Кіріспе

Әлемдегі асфальттың ең ірі табиғи қоры Тринидад және Тобагода орналасқан.

Пич көлі – әлемдегі асфальттың ең ірі табиғи қоры, оның мөлшері 10 миллион тоннаға жетеді деп есептеледі. Ол Тринидадтың оңтүстік-батысындағы Ла-Бреа қаласында, Сипария аймақтық корпорациясының құрамында орналасқан. Көлдің ауданы шамамен 100 акр (0,405 шаршы километр) және тереңдігі 250 фут (76,2 метр) құрайды. Пич көлі танымал туристік орын, онда кішкентай мұражай бар, одан ресми тур-гидтер көл арқылы адамдарды сүйемелдей алады. Көлден Тринидад және Тобагоның «Асфальт көлі» компаниясы асфальт өндіреді.

Тарих

Пич көлі ғалымдар мен зерттеушілерді қызықтырып, 1595 жылы сэр Уолтер Рэли экспедициясы кезінде оны қайта ашқаннан бері туристерді тартады. Рэли өзі кемесін герметикалық жабу үшін асфальтты дереу пайдаланған. Ол бұл асфальттың "Норвегия асфальты сияқты күнде ерімейтінін" айтқан. Рэлиге көлдің орналасқан жерін жергілікті американдықтар хабарлаған, олардың көлдің пайда болуы туралы өздерінің әңгімелері болған. Әңгімеге сәйкес, жергілікті халық қарсылас тайпаны жеңіп, тойлап жатқанда, тойға беріліп кеткен. Олар ата-бабаларының рухына ие деп сенетін қасиетті құмырсқаны пісіріп жей бастады. Аңыз бойынша, олардың қанатты құдайы оларды жазалап, жерді жарып, көлді шақырып, бүкіл ауылды жұтып қойды, ал көл олардың күнәларын еске түсіретін мәңгілік даққа айналды. Жергілікті ауылдар осы аңызға көптеген американдық индейлік артефакттар мен көлден табылған бас сүйек арқылы сенеді. 1840 жылдары Абрахам Пайно Геснер Пич көлі битумының үлгісінен алғаш рет керосин алды. 1887 жылы "Асфальт патшасы" атанған американдық кәсіпкер Амзи Барбер өзінің "Барбер Асфальт Төсеу Компаниясы" үшін Британ үкіметінен Пич көліне 42 жылдық монополиялық концессия алды. Нью-Йорк, Вашингтон және АҚШ-тың басқа да шығыс қалаларындағы алғашқы асфальт жолдар осы көзден салынды. Оны қайта ашқаннан бері осы материалды қолдану және химиялық құрамы туралы көптеген зерттеулер жүргізілді. Асфальттың мөлшері, пайда болуы және шығу тегі туралы сансыз теориялар, болжамдар мен қорытындылар айтылды.

Геология

Пич көлінің пайда болуы Барбадос доғасына байланысты Кариб тақтасының астындағы терең жарылымдармен байланысты. Көл жан-жақты зерттелмеген, бірақ көл екі жарылымның қиылысында орналасқан деп саналады, бұл терең қордан мұнайдың жоғары көтерілуіне мүмкіндік береді. Мұнайдың жеңіл элементтері ыстық тропикалық күнде буланып, ауыр асфальтты қалдырады. Төмен қысымда асфальтта бактериялардың әрекеті асфальтта мұнайдың түзілуіне әкеледі. Зерттеушілер экстремофильдердің асфальт көлінде 106-107 жасушадан тұратын популяцияда мекен еткенін көрсетті. Пич көлі – әлемдегі бірнеше табиғи асфальт көлдерінің бірі, оның ішінде Ла-Бреа (Лос-Анджелес), Маккиттрик (Маккиттрик) және Карпинтерия (Карпинтерия) АҚШ-тың Калифорния штатында, сондай-ақ Венесуэла Республикасындағы Гуаноко көлі бар. Оңтүстік Тринидадтың аймақтық геологиясы қырқалардың тізбегінен, шиферлік диапирлі ядролары бар антиклиндерден және шөгінді вулкандардан тұрады. Вудсайдтың сөзіне сәйкес, "қабылдаушы балшық және/немесе шиферлер қоршаған шөгінділерге қатысты артық қысымға және жеткіліксіз ығысуға ұшырайды. Метанмен зарядталған, жеткіліксіз ығысқан шиферлердің/балшықтың тұрақсыз жартылай сұйық табиғаты салдарынан балшық немесе шифер диапирі немесе балшық вулкандары пайда болады". Саз вулкандары шығыс-солтүстік-шығыс бағытындағы параллель тізбектер бойында орналасқан. Вудсайд былай деп жалғастырады: "Брайтондағы асфальт көлі – газ бен мұнайдың балшықпен араласқан асфальтқа әсер ететін мүлдем басқа шөгінді вулканизмді білдіреді. Бұл асфальт көлі Миоцен/Плиоцен қабаттарын кесіп өтеді және күрделі итеру құрылымының үстінде орналасқан". Алғашқы ұңғымалар 1866 жылы Пич-Лейк мұнай шығуына бұрғыланды. 1860-1865 жылдары көлдегі шайырдан керосин алынды. Гуаягуаяре No. 3 ұңғымасы 1903 жылы бұрғыланды, бірақ алғашқы коммерциялық ұңғыма 1903 жылы көлдің батыс жағында бұрғыланды. Кейіннен Point Fortin Perrylands аймағында мұнай табылды, ал 1911 жылы Tabaquite кеніші табылды. Орман қоры 1914 жылы, ал Пенал кеніші 1941 жылы ашылды. Алғашқы теңіз ұңғымасы 1954 жылы Солдадода бұрғыланды. Археялық және бактериялық қауымдастықтар бірге өмір сүреді, Пич-Лейк үлгілерінен жаңа түрлер табылды. Зерттеушілер сондай-ақ қол жетімді асфальтендерде көміртек пен энергияның жалғыз көзі ретінде өсе алатын жаңа саңырауқұлақтардың тіршілік формаларын байқады.