Немецкий линейный крейсер «Мольтке» времён Первой мировой войны

Кіріспе

Германия Императорлық Әскери-теңіз флотының соғыс крейсері
желкенді корвет

+ SMS Moltke
SMS Moltke – 19 ғасырдағы неміс фельдмаршалы Гельмут фон Мольтке есімімен аталған Германия Императорлық Әскери-теңіз флотының жетекші кемесі. 1911 жылдың 30 қыркүйегінде қолданысқа берілген бұл кеме Императорлық Әскери-теңіз флотының екінші соғыс крейсері болды. Moltke, өзінің бауырласымен бірге, бұрынғы неміс соғыс крейсерінің кеңейтілген нұсқасы болып табылды, оның броньдық қорғанысы күшейтілді және қосымша мұнарада екі қосымша негізгі зеңбірек орнатылды. Британдық қарсыластарымен – «Инфлексибл» және «Инвинсибл» класындағы кемелермен – салыстырғанда, Moltke және оның бауырласы айтарлықтай үлкен және жақсы брондалған еді. Кеме Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германия Әскери-теңіз флотының жүргізген көптеген маңызды флоттық операцияларына қатысты, соның ішінде 1915 және 1916 жылдары Солтүстік теңізде Доггер Банкі және Ютландия шайқастары болды. Сондай-ақ, 1915 жылы Рига шығанағындағы шайқасқа және 1917 жылы Балтық теңізіндегі «Альбион» операциясына қатысты. Соғыс кезінде Moltke бірнеше рет зақымдалды: кеме Ютландия шайқасында ауыр калибрлі артиллериядан зақым алды, ал флоттың жылжуы кезінде британдық теңіздік кемелерінен екі рет торпедаланды. 1918 жылы соғыс аяқталғаннан кейін Moltke, Ашық теңіз флотының көп бөлігімен бірге, флоттың тағдыры туралы одақтастардың шешімін күтіп, Скапа Флоуда тұтқындалды. Кеме 1919 жылы одақтастардың қолына түспеуі үшін Ашық теңіз флотының қалған бөлігімен бірге суға батырылды. Moltke-нің құлғындары 1927 жылы көтеріліп, 1927 жылдан 1929 жылға дейін Розитте бөлшектелді.

Дизайн

1907 жылы Германияның императорлық теңіз флоты Ұлыбританияның Корольдік теңіз флотымен қару-жарақ жарысын жалғастыра берген кезде, Рейхсмаринеат келесі жылға арналған крейсердің жоспарларын қарастырды. Бюджеттің ұлғаюы негізгі батареяның калибрін алдыңғы крейсерде қолданылған зеңбіректерден арттыру мүмкіндігін тудырды, бірақ теңіз мемлекеттік хатшысы адмирал Альфред фон Тирпиц бұл ұсынысқа қарсы болды, орнына екі 28 см зеңбірек қосуды жөн көрді. Құрылыс бөлімі бұл өзгерісті қолдады және ақыр соңында 1908 және 1909 жылдардағы құрылыс жылдары үшін екі кемеге рұқсат берілді; Мольтке бірінші болды, содан кейін…

As the German Kaiserliche Marine (Imperial Navy) continued in its arms race with the British Royal Navy in 1907, the Reichsmarineamt (Imperial Navy Office) considered plans for the battlecruiser that was to be built for the following year. An increase in the budget raised the possibility of increasing the caliber of the main battery from the guns used in the previous battlecruiser, , to , but Admiral Alfred von Tirpitz, the State Secretary of the Navy, opposed the increase, preferring to add a pair of 28 cm guns instead. The Construction Department supported the change, and ultimately two ships were authorized for the 1908 and 1909 building years; Moltke was the first, followed by
Moltke was long overall, with a beam of and a draft of fully loaded. The ship displaced normally, and at full load. Moltke was powered by four Parsons steam turbines, with steam provided by twenty four coal fired Schulz Thornycroft water tube boilers. The propulsion system was rated at and a top speed of At , the ship had a range of Her crew consisted on 43 officers and 1,010 enlisted men. The ship was armed with a main battery of ten SK L/50 guns mounted in five twin gun turrets; of these, one was placed forward, two were en echelon amidships, and the other two were in a superfiring pair aft. Her secondary armament consisted of twelve SK L/45 guns placed in individual casemates in the central portion of the ship and twelve SK L/45 guns, also in individual mounts in the bow, the stern, and around the forward conning tower. She was also equipped with four submerged torpedo tubes, one in the bow, one in the stern, and one on each broadside. The ship's armor consisted of Krupp cemented steel. The belt was thick in the citadel where it covered the ship's ammunition magazines and propulsion machinery spaces. The belt tapered down to on either end. The deck was thick, sloping downward at the side to connect to the bottom edge of the belt. The main battery gun turrets had faces, and they sat atop barbettes that were equally thick.

Мольтке жалпы ұзындығы болды, ені ал эми толық жүктелгенде суға батып тұру тереңдігі болды. Кеме қалыпты жағдайда тонна, ал толық жүктемемен тонна салмақ тартты. Мольтке төрт Парсонс бу турбинасымен қозғалды, буды жиырма төрт күмістен жасалған Шульц Торникрофт су құбыры қазандығы қамтамасыз етті. Жетектеп отыру жүйесі қуатқа ие болды және ең жоғары жылдамдығы болды. жылдамдықпен кеме теңіз шақырым қашықтыққа жүре алды. Кеме экипажы 43 офицер мен 1010 сарбаздан тұрды. Кемеде он SK L/50 зеңбірегінен тұратын негізгі батарея болды, олар бес екі зеңбіректік мұнараға орнатылған; олардың біреуі алдыңғы жағында, екеуі ортаңғы бөлігінде эшелонмен орналасқан, ал қалған екеуі артқы жағында бірінен-бірі асып тұрды. Оның қосалқы қарулануы кеменің орталық бөлігінде жеке казематтарда орналастырылған он екі SK L/45 зеңбірегінен және кеменің тұмсығында, артқы жағында және алдыңғы бақылау мұнарасының айналасында жеке орнатылған он екі SK L/45 зеңбірегінен тұрды. Сондай-ақ, кемеде төрт су асты торпеда түтігі болды, біреуі тұмсықта, біреуі артқы жағында және әрбір жақта біреуден. Кеменің бронясы Крупп цементтелген болаттан жасалды. Белдік қамалдың ішінде, кеменің оқ-дәрі қоймалары мен қозғалтқыш бөлімдерін қорғап, қалыңдықта болды. Белдік екі жаққа қарай дейін азайды. Палуба қалыңдықта болды және жанында төмен қарай еңкейіп, белдіктің төменгі жиегіне жалғасты. Басты батареяның мұнаралары бетіне ие болды және бірдей қалыңдықтағы барбеттердің үстіне орналастырылды.

