Виктор Андрес Белаунде: Дипломат, саяхатшы және философ
Víctor Andrés Belaúnde
Виктор Андрес Белаунде: Перу дипломаты, саяхатшы, философ және ғалым. БҰҰ бас ассамблеясының төрағасы, Перудің сыртқы істер министрі болды. Өмірбаяны мен еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктор Андрес Белаунде Диес Кансеко (15 желтоқсан 1883 – 14 желтоқсан 1966) – перулік дипломат, саясаткер, философ және ғалым. 1959-1960 жылдары Біріккен Ұлттар Ұйымы Бас Ассамблеясының 14-ші сессиясы мен 4-ші төтенше арнайы сессиясына төрағалық етті және 1958 жылы Перудің Сыртқы істер министрі болды. Еңбек еткен ғалым, Белаунде – көрнекті католик ойшылы және Сан-Маркос университетінде, содан кейін Папалық католик университетінде профессор болды, онда ол құрметті ректор атанды.
Víctor Andrés Belaúnde Diez Canseco (15 December 1883 – 14 December 1966) was a Peruvian diplomat, politician, philosopher and scholar. He chaired the 14th Session and the 4th Emergency Special Session of the United Nations General Assembly between 1959 and 1960 and was Minister of Foreign Affairs of Peru in 1958. A distinguished scholar, Belaúnde was an important catholic thinker and a professor at the San Marcos University and then at the Pontifical Catholic University, where he was Emeritus Rector.
Алғашқы жылдар және білім
Белаунде 1883 жылы Перудің Арекипа қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Мариано Андрес Белаунде де ла Торре, оңтүстік жер иесі және саясаткер, қаржы министрі болған, Лопес де Романья басқармасы кезінде негізсіз жемқорлыққа қатысқаны үшін танымал. Оның анасы Мерседес Диес Кансеко и Варгас, Перудің бірнеше рет президенті болған генерал Педро Диес Кансеконың қызы. Арекипадағы Сан-Висенте және Сан-Хосе мектебінде (Сан-Хосе колледжінде) алғашқы білімін алғаннан кейін, ол алдымен Сан-Агустин де Арекипа университетінде, содан кейін Сан-Маркос ұлттық университетінде заңды оқуға шешім қабылдады, онда ол 1904 жылы бакалавр, ал 1908 жылы «Заң философиясы және позитивистік әдіс» тақырыбында диссертация қорғап, докторлық дәрежесін алды. Заңгерлік білімінен басқа, ол 1911 жылы саяси ғылымдар мен әкімшілік және әдебиет бойынша да екі докторлық дәреже алды.
Belaúnde was born in Arequipa, Peru, in 1883. His father was Mariano Andrés Belaúnde de la Torre, a southern landowner and politician who was Minister of Finance and who is best known for having been injustly implicated in a corruption affair during the López de Romaña administration. His mother was Mercedes Diez Canseco y Vargas, a daughter of General Pedro Diez Canseco, several times President of Peru. After receiving his early education there at the Escuela San Vicente and San José (Colegio San José), he decided to study law first at the Universidad Nacional de San Agustín de Arequipa and later at the National University of San Marcos, where he obtained a LL. B. and a doctorate degree in 1904 and 1908, respectively, with a main thesis on The Philosophy of Law and the Positivist Method. In addition to receiving his law degrees, he also obtained two doctorate degrees in political sciences and administration and in literature in 1911.
