Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адам денесін сақтауға арналған қап, 1993 жылғы қорқынышты фильм. Мәйіт қапшығы, сондай-ақ мәйіт қапшығы немесе адам дене қалдықтары қапшығы (HRP) деп те аталады, бұл адам денесін сақтауға арналған, көмбелген мәйіттерді сақтау және тасымалдау үшін қолданылатын тесіксіз қап.
Bag designed to contain a human body
the horror movie from 1993
A body bag, also known as a cadaver pouch or human remains pouch (HRP), is a non porous bag designed to contain a human body, used for the storage and transportation of shrouded corpses.
Тарих
Америка Құрама Штаттарында денелерді тасымалдау мақсатындағы алғашқы құжатталған қап "Өлі денелерге арналған ыдыстарды жақсарту" деген атпен патенттелген. Патентті Азамат соғысы кезінде доктор Томас Холмс тіркеген, АҚШ Патенті № 39,291. 1863 жылғы 21 шілдедегі патент өтінішінде қаптың мақсаты былай делінген: "қажетті көлік құралдарының болмауына немесе өлгендерді алып кету үшін жәшіктер немесе табыттар табудың қиындығына байланысты, әйтпесе жылдам алып тастау мүмкін болмайтын, ауыр жараланған денелерді жылдам алып кетуді жеңілдету, себебі жәшіктер немесе табыттар шайқас алаңында оңай тасымалдана да, қолмен көтеріле де алмайды". Ол "жаңа және пайдалы серпімді және иіссіздендіретін ыдыс" ойлап тапқанын айтты.
In the United States, the apparent first documented bag for the purpose of transporting bodies was patented under the name "Improvement in Receptacles for Dead Bodies." The patent was filed during the Civil War by Dr. Thomas Holmes, United States Patent No. 39, 291. The purpose of the bag, as stated in the patent application dated July 21, 1863 was, " to facilitate the carrying of badly wounded dead bodies hurriedly away that could not otherwise be quickly removed for the want of proper conveyances, or difficulty to procure boxes or coffins for removing the dead, as the boxes or coffins cannot be so easily transported or handled on the field of battle." He said that he'd "invented a new and useful Elastic and Deodorizing Receptacle."
Қолданылуы
Денелерді моргтарда сақтау үшін де мәйіт қаптары қолданылады. Арнайы жасалған мәйіт қаптары пайда болғанға дейін мақта матрац жапқыштары кейде, әсіресе Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде соғыс аймақтарында қолданылған. Егер қолжетімді болмаса, басқа материалдар қолданылды, мысалы, төсек жаймалары, жамылғылар, баспананың жартысы, пончолар, ұйқы қаптарының жамылғылары, үстел жамылғылары, перделер, парашют шатырлары, брезент немесе тасталған кенеп – «жамылғыға орау» сленгі. Алайда, кейіннен жасалған резеңке (қазір пластикалық) мәйіт қаптарының дизайны әлдеқайда жақсы, себебі олар өлімнен кейін жиі болатын дене сұйықтықтарының ағып кетуін болдырмайды. Мәйіт қаптарының өлшемдері әдетте шамамен 36 дюйм 90 дюйм (91 см x 229 см). Көбіне әр бұрышта және шеттерінде қандай да бір түрдегі көтеру тұтқалары, әдетте жіп немесе лента болады. Қазіргі соғыста мәйіттерді сақтау үшін мәйіт қаптары қолданылады. Төтенше жағдайлар агенттіктері әдетте күтілетін соғыстар мен табиғи апаттар үшін мәйіт қаптарының қорына ие. Салқын соғыс кезінде ядролық соғыста миллиондаған адам қаза табады деп ойлап, мәйіт қаптарының үлкен қоры жиналды. Бұл Адриан Митчеллдің «Он бес миллион пластикалық қап» атты наразылық өлеңінің тақырыбы болды. Кейде фильмдер мен теледидарда мәйіттерді қара пластиктен жасалған қаптармен көрсетеді. Содан бері жеңіл ақ мәйіт қаптары танымал болды, өйткені ақ фонға қарағанда, көшу кезінде денеден түсіп қалған дәлелді табу оңайырақ. Дегенмен, қара мәйіт қаптары әлі де жиі қолданылады. Басқа да әдеттегі түстерге қызғылт сары, көк немесе сұр кіреді. Вьетнам соғысында қолданылатын мәйіт қаптары ауыр қара резеңкеленген матадан жасалған. Түсіне қарамастан, мәйіт қаптары қалың пластиктен жасалады және олардың бойымен сыдырықтары бар. Кейде сыдырық ортасынан төмен қарай жүреді. Басқа жағдайларда сыдырықтың жолы J немесе D пішіндес болуы мүмкін. Дизайнға байланысты көтеруді жеңілдету үшін тұтқалар (әр жағында екі) болуы мүмкін. Мәйіт қаптарының пластикалық бетіне маркермен ақпарат жазуға болады, және бұл көбінесе орындықта (әсіресе көп дене жиналған кезде) немесе мұздатқыш шкафтарға сақталғанға дейін мәйітханада жасалады. Сондай-ақ, кейбір мәйіт қаптарының дизайнында ажырамас бөлігі ретінде мөлдір таңбалау тесігі бар, оған есімдік салынуы мүмкін. Қажет болған жағдайда, әдеттегі аяқ тегін көтеру тұтқаларының біріне байлап қоюға болады немесе екі сыдырықты байланыстыру үшін қолдануға болады, бұл бұрмалау жоқ екенін көрсетеді. Мәйіт қаптары жуылып, қайта қолдану үшін жарамайды. Күдікті өлім болған жағдайда, мәйіт қаптарын қайта пайдалану дәлелдерді ластауы мүмкін, сондықтан олар әдетте бір рет қолданғаннан кейін тасталады және өртеледі. Мәйіт қаптары көбінесе адам денелерін табылған жерінен жерлеу үйіне немесе мәйітханаға тасымалдау үшін қолданылса да, оларды соғыс айманындағыдай уақытша жерлеу үшін де қолдануға болады. Мұндай жағдайларда дұшпан шабуылдарының қаупі болғандықтан, лайықты жерлеу мүмкін емес. Бұл 1982 жылғы Фолкленд соғысы кезінде болды, онда британдықтардың мәйіттері сұр пластикалық қаптарға салынып, кейін жаппай қабірге қойылды. Соғыс аяқталғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, барлық денелер уақытша қабірден шығарылып, толық әскери құрметпен дәстүрлі жерлеу рәсімі өтті. 2000 жылдардың ортасында Ирак пен Ауғанстан соғыстары кезінде әскерилер мәйіт қаптарын оқ-дәрі, жабдықтар, батареялар, рациондар, су ыдыстары және басқа да заттарды майдандағы шағын бөлімшелерге жылдам жеткізу құралы ретінде қолдана бастады. 