Соғысқа дейінгі кезең

"Cruiser G" келісім-шарты 1908 жылдың 17 қыркүйегінде жасалды, ал кеменің қазығы 1909 жылдың 23 қаңтарында салынды. Оның суға түсірілуі 1910 жылдың 22 наурызына жоспарланған, бірақ жұмыс сәл кешікті, ал салтанатты шара 1910 жылдың 7 сәуірінде өтті. 1910 жылдың 7 сәуірінде кеме суға түсірілгенде, Гельмут фон Мольтке кіші оны өзінің ағасы Гельмут фон Мольтке атымен атады. Ол Пруссия және кейін Германияның бірігу соғыстары кезінде штаб бастығы болған. 1911 жылдың 11 қыркүйегінде, кемежай жұмыскерлерінен құралған экипаж кемені Скагеррак арқылы Гамбургтен Кильге жеткізді. 30 қыркүйекте кеме Kapitän zur See (KzS – теңіз капитаны) Эрнст фон Манн басқаруына берілді. Содан кейін кеме теңізде сынақтарды бастады, формальды түрде қызметке кірмегенімен, флоттың негізгі барлау күштері I Скаутинг тобына қосылды. Ол жерде 22 қыркүйекте қызметтен шығарылған бронелі крейсерді алмастырды. Қараша айының басында I SG кемелері Каттегат теңізінде оқу сапарынан өтті; 3-6 қарашадағы қатты дауыл Мольткеді Швецияның Уддевалла қаласында паналауға мәжбүр етті. Келесі бірнеше айды Данцигер шығанағында сынақтарды аяқтауға жұмсады, ал 1912 жылдың 1 сәуірінде кеме қызметке дайын деп жарияланды. Әскери-теңіз күштері Мольтке кемесін қызметке кірген кезде I SG флагманы етіп тағайындауды жоспарлаған, бірақ оның орнына арнайы сапарға бұйрық берді. 1911 жылдың ортасында америкалық эскадрилья Кильге келді, ал немістер АҚШ-қа неміс кемелерінің тобын жіберіп, оған жауап қайтаруды қалады. Олар Мольтке және жеңіл крейсерлерді таңдады. Соңғысы Оңтүстік Америка суларында орналасқан, Контер-адмирал (KAdm – адмирал) Хуберт фон Ребер Пашвиц басқаруымен уақытша крейсерлік дивизияның бөлігі ретінде Мольтке мен Стетинді кездесуі керек болды. 11 мамырда екі кеме Кильден шығып, Канар аралдары арқылы өтіп, 30 мамырда Вирджиния штатының Кейп Генриіне жетті, онда оларға Бремен қосылды. Содан кейін үш кеме 3 маусымда Хэмптон Роудсқа кірді, АҚШ Президенті Уильям Говард Тафт кемені президенттік яхтасы Мейфлауэрде қабылдады. Сонымен қатар Атлантика флотының бөлімшесі де болды. 8-9 маусымда кемелер Нью-Йорк қаласына барды, онда экипаждар жергілікті неміс клубтары мен жоғары сынып өкілдері тарапынан жақсы қабылдады. Кемелер 13 маусымда Нью-Йорктан шығып, Бремен Балтиморға, ал Мольтке мен Стетин Кильге оралды. Олар 24 маусымда келді, ал келесі күні крейсерлік эскадрилья таратылды. "Мольтке" – АҚШ-қа барған жалғыз неміс кемесі. 1912 жылдың шілдесінде Мольтке Кайзер Вильгельм II яхтасын SMY Hohenzollern-ді Ресейге, патша Николай II-мен кездесуге сүйемелдеді. Сапар 4 шілдеден 6 шілдеге дейін жалғасты. Қайтып келгеннен кейін Мольтке командирінің орнына KzS Магнус фон Леветзов келді, ал кеме Вице-адмирал Густав Бахман басқаруымен I SG флагманы ретінде қызмет етті. Ол кезде бөлімге Мольтке, Von der Tann, бронелі крейсер, жеңіл крейсерлер Штеттин, , , , және , сондай-ақ авизо, тендер ретінде қызмет еткен кеме кірді. Кемелер тамыз және қыркүйек айларында өткізілген жылдық флоттық маневрлерге қатысты, олар Кайзер Вильгельм II үшін Германия шығанағындағы теңіз парадымен аяқталды. 19 қыркүйекте Мольтке ірі крейсерлер үшін Кайзердің Schießpreis (Атыс жүлдесі)мен марапатталды. Мольтке сол жылы Швецияның Мальмё қаласына сапар жасады және оқу жаттығуларына қатысты. Желтоқсан айында кеме кезекті жөндеу жұмыстары үшін Вильгельмсхавендегі құрғақ докқа қойылды, ол 1913 жылдың ақпанына дейін жалғасты. Мольтке жөндеуден өткен кезде Бахман өзінің туын 19 ақпанға дейін Йоркке көшірді, содан кейін ол Мольткеге қайта оралды. Қызметке оралғаннан кейін кеме ақпан және наурыз айларында Каттегат және Солтүстік теңізде эскадрильялық және флоттық оқу жаттығуларына қатысты. 14 наурызда Бахман 1 мамырда Мольткеге қайта оралғанша Йоркке уақытша ауысты. Сол кезде Гобен және жаңа жеңіл крейсер Бірінші Балқан соғысына жауап ретінде Жерорта теңізіне жіберілді, Von der Tann техникалық қызмет көрсету үшін қызметтен шығарылды, Йорк қызметтен шығарылды, ал жаңа шайқас крейсері әлі іске қосылмаған, бұл мамыр айына жоспарланған флоттық маневрлерге арналған I SG-ді жеткіліксіз күйде қалдырды. Үлкен бронелі крейсер, артиллерия мектебінің оқу кемесі ретінде қызмет еткен, уақытша I SG-ге тағайындалды. Маневрлерден кейін, бөлім 15 шілдеден 10 тамызға дейін Ашық теңіз флотының қалған бөлігімен бірге Норвегияға сапар жасады, онда Мольтке 27 шілдеден 3 тамызға дейін Лердалсёйриге барды. Бөлім үйге оралғаннан кейін, 17 тамызда Seydlitz оған қосылды. 30 қыркүйекте KAdm Франц Гиппер Бахманды бөлім командирі ретінде алмастырды, бірақ ол демалыста болғандықтан 15 қазанға дейін кемеге келмеді. Қараша айында Мольтке Балтық теңізіндегі флоттық жаттығуларда болды. I SG кемелері 1914 жылдың ақпанында Солтүстік және Балтық теңіздерінде бөлімдік маневрлер жүргізді. Мамыр айының соңында флот тағы бір оқу жаттығуларына жиналды, ол мамыр айының басына дейін жалғасты. 23 маусымда Гиппер өзінің туын Seydlitz-ке көшірді. Мольтке кемесін алыс Шығысқа бронелі крейсерді алмастыру үшін жіберуді қарастырды, бірақ Гобенге күрделі жөндеу қажет болғандықтан және Жерорта теңізінде алмастыру қажет болғандықтан жоспардан бас тарды. Мольтке оның әпкесін алмастыруға жоспарланған, бірақ шілдеде бірінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан бұл жоспар тоқтатылды.

The contract for "Cruiser G" was awarded on 17 September 1908, and the keel was laid on 23 January 1909. Her launching was scheduled for 22 March 1910, but work was delayed somewhat and the ceremony took place on 7 April 1910. At the launching of the ship on 7 April 1910, Helmuth von Moltke the Younger christened her after his uncle, Helmuth von Moltke the Elder, the chief of staff of the Prussian and later German General Staff during the wars of German unification. On 11 September 1911, a crew composed of dockyard workers transferred the ship from Hamburg to Kiel through the Skagerrak. On 30 September, the ship was commissioned, under the command of Kapitän zur See (KzS—Captain at Sea) Ernst von Mann. She thereafter began sea trials, and though she had not yet formally entered service, the ship joined I Scouting Group, the fleet's main reconnaissance force. There she replaced the armored cruiser , which had been decommissioned on 22 September. In early November, the ships of I SG conducted a training cruise in the Kattegat; a serious storm forced Moltke to shelter in Uddevalla, Sweden, from 3 to 6 November. She spent the next several months completing her trials in the Danziger Bucht, and on 1 April 1912 the ship was pronounced ready for service. The navy had intended Moltke to become the flagship of I SG upon entering active service, but she instead received orders for a special voyage. In mid 1911, an American squadron had visited Kiel, and the Germans wanted to reciprocate by sending a group of German vessels to the United States. They selected Moltke and the light cruisers and The latter was already stationed in the waters off South America, and was to meet Moltke and Stettin at their destination, as part of a temporary cruiser division commanded by Konteradmiral (KAdm—Rear Admiral) Hubert von Rebeur Paschwitz. On 11 May, the two ships left Kiel, passed through the Canary Islands, and arrived off Cape Henry, Virginia, on 30 May, where Bremen joined them. The three ships then entered Hampton Roads on 3 June; the President of the United States, William Howard Taft, received the ships aboard the presidential yacht Mayflower. Also present was a contingent from the Atlantic Fleet. On 8–9 June, the ships sailed to New York City, where the crews were well received by both local German clubs and the upper class. The ships departed New York on 13 June, Bremen sailing for Baltimore while Moltke and Stettin returned to Kiel. They arrived there on 24 June, and the following day, the cruiser squadron was dissolved. Moltke was the only German capital ship to ever visit the United States. In July 1912, Moltke escorted Kaiser Wilhelm II's yacht [[SMY Hohenzollern to Russia to meet Czar Nicholas II. The voyage lasted from 4 to 6 July. Upon returning, Moltkes commander was replaced by KzS Magnus von Levetzow, and the ship began her tenure as flagship of I SG, under the command of Vizeadmiral (VAdm—Vice Admiral) Gustav Bachmann. At that time, the unit consisted of Moltke, Von der Tann, the armored cruiser , the light cruisers Stettin, , , , , and , and the aviso , then serving as a tender. The ships took part in the annual fleet maneuvers held in August and September, which concluded with a naval review for Kaiser Wilhelm II in the German Bight. On 19 September, Moltke was awarded the Kaiser's Schießpreis (Shooting Prize) for large cruisers. Moltke visited Malmö, Sweden, and took part in training exercises later that year. In December, the ship was dry docked in Wilhelmshaven for periodic maintenance that lasted until February 1913. While Moltke underwent maintenance, Bachmann transferred his flag to Yorck until 19 February, when he returned to Moltke. Upon returning to service, the ship took part in squadron and fleet training exercises in the KAttegat and the North Sea in February and March. On 14 March, Bachmann temporarily transferred back to Yorck before returning to Moltke on 1 May. By that time, Goeben and the new light cruiser had been sent to the Mediterranean Sea in response to the First Balkan War, Von der Tann was out of service for maintenance, Yorck had been decommissioned, and the new battlecruiser had not yet commissioned, leaving I SG under strength for the fleet maneuvers scheduled for May. The large armored cruiser , then serving as the artillery school training ship, was temporarily assigned to I SG to make up the shortfall. Following the maneuvers, the unit cruised with the rest of the High Seas Fleet from 15 July to 10 August, which included a lengthy visit to Norway. During this period, Moltke visited Lærdalsøyri, Norway, from 27 July to 3 August. After the unit returned home, Seydlitz joined it on 17 August. KAdm Franz Hipper replaced Bachmann as the unit commander on 30 September, though he did not arrive aboard the ship until 15 October, as he had been on vacation at the time. In November, Moltke was present for fleet exercises in the Baltic Sea. The ships of I SG conducted unit maneuvers in February 1914 in the North and Baltic Seas. In late March, the fleet assembled for another period of training exercises that lasted into early May. On 23 June, Hipper transferred his flag to Seydlitz. There was some consideration given to deploying Moltke to the Far East in order to replace the armored cruiser , but the plan was abandoned when it became apparent that Goeben needed a major overhaul and would need to be replaced in the Mediterranean. Moltke was then scheduled to transfer to replace her sister ship, but this plan was interrupted by the outbreak of World War I in July.

Хелиголанд шығанағы шайқасы

Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай, 1914 жылғы 28 тамызда Мольтке Хелиголанд шығанағы шайқасына қатысты. Таңертең Харвич күшінің британдық крейсерлері Хелиголанд шығанағында патрульдік жүрген неміс эсминецтеріне шабуыл жасады. Алты неміс жеңіл крейсері – «Кёльн», «Штетин», және басқалары шабуылға жауап беріп, британдық шабуылшыларға елеулі зиян келтірді. Алайда, шамамен 13:37-де вице-адмирал Дэвид Битти басқаратын британдық 1-ші крейсерлік эскадрильяның келуі неміс кемелерін қиын жағдайға түсірді. I скаутингтік топтың қалған әскери крейсерлерімен бірге Мольтке шайқас күні таңертең Вильгельмшафен жолдарында орналасты. 08:50-ге дейін Хиппер ашық теңіз флотының қолбасшысы адмирал Фридрих фон Ингенохлдан Мольтке мен «Фон дер Танн» кемелерін қоршауға алынған неміс крейсерлеріне көмекке жіберуге рұқсат сұрады. Мольтке 12:10-да теңізге шығуға дайын болды, бірақ судың төмендеуі кемелердің Жаде сағасының аузындағы құм бардан қауіпсіз өтуіне кедергі келтірді. 14:10-да Мольтке мен «Фон дер Танн» Жаде барьерін өтті; Хиппер неміс крейсерлеріне өзінің кемелеріне қайтуға бұйырды, ал Хиппер өзі «Зейдлиц» крейсерінде шамамен бір сағатқа қалып қойды. 14:25-те қалған жеңіл крейсерлер – «Страсбург», «Штетин», «Фрауенлоб», «Стральзунд» және «Ариадна» крейсерлерімен кездесті. «Зейдлиц» оқиға орнына сағат 15:10-да келді, ал «Ариадна» шайқаста алған зақымдардан батып кетті. Хиппер екі жоғалған жеңіл крейсерді – «Майнц» пен «Кёльн»ді іздеуге сақтықпен кірісті, олар бұған дейін батып кеткен еді. Сағат 16:00-де неміс флотилиясы Жаде сағасына қайту үшін бұрылды, шамамен 20:23-те жетті.