Дипломатиялық қызмет
1903 жылы дипломатиялық қызметке қабылданды. Сол жылы ол Сыртқы істер министрлігінің картографиялық бөліміндегі Шекаралар мұрағатының хатшысы, сондай-ақ 1905 жылы Мадрид пен Буэнос-Айресте Перу-Боливия мәселесі бойынша Испания-Аргентина дипломатиялық миссиясының хатшысы болып тағайындалды. 1907-1911 жылдар аралығында Белаунде Министрліктің картографиялық бөлімінде Шекаралар бөлімінің бастығы қызметін қайта атқарды. Кейіннен ол 1911 жылы Берлиндегі, ал 1915 жылы Ла-Пастағы Перу елшіліктерінде уәкілдік етуші (chargé d'affaires) болып тағайындалды. Осы кезеңде Оксфорд пен Кембриджде тарих, конституциялық құқық және ағылшын әдебиетін қысқа мерзімдік курстарда оқыды. Перуға оралғаннан кейін София Иригоенге үйленді және Хосе де ла Рива Агуэро басқаратын Ұлттық демократиялық партияның негізін қалаушылардың бірі болды. 1915 жылғы жалпы сайлауда Арекипада сайлауға түсті, бірақ кандидаттығынан бас тартып, Сан-Маркос университетіне қазіргі заманғы философия профессоры болып оралды. 1917 жылы Белаунде қайтадан сайлауға қатысты, бірақ бұл жолы жеңіліске ұшырады. Келесі жылы ол 1790 жылы құрылған перулік газеттің атымен аталатын әдеби журнал – танымал Mercurio Peruano журналын іске қосты. 1919 жылы президент Пардо оны Уругвайдағы өкілетті министр етіп тағайындады, бірақ көп ұзамай Аугусто Б. Легуя жасаған төңкеріс салдарынан отставкаға шықты. Келесі жылы ол Колумбия және басқа американдық университеттерде бірқатар лекциялар оқыды, онда ол мәдени істер жөніндегі лекторы болды. Шетелден оралғаннан кейін Белаунде Сан-Маркос университетіне конституциялық құқық профессоры болып қайта қабылданды. Алайда, Сан-Маркоста Легуия режиміне қарсы сөз сөйлегені үшін Легуия режимі оны Сан-Лоренцо аралына қамап, 1921 жылы елден қуды.
He entered the diplomatic service in 1903. That same year, he was appointed Secretary of the Archive of Limits, the cartographic department of the Ministry of Foreign Affairs, and Secretary to the Spanish Argentinean Diplomatic Mission on the Peru Bolivian Question in Madrid and Buenos Aires in 1905. Between 1907 and 1911 Belaúnde was once again in the cartographic department of the Ministry as Chief of the Section of Limits. He was subsequently appointed cargé d'affaires at the Peruvian legations in Berlin in 1911 and La Paz in 1915. During this time, he spent short terms studying history, constitutional law and English literature at Oxford and Cambridge. Upon his return to Peru, he married Sofía Yrigoyen and was one of the founders of the National Democratic Party led by José de la Riva Agüero. During the 1915 general elections, he stood for election in Arequipa but resigned to his candidacy and returned to San Marcos as professor of modern philosophy. Once again in 1917, Belaúnde stood for election but this time he was defeated. Next year, he founded the renowned Mercurio Peruano, a literary magazine named as the Peruvian newspaper founded in 1790. In 1919, President Pardo appointed him Minister Plenipotentiary to Uruguay but shortly afterwards he resigned because of the coup d'état led by Augusto B. Leguía. Next year, he gave some conferences in American universities including Columbia, where he was a lecturer of cultural affairs. After his time abroad, Belaúnde returned to Peru and was reincorporated to the University of San Marcos as professor of constitutional law. However, after a political speech delivered in San Marcos against the Leguía's regime, he was incarcerated in the San Lorenzo Island by the Leguía regime and deported in 1921.
