Африкалық тікенді тасбақа: Сипаттамасы, өмір сүру ортасы және қорғау мәселелері
African spurred tortoise
Африкалық тікенді тасбақа (Centrochelys sulcata) – Сахара шөлінде мекендейтін, Африкадағы ең ірі құрлықтағы тасбақа. Сипаттамасы, түрлері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тасбақа түрлері
Species of tortoise
Африка тікенді тасбақасы (Centrochelys sulcata), сондай-ақ сульката тасбақасы деп те аталады, Африкадағы Сахара шөлінің оңтүстік жиегінде, Сахель аймағында мекендейтін, құрып бара жатқан тасбақа түрі. Бұл Африкадағы құрлықтағы ең ірі тасбақа түрі және Галапагос аралдарындағы және Альдабрадағы алып тасбақалардан кейін әлемдегі үшінші ірі түр. Бұл Centrochelys туысының жалғыз тірі түрі, ал отбасының қалған бес түрі қазірдің өзінде жойылып кеткен.
The African spurred tortoise (Centrochelys sulcata), also called the sulcata tortoise, is an endangered species of tortoise inhabiting the southern edge of the Sahara Desert, the Sahel, in Africa. It is the largest mainland species of tortoise in Africa, and the third largest in the world, after the Galapagos tortoise and Aldabra giant tortoise. It is the only living species in its genus, Centrochelys, with the five other species in the family already extinct.
Таксономия және этимология
1779 жылы ағылшын суретшісі Джон Фредерик Миллер өзінің «Icones animalium et plantarum» атты еңбегінде африкалық тікенді тасбақаның қолмен боялған суретін жариялады және «Testudo sulcata» есімді екі атауын берді. Оның «sulcata» деген түйін сөзі латын тіліндегі «sulcus» сөзінен алынған, ол «жоңышқа» деген мағынаны білдіреді және тасбақаның қабығындағы жоңышқа тәрізді іздерге сілтеме жасайды. Кейіннен бұл түрге басқа да екі атау берілді. Батыс Африкада және Шығыс Африкада орналасқан екі бөлек популяцияға қарамастан, оның ішкі түрлері ресми түрде танылмайды. Сонымен қатар, үш түрлі, бірақ өте ұқсас гаплотиптер бар. Бір гаплотип Судан және оның төңірегінде, екіншісі олардың таралған аймағының батыс бөлігінде, ал үшінші гаплотип Сенегал, Мали және Суданда кездеседі. Олар төбелерде, тұрақты құмды далаларда, бұталы және биік шөпті жазықтарда мекендейді. Сонымен қатар, олар арасында су ағындары немесе өзендердің тоқтаған жерлеріне орналасуды ұнатады. Бұл құрғақшылыққа төзімділік деп аталады. Табиғатта олар өте терең, 15 метрге дейін және 30 метрге дейін қазып, қуыстар жасауға қабілді. Егер топырақ ылғалды болса, олардың қуыстарының маңында шөптер мен суккуленттер өседі, ал табиғатта олардың нәжісімен толықтырылған топыраққа түскенде, тасбақалар осы өсімдіктермен қоректенеді. Бұл түр құрлықтағы тасбақалардың ең ірісі болып табылады. Олардың диетасы жоғары талшықты және өте төмен белокты болуы керек. Белоктың артық мөлшері тасбақаның тым жылдам өсуіне әкелуі мүмкін, бұл метаболикалық сүйек ауруына соқтырады. Бұл ауру қаңқаның деформациялануымен, сүйек құрылымының әлсіреуімен сипатталады және жалаңаяқтыққа, өмір сапасының төмендеуіне және/немесе қысқаруына әкелуі мүмкін. Гүлдер және басқа да өсімдіктер, соның ішінде кактус жапырақтары да жеуге жарамды. Табиғатта олар су бетіндегі өсімдіктер мен балдырларды жейтіні байқалған. Зерттеулер көрсеткендей, африкалық тікенді тасбақалар бұрын табылған аумақтың шамамен 16,7% -ында ғана кездеседі. Бұл зерттеулер сонымен қатар, қарастырылған әрбір учаскеде орташа есеппен 15 тасбақа бар екенін көрсетіп, түрдің қарқынды түрде азаюын көрсетеді. Олар сонымен қатар, жануарлар саудасынан да қауіп көреді, өйткені олар табиғи ортадан көптеп ауланып алынады. Бұл олардың үй жағдайынан өздерінің саванналық ортасына оңай бейімделе алатындығын білдіреді.