Ярмуттың бомбалануы

1914 жылы 2 қарашада Мольтке, Хиппердің флагманы Сейдлиц, фон дер Танн және Блюхер, сондай-ақ төрт жеңіл крейсер Нефрит сағасынан шығып, ағылшын жағалауына қарай бағытталды. Флотилия келесі күні таңертең Ұлы Ярмут портына жетіп, оны бомбалады, ал жеңіл крейсер Стралсунд мина орнатып қойды. Британдық теңіз асты қайығы бомбалауға жауап ретінде шабуыл жасады, бірақ Стралсунд орнатқан миналардың біріне түсіп, батып кетті. Содан кейін Хиппер кемелеріне Германия суларына қайтуға бұйрық берді. Бірақ Хиппердің кемелері Германия суларына қайтып келе жатқанда, Хелиголанд шығанағын густой тұман қамтыды, сондықтан кемелерге көріну жақсарғанша тоқтауға бұйрық берілді, осылайша олар қорғаныс мина өрістерін қауіпсіз айналып өте алатын болды. Йорк рұқсатсыз Нефриттен шығып, Вильгельмсхавенге жол тартқанда навигациялық қателік жасап, кемені неміс миналы аймағының біріне алып келді. Йорк екі минаға түсіп, тез батып кетті; жағалау қорғаныс кемесі экипаждың 127 адамын құтқара алды.

Скарборо, Хартлпул және Уитби қалаларын бомбалау

Ингенол ағылшын жағалауына тағы бір рейд жасауды шешті, мақсаты – Ұлы флоттың бір бөлігін соғысқа тартып, оны жою. 15 желтоқсан күні сағат 03:20-де «Мольтке», «Сейдлиц», «Фон дер Танн», «Блюхер», сондай-ақ «Кольберг», «Страсбург», «Стральзунд» және «Грауденц» жеңіл крейсерлері, екі торпедалық катер эскадрильясы Джейдтен шықты. Кемелер Хелиголанд аралынан солтүстікке қарай жүзіп, Хорнс Риф маяғына жеткен соң, батысқа бұрылып Скарбороға бет алды. Гиппер Джейдтен шыққаннан кейін 12 сағаттан соң, 14 дредноуттан және 8 дредноутқа дейінгі кемелерден, 2 бронекер, 7 жеңіл крейсер және 54 торпедалық катерден тұратын Ашық теңіз флоты алыстан қорғау үшін жолға шықты. 1914 жылдың 26 тамызында неміс жеңіл крейсері Фин шығанағында қағылып қалды; оны ресейлік теңізшілер басып алды, олар неміс теңіз күштері қолданған код кітаптарын және Солтүстік теңіздің навигациялық карталарын тапты. Бұл құжаттар Корольдік теңіз күштеріне жеткізілді. 40-шы бөлім неміс сигналдарын шифрлауды бастады және 14 желтоқсанда Скарбороны бомбалау жоспарына қатысты хабарларды ұстады. Алайда, жоспардың толық мәліметтері белгісіз болды және Ашық теңіз флоты бұрынғы бомбалау сияқты портта қауіпсіз болады деп болжалды. Битидің төрт жеңіл крейсері, 3-ші крейсерлік және 1-ші жеңіл крейсерлік эскадрильялардың қолдауымен, 2-ші жеңіл крейсерлік эскадрильяның алты дредноуы Хиппердің жеңіл крейсерлеріне тұзақ құруға тиіс болды. 15 желтоқсан түнінде Ашық теңіз флотының негізгі бөлігі британдық эсминстермен кездесті. Түнгі торпедалық шабуылдан қорқып, Ингенол кемелерге кері шегінуге бұйрық берді. Хиппер Ингенолдың бұл шешімін білмеді, сондықтан бомбалауды жалғастырды. Британ жағалауына жеткен соң, Хиппердің жеңіл крейсерлері екі топқа бөлінді. «Сейдлиц», «Мольтке» және «Блюхер» Хартлпулді атқылауға солтүстікке бет алды, ал «Фон дер Танн» және «Дерффлингер» Скарборо мен Уитбиді атқылауға оңтүстікке бағыт алды. Хартлпулді бомбалау кезінде «Мольтке» жағалау батареясынан снаряд алды, палубалар арасында аз ғана зақым келді, бірақ жандар жоқ болды. «Блюхер» жағалау батареясынан алты рет, ал «Сейдлиц» үш рет соққыға ұшырады. 16-сы күні сағат 09:45-ке қарай екі топ қайтадан бірігіп, шығысқа қарай шегінуді бастады. Осы кезде Битидің жеңіл крейсерлері Хиппердің таңдаған жолын кесіп, басқа күштер оларды толық қоршау үшін жолға шықты. 12:25-те II барлау тобының жеңіл крейсерлері британдық күштердің арасынан өтіп, Хипперді іздеуді бастады. 2-ші жеңіл крейсерлік эскадрильяның крейсерлерінің бірі «Стральзундты» көріп, Битиге хабарлады. 12:30-да Бити өзінің жеңіл крейсерлерін неміс кемелеріне бұрды. Бити неміс крейсерлері Хиппердің кемелерінің алғы шебі деп ойлады, бірақ олар одан бұрын болды. Битидің кемелерін қорғап жүрген 2-ші жеңіл крейсерлік эскадрилья неміс крейсерлерін қууға аттанды, бірақ британдық жеңіл крейсерлерден келген қате сигнал оларды қайтадан қорғау позициясына қайтарды. Бұл шатасу неміс жеңіл крейсерлеріне қашып кетуге мүмкіндік берді және Хипперді британдық жеңіл крейсерлердің орналасқан жеріне ескертті. Неміс жеңіл крейсерлері британдық күштердің солтүстік-шығысына бұрылып, қашып кетті. Британдықтар да, немістер де қарсыластарын тиімді тоқтатуға келмегеніне көңілі қалды. Ингенолдың тайсалғандығы оның беделін қатты түсірді. «Мольтке» капитаны ашуланып, Ингенолдың «он бір британдық эсминцтерден қорқып» кері қайтқандығын айтты. Неміс тарихы Ингенолдың британдық флоттың мөлшерін анықтау үшін жеңіл күштерін пайдаланбағанын сынады: «Ол ағылшын жағалауындағы алға жылжу күштеріне үлкен қауіп төндіріп қана қоймады, сонымен қатар неміс флотына сигналдық және сенімді жеңістен айырды».

It was decided by Ingenohl that another raid on the English coast was to be carried out, in the hopes of luring a portion of the Grand Fleet into combat, where it could be destroyed. At 03:20 on 15 December, Moltke, Seydlitz, Von der Tann, , and Blücher, along with the light cruisers Kolberg, Strassburg, Stralsund, and Graudenz, and two squadrons of torpedo boats left the Jade. The ships sailed north past the island of Heligoland, until they reached the Horns Reef lighthouse, at which point the ships turned west towards Scarborough. Twelve hours after Hipper left the Jade, the High Seas Fleet, consisting of 14 dreadnoughts and 8 pre dreadnoughts and a screening force of 2 armored cruisers, 7 light cruisers, and 54 torpedo boats, departed to provide distant cover. On 26 August 1914, the German light cruiser had run aground in the Gulf of Finland; the wreck was captured by the Russian navy, which found codebooks used by the German navy, along with navigational charts for the North Sea. These documents were then passed on to the Royal Navy. Room 40 began decrypting German signals, and on 14 December, intercepted messages relating to the plan to bombard Scarborough. However, the exact details of the plan were unknown, and it was assumed that the High Seas Fleet would remain safely in port, as in the previous bombardment. Beatty's four battlecruisers, supported by the 3rd Cruiser Squadron and the 1st Light Cruiser Squadron, along with the 2nd Battle Squadron's six dreadnoughts, were to ambush Hipper's battlecruisers. During the night of 15 December, the main body of the High Seas Fleet encountered British destroyers. Fearing the prospect of a nighttime torpedo attack, Ingenohl ordered the ships to retreat. Hipper was unaware of Ingenohl's reversal, and so he continued with the bombardment. Upon reaching the British coast, Hipper's battlecruisers split into two groups. Seydlitz, Moltke, and Blücher went north to shell Hartlepool, while Von der Tann and Derfflinger went south to shell Scarborough and Whitby. During the bombardment of Hartlepool, Moltke was struck by a shell from a coastal battery, which caused minor damage between decks, but no casualties. Blücher was hit six times and Seydlitz three times by the coastal battery. By 09:45 on the 16th, the two groups had reassembled, and they began to retreat eastward. By this time, Beatty's battlecruisers were in position to block Hipper's chosen egress route, while other forces were en route to complete the encirclement. At 12:25, the light cruisers of II Scouting Group began to pass through the British forces searching for Hipper. One of the cruisers in the 2nd Light Cruiser Squadron spotted Stralsund and signaled a report to Beatty. At 12:30, Beatty turned his battlecruisers towards the German ships. Beatty presumed that the German cruisers were the advance screen for Hipper's ships, however those were some ahead. The 2nd Light Cruiser Squadron, which had been screening for Beatty's ships, detached to pursue the German cruisers, but a misinterpreted signal from the British battlecruisers sent them back to their screening positions. This confusion allowed the German light cruisers to escape and alerted Hipper to the location of the British battlecruisers. The German battlecruisers wheeled to the northeast of the British forces and made good their escape. Both the British and the Germans were disappointed that they failed to effectively engage their opponents. Ingenohl's reputation suffered greatly as a result of his timidity. The captain of Moltke was furious; he stated that Ingenohl had turned back "because he was afraid of eleven British destroyers which could have been eliminated under the present leadership we will accomplish nothing." The official German history criticized Ingenohl for failing to use his light forces to determine the size of the British fleet, stating: "he decided on a measure which not only seriously jeopardized his advance forces off the English coast but also deprived the German Fleet of a signal and certain victory."

