger car. The imported three door model was discontinued, while the more upscale Forsa also benefitted from the new flush headlamps.

Жасалған нұсқасы (1986)

1986 жылғы маусымда модель жаңартылып, модернизацияланды. Артқы жағындағы жапырақты серіппелер бұралама серіппелермен ауыстырылды, алдыңғы жағы (болат корпус алдындағы бөлігі) көбірек иілген радиатор торы және фаралармен қайта жасалды, приборлық тақта жаңа дизайнда болды, ал алдыңғы әйнек енді герметикпен бекітілді (алдыңғы модельдегідей қалыпталған резеңкемен ұстаудың орнына). 1.0 және 1.3 литрлік қозғалтқыштардың қуаты сәл төмендетілді, ал турбо модель отын инжекторларын алды және енді (JIS бойынша таза) қуатты өндіреді, сондай-ақ қуаттырақ екі валды GTi моделі де пайда болды. Жаңартылған модель 1987 жылдың басында Индонезияда Forsa GL ретінде өндіріске түсті, енді ол спорттық GTi модельдерінен кейбір сыртқы элементтерді алды. Кейіннен GLX сәндік модельі де қосылды.

GTi

1986 жылғы маусымда Suzuki GTi (AA33S) флагмандық моделін ұсынды, ол басқа модельдерге қарағанда жаңартылған дизайн мен өнімділікке ие болды. Алғашқыда ол тек қолмен басқарылатын үш есікті хэтчбек ретінде қолжетімді болды, бірақ кейіннен GXi деп аталған бес есікті нұсқасы да қосылды. GTi – G13B жоғары өнімділікті қос камералы қозғалтқышында электронды отын инъекциясын қолданған алғашқы Suzuki модельдерінің бірі болды. Бұл жаңа қозғалтқыштың көлемі 1298 см³, қысқарақ икем (75,5 мм, бұрынғы 77 мм-ден кем) және отын инъекциясы арқасында (JIS) жапондық нарықта қолжетімді болды. Шетелдік нарықтарда автомобиль 6450 айналымда 100 а.к. қуаттылық пен 4950 айналымда 128 Нм айналмалы моментті өндірді, бұл GTi-ге 0-60 миль/сағ (97 км/сағ) жылдамдыққа 8,7-9,0 секундта жеталуға және кезеңдік жол сынақтары бойынша 16,8 секундта ширек мильді (402 метр) жүріп өтуге мүмкіндік берді. Алдыңғы тежегіш жүйесі де үлкен диаметрлі дискілі тежегіштермен жаңартылды. Ішкі жаңартуларға матамен әрленген есік панельдері мен орындықтар кірді. Приборлық панель, кілем және орындықтардың жиегіндегі қызыл түс стандартты болды, сондай-ақ орталық консоль де стандартты жиынтыққа кірді. Электрмен реттелетін айналар да қосылды. Сыртқы дизайн жаңартуларына модельге арналған қалыпталған спойлер, бүйірлік юбкалар және тұман шамдарын біріктірген бампер кірді. Арқадағы серіппелі жүйе де кішірек модельдерден мүлдем өзгеше болды.

Сузуки Форса

Ол 1985 жылдан 1988 жылға дейін Эквадорда, Чилиде, Индонезияда, Канадада және АҚШ-та сатылды. Suzuki суперминиді (SAE net) карбюраторлы 1.0 литрлік (993 см³) қатарлы үш цилиндрлі немесе (SAE net) отын инжекторлы 1.0 литрлік (993 см³) қатарлы 3 цилиндрлі турбокомпрессорлы қозғалтқышпен ұсынды. Индонезия нарығындағы Forsa 1.0 литрлік (970 см³) төрт цилиндрлі карбюраторлы қозғалтқышпен жабдықталған. Forsa суперминилерінің белгісіз саны Гавайи мен Пуэрто-Рикоға импортталды, ал олардың кейбіреулері АҚШ құрлығына жетті. EPA 1985 жылғы Forsa моделін Suzuki SA310 (Cultus, Forsa және Swift үшін JDM-нің бастапқы атауы) деп тізімдеген, 1986 жылға тізімдеме жоқ, ал 1987 және 1988 жылдарға Forsa және Forsa Turbo тізімделген. 1984 жылы Suzuki және General Motors Солтүстік Америкада Suzuki Cultus модельдерін Chevrolet және Pontiac брендтерімен қайта бағастап сататынын, ал Suzuki өз үлгісін Forsa деп сататынын жариялады. Нәтижесінде, Pontiac Firefly тек Канадада ғана сатылды.

