Кіріспе

Құс түрлері

Қызғылт қанатты жер көгершін (Paraclaravis geoffroyi) – Атлантика орманында, негізінен бамбук жанында, Оңтүстік-Шығыс Бразилияда, Шығыс Парагвайда және Солтүстік-Шығыс Аргентинада (тек Мисьонес аймағында) таралған, өте сирек кездесетін көгершін түрі. Оған мекендеу ортасының жоғалуы және мүмкін жабайы құстар саудасы қауіп төндіреді, тіпті оның ерекше талаптарына байланысты жойылып кетуі де мүмкін.

Мінез-құлық

Бұл Атлантика орманындағы Гуадуа бамбуының белгілі бір түрлерінің, атап айтқанда takuarusu (G. chacoensis) және yatevó (G. trinii) гүлдеу кезеңдерін (мастерлік оқиғаларын) қадағалайтын көшпелі түр. Ол бұл ерекшелігімен ең жақын туысы – қоңыр кеуделі жер көгершінімен (Paraclaravis mondetoura) ортақ, ол керісінше Анд бамбуына бейімделген. Осы арнайы өмір салты, түрдің бұрынғы кең ареалына қарамастан, оның популяциясының күрт төмендеуіне себеп болған болуы мүмкін. 20-шы ғасырдың соңында Атлантика орманының кең ауқымда жойылғандығы, оның жойылған туысы – жолаушы көгершінге (Ectopistes migratorius) ұқсас Алли эффектісін тудырды, ол да жаңғақ түзілетін ағаштардың гүлдеу кезеңдеріне тәуелді болған.

Мәртебе

1985 жылдан бері осы түрдің расталған байқаулары тіркелген жоқ, және ол, мүмкін, жойылып кеткен болуы мүмкін, бірақ содан бері көптеген расталмаған хабарламалар түсті, соңғысы 2017 жылы Аргентинада G. trinii өсімдігінің қалыңдығында бір жеке данасы байқалды. Жою модельдері түрдің қазір де бар екендігіне қатысты келіспеушілік тудырып отыр; егер тек фотосуреттер, үлгілер және дыбыс жазбалары ескерілсе, түрдің 2000-ші жылдары жойылып кеткені болжанады, бірақ көру туралы хабарламаларды қамтитын модельдер түрдің әлі де тірі екенін көрсетеді.

Тұтқында

Бұл түр 1970 жылдардан 1980 жылдардың соңына дейін бразилиялық құс өсірушілер қауымдастығында ұсталып, көбейтілді, саны 150-ден астам тұтқын құсқа жеткен. Алайда, 1970 және 1980 жылдары IBAMA енгізген құс өсіруге қатысты жаңа ережелер көптеген көгершін өсіруші топтардың тарауына әкелді. Тұтқындағы құстар құстарды қалай күту керегін білмейтін IBAMA-ның