Доггер жағалауы шайқасы

1915 жылдың қаңтар айының басында британдық кемелер Доггер Бэнк аймағында барлау жұмыстарын жүргізіп жатқаны белгілі болды. Ингенол бастапқыда бұл күштерді жоюға кедергі келтірді, себебі I скаутингтік тобы уақытша әлсіреген еді, ал «Фон дер Танн» кемесі мерзімдік жөндеу үшін құрғақ докта тұрды. Дегенмен, Жоғары теңіз флотының штаб бастығы Рихард Экерман операцияны жүргізуге талап етті, сол себепті Ингенол келісіп, Хипперге өзінің жеңіл крейсерлерін Доггер Бэнкке алып кетуге бұйрық берді. 23 қаңтарда Хиппер шықты, «Сейдлиц» жеңіл крейсерінде штаб-квартирасымен, соңынан «Молтке», «Дерффлингер» және «Блюхер» кемелері, сондай-ақ «Грауденц», «Росток», «Стральзунд» және «Кольберг» жеңіл крейсерлері мен V флотилиядан және II және XVIII жартылай флотилиялардан 19 торпедалық катерлерімен бірге. «Грауденц» және «Стральзунд» алдыңғы күзетке, ал «Кольберг» және «Росток» тиісінше оң және сол жаққа тағайындалды. Әр жеңіл крейсерге торпедалық катерлердің жартылай флотилиясы қосылды. Тағы да, неміс сымсыз байланыс сигналдарын ұстап, шифрлау маңызды рөл атқарды. 40-шы бөлме криптографтары нақты жоспарларды білмесе де, Хиппердің Доггер Бэнк аймағында операция жүргізетінін анықтады. Оған қарсы тұру үшін Беттидің 1-ші жеңіл крейсерлік эскадрильясы, контр-адмирал Арчибальд Мурдың 2-ші жеңіл крейсерлік эскадрильясы және коммодор Уильям Гудонофтың 2-ші жеңіл крейсерлік эскадрильясы 24 қаңтардың 8-і сағат 08:00-де коммодор Реджинальд Тирвиттің Харвич күштерімен кездесуге тиіс болды. 08:14-те «Кольберг» жеңіл крейсерді және Харвич күштерінің бірнеше эсминецін байқады. «Аврора» «Кольбергке» іздеу шаммен қарсы шықты, сол кезде «Кольберг» «Аврораға» шабуыл жасап, екі рет соқты. «Аврора» да жауап беріп, «Кольбергке» екі рет соқты. Хиппер дереу өзінің жеңіл крейсерлерін атысқа бұрды, сол кезде «Стральзунд» солтүстік-батысында көп мөлшерде түтін байқады. Бұл Хиппердің кемелеріне қарай келе жатқан бірнеше ірі британдық соғыс кемелері екені анықталды. Хиппер оңтүстікке қарай қашуға тырысты, бірақ жылдамдығы ескі бронекрейсер «Блюхердің» ең жоғары жылдамдығымен – 0,7 км/сағ шектелді. Британдық жеңіл крейсерлер неміс кемелеріне қарсы соғыс бастады. 09:52-де «Блюхерге» шамамен 20 000 ярд (18 300 м) қашықтықта оқ ашылды; көп ұзамай «Лайон» және «Тигр» тағы да оқ атуды бастады. 10:09-да британдықтар «Блюхерге» алғашқы соққысын берді. Екі минуттан кейін неміс кемелері, негізінен «Лайонға» 18 000 ярд (15 460 м) қашықтықта қарсы оқ атуды бастады. 10:28-де «Лайон» су сызығынан зардап шекті, кеменің борларында тесік жасап, көмір бункерін су басты. 10:30-да Беттидің төртінші кемесі «Блюхердің» қақпасына жетіп, оқ ашты. 10:35-те арақашықтық 17 500 ярдқа (16 000 м) дейін қысқарды, сол кезде бүкіл неміс желісі британдық кемелердің тиімді қашықтығында болды. Бетти өзінің жеңіл крейсерлеріне неміс кемелеріне қарсы шабуыл жасауға бұйрық берді. Алайда, «Тигрдегі» шатасу капитаны «Сейдлицке» оқ ату керек деп ойлады, бұл «Молткеге» алаңдамай оқ атуға мүмкіндік берді. 10:40-да «Лайонның» снарядтарының бірі «Сейдлицке» соқтығып, екі артқы мұнараны да жойып, 159 адамды өлтірді. Кемеде өрт шықпау үшін екі журналды да суға батыруға бұйрық берілді. Осы уақытқа дейін неміс жеңіл крейсерлері «Лайонды» нысанаға алып, бірнеше рет соққы берді. 11:01-де «Сейдлицтен» шыққан снаряд «Лайонға» соқтығысып, оның екі динамосын бұзды. 11:18-де «Лайонға» «Дерффлингерден» екі снаряд соқты. Олардың бірі су сызығына соқтығысып, белдеуге еніп, теңіз суының портқа апаратын резервуарға түсуіне мүмкіндік берді. Бұл снаряд ақырында «Лайонды» теңіз суының ластануынан қозғалтқышты сөндіруге мәжбүр етті. Осы уақытта «Блюхер» ауыр снарядтардың соққысынан қатты зақымдалған еді. Алайда, қуғын-сүргін ағылшын кемелерінің алдында бірнеше U- қайықтар туралы хабарлар болған кезде аяқталды; Бетти дереу жалтару маневрлерін бұйырды, бұл неміс кемелеріне өздерінің қуғыншыларынан қашықтықты ұлғайтуға мүмкіндік берді. Осы уақытта «Лайонның» соңғы жұмыс істейтін динамосы бұзылып, оның жылдамдығы 15 түйінге дейін төмендеді. Бетти «Лайонда» қалған жеңіл крейсерлерге «Дұшпанның артқы жағын шабуылға алуды» бұйырды, бірақ сигналдың шатасуы кемелердің «Блюхерді» ғана нысанаға алуына әкеліп, «Молтке», «Сейдлиц» және «Дерффлингерге» қашып кетуіне мүмкіндік берді. Бетти «Принцесса Рояль» кемесіне отырғаннан кейін, өзінің кемелерін қайтадан бақылауға алған кезде, неміс кемелері ағылшындықтардың оларды ұстауы үшін тым алыс болды; 13:50-де ол қуғынды тоқтатты.

In early January 1915, it became known that British ships were conducting reconnaissance in the Dogger Bank area. Ingenohl was initially reluctant to destroy these forces, because I Scouting Group was temporarily weakened while Von der Tann was in drydock for periodic maintenance. However, KAdm Richard Eckermann, the Chief of Staff of the High Seas Fleet, insisted on the operation, and so Ingenohl relented and ordered Hipper to take his battlecruisers to the Dogger Bank. On 23 January, Hipper sortied, with his flag in Seydlitz, followed by Moltke, Derfflinger, and Blücher, along with the light cruisers Graudenz, Rostock, Stralsund, and Kolberg and 19 torpedo boats from V Flotilla and II and XVIII Half Flotillas. Graudenz and Stralsund were assigned to the forward screen, while Kolberg and Rostock were assigned to the starboard and port, respectively. Each light cruiser had a half flotilla of torpedo boats attached. Again, interception and decryption of German wireless signals played an important role. Although they were unaware of the exact plans, the cryptographers of Room 40 were able to deduce that Hipper would be conducting an operation in the Dogger Bank area. To counter it, Beatty's 1st Battlecruiser Squadron, Rear Admiral Archibald Moore's 2nd Battlecruiser Squadron and Commodore William Goodenough's 2nd Light Cruiser Squadron were to rendezvous with Commodore Reginald Tyrwhitt's Harwich Force at 08:00 on 24 January, approximately 30 mile (48 km) north of the Dogger Bank. At 08:14, Kolberg spotted the light cruiser and several destroyers from the Harwich Force. Aurora challenged Kolberg with a searchlight, at which point Kolberg attacked Aurora and scored two hits. Aurora returned fire and scored two hits on Kolberg in retaliation. Hipper immediately turned his battlecruisers towards the gunfire, when, almost simultaneously, Stralsund spotted a large amount of smoke to the northwest of her position. This was identified as a number of large British warships steaming towards Hipper's ships. Hipper turned south to flee, but was limited to , which was the maximum speed of the older armored cruiser Blücher. The pursuing British battlecruisers were steaming at , and quickly caught up to the German ships. At 09:52, opened fire on Blücher from a range of approximately 20,000 yards (18,300 m); shortly thereafter, and began firing as well. At 10:09, the British guns made their first hit on Blücher. Two minutes later, the German ships began returning fire, primarily concentrating on Lion, from a range of 18,000 yards (15,460 m). At 10:28, Lion was struck on the waterline, which tore a hole in the side of the ship and flooded a coal bunker. At 10:30, , the fourth ship in Beatty's line, came within range of Blücher and opened fire. By 10:35, the range had closed to 17,500 yards (16,000 m), at which point the entire German line was within the effective range of the British ships. Beatty ordered his battlecruisers to engage their German counterparts. However, confusion aboard Tiger led the captain to believe he was to fire on Seydlitz, which left Moltke able to fire without distraction. At 10:40, one of Lions shells struck Seydlitz causing nearly catastrophic damage that knocked out both of the rear turrets and killed 159 men. Disaster was averted when the executive officer ordered the flooding of both magazines to avoid a flash fire that would have destroyed the ship. By this time, the German battlecruisers had zeroed in on Lion and began scoring repeated hits. At 11:01, an shell from Seydlitz struck Lion and knocked out two of her dynamos. At 11:18, Lion was hit by two shells from Derfflinger, one of which struck the waterline and penetrated the belt, allowing seawater to enter the port feed tank. This shell eventually crippled Lion by forcing the ship to turn off its engines because of seawater contamination. By this time, Blücher was severely damaged after having been pounded by heavy shells. However, the chase ended when there were several reports of U boats ahead of the British ships; Beatty quickly ordered evasive maneuvers, which allowed the German ships to increase the distance from their pursuers. At this time, Lions last operational dynamo failed, which dropped her speed to 15 knots. Beatty, in the stricken Lion, ordered the remaining battlecruisers to "Engage the enemy's rear," but signal confusion caused the ships to solely target Blücher, allowing Moltke, Seydlitz, and Derfflinger to escape. By the time Beatty regained control over his ships, after having boarded Princess Royal, the German ships had too far a lead for the British to catch them; at 13:50, he broke off the chase.