Шевролет Спринт

1985 жылы GM Солтүстік Америкада Chevrolet Sprint сатуды бастады, бұл атауды бұрынғы GMC көлігінен қайта қолданды. Chevrolet Sprint 1986 жылы бүкіл ел бойынша сатылымға шығарылғанға дейін тек АҚШ-тың батыс бөлігінде сатылды. Sprint тұтынушылары ER, Base және Turbo модельдерін таңдауға мүмкіндік алды. Канадада автомобиль Suzuki Forsa және Pontiac Firefly деген аттармен сатылды. Firefly FE, Turbo және Base модельдерінде ұсынылды. GM 1987 жылға дейін Sprint-пен қатар Chevette-ті де сатуды жалғастырды. АҚШ-та Chevrolet Sprint таңбасы Geo Metro (екінші буын Cultus) енгізілгеннен кейін тоқтатылды, бірақ ол Канадада тағы біршама уақыт қолданылды. "Sprint" және "Sprint Metro" түрлі қозғалтқыштармен жабдықталған, алайда екеуі де компьютерлік басқарудағы карбюраторлық жүйелер болды. 1985-1988 жылдары карбюраторлы 1.0 литрлік 3 цилиндрлі қозғалтқышта жарты шар пішіндес бастың дизайны қолданылды. Кейіннен жанармай инжекциясы қажеттілігіне байланысты 1989 жылғы цилиндр басы қайта жасалды, себебі оған қосымша салқындату жүйесі қажет болды, бұл жанармай шығынын арттырды. Sprint бастапқыда 1985 модельдік жылы үшін АҚШ-тың батыс бөлігінде ұсынылды, содан кейін Chevrolet Sprint Солтүстік Америкада кеңінен сатылды. Барлық модельдер бастапқыда үш есікті хэтчбектер болды. 1986 жылдан бастап бес есікті хэтчбек нұсқасы ұсынылды, ол Sprint Plus деп аталды. Сол жылы тағы бір модель, Sprint ER ұсынылды, ол бірнеше қосымша мүмкіндіктермен жабдықталған, мысалы, қолмен басқарылатын беріліс қорабы бар модельдердегі келесі жоғары жылдамдыққа ауысудың оңтайлы уақытын көрсететін "ауысу" шамдары. Кондиционер барлық жылдары ұсынылса да, үш жылдамдықты автоматты беріліс 1986 жылға дейін қолжетімді болған жоқ. Барлық модельдерде алдыңғы жетек және 12 дюймдік болат дискілер болды, Turbo Sprint-те олар корпустың түсіне қарамастан ақ түсті орталық қақпақтармен жабылған. 1.0 литрлік үш цилиндрлі қозғалтқыштың турбо зарядталған нұсқалары 1987 модельдік жылынан бастап АҚШ және Канадада Turbo Sprint-те қолданылды. Жанармай инжекциясы бар Turbo Sprint IHI RHB32 турбокомпрессорын пайдаланды. Turbo Sprint үшін түстер ақ және қызыл түстерімен шектелген. АҚШ-та сату көлемі шамалы болды (1988 модельдік жылында шамамен 1550 автомобиль сатылды, бұл жалпы Sprint сатылымының үш пайызынан кем), бірақ Канадада сәл жақсы нәтижелер көрсетілді.