Жер аудару
Саяси қуғын-сүргін кезінде тоғыз жыл бойы Белаунде өзін академиялық өмірге арнады. Ол 1922 жылы Уильямс колледжінде және Миддлбери колледжінде Латын Америкасы мәдениеті мен тарихы бойынша лекция оқыды. 1923 жылы Хьюстонға көшіп, Райс институтында (қазіргі Райс университеті) испан және американ тарихын оқытты. Осы жылы Белаунде Парижде танымал саяси отбасының мүшесі Тереза Морейра и Паз Солданға үйленді. Майамиде қоныстанған ол және оның ағасы Рафаэль Майами университетінің құрылтайшы факультетінің мүшелері болды және 1926 жылы Латын Америкасы бөлімін құрды. Майами университетінде Белаунде Қамқоршылар кеңесінің мүшесі (1926–32), Бірінші Панамерикан форумының директоры (1929–32) және Панамерикандық қысқы институтының директоры (1933) болды. Кейін университет оған құрметті докторлық дәрежесін (1938) және "Еңбек орденін" (1966) берді. Ол сондай-ақ 1927–1928 жылдары Вирджиния университетінде, 1927 жылы Сорбоннада және 1930 жылы Чикаго университетінде тарих бойынша лекция оқыды. Сол жылы Белаунде Джонс Хопкинс университетінде бір семестр өткізді, онда ол дипломатиялық тарих бойынша беделді Альберт Шоу лекцияларын оқыды. 1938 жылы Белаунде "Боливар және испандық Америка революциясының саяси ойлары" атты еңбегін жариялады, бұл Симон Боливардың саяси ойлары туралы ағылшын тіліндегі маңызды трактаттардың бірі, және оның негізі Сорбонна, Майами және Джонс Хопкинс университетінде оқыған лекцияларында жатыр.
During his nine years as a political exile, Belaúnde dedicated himself to academic life. He was a lecturer of Latin American culture and history at Williams College and Middlebury College in 1922. In 1923, he moved to Houston, where he taught Spanish and American history at the Rice Institute (now Rice University). This year, Belaúnde married in Paris to Teresa Moreyra y Paz Soldán, a member of a prominent political family. Settled down in Miami, he and his brother Rafael were members of the founding faculty of the University of Miami and together established the Latin American Department in 1926. In the University of Miami, Belaúnde was a member of the Board of Trustees (1926–32), Director of the First Pan American Forum (1929–32) and Director of the Pan American Winter Institute (1933). Later, the university conferred upon him the honorary degree of Doctor of Letters (1938) and the Order of Merit (1966). He was also a lecturer of history at the University of Virginia between 1927 and 1928, the Sorbonne in 1927 and the University of Chicago in 1930. That same year, Belaúnde spent a term at Johns Hopkins University, where he delivered the prestigious Albert Shaw Lectures on Diplomatic History. In 1938, Belaúnde published Bolívar and the Political Thought of the Spanish American Revolution, one of the main treatise in English on the political thought of Simón Bolívar based in part on the Sorbonne, Miami and Johns Hopkins lectures.
Қайту
Белаунде 1930 жылы Перуге командир Луис Мигель Санчес Серро бастаған әскери төңкеріс кезінде Легуия үкіметі құлатылды. Дэвид Саманез Окампо төрағалық еткен жаңа уақытша хунта Легуия Конституциясын реформалау жобасын жасау үшін комиссия құрды және Белаунде он мүшесінің бірі ретінде оған қосылды. Осыған сәйкес, ол 1931 жылы Конституциялық жиналысқа депутат болып сайланды және әйелдердің сайлауда дауыс беру құқығын, екіпалаталы жүйені және сот билігінің тәуелсіздігін қызу қорғады. Осы кезеңде Белаунде Сан-Маркосқа қайта оралуға тырысты. 1931 жылы ол университет ректоры лауазымына үміткер болды, бірақ солшыл студенттік қозғалысы қарсыласына қолдау көрсеткеніне байланысты жеңіліске ұшырады. Белаундеге тіпті заманауи тарих профессоры лауазымынан бас тартуға мәжбүр болды, бұл белгілі бір академиялық ортада наразылық тудырып, оның Сан-Маркостан түпкілікті кетіп қалуына әкелді. Одан кейін Белаунде Лима католик университетінде (қазіргі Перу католик университеті) діндер тарихы бойынша бірнеше лекция оқуға шақырылды, содан кейін конституциялық құқық және мәдениет тарихы профессоры болып тағайындалды. 