In 1779 the English illustrator John Frederick Miller included a hand coloured plate of the African spurred tortoise in his Icones animalium et plantarum and coined the binomial name Testudo sulcata. Its specific name sulcata is from the Latin word sulcus meaning "furrow" and refers to the furrows on the tortoise's scales. The species was subsequently given other binomial names. There are no recognized subspecies despite there being two separate populations, one in Western Africa and the other in Eastern Africa. There are also three different, yet similar, haplotypes. One haplotype is found in and closely around Sudan, another is found in the western portion of their range, and the last haplotype is found in Senegal, Mali, and Sudan. They are found on hills, stable dunes, and flat areas with shrubs and high grass. They also like to settle in areas with interrupted streams or rivers. This is known as aestivation. In the wild, they may burrow very deep, up to 15 m deep and 30 m long. Plants such as grasses and succulents grow around their burrows if kept moist, and in nature they continue to grow for the tortoise to eat if the soil is replenished with its feces. The species is the largest of the mainland tortoises. Their overall diet should be high in fiber and very low in protein. Too much protein will lead to the tortoise growing too fast, which can result in metabolic bone disease, a condition that is characterized by distortion of the skeleton and weakened bone structure and can lead to lameness, lower quality of life, and/or shortened lifespan. Flowers and other plants including cactus pads can be consumed. In the wild, they have been observed to also eat plants and algae off the surface of the water. Studies suggest that African spurred tortoises exist in approximately 16.7% of the area where they had previously been found. These studies also show an average of 1 5 tortoises per site canvassed which indicates a rapid decline of the species. They also face threats from the pet trade as they are over harvested from their natural environment. This means that the tortoises are able to easily to adapt back into their native savanna environments from domestic environment.
Мінез-құлық
Африкалық тікенді тасбақалар - бейкүнә және жайлы үй жануарлары. Олар дерлік ешқашан агрессивтілік көрсетпейді және аумақтық мінез-құлықты сирек танытады. Осы жайлы мінез-құлық олардың баяу жылдамдығымен және үнсіздігімен толықтырылады. Жайлы мінез-құлқына қарамастан, тасбақаны жиі ұстамау керек, себебі ұстау стресске әкеледі. Стресс денсаулық проблемаларына және ерте өлімге алып келуі мүмкін. Жерден көтерілу немесе үнемі қолында ұстау оны стреске түсіруі мүмкін. Стреске ұшыраған тасбақалар өздерін ластауы мүмкін, қашуға тырысады, қабығына тығылып, сызылдайды. Олар сонымен қатар өте жанкешті, сондықтан арқаларына аударылып, қайта тіктелуге көмек қажет болуы мүмкін. Африкалық тікенді тасбақалар шамамен 70 жыл өмір сүреді, яғни олар – ұзақ мерзімді жауапкершілік. Белгілі бір көкөністер қаулылы денсаулық мәселелеріне әкелуі мүмкін. Ақжелек, брокколи, кале және шпинатты олардың рационынан толығымен шығарып тастау керек, себебі оларда кальций оксалатының деңгейі тым жоғары.
African spurred tortoises are passive and docile pets. They are almost never aggressive and barely ever show territorial behavior. This docile behavior is complemented by their slow speed and silence. Despite their docile attitude, the tortoise should not be handled often as handling will cause stress. Stress can lead to health problems and premature death. Being off the ground or constantly carried can cause it to become stressed. Stressed tortoises may pee or poop themselves, try to get away, hide its shell and hiss. They are also very curious, and can end up stuck on their backs, needing help getting flipped back over. African Spurred Tortoises have a lifespan of around 70 years, which means that they are a long term commitment. Certain vegetables can lead to serious medical issues. Parsley, broccoli, kale and spinach should be excluded from their diets entirely, as they are too high in calcium oxalate.