In 1985, GM began marketing in North America as the Chevrolet Sprint, reusing the name from a previous GMC vehicle. The Chevrolet Sprint was sold only in the Western United States until nationwide sale was begun in 1986. Sprint consumers had a choice of ER, Base, and Turbo models. In Canada, the car was sold as Suzuki Forsa and Pontiac Firefly. Firefly marketed in FE, Turbo, and Base models. GM continued to market the Chevette until 1987 alongside the Sprint. In the United States, the Chevrolet Sprint label was dropped with the introduction of the Geo Metro (second generation Cultus), but it continued to be used for a while longer in Canada. The "Sprint" and "Sprint Metro" differed in their engines, though both were computer controlled carb systems. From 1985 to 1988, the carbureted 1.0 liter 3 cylinder engine used a hemispherical head design. Later, fuel injection required the cylinder head for 1989 be redesigned to add the additional cooling required, reducing gas mileage. The Sprint was originally offered in parts of the western US for the 1985 model year; subsequently Chevrolet marketed the Sprint across North America. All models were initially three door hatchbacks. Starting in 1986, a five door hatchback version was offered, called the Sprint Plus. That year, another model called the Sprint ER was offered that included a few extra features, such as an "upshift" light to indicate the ideal speed to shift to the next highest gear on manual transmission models. Although air conditioning was offered in all years, the three speed automatic transmission wasn't offered until 1986. All models featured front wheel drive and 12 inch steel wheels, which were covered by white hub caps on the Turbo Sprint regardless of body color. Turbocharged versions of the 1.0 liter three cylinder engine were available in the Turbo Sprint in both the United States and Canada beginning with the 1987 model year. The fuel injected Turbo Sprint utilized an IHI RHB32 turbocharger. Colors were limited to white and red for the Turbo Sprint. Sales were insignificant in the United States (around 1,550 cars sold in model year 1988, less than three percent of overall Sprint sales), but somewhat stronger in Canada.

Шевролет Спринт Метро

1988 жылғы модель үшін табиғи қозғалтқышты хетчбек Chevrolet Sprint Metro деп аталды. Geo Metro-ның алғашқы үлгілерін өндіру Судзукидің Жапониядағы Хамаматсу қаласындағы зауытында басталды.

