Вудсайд және Оңтүстік Кройдон темір жолының тарихы
Woodside and South Croydon Joint Railway
Вудсайд және Оңтүстік Кройдон темір жолы: тарихы, құрылысы, мәселелері мен Tramlink желісімен алмасуы. 1885-1905 жылдар аралығындағы қысқа ғұмырлы жол туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вудсайд және Оңтүстік Кройдон бірлескен темір жолы (W&SC) – Англияның Лондон қаласындағы Кройдон ауданындағы қысқа, салыстырмалы түрде аз ғасырлық және сәтсіз темір жол болған. Оның орнында қазір көбінесе Tramlink жүйесі орналасқан.
The Woodside and South Croydon Joint Railway (W&SC) was a short, relatively short lived and unsuccessful railway in the London Borough of Croydon in London, England. Its site is now largely occupied by Tramlink.
Ашылу
Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау темір жолы (LBSCR) мен Оңтүстік-Шығыс темір жолы (SER) бірлесіп бұл желіні салды. 1882 жылы ашу жоспарланғанмен, нашар ауа райы құрылысты тоқтатып, аяқталу 1885 жылдың тамызына дейін кешіктірілді. Тіпті бастапқыда да табыс шектеулі болды, сондықтан 1895 жылы жабу туралы ұсыныс жасалды. 1905 жылы тиімділікті арттыру және трамвайлар мен автобустардың бәсекелестігіне қарсы тұру мақсатында теміржол моторлары енгізілді. Осы кезде екі аялдама ашылды: Спенсер Роуд көп сәттілікке жете алмады, ал Бингем Роуд негізгі тас жолға жақын орналасқандығы және трамвайлар мен автобустармен байланысатын жолаушыларды тарту арқасында көбірек сұранысқа ие болды; ол толыққанды станция ретінде қайта жаңартылды (төменде қараңыз).
The line was built jointly by the London, Brighton and South Coast Railway (LBSCR) and the South Eastern Railway (SER). Although the intention had been to open in 1882, completion was delayed until August 1885 for reasons including bad weather disrupting construction. Success was limited even at the beginning, and following a closure proposal as early as 1895 railmotors were introduced in 1905 in an attempt to improve efficiency and counteract competition from trams and buses. At this time the two halts were opened: although Spencer Road met with little success, Bingham Road attracted more custom with its main road location and from passengers interchanging with trams and buses; it was rebuilt as a full station (see below).
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші жабылу 1917 жылы болды, бірақ 1915 жылдан бастап қызметтер көбінесе тоқтатылған, соғысқа қажетті қаржы мен ресурстарды сақтау мақсатында. Дегенмен, бұл жолмен басқа бағытқа бұрылған пойыздар, экскурсиялар және басқа да арнайы рейстерді пайдалану мүмкіндігі сақталды.
The first closure came in 1917, although services had been suspended for the most part since 1915, to save money and resources for the war effort. It was still possible for diverted trains and excursions or other special services to use the line.
Құлдырау
Қызметтер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде сенбі күні түстен кейін және жексенбідегі пойыздарды тоқтату арқылы азайтылды. 1950 жылдары Лондонға тікелей пойыздар тек жүктемелі уақытта ғана қатынайтын, қалған уақытта Сандерстед-Эльмерс-Энд шаттлы, Хейс-Лондон пойыздарымен байланысатын. 1963 жылы жабылу қаупі туды, бірақ жергілікті жердің ықпалы (мысалы, жаңадан құрылған Кройдон көлік пайдаланушылар қауымдастығы арқылы) оны болдырмады. 1967 жылы сенбі күнгі пойыздар тоқтатылды. 1976 жылы Лондонға тікелей пойыздар жойылды, Сандерстед-Эльмерс-Энд шаттлы қызметі тек жүктемелі уақытта қалды.
Services were reduced during World War II, with the withdrawal of Saturday afternoon and Sunday trains. In the 1950s through trains to London ran at peak hours only, with a Sanderstead–Elmers End shuttle at other times, connecting with Hayes–London trains). A closure threat came in 1963, but local pressure (through, for example, the newly formed Croydon Transport Users' Association) brought about a reprieve. Saturday trains were withdrawn in 1967. In 1976 through trains to London were withdrawn, leaving a Sanderstead–Elmers End peak hours shuttle service;
Жабылу
Жабылу 1983 жылғы 13 мамырда болды: желі жабылған кезде күніне 200 жолаушыдан да аз пайдаланылып жатыр деп есептелді. 1983 жылға қарай жолдың жағдайы өте нашар болды, Селсдон/Сандерстед аймағында жаңа сигнализация жүйесі орнату жоспарланып жатты, ал жолдағы жолаушылар ағынының аздығын ескере отырып, British Rail толыққанды жаңартуға қаржы жұмсауға болатынын дәлелдей алмады. Бұл жабылудың себебінің бірі болды.
Closure took place on 13 May 1983: by the time the line closed, estimated usage was less than 200 passengers a day. By 1983 the track was in very poor condition, the Selsdon/Sanderstead area was being planned for re signalling and in view of the line's low patronage British Rail could not financially justify wholesale renewal. This was a factor in closure.