Рига шығанағындағы шайқас

1915 жылғы 3 тамызда Мольтке I барлау тобымен (AG) бірге Балтық теңізіне Рига шығанағына шабуылға қатысу үшін жіберілді. Мақсаты – аймақтағы ресейлік теңіз күштерін, соның ішінде «Слава» атты эскадралық кемені жою және мина тастаушы кемелерді пайдаланып Айлау шығанағына кіруді теңіз миналарымен жабу. Неміс күштерінің құрамына қазіргі вице-адмирал Хиппер басқаратын төрт және төрт «S» класты кеме, «Мольтке», «Фон дер Танн» және «Зейдлиц» жауынгерлік крейсерлері, сондай-ақ бірнеше кіші кемелер кірді. 8 тамызда шығанақты тазартудың алғашқы әрекеті жасалды; ескі жауынгерлік кемелер «Славаны» ұстап тұрғанда, мина тазартушылар миналардың ішкі белдеуінен өтуге арналған жолды тазартты. Осы кезеңде неміс флотының қалған бөлігі Балтық теңізінде қалып, ресейлік флоттың басқа бөлімдерінен қорғаныс жасады. Бірақ, түн жақындағандықтан, «Германия» Айлау шығанағының кіреберісін уақытында миналамауға мүмкіндік болмады, сондықтан операция тоқтатылды. 16 тамызда шығанаққа кіруге екінші әрекет жасалды. Дредноуттар мен 4 жеңіл крейсер, 31 торпедалық катер шығанақтың қорғанысын бұзып өтті. «Нассау» мен «Позен» «Славамен» артиллериялық жекпе-жекке түсті, нәтижесінде орыс кемесіне үш оқ тиіп, ол кері шегінді. Үш күннен кейін ресейлік мина далалары тазартылды, ал флотилия 19 тамызда шығанаққа кірді, бірақ аймақтағы одақтас су асты қайықтары туралы хабарламалар келесі күні неміс күштерін шығанақтан шығарып жіберді. Операция бойында «Мольтке» Балтық теңізінде қалып, Рига шығанағына шабуылға қолдау көрсетті. 19-ы күні таңертең «Мольтке» британдық E класты су асты қайығымен торпедаланды. Торпеда шамамен 200 метр қашықтықта байқалған жоқ; маневр жасауға уақыт болмағандықтан, кеме торпедалық бөлімеге тиді. Жарылыс кемедегі бірнеше торпедаға зақым келтірді, бірақ олар жарылмады. Сегіз адам қаза тауып, кемеге су кірді. Кеме 23 тамыз бен 20 қыркүйек аралығында Гамбургтегі Блохм & Восс компаниясында жөнделді. 1916 жылдың қаңтар айында капитан-лейтенант Йоханнес фон Карпф Леветцовты кеме командирі лауазымынан босатып, өзі тағайындалды.

On 3 August 1915, Moltke was transferred to the Baltic with I Reconnaissance Group (AG) to participate in the foray into the Gulf of Riga. The intention was to destroy the Russian naval forces in the area, including the pre dreadnought Russian battleship Slava, and to use the minelayer to block the entrance to Moon Sound with naval mines. The German forces, under the command of now VAdm Hipper, included the four and four s, the battlecruisers Moltke, Von der Tann, and Seydlitz, and a number of smaller craft. On 8 August, the first attempt to clear the gulf was made; the old battleships and kept Slava at bay while minesweepers cleared a path through the inner belt of mines. During this period, the rest of the German fleet remained in the Baltic and provided protection against other units of the Russian fleet. However, the approach of nightfall meant that Deutschland would be unable to mine the entrance to Moon Sound in time, and so the operation was broken off. On 16 August, a second attempt was made to enter the gulf. The dreadnoughts and , four light cruisers, and 31 torpedo boats breached the defenses to the gulf. Nassau and Posen engaged in an artillery duel with Slava, resulting in three hits on the Russian ship that prompted her withdrawal. After three days, the Russian minefields had been cleared, and the flotilla entered the gulf on 19 August, but reports of Allied submarines in the area prompted a German withdrawal from the gulf the following day. Throughout the operation, Moltke remained in the Baltic and provided cover for the assault into the Gulf of Riga. On the morning of the 19th, Moltke was torpedoed by the British E class submarine The torpedo was not spotted until it was approximately 200 yards (183 m) away; without time to maneuver, the ship was struck in the bow torpedo room. The explosion damaged several torpedoes in the ship, but they did not detonate themselves. Eight men were killed, and of water entered the ship. The ship was repaired at Blohm & Voss in Hamburg, between 23 August and 20 September. In January 1916, KzS Johannes von Karpf relieved Levetzow as the ship's commander.

Ярмут пен Лоустофт қалаларын бомбалау

Мольтке сонымен қатар 24-25 сәуірде Ярмут пен Лоустофт қалаларын бомбалауға қатысты. Гиппер ауруға шалдыққандықтан, демалыста болғандықтан, неміс кемелері капитан Фридрих Боедикердің басқаруында болды. Неміс шайқас крейсерлері Дерффлингер, Мольтке, Сейдлиц және Фон дер Тан 24 сәуірде сағат 10:55-те Жейд сағасынан шығып, алты жеңіл крейсер мен екі торпедалық қайық флотилиясымен қорғалды. Ашық теңіз флотының ауыр бөлімдері Бодикердің кемелеріне қашықтан қолдау көрсету мақсатымен сағат 13:40-да жүзіп кетті. Британдық Әскери-теңіз министрлігі неміс сымсыз байланыс сигналдарын ұстау арқылы неміс шабуылы туралы хабардар болды және 15:50-де Ұлы флотты орналастырды. 14:00-де Бодикердің кемелері Нордернейге жетіп, ол кемелерін солтүстікке бұрып, Тершеллинг аралындағы голланд бақылаушыларынан аулақ болды. Сағат 15:38-де Сейдлиц кемеге қарсы минаға соқтығысып, кеме қабығында 15 метрлік тесік жасады, нәтижесінде 1400 тонна су кемеге еніп кетті. Сейдлиц жеңіл крейсерлердің қорғауымен кері бұрылды. Қалған төрт шайқас крейсері дереу оңтүстікке, Нордерней бағытына бұрылды. Сағат 16:00-де Сейдлицке жақын қауіп төнген жоқ, сондықтан кеме Бодикердің кемеден түсуіне мүмкіндік беру үшін тоқтады. Торпедалық қайық Бодикерді Лютцовқа жеткізді. 25 сәуірде сағат 04:50-де неміс шайқас крейсерлері Лоустофтқа жақындағанда, оңтүстік фланкті қорғаған жеңіл крейсерлер коммодор Тирвитттің "Харвич" күшінің жеңіл крейсерлері мен эсминецтерін байқады. Бодикер британдық кемелерге назар аудармай, өз кемелерінің қаруларын Лоустофтқа бағыттады. Неміс крейсерлері екі жағалау батареясын жойды және қалаға басқа да зиян келтірді. Осы процесте жағалау батареяларының бірінен атылған 15 см-лік снаряд Мольткеге тиді, бірақ кеме айтарлықтай зақым алмады. 05:20-де неміс шабуылшылары солтүстікке, Ярмутқа қарай бұрылды, олар 05:42-де жетті. Көріну нашар болғандықтан, неміс кемелері әрқайсысы бір сальва атып, Дерффлингер болса негізгі батареясынан он төрт оқ атты. Неміс кемелері оңтүстікке бұрылып, 05:47-де екінші рет "Харвич" күшімен кездесті, олар бұл кезде жеңіл крейсерлердің қорғауымен қақтығысқа түскен еді. Бодикердің кемелері 13 000 ярдтан (12 000 м) от ашты. Тирвитт дереу кемелерін бұрып, оңтүстікке қашып кетті, бірақ крейсер ауыр зақым алғаннан кейін ғана. Британдық суасты қайықтары мен торпедалық шабуылдар туралы хабарларға байланысты Бодикер қуғын-сүргінді тоқтатып, шығысқа қарай Ашық теңіз флотына қайтты. Осы кезде Шир, Ұлы флоттың Скапа-Флоудан шығатыны туралы ескертілген соң, Германияға қарай бұрылды.