Колумбия

"Chevette Sprint" атауы Колумбиялық модельді (бірінші буын) "Chevrolet Sprint" деп атаудан бұрын қарастырылды, ол Колумбияда құрастыру үшін Бразилиядан импортталған бастапқы Opel жобалаған құрастыру жиынтықтарынан ажырату үшін қажет болды. 7 қазан 1986 жылы таныстырылған Sprint сенсация тудырды. Оның дизайнына көмектескен General Motors оны GM M платформасы деп атады. Шасси, қозғалтқыштар және күш беріліс жүйесін Suzuki әзірледі, олар негізінен бірінші буын Cultus-тың өзгертілген нұсқалары болды. Екінші буын жаңа стиль мен төрт доңғалақты тәуелсіз тіректі аспаны ұсынды. Үш цилиндрлі турбонұсқасы Канадада ерекше танымал болды, бұл оның туған елі Жапонияда қол жетімді емес нұсқасының жалғыз нарығы болды. Ол 1.0 литрлік үш цилиндрлі, 1.3 литрлік төрт цилиндрлі және кейін 1.6 литрлік төрт цилиндрлі (тек седан үшін) қозғалтқыштармен жабдықталды. Күші жоғары Cultus/Swift GTi жақсырақ ағынға ие сорғы коллекторы (алдыңғы буынның сорғы коллекторының пішіні қозғалтқыш бөліміне сыю үшін өгертілген), қуыс біліктері бар және күшейтілген мотор блогымен жабдықталды, сондай-ақ оның ЭБУ-ы тұтану уақытын электронды түрде басқара алды. Ол енді белгілі бір қуаттылықты дамытты. GTi барлық доңғалақты дискілі тежегіштермен де жабдықталды. Жапондық GTi жоғары қысу қатынасына (11.5:1) және тиісінше жоғары қуатқа ие болды, сонымен қатар тұрақты төрт доңғалақты қозғалтқышпен ұсынылды. 1989 жылдың маусымында Suzuki 1969 жылы Fronte 800 өндірісі тоқтатылғаннан бергі алғашқы үш қорапты седанын ұсынды. Жапонияда "Cultus Esteem" ретінде сатылатын, ол хэтчбектерде ешқашан ұсынылмаған үлкен 1.6 литрлік қозғалтқышпен де қол жетімді болды. Жапон нарығында 1.3 литрлік бір біліктелген қозғалтқыш 1990 жылдың шілдесінде 16 клапанды нұсқаға ауыстырылды, бұл қуатын арттырды. Suzuki 1992 модельдік жылға арналған Cultus-ты 1991 жылдың шілдесінде жаңартты. Жаңарту артқы тіркеу нөмірін артқы шамдардың арасынан артқы бамперге көшіруді қамтыды. Тіркеу нөмірі бос қалған жері қара пластикалық панельмен немесе артқы шамдармен біріктірілген мөлдір қызыл плексиглас панельмен толтырылды. Алдыңғы жағында Suzuki бампердің ауа бөгетін қайта қарастырды, ал ішкі жағында интерьер жаңа дизайнмен жаңартылды. Жапон нарығында Cultus Esteem 1.6 карбюраторлы қозғалтқышы төмен салық санатына сәйкес келетін 1.5 литрлік G15A бір нүктелі отын инъекциялық қозғалтқышымен ауыстырылды. Бір біліктелген 1.3 1991 жылдың шілдесінде отын инъекциясымен жаңартылды, бірақ оның қуаты өзгеріссіз қалды. Седан өндірісі 1996 жылы аяқталды, ал хэтчбек нұсқасы кемінде 2003 жылға дейін өндірілді және кейінірек Chevrolet Forsa деп белгіленді. Олар 1.3 литрлік төрт цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталды. Хэтчбек 1990 жылдан 1992 жылға дейін Индонезияда Forsa Amenity ретінде, ал 1992 жылдан 1994 жылға дейін Eleny ретінде сатылды. 1991 жылы шыққан седан Suzuki Forsa Esteem ретінде сатылды, бірақ кейіннен "Forsa" бөлігі алынып тасталды. Көптеген нұсқаларда 1298 см³ G13BA 8 клапанды қозғалтқышының карбюраторлы, катализаторсыз нұсқасы болды. Кейіннен оның қуаты 73 а.к-қа дейін артты. Esteem және бес есікті Amenity/Eleny Индонезияда CKD құрастырылды, ал үш есікті хэтчбектердің аз ғана саны толықтай құрастырылып импортталды. 1992 жылдан бастап Esteem-нің "Marissa Haque Limited Edition" нұсқасы рульді күшейткішпен, алдыңғы тұман шамдарымен, дене түсімен сәйкес бамперлермен, артқы спойлермен және бірқатар жапсырмалармен жабдықталды. Esteem седаны 1.6 литрлік G16A 16 клапанды карбюраторлы қозғалтқышпен (SF416) де қол жетімді болды, ол Esteem GT ретінде сатылды. Esteem 1996 жылға дейін қол жетімді болды. Қытайда Cultus Suzuki Lingyang деп аталды және Chang'an компаниясымен құрастырылды. Өндіріс 1999 жылы басталды және 2015 жылдың басында аяқталды. Бірден-бір қозғалтқыш таңдауы 5 жылдамдықты қолмен басқарумен жұптасқан 1.3 литрлік G13BB қозғалтқышы болды. Lingyang 2007, 2010 және 2012 жылдары жаңартылды. Cultus 1995 жылы Жапонияда сәл үлкен Cultus Crescent (басқа жерлерде Baleno немесе Esteem) моделімен бірте-бірте алмастырылды. Алайда, 3 есікті хэтчбек 1.0 литрлік қозғалтқышпен 2000 жылдың қаңтарына дейін Cultus 1000F ретінде қол жетімді болды, ол Cultus Crescent-тің арзан баламасы ретінде ұсынылды. Автомобиль 1989 жылы Жапониядан импортталған бірліктермен Пәкістан нарығына кірді, ол тек седан түрінде Swift Sedan ретінде және 1.0 литрлік қозғалтқышпен жабдықталды. 1991 жылы Pak Suzuki отандық нарық үшін жергілікті өндірісті бастады және оны Suzuki Margalla деп атады. Ол үлкен 1.3 литрлік төрт цилиндрлі қозғалтқышпен және 5 жылдамдықты қолмен беріліспен үйлестірілді. Өндіріс 1998 жылға дейін жалғасты, содан кейін Suzuki Baleno седаны пайда болды. Шамамен екі жылдан кейін, 2000 жылы 5 есікті хэтчбек ретінде қайтадан өндіріске қосылды және Suzuki Cultus ретінде сатылды. Ол импортталған 1989-1991 Swift Sedan-нан алынған үш цилиндрлі 1.0 литрлік қозғалтқышпен жабдықталды. 2002 жылы зауытта орнатылған CNG қуатт�...