100 фунттан аз салмағы бар жабдықтар мәйіт қаптарына салынып, тікұшақтарға тиеліп жіберілді. Қонаққа қонғаннан кейін олар тез есіктерден шығарылды және жердегі әскерлер көтеру тұтқаларын ұстап, тікұшақтар кетіп бара жатқанда оларды жасырды. «Мәйіт қаптары» термині кейде сәнді немесе денеге киілетін басқа да қаптарды білдіреді (мекемеге арналған қап немесе денеге көлденең тағылатын қап), және бұл мағына жоғарыда аталған екі мағынаның ешқайсысымен байланысы жоқ. 1984 жылы Six Flags Great Adventure саябағындағы «Қорқынышты сарай» өртінен кейін күйген манекендер мен сегіз жасөспірімнің денелерін ажырату үшін ақ мәйіт қаптары қолданылды.
Body bags can also be used for the storage of corpses within morgues. Before purpose made body bags were available, cotton mattress covers were sometimes used, particularly in combat zones during the Second World War. If not available, other materials were used such as bed sheets, blankets, shelter halves, ponchos, sleeping bag covers, tablecloths, curtains, parachute canopies, tarpaulins, or discarded canvas—"sealed in a blanket"—slang. However, the subsequent rubber (and now plastic) body bag designs are much superior, not least because they prevent leakage of body fluids, which often occurs after death. The dimensions of a body bag are generally around 36 inches by 90 inches (91 cm by 229 cm). Most have some form of carrying handles, usually webbing, at each corner and along the edges. In modern warfare, body bags have been used to contain the bodies of dead soldiers. Disaster agencies typically have reserves of body bags, both for anticipated wars and natural disasters. During the Cold War, vast reserves of body bags were built up in anticipation of millions of fatalities from nuclear war. This was the subject of Adrian Mitchell's protest poem "Fifteen Million Plastic Bags". Body bags are sometimes portrayed in films and television as being made of a heavy black plastic. Lightweight white body bags have since become popular because it is much easier to spot a piece of evidence that may have been jostled from the body in transit on a white background than on a black background. Even so, black body bags are still in general use. Other typical colors include orange, blue, or gray. Body bags used in the Vietnam War were heavy duty black rubberized fabric. Regardless of their color, body bags are made of thick plastic and have a full length zipper on them. Sometimes the zipper runs straight down the middle. Alternatively, the path of the zipper may be J shaped or D shaped. Depending on the design, there are sometimes handles (two on each side) to facilitate lifting. It is possible to write information on the plastic surface of a body bag using a marker pen, and this often happens—either in situ (particularly when many bodies are being collected) or at the mortuary, before being stored in refrigerated cabinets. Alternatively, some designs of body bags have transparent label pockets as an integral part of the design, into which a name card can be inserted. In any case, a conventional toe tag can easily be tied to one of the lifting handles if required or used to bind two zippers to show a lack of tampering. Body bags are not designed to be washed and re used. Aside from the obvious hygiene concerns, re use of body bags could easily contaminate evidence in the case of a suspicious death. As a result, body bags are routinely discarded and incinerated after one use. Although body bags are most often used for the transport of human remains from their place of discovery to a funeral home or mortuary, they can also be used for temporary burials such as in a combat zone. In such situations, proper funerals are impossible because of imminent enemy attack. This was the situation during the Falklands War of 1982, during which British dead were placed in gray plastic body bags and then laid in mass graves. Some months after the conflict ended, all remains were exhumed from their temporary graves to receive a conventional funeral service with full military honors. During the Iraq and Afghanistan wars in the mid 2000s the military began using body bags as a rapid means of delivering ammunition, supplies, batteries, rations, water cans, and other items to small units in the field. The body bags with less than 100 pounds of supplies were loaded in helicopters. Upon landing they were quickly shoved out the doors and troops on the ground grabbed the carrying handles and dragged them to cover as the helicopters departed. The term "body bag" is sometimes used for fashion or other bags worn on the body (sling body bag or across body bag) and this sense has no connection with either of the two above senses. White body bags were used to differentiate the charred mannequins and eight teenage victims of the Haunted Castle fire at Six Flags Great Adventure in 1984.