Moltke also took part in the bombardment of Yarmouth and Lowestoft on 24–25 April. Hipper was away on sick leave, so the German ships were under the command of KAdm Friedrich Boedicker. The German battlecruisers Derfflinger, , Moltke, Seydlitz and Von der Tann left the Jade Estuary at 10:55 on 24 April, and were supported by a screening force of six light cruisers and two torpedo boat flotillas. The heavy units of the High Seas Fleet sailed at 13:40, with the objective to provide distant support for Boedicker's ships. The British Admiralty was made aware of the German sortie through the interception of German wireless signals, and deployed the Grand Fleet at 15:50. By 14:00, Boedicker's ships had reached a position off Norderney, at which point he turned his ships northward to avoid the Dutch observers on the island of Terschelling. At 15:38, Seydlitz struck a naval mine, which tore a 50 foot (15 m) hole in her hull, just abaft of the starboard broadside torpedo tube, allowing 1,400 short tons (1,250 long tons) of water to enter the ship. Seydlitz turned back, with the screen of light cruisers, at a speed of The four remaining battlecruisers turned south immediately in the direction of Norderney to avoid further mine damage. By 16:00, Seydlitz was clear of imminent danger, so the ship stopped to allow Boedicker to disembark. The torpedo boat brought Boedicker to Lützow. At 04:50 on 25 April, the German battlecruisers were approaching Lowestoft when the light cruisers and , which had been covering the southern flank, spotted the light cruisers and destroyers of Commodore Tyrwhitt's Harwich Force. Boedicker refused to be distracted by the British ships, and instead trained his ships' guns on Lowestoft. The German battlecruisers destroyed two 6 in (15 cm) shore batteries and inflicted other damage to the town. In the process, a single 6 in shell from one of the shore batteries struck Moltke, but the ship sustained no significant damage. At 05:20, the German raiders turned north, towards Yarmouth, which they reached by 05:42. The visibility was so poor that the German ships fired one salvo each, with the exception of Derfflinger, which fired fourteen rounds from her main battery. The German ships turned back south, and at 05:47 encountered for the second time the Harwich Force, which had by then been engaged by the six light cruisers of the screening force. Boedicker's ships opened fire from a range of 13,000 yards (12,000 m). Tyrwhitt immediately turned his ships around and fled south, but not before the cruiser sustained severe damage. Due to reports of British submarines and torpedo attacks, Boedicker broke off the chase and turned back east towards the High Seas Fleet. At this point, Scheer, who had been warned of the Grand Fleet's sortie from Scapa Flow, turned back towards Germany.

Ютландия шайқасы

Мольтке мен Хиппердің I скаутингтік тобының қалған крейсерлері 1916 жылдың 30 мамырынан кейін, сыртындағы нефриттік жолдарда бекітілген күйде болды. Келесі күні таңертең, 02:00 CEST-де кемелер Skagerrak-қа қарай баяу жылдамдықпен жүзіп кетті. Мольтке бес кемелік колоннада төртінші болып, «Фон дер Танн» алдында, ал «Зейдлиц» артында орналасты. II скаутингтік тобы, құрамында жеңіл крейсерлер, Бодикердің флагманы, «Эльбинг» және II, VI және IX флотилияларының 30 торпедалық қайығы Гиппердің крейсерлеріне сүйемелдеді. Бір жарым сағаттан кейін адмирал Рейнхард Шеердің басқаруындағы Ашық теңіз флоты «Жейд»тен шықты; бұл күш 16 дредноуттан тұрды. Ашық теңіз флотына IV скаутингтік тобы сүйемелдеді, оған жеңіл крейсерлер «Стеттин», «Фрауенлоб» және «Росток» жеңіл крейсерінің басшылығымен I, III, V және VII флотилияларының 31 торпедалық қайығы кірді. II ұрыс эскадрильясының алты пре-дредноут Эльба жолдарынан 02:45-те шығып, 05:00-де ұрыс флотымен кездесті.

Оңтүстікке қарай жүгіріңіз .

Сағат 16:00-ден сәл бұрын Хиппердің күштері Биттидің шайқас крейсерлері эскадрильясымен кездесті. Неміс кемелері алғашқы болып от ашты, шамамен 15 000 ярдқа (14 000 м). Британдық кемелер жауап беруге басталғанда, британдық шайқас крейсерлері арасындағы шатасу салдарынан «Мольтке» «Жаңа Зеландия» және «Тайгер» екі кемесінен де шабуылға ұшырады. Британдық қашықтық өлшегіштері неміс нысаналарының қашықтығын дұрыс анықтамады, сондықтан британдық кемелердің алғашқы залпылары неміс шайқас крейсерлерінен шамамен бір мильге артық түсті. 16:52-де «Мольтке» «Тайгерді» екі бас қару снарядымен ұрды, бірақ ешқайсысы айтарлықтай зақым келтірмеді. Содан кейін «Мольтке» тағы төрт снаряд атты, олардың екеуі бір уақытта ортаңғы және корпус мұнараларына тиіп, оларды шайқастың маңызды бөлігінде істен шығарды. Шамамен 15 минуттан кейін «Фон дер Танн» британдық шайқас крейсерін күрт жойды. Көп ұзамай «Мольтке» «Куин Мэриге» шамамен арақашықтықта төрт торпеда атып, британдық желінің бұзылуына себеп болды, себебі торпедалар U-кемелер атқан деп есептелді. Осы кезде Хиппердің шайқас крейсерлері V шайқас эскадрильясының қақпасына келді, ол жаңадан құрылған және қуатты қарулармен жабдықталған. 17:06-да «Фон дер Таннга» от ашты. Бірнеше минуттан кейін «Малайя» және қосылды; кемелер отын «Фон дер Танн» және «Мольткеге» шоғырландырды. 17:16-да жылдам соғыс кемелерінен атылған 15 дюймдік снарядтардың бірі «Мольткеге» тиді, ол көмір қоймасын тесіп, каземат палубасын жарып, онда сақталған оқ-дәрілерді тұтандырды. Жарылыс оқ-дәрілерді көтеру құрылғысын қоймаға дейін өртеп жіберді. «Фон дер Танн» мен «Мольтке» жылдамдығы мен бағытын өзгертті, бұл V шайқас эскадрильясының мақсатын бұзды және қираған кемелерге қысқа тынығу берді. «Мольтке» мен «Фон дер Танн» V шайқас эскадрильясының соғыс кемелерінің отын тартқан кезде, «Зейдлиц» пен «Дерффлингер» британдық шайқас крейсерлеріне отын шоғырландыра алды; 17:25 пен 17:30 аралығында «Зейдлиц» пен «Дерффлингерден» кем дегенде бес снаряд «Куин Мэриге» тиді, бұл кемеде катастрофалық жарылысқа әкеліп, оны жойды. «Мольтке» командирі Карпф: «Дұшпанның залпы жақсы және жақын; олардың залпы тез кезекпен атылады, атыс тәртібі өте жақсы!» - деп атап өтті.

Shortly before 16:00, Hipper's force encountered Beatty's battlecruiser squadron. The German ships were the first to open fire, at a range of approximately 15,000 yards (14,000 m). When the British ships began returning fire, confusion amongst the British battlecruisers resulted in Moltke being engaged by both New Zealand and Tiger. The British rangefinders had misread the range to their German targets, and so the first salvos fired by the British ships fell a mile past the German battlecruisers. At 16:52, Moltke hit Tiger with two main gun shells, but neither of these hits caused any significant damage. Moltke then fired a further four shells, two of which hit simultaneously on the midships and after turrets, knocking both out for a significant period of the battle. Approximately 15 minutes later, the British battlecruiser was suddenly destroyed by Von der Tann. Shortly thereafter, Moltke fired four torpedoes at Queen Mary at a range between This caused the British line to fall into disarray, as the torpedoes were thought to have been fired by U boats. At this point, Hipper's battlecruisers had come into range of the V Battle Squadron, composed of the new s, which mounted powerful guns. At 17:06, opened fire on Von der Tann. She was joined a few minutes later by , Malaya, and ; the ships concentrated their fire on Von der Tann and Moltke. At 17:16, one of the 15 in shells from the fast battleships struck Moltke, where it pierced a coal bunker, tore into a casemate deck, and ignited ammunition stored therein. The explosion burned the ammunition hoist down to the magazine. Von der Tann and Moltke changed their speed and direction, which threw off the aim of the V Battle Squadron and earned the battered ships a short respite. While Moltke and Von der Tann were drawing the fire of the V Battle Squadron battleships, Seydlitz and Derfflinger were able to concentrate their fire on the British battlecruisers; between 17:25 and 17:30, at least five shells from Seydlitz and Derfflinger struck Queen Mary, causing a catastrophic explosion that destroyed the ship. Moltkes commander, Karpf, remarked that "The enemy's salvos lie well and close; their salvos are fired in rapid succession, the fire discipline is excellent!"

Ұрыс флоттары

19:30-ға қарай британдық крейсерлерді қуған Ашық теңіз флоты әлі Ұлы флотпен кездеспеген еді. Шир қараңғылық түсер алдында кемелері торпедалық қайықтардың шабуылына ұшырауы мүмкін болғандықтан күштерін кері шегінуді қарастырды. Бірақ ол әлі шешім қабылдамағанда, оның жетекші соғыс кемелері Ұлы флоттың негізгі күштерімен кездесті. Бұл Ширге кері шегінуді мүмкін етпеді, себебі бұл II ұрыс эскадрильясының баяу доредноут кемелерін құрбан етуге келер еді, ал доредноуттары мен ұрыс крейсерлерін олардың кері шегінуін қамтамасыз ету үшін қолданса, оның ең күшті кемелері британдық артиллерияның күшті отына түсер еді. Оның орнына Шир кемелеріне 16 градус оңға бұруға бұйрық берді, бұл доредноуттарды неміс майданының салыстырмалы түрде қауіпсіз жағына жеткізер еді. «Мольтке» және басқа ұрыс крейсерлері «Кёнигтің» ізінен келіп, одан кейін орналасты. Хиппердің қираған кемелері уақытша демалыс алды, ал Ширдің кемелерінің нақты орны мен бағыты туралы белгісіздік Адмирал Джон Джелликоені кемелерін шығысқа қарай, немістердің кері шегінуінің ықтимал бағыты деп ойлаған жаққа бұруға мәжбүр етті. Неміс флоты батысқа қарай бет алғанда, Шир екінші рет 16 градус бұрылыс жасады, бұл бағытын өзгертті және кемелерін британдық флоттың ортасына бағыттады. Неміс флоты британдықтардың қарқынды отына түсті, ал Шир «Мольтке», «Фон дер Танн», «Зейдлиц» және «Дерфлингерді» британдық флотқа қарсы жоғары жылдамдықпен жіберді, олардың құрамын бұзуға және негізгі күштеріне кері шегіну үшін уақыт беруге тырысты. 20:17-ге дейін неміс крейсерлері 7700 ярды (7040 м) қашықтыққа жақындады, сол кезде Шир кемелерді британдық флоттың жетекші кемесіне шабуыл жасауға бағыттады. Бірақ үш минуттан кейін неміс крейсерлері торпедалық қайықтардың шабуылымен қамтамасыз етілген кері шегінді.