The name "Chevette Sprint" was considered before simply calling the Colombian model (first generation) the "Chevrolet Sprint" — to distinguish it from the originally Opel designed knock down kits imported from Brazil for assembly in Colombia. When presented on 7 October 1986, the Sprint caused a sensation. General Motors, whose Design Center assisted in its development, designated it the GM M platform. The chassis, engines, and drivetrains were developed by Suzuki, being mostly modified variants of the first generation Cultus. The second generation offered new styling and four wheel independent strut suspension. A turbocharged three cylinder version remained fairly popular in Canada, which was the only market for the version which was not even available in its homeland Japan. It was available with a 1.0 liter three cylinder with a power output of , a 1.3 liter four cylinder, and later a 1.6 liter four cylinder (for the sedan only). The higher powered Cultus/Swift GTi had an improved G13B engine which featured hollow camshafts, stronger web casting on the engine block, a better flowing intake manifold (the prior generation intake manifold had its shape compromised to fit into the engine bay), and its ECU now had electronic control over ignition timing. It now put out of power. The GTi also featured all wheel disc brakes. Japanese GTi's have a much higher compression ratio (11.5:1) and accordingly more power at , and were also offered with permanent four wheel drive. In June 1989, Suzuki introduced their first three box sedan since the discontinuation of the Fronte 800 in 1969. Sold as the "Cultus Esteem" in Japan, it was also available with a larger 1.6 liter engine never offered in the hatchbacks. In the Japanese market, the 1.3 liter single cam engine was changed to a 16 valve version in July 1990, which increased power to Suzuki facelifted the Cultus in July 1991 for the 1992 model year. The update involved the relocation of the rear license plate to the rear bumper from in between the tail lamps. The gap vacated by the license plate was filled in with either a black plastic panel or translucent red perspex panel integrating with the tail lamps. At the front, Suzuki revised the bumper's airdam, and inside, the interior was substantially re designed. In the Japanese market, the Cultus Esteem's carburetted 1.6 was replaced by a single point fuel injection 1.5 liter G15A engine with , to fit a lower tax category. The single cam 1.3 was also updated with fuel injection in July 1991, although its power remained Production of the sedan ended about 1996, while the hatchback version continued to being produced until 2003 at least and it was badged as Chevrolet Forsa in latter years. These were powered by the 1.3 liter four. The hatchback was sold in Indonesia as the Forsa Amenity from 1990 until 1992, and, after a facelift, as the Eleny from 1992 until 1994. The sedan arrived in 1991 was marketed as the Suzuki Forsa Esteem, although the "Forsa" portion was eventually dropped. Most versions had a carburetted, uncatalyzed version of the 1298 cc G13BA 8 valve engine with at 6000 rpm. Power claimed later increased to 73 PS. The Esteem and five door Amenity/Eleny were assembled CKD in Indonesia, while a small number of three door hatchbacks were imported fully built up. From 1992 there was also a "Marissa Haque Limited Edition" of the Esteem with power steering, front fog lamps, body colored bumpers, a rear spoilers, and a number of stickers. The Esteem sedan was also available with a carburetted 1.6 liter G16A 16 valve engine (SF416), sold as Esteem GT. Esteem continued to be available until about 1996. In China, the Cultus was known as the Suzuki Lingyang and was built by Chang'an. Production started in 1999 and ended in early 2015. The only engine choice was the 1.3 liter G13BB engine mated to a 5 speed manual gearbox. The Lingyang was facelifted in 2007, 2010 and 2012. The Cultus was gradually replaced by the slightly larger Cultus Crescent (Baleno or Esteem elsewhere) in Japan in 1995. However, the 3 door hatchback continued to be available with a 1.0 liter engine as the Cultus 1000F until January 2000, positioned as cheaper alternative of the Cultus Crescent. The vehicle entered Pakistani market in 1989 with units imported from Japan, it was only available in sedan form as Swift Sedan and powered by a 1.0 liter engine producing In 1991, Pak Suzuki started local production for the domestic market and renamed to Suzuki Margalla. It gained a bigger 1.3 liter four cylinder engine and paired with a 5 speed manual transmission. The production continued until 1998 when it was succeeded by Suzuki Baleno sedan. Almost two years later, the production returned in 2000 as a 5 door hatchback and marketed as Suzuki Cultus. It had a three cylinder 1.0 liter engine from the imported 1989–1991 Swift Sedan. In 2002, factory fitted CNG powered option was launched along with several improvements, followed by another changes in 2005. Major facelift occurred in 2007 with new fuel injected 1.0 liter four cylinder engine, new bumpers and seat upholstery with broader head rests. It continued to be produced until late 2016, with sales ended on 1 February 2017. A Suzuki Swift of this generation was used as a weapon in the 2009 attack on the Dutch royal family.