1932 жылы ол саяси және экономикалық ғылымдар факультетінің алғашқы деканы, содан кейін әдебиет факультетінің деканы болып сайланды. Белаунде өмірінде атқарған қызметтері: Перу Сыртқы істер министрлігінің шекаралық істер архивінің хатшысы, Испания және Аргентинадағы дипломатиялық миссияның хатшысы, Бразилиямен шекаралық келіссөздер жөніндегі кеңесші, Германияда (1914) және Боливияда (1945) уәкілдік міндетін атқарушы, Уругвайда (1919), Колумбияда (1934) және Швейцарияда (1936) толық өкілетті хатшы, Перу делегациясының төрағасы, содан кейін Сан-Франциско хартасына қол қойды, ол Біріккен Ұлттар Ұйымының құрылуына себеп болды. Ол сондай-ақ Біріккен Ұлттар Ұйымы Бас Ассамблеясының төрағасы (1959) болды, уақытша ректор (1946–1947) және, ақырында, Перу католик университетінің ректоры (1965) болды. Сондай-ақ, ол эмиграцияда АҚШ-тың түрлі университеттерінде, мысалы Колумбия университетінде, Майами университетінде (honoris causa докторы) және Чикаго университетінде латын Америкасы мәдениеті бойынша лекциялар оқыды. 1930 жылы ол Джонс Хопкинс университетінде дипломатиялық тарих бойынша Альберт Шоу лекцияларын оқыды. 1944 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының шетелдік құрметті мүшесі болып сайланды. Ол Нью-Йорк қаласында қайтыс болды.
Belaúnde returned to Peru in 1930 when a military coup led by Commander Luis Miguel Sánchez Cerro overthrew the Leguía's regime. A new interim junta presided by David Samanez Ocampo created a commission to draft a reform project to the Leguiist Constitution and Belaúnde was included as one of the ten members. Accordingly, he was elected Deputy to the Constituent Assembly in 1931 and defended vigorously the right of women to vote in elections, bicameralism and the autonomy of the judiciary. During this time, Beláunde tried to reincorporate to San Marcos. In 1931, he was a candidate for the Rectorship of the university but was defeated due to the support of the leftist university movement in favor of this opponent. Belaúnde was even denied his tenureship as professor of modern history, which caused indignation in certain academic circles and inevitably led to his definitive departure from San Marcos. Shortly afterwards, Belaúnde was invited to give some lectures on history of the religions at the Catholic University of Lima (now Pontifical Catholic University of Peru) and then was appointed professor of constitutional law and history of cultures. In 1932, he was elected first Dean of the Faculty of Political and Economical Sciences and then he was Dean of the Faculty of Letters. Among the positions Belaúnde occupied throughout his professional career were: Secretary of the File of Limits of the Ministry of External Relations of Peru, becoming Secretary in the Diplomatic Mission to Spain and Argentina, Consultant in the bordering negotiations with Brazil, Chargé d'affaires in Germany (1914) and Bolivia (1945), Plenipotentiary Secretary in Uruguay in 1919, Colombia in 1934 and in Switzerland in 1936, President of the Peruvian delegation before the League of Nations then subscribing the San Francisco Charter, which gave origin to the Organization of the United Nations, He was also President of the General Assembly of the United Nations (1959), Rector pro tempore (1946–1947) and finally Rector of the Catholic University of Peru (1965). He also lectured on Hispanic American culture throughout various universities in the United States while in exile, such as Columbia University, University of Miami (Doctor honoris causa), and the University of Chicago. In 1930 he delivered the Albert Shaw Lectures on Diplomatic History at Johns Hopkins University. He was elected a Foreign Honorary Member of the American Academy of Arts and Sciences in 1944. He died in New York City.
Отбасы
Виктор Андрес Белаунде Перудың танымал саяси отбасының мүшесі болды. Оның сіңілі баласы Фернандо Белаунде Терри екі рет президенттік лауазымды атқарды; оның ағасы Рафаэль Белаунде Диес Кансеко 1945-1946 жылдары премьер-министр болды; ал оның әкесі Педро Диес Кансеко да үш рет президент болды.
Victor Andrés Belaunde was a member of a notable Peruvian political family. His nephew Fernando Belaunde Terry was president twice; his brother Rafael Belaunde Diez Canseco was Prime Minister from 1945 to 1946; and his grandfather Pedro Diez Canseco was also President three times.