Қайтарып алу

Түскі үзіліс кезінде Мольтке және басқа неміс броненосецтері негізгі қаруларына кедергі келтіретін қирандыларды жоюға, өртті сөндіруге, өртке басқару және сигнал жабдықтарын жөндеуге, түнгі шайқасқа дайындалу үшін жарық шамдарын орнатуға мүмкіндік алды. Осы уақытта неміс флоты кері ретпен жақсы ұйымдастырылған формацияға қайта құрылды, содан кейін неміс жеңіл күштері 21:00-ден кейін британдық күзет тобымен кездесті. Бетти жаңадан атыс естіп, броненосецтерін батысқа бұрды. 21:09-да ол неміс броненосецтерін көріп, 20:20-да атыс ашу алдында жақындады. Британ броненосецтерінің шабуылы Мольткеден торпедалық қайықпен өтуге тырысқан Хипперді толығымен таң қалдырды. Неміс кемелері барлық қаруларымен жауап берді және 21:32-де қараңғыда Lion және Princess Royal-ды атты. Неміс броненосецтерінің маневрлері бірінші шайқас эскадрильясын соқтығысудан сақтау үшін батысқа бұруға мәжбүр етті. Бұл екінші шайқас эскадрильясының ескі броненосецтерін броненосецтердің тікелей артына орналастырды және неміс броненосецтері оңтүстікке бұрылғанда британдық кемелердің оларды қууларына кедергі келтірді. Британ броненосецтері ескі линкорларға оқ ашты; неміс кемелері британдық кемелерге барлық қаруларын жұмсау үшін оңтүстік-батысқа бұрылды. 22:15-те Хиппер, ақыры Мольткеге ауысып, кемелеріне неміс формациясының басына қарай жылдамдықпен жүруге бұйрық берді. Алайда, тек Мольтке мен Сейдлиц ғана бұл бұйрықты орындауға дайын болды; Дерффлингер мен фон дер Танн ең көп дегенде 18 теңіз шақырымын (узла) жасады, сондықтан олар артта қалды. Мольтке мен Сейдлиц кемелер Штеттинге жақын өткенде, желдің алдыңғы қатарына қарай жылдамдықпен жүзіп бара жатқанда, соқтығысудан сақтау үшін кемені күрт баяулатуға мәжбүр болды. Бұл Фрауенлоб, Штутгарт және Мюнхенді сол жаққа бұруға мәжбүр етті, нәтижесінде олар екінші жеңіл крейсерлік эскадрильямен кездесті; шамамен 1,5 шақырым қашықтықта екі жақтағы крейсерлер бір-бірін атысқа түсірді. КАДм Людвиг фон Ройтер британдық крейсерлерді Мольтке мен Сейдлицке қарай тартып алуға тырысуды шешті. Бірақ, дерлік бірден, британдық крейсерлер шабуылды тоқтатты. Жеңіл крейсерлер кетуге асығып жатқанда, Фрауенлобқа торпеда тиді, нәтижесінде кеме жарылды. Неміс формациясы шатаққа түсті, ал осы шатақта Сейдлиц Мольткеден көз жоғалтты. Сейдлиц енді Мольткемен бірге жүре алмады, сондықтан ол Хорнс Риф маяғына өздігінен бару үшін бөлінді. 23:30-да Мольтке өздігінен екінші шайқас эскадрильясының артқы дивизиясынан төрт британдық дредноутты кездестірді. Карпф кемені бұруға бұйрық берді, өзін байқамағанын үміттенеді. Британдық кемелер шын мәнінде Мольткеді көрген, бірақ бүкіл неміс флотына орналасқан жерін жарияламау үшін атудан бас тартты. 23:55-те және 00:20-да Карпф британдық флот арқылы өтуге тырысты, бірақ екі рет те сәттілікке жете алмады. 01:00-ге дейін, Ұлы флоттан шалқап алға шыққаннан кейін ғана Мольтке қашып құтыла алды. Шайқастың соңына қарай, 03:55-те Хиппер Ширге кемелеріне тиген зор зиян туралы хабарлама жіберді. Сол кезде Дерффлингер мен фон дер Танн әрқайсысында тек екі ғана қару жұмыс істеді, Мольтке 1000 тонна сумен толды, ал Сейдлицке ауыр зақым келді. Хиппер хабарлады: "I-ші барлау тобы, демек, күрделі шайқас үшін ешқандай құндылығы болмады, сондықтан бас қолбасшы оны портқа қайтаруға бұйырды, ал ол өзі шайқас флотымен Хорнс Рифтегі жағдайды күтуге бел буды". Шайқас барысында Мольтке Тайгерді 13 рет, ал өзі 4 рет, барлығы снарядтармен атты. №5 оң жақ 15 см-лік қару 15 дюймдік снарядтың бірімен соққыға ұшырады және шайқастың қалған бөлігінде қолданудан шығарылды. Кемеде 16 адам қаза тауып, 20 адам жараланды, олардың көпшілігі 15 см-лік қаруға тиген соққыдан зардап шекті. Су басу және суды шығару жұмыстары кеменің 1000 тонна сумен толуына әкелді.

A pause in the battle at dusk allowed Moltke and the other German battlecruisers to cut away wreckage that interfered with the main guns, extinguish fires, repair the fire control and signal equipment, and ready the searchlights for nighttime action. During this period, the German fleet reorganized into a well ordered formation in reverse order, when the German light forces encountered the British screen shortly after 21:00. The renewed gunfire gained Beatty's attention, so he turned his battlecruisers westward. At 21:09, he sighted the German battlecruisers, and drew to within before opening fire at 20:20. The attack from the British battlecruisers completely surprised Hipper, who had been in the process of boarding Moltke from the torpedo boat The German ships returned fire with every gun available, and at 21:32 hit both Lion and Princess Royal in the darkness. The maneuvering of the German battlecruisers forced the leading I Battle Squadron to turn westward to avoid collision. This brought the pre dreadnoughts of II Battle Squadron directly behind the battlecruisers, and prevented the British ships from pursuing the German battlecruisers when they turned southward. The British battlecruisers opened fire on the old battleships; the German ships turned southwest to bring all of their guns to bear against the British ships. By 22:15, Hipper was finally able to transfer to Moltke, and then ordered his ships to steam at towards the head of the German line. However, only Moltke and Seydlitz were in condition to comply; Derfflinger and Von der Tann could make at most 18 knots, and so these ships lagged behind. Moltke and Seydlitz were in the process of steaming to the front of the line when the ships passed close to Stettin, which forced the ship to drastically slow down to avoid collision. This forced Frauenlob, Stuttgart, and München to turn to port, which led them into contact with the 2nd Light Cruiser Squadron; at a range of , the cruisers on both sides pummeled each other. KADm Ludwig von Reuter decided to attempt to lure the British cruisers towards Moltke and Seydlitz. However, nearly simultaneously, the heavily damaged British cruisers broke off the attack. As the light cruisers were disengaging, a torpedo fired by struck Frauenlob, and the ship exploded. The German formation fell into disarray, and in the confusion, Seydlitz lost sight of Moltke. Seydlitz was no longer able to keep up with Moltkes , and so detached herself to proceed to the Horns Reef lighthouse independently. By 23:30 on her own, Moltke encountered four British dreadnoughts, from the rear division of the 2nd Battle Squadron. Karpf ordered the ship to swing away, hoping he had not been detected. The British ships in fact had seen Moltke, but had decided to not open fire in order to not reveal their location to the entire German fleet. At 23:55, and again at 00:20, Karpf tried to find a path through the British fleet, but both times was unable to do so. It was not until 01:00, after having steamed far ahead of the Grand Fleet, that Moltke was able to make good her escape. Close to the end of the battle, at 03:55, Hipper transmitted a report to Scheer informing him of the tremendous damage his ships had suffered. By that time, Derfflinger and Von der Tann each had only two guns in operation, Moltke was flooded with 1,000 tons of water, and Seydlitz was severely damaged. Hipper reported: "I Scouting Group was therefore no longer of any value for a serious engagement, and was consequently directed to return to harbour by the Commander in Chief, while he himself determined to await developments off Horns Reef with the battlefleet." During the course of the battle, Moltke had hit Tiger 13 times, and was hit herself 4 times, all by shells. The No. 5 starboard 15 cm gun was struck by one of the 15 in shells and put out of action for the remainder of the battle. The ship suffered 16 dead and 20 wounded, the majority of which were due to the hit on the 15 cm gun. Flooding and counter flooding efforts caused 1,000 tons of water to enter the ship.

Кейінгі операциялар

6 маусымда Хиппер өзінің туын «Мольткеге» қайтарды, ол 7 маусымнан 30 шілдеге дейін Гамбургте жөндеуден өтті. Кеме кейіннен Балтық теңізінде оқу жаттығуларын өткізді. Төрт күннен кейін, 18-19 тамызда флоттың алға жылжуына қатысты. Операция барысында I скаутинг тобы Беаттидің ұрыс крейсерлерін тартып алып, жою үшін Сандерленд қаласының жағалауын бомбалау керек болды. «Мольтке» тобындағы әлі де соғысу жағдайында қалған екі неміс шайқас крейсерінің бірі болғандықтан (екіншісі – «Фон дер Тан»), операция үшін топқа үш дрейдноут тағайындалды: , , және жаңадан тапсырылған «Шер» және қалған Ашық теңіз флоты, 15 дрейдноутімен, артта қалады және қорғаныш береді. Британдықтар неміс жоспарларын біліп, оларға қарсы Ұлы флотты жіберді. 14:35 шамасында Шеер Ұлы флоттың жақындауы туралы ескертілді және Ютландияға жақын болғаннан кейін 11 аптадан кейін Ұлы флоттың бүкіл құрамын қарсы алуға дайын емес, өзінің күштерін айналдырып, неміс порттарына кері шегініп кетті. 1916 жылдың қыркүйегінде Карпф «Мольткеден» кетіп, КзС Ханс Гигас кемеге қолбасшылықты қолға алды және соғыс аяқталғанға дейін оның капитаны болды. 25-26 қыркүйекте «Мольтке» Солтүстік теңізде тағы бір операцияға қатысқан, оның ішінде Хиппер де болды. Ол және I SG-нің қалған бөлігі II скаутинг тобының Тершеллингке қарай бағытталған іздеуі үшін қоршау күш ретінде қызмет етті. 20 қазанда Хиппер кемеден кетіп қалды. 1917 жылдың қыркүйек пен қазан айларында кеме Батыс Эстония архипелагына неміс шабуылдарын қолдаған «Альбион» операциясына қатысты. Ресейге қарсы Балтық теңізіндегі сәтті операциядан кейін «Мольтке» II скаутинг тобына (II AG) қолдау көрсетуге жіберілді, бірақ Хелиголанд шығанағының екінші шайқасына белсенді қатыспады. 1917 жылдың соңында Ашық теңіз флоты Ұлыбритания мен Норвегия арасындағы Солтүстік теңізде конвойға қарсы рейдтер жүргізе бастады. 1917 жылдың қазан мен желтоқсан айларында Норвегияға бара жатқан екі британдық конвойды неміс крейсерлері мен эсминдері басып алып, жойып жіберді. Бұл Беттиді, қазір Ұлы флоттың бас қолбасшысы, бірнеше линкордтар мен крейсерлерді конвойларды қорғау үшін бөлді. Бұл Ширге бүкіл соғыс бойы күткен мүмкіндікті берді: Ұлы флоттың бір бөлігін оқшаулап, жою мүмкіндігі. 1918 жылы 23 сәуірде сағат 05:00-де Ашық теңіз флоты порттан қатты сүйретілетін конвойлардың бірін ұстап алу ниетімен кетті. Британдықтардың операцияны білгенін болдырмау үшін сымсыз радио байланысы барынша азайтылды. 24 сәуір күні сағат 05:10-да «Мольтке» машинасы зақымдалды: оң жақ винті шахтадан құлап кетті, ал турбинаны тоқтатудың алдында диірменнің бір дөңгелегі жойылды. Бұзылған дөңгелек темір бөлшектерін қосалқы конденсаторға лақтырып жіберді, бұл машина бөлмесін су басып, орталық және оң жақ қозғалтқыштардың жұмысын тоқтатты. Тұзды су қазандықтарға кірді, кеме жылдамдығын төрт түйінге дейін төмендетті; 08:45 -ге дейін «Мольтке» капитаны Шеерге кемесі «басқарудан шығып», кеме сүйреуі керектігін хабарлады. 09:38 сағатта «Страсбург» крейсері кемені сүйреуге тырысты, бірақ оны жүзеге асыра алмады. 10:13-те дрейдноут соғыс флотынан бөлініп, «Мольтке» кемесіне сүйреп әкелінді. 14:10-да конвой әлі табылмаған, сондықтан Шер Ашық теңіз флотын неміс суларына қарай бұрды. 17:10-да «Мольтке» қозғалтқыштары жөнделді, ал кеме 17 түйін жылдамдығымен жүзе алды. 19:37 британиялық су асты кемесі кемені байқап, «Мольтке» торпеда атқан. Кеме 1800 тонна суды қабылдаса да, өз күшімен портқа жетуге мүмкіндік алды. 1918 жылдың 30 сәуір мен 9 қыркүйегі аралығында Вильгельмсхавенде Императорлық кемежайда жөндеу жұмыстары жүргізілді. Жөндеу жұмыстарынан кейін «Мольтке» 19 қыркүйек пен 3 қазан аралығында Балтық теңізінде оқу-жаттығу операцияларына қатысты. 1 қарашадан бастап, кеме Реутер үшін I скаутинг тобының флагманы ретінде қызмет етті.

On 6 June, Hipper transferred his flag back to Moltke, which was under repair from 7 June to 30 July in Hamburg. The ship thereafter conducted training exercises in the Baltic before being pronounced for active service on 14 August. Four days later, she took part in the fleet advance on 18–19 August During the operation, I Scouting Group was to bombard the coastal town of Sunderland in an attempt to draw out and destroy Beatty's battlecruisers. As Moltke was one of only two remaining German battlecruisers still in fighting condition in the Group (Von der Tann being the other), three dreadnoughts were assigned to the Group for the operation: , , and the newly commissioned Scheer and the rest of the High Seas Fleet, with 15 dreadnoughts of its own, would trail behind and provide cover. The British were aware of the German plans and sortied the Grand Fleet to meet them. By 14:35, Scheer had been warned of the Grand Fleet's approach and, unwilling to engage the whole of the Grand Fleet just 11 weeks after the decidedly close call at Jutland, turned his forces around and retreated to German ports. In September 1916, Karpf left Moltke and KzS Hans Gygas assumed command of the ship, and remained her captain through the end of the war. Moltke took part in another operation in the North Sea on 25–26 September, still with Hipper aboard. She and the rest of I SG served as the covering force for a sweep by II Scouting Group in the direction of Terschelling. On 20 October, Hipper departed the ship. Between September and October 1917, the ship took part in Operation Albion supporting the German invasion of the West Estonian Archipelago. Following the successful operation against Russia in the Baltic, Moltke was detached to support II Scouting Group (II AG), but did not actively participate in the Second Battle of Heligoland Bight. Late 1917 saw the High Seas Fleet beginning to conduct anti convoy raids in the North Sea between Britain and Norway. In October and December 1917, two British convoys to Norway were intercepted and destroyed by German cruisers and destroyers, prompting Beatty, now the Commander in Chief of the Grand Fleet, to detach several battleships and battlecruisers to protect convoys. This presented to Scheer the opportunity for which he had been waiting the entire war: the chance to isolate and eliminate a portion of the Grand Fleet. At 05:00 on 23 April 1918, the High Seas Fleet left harbor with the intention of intercepting one of the heavily escorted convoys. Wireless radio traffic was kept to a minimum to prevent the British from learning of the operation. At 05:10 on 24 April, Moltke suffered machinery failure: the starboard propeller had fallen off the shaft, and before the turbine could be stopped, a gear wheel was destroyed. The destroyed wheel flung pieces of steel into an auxiliary condenser, which flooded the engine room and stopped the operation of the center and starboard engines. Saltwater entered the boilers, reducing the ship's speed to a mere four knots; by 08:45, the captain of Moltke reported to Scheer that his ship was "out of control", and that the ship would need to be towed. At 09:38, the cruiser Strassburg attempted to take the ship under tow, but was unable to do so. At 10:13, the dreadnought was detached from the battle fleet to tow Moltke back to port. At 14:10, the convoy had still not yet been located, and so Scheer turned the High Seas Fleet back towards German waters. By 17:10, Moltkes engines had been repaired, and the ship was able to steam at a speed of 17 knots. At 19:37, the British submarine spotted the ship and fired a torpedo into Moltke. The ship took in 1,800 tons of water, but was able to reach harbor under her own power. Repairs were carried out in Wilhelmshaven in the Imperial Dockyard, between 30 April and 9 September 1918. Following repairs, Moltke took part in training operations in the Baltic from 19 September to 3 October. Starting on 1 November, the ship served as I Scouting Group flagship for Reuter, after the battlecruiser had gone into dry dock for repairs.

Тағдыр

Мольтке Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталуға аздай қалғанда, Ашық теңіз флотының «өлім сапарына» қатысуға тиіс болған. Ашық теңіз флотының басым бөлігі Вильгельмсхавендегі базасынан Ұлыбританияның Ұлы флотына қарсы шайқасу үшін шығуға дайындалған; Шеер – енді флоттың бас адмиралы – Германия үшін жақсы келісім шарттарын сақтау үшін, флотының бағасын ескермей, британдық флотқа мүмкіндігінше көп зиян келтіруді көздеді. Алайда, флот Вильгельмсхавенде жиналған кезде, соғыстан шаршаған теңізшілер жаппай дезертирлеуге кірісті. «Фон дер Танн» мен «Дерффлингер» Вильгельмсхавеннің ішкі порты мен рейдті бөліп тұрған шлюздерден өткенде, екі кемеден де 300-ге жуық адам бортынан секіріп, жағаға қашып кетті. 1918 жылдың 24 қазанында Вильгельмсхавеннен теңізге шығуға бұйрық берілді. 29 қазан күнінен бастап бірнеше соғыс кемесіндегі теңізшілер көтеріліс жасады; III эскадрильяның үш кемесі якорь көтеруден бас тартты, ал соғыс кемелерінде саботаж актілері жасалды. Осы ашық наразылыққа байланысты теңізге шығу бұйрығы кері қайтарылды. 1918 жылдың қараша айының басында Германияда революция басталды, ол соғысты аяқтауға және монархияны құлатуға әкелді. «Мольтке» 1918 жылдың 24 қарашасында Ашық теңіз флотының қалған бөлігімен бірге тапсырылды және капитан-лейтенант Воланте басшылығымен Скапа-Флоуда интернировкаланды. Версаль келісіміне қол қойылғанын және оның флоты британдықтар тарапынан басып алынуға айналғанын сезінген Рейтер 1919 жылдың 21 маусымында Ашық теңіз флотын батыруға бұйрық берді, ал британдық Ұлы флот жаттығуларда болған кезде. Кеме екі сағат он бес минут ішінде суға батты. «Мольтке» 1927 жылы судан көтеріліп, 1929 жылы Розитте металлға тапсырылды.