Түрлі нарықтардағы атаулар

Ат қойғыш, модельдері 2 есікті Cv (2 есікті кабриолет) 3 есікті HB (3 есікті хэтчбек) 4 есікті Sd (4 есікті седан) 5 есікті HB (5 есікті хэтчбек) 1988–1994 Holden Barina Австралия X X1988 1999 Suzuki Swift Австралия X X X 1989–1994 Geo Metro/Chevrolet Metro Солтүстік Америка X X X X 1989–1994 Pontiac Firefly Канада X X X X 1989–1994 Suzuki Swift Солтүстік Америка X X X 1989–2003 Suzuki Cultus Жапония X X X X 1989–2004 Suzuki Swift Еуропа X X X X 1990–1994 Maruti 1000 Үндістан X 1991–1996 Suzuki Forsa Amenity/Eleny/Esteem Индонезия X X X 1991–2004 Chevrolet Swift Колумбия X X 1992–2003 Suzuki/Chevrolet Forsa Эквадор X 1992–1996 Chevrolet Swift Эквадор X 1994–2010 Maruti Suzuki Esteem Үндістан X 1995–2003 Subaru Justy Еуропа X X 1999–2015 Changan Suzuki Lingyang Қытай X 1991–1998 2000–2016 Suzuki Margalla/Cultus Пәкістан X X

Тез

1985-1988 жылдар аралығында Forsa-ның шектеулі сатылымынан кейін, атауы Suzuki Swift болып өзгертілді. Swift үш есікті GTi және бес есікті GLX хэтчбек нұсқаларында қол жетімді болды. General Motors компаниясымен жасалған дизайн, сол кездегі Chevrolet Cavalier және Pontiac Sunfire үлгілерін еске түсіреді. 1990 жылы Жапониядан импортталған төрт есікті седан пайда болды. Солтүстік Америкадағы Swift үлгілері үшін 1.0 литрлік үш цилиндрлі қозғалтқыш тек Канадада ғана сатылды, ол 1992 жылдан 1994 жылға дейін қолданыста болды. 1990 жылы GLX тоқтатылды; оның орнына арзан GA 3 есікті және GA, GL және GS төрт есікті седан үлгілері қосылды. Сонымен қатар, Volkswagen of America компаниясымен олардың ұқсас GTI атауына байланысты соттан тыс келісімге қол жеткізілгендіктен, GTi атауы GT болып өзгертілді. Swift маркасы Cultus үлгісінен бөлініп, ақырында Солтүстік Американың «үшінші буыны» моделіне жатты. Swift 993 см³ көлемді, қатарлы үш цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталды. G10 қозғалтқышының салмағы Geo Metro және Солтүстік Американың басқа да нұсқаларында қолданылғанмен бірдей болды. Басқа қозғалтқыш конфигурацияларына карбюраторлы немесе жанармаз инжекторлы SOHC сегіз клапанды 1.3 литрлік G13 қозғалтқышы кірді. Жабдықталу деңгейлері 1.0 GA және 1.0 GL үлгілерін қамтыды. GA үлгісі пластикалық дөңгелек қаптарымен, төрт жылдамдықты беріліс қорабымен және матадан жасалған интерьермен жабдықталды. GL үлгісі бес жылдамдықты беріліс қорабы, жеңіл қорытпа дөңгелектер, люк және кейбір нарықтарда кондиционер сияқты қосымша жабдықтармен жабдықталды. Бірінші буын Swift GTi үлгісі G13B қозғалтқышымен – алюминий блогы мен цилиндр басы бар, қаланған болаттан жасалған коленвал және шатунмен, сондай-ақ алюминийден жасалған жоғары компрессиялы поршеньдермен (10:1 компрессия коэффициенті) жабдықталған DOHC 16 клапанды 1.3 литрлік қатарлы төрт цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталды. Оның қуаты – Екінші буын 1992 жылы шағын рестайлинг пен өндірістік өзгерістерге ие болды, оның ішінде бамперлерге, артқы фараларға және интерьерге өзгерістер енгізілді. GT/GTi нұсқалары үлкен стабилизаторлармен жабдықталды, ал кемшақтар енді қатты болды. Солтүстік Америка нарығы үшін өндіріс 1994 жылы аяқталды. 1995 жылдан бастап, қайта жобаланған, Солтүстік Америкаға арналған эксклюзивті Suzuki Swift CAMI Automotive зауытында құрастырылды, ол Pontiac және Geo/Chevrolet бауырларының барлық модификацияларын алды, бірақ тек үш есікті кузов стилінде ғана қол жетімді болды.

Following limited 1985–1988 sales of the Forsa, the nameplate was changed to Suzuki Swift. The Swift was available as a three door GTi and five door GLX hatchback. Designed by General Motors, the design echoed that of the contemporary Chevrolet Cavalier and Pontiac Sunfire. A four door sedan followed in 1990 – imported from Japan. For Swifts in North America, the 1.0 liter three cylinder was only available in Canada where it was sold from 1992 to 1994. In 1990, the GLX was dropped; an inexpensive GA 3 door was added as were GA, GL and GS four door sedan. At the same time, the GTi name was changed to GT because of an out of court settlement with Volkswagen of America over their similarly named GTI. The Swift nameplate moved on to separate from the Cultus, eventually being placed on the North American "third generation" model. The Swift featured a 993 cc inline three cylinder engine producing The G10 engine weighed and was the same as used in the Geo Metro and other North American iterations. Other engine configurations included a carbureted or fuel injected SOHC eight valve 1.3 liter G13. Trim levels included the 1.0 GA and the 1.0 GL. The GA model included plastic wheelcovers, four speed gearbox and cloth trim. The GL model included more equipment such as a five speed gearbox, alloy wheels, a sunroof, and air conditioning in some markets. With the first generation, Suzuki marketed the Swift GTi with the G13B engine – a DOHC 16 valve, 1.3 liter, inline four cylinder engine with an aluminum block and cylinder head, forged steel crankshaft and connecting rods, and cast aluminum high compression pistons (10:1 compression ratio). Its power output is
The second generation received a modest restyle and other production changes in 1992, including changes to the bumpers, tail lights and interior. GT/GTi versions were equipped with larger sway bars, and the camshafts were now solid. Production for the North American market ended in 1994. From 1995 onward, the redesigned North American exclusive Suzuki Swift was built at CAMI Automotive, receiving all the modifications of its Pontiac and Geo/Chevrolet siblings – only ever available in the three door body style, however.

Марути 1000

Maruti Udyog компаниясы жасаған Maruti 1000 – 1990 жылдың қазан айынан 2000 жылға дейін Үндістанда шығарылған седан түріндегі автомобиль. Автомобиль Suzuki Cultus/Swift моделінің қайта брендтелген нұсқасы болып табылады және 1990 жылдың қазан айында таныстырылды (Maruti 1989 жылдан бері көлікті көрсетіп жүргенімен). Maruti автомобильдеріне үлкен сұраныс болғандықтан, кімнің Maruti 1000 сатып алу мүмкіндігіне ие болатынын анықтау үшін компьютерлік лотерея қолданылды. Бұл осы кезде автомобильдің сәнді көлік саналғанын еске түсіреді, қазіргі уақытта оны елестету қиын – бірақ 1990 жылы шыққан кезде оның бағасы Үндістан халқының 99,5% астамына қол жеткізбейтіндей жоғары болды. Ол 381 000 рупийге сатылды. Сол кездегі бір сарапшы тіпті 1000-ды "элитаның элита үшін жасаған жобасы" деп айыптады. Осы ескірген қозғалтқышты Suzuki Cultus/Swift моделіне де бірнеше дамып келе жатқан елдерде орнатты. Сонымен қатар, кондиционермен, "люкс кілемдермен" және былғары салонымен толық жабдықталған 1.0 GLX нұсқасы, көлікті шетел валютасымен сатып алуға шамасы жететін адамдарға да қолжетімді болды.

Жапония

Сузуки Культус Жапонияда екінші буынға жетіп, Культус Крессентпен – Культустың үлкендеген нұсқасымен – ыңғайластырылды.

Cultus Crescent (Култус Жарты ай)

Suzuki Cultus және Cultus Crescent – Жапонияда Suzuki компаниясы сатқан екі түрлі, бірақ байланысты модельдер, Cultus Crescent ақырында Cultus-тың орнын басып алды. Cultus Crescent 1995 жылдың қаңтар айында жапон нарығына ұсынылды, ол Cultus-тың платформасы мен көптеген компоненттерін бөлісті, бірақ шассиі 10 см (4 дюйм) ұзартылып, мүлдем басқаша стильге ие болды. Cultus Crescent бастапқыда екі кузов нұсқасында – үш есікті хэтчбек және төрт есікті седан түрінде шығарылды. 1996 жылдың ақпан айында Suzuki компаниясы Cultus Crescent Wagon-ды ұсынды, бұл Suzuki-дің алғашқы универсалы (kei автомобильдерін есептемегенде). 1998 жылдың мамыр айында Жапонияда Cultus/Swift базалық моделі "Cultus M Series" деп қайта аталды, содан кейін Suzuki үлкен модельдегі "Crescent" атауын алып тастады, ол енді жай ғана Cultus деп аталды және жаңа алдыңғы бөлігіне ие болды. 1.6 литрлік 4WD нұсқасы модельдер қатарына кеңейтілді, бірақ 1.8 литрлік қозғалтқыш жоқ, ол экспорттық нарықтарда вагоннан басқа кузов түрлерінде ғана қол жетімді болды. Cultus Жапонияда 2002 жылдың тамызына дейін өндірісте болды, одан кейін бір жылдан соң оның орнын басатын, үлкен және жаңа Aerio моделі пайда болды. Cultus-тың өндірісі басқа елдерде басталды және 2007 жылы Suzuki SX4 үшін орын ашуға дейін Үндістан сияқты дамушы нарықтарда Maruti Suzuki Baleno ретінде сатылды. Әлемнің басқа аймақтарында үлкен Cultus Crescent Suzuki Baleno және Esteem ретінде сатылды. Филиппинде ол Chevrolet Cassia деп сатылды.

Өндіріс

Монтаждау жұмыстары Үндістанда (Maruti Suzuki), Мажарстанда (Magyar Suzuki), Пәкістанда (Pak Suzuki Motors), Индонезияда (Suzuki Indomobil Motor), Қытайда (Changan Suzuki) және General Motors компаниясы Канада мен Оңтүстік Американың бірнеше елінде басталды. 1992 жылы Мажар Suzuki-де Swift өндірісі басталғанда, Suzuki жаңа компанияға 230 миллион доллар инвестиция жасап, өзінің әрбір мажар жұмысшысын өндіріс әдістерін үйрену үшін Жапонияға жіберді. Екінші буын кабриолеттің өндірісі 1995 жылы, ал үш есікті модельдердің өндірісі 2002 жылы тоқтатылды. Төрт есікті седан 2015 жылға дейін Қытайда, ал екінші буынның бес есікті модельдері (Cultus деген атпен) 2016 жылдың соңына дейін Пәкістанда өндірілді.

Басқа көліктермен пайдалану

Екінші буын Celerio Пәкістанда "Cultus" деген атпен сатылады, ол 2017 жылдың 22 сәуірінде таныстырылды.

Автоспорт

1992 жылы Нобухиро Тадзима Pikes Peak International Hill Climb жарысында күшті модификацияланған екі қозғалтқышты Cultus көлігін пайдаланды. Марк Брейм мен Генри Дрейпер басқарған Suzuki Swift GTi 1992 жылғы 29 қарашада Австралияның Виктория штатындағы Винтон трассасында өндірістік автомобильдер класындағы Йокогама 6 сағаттық жарысын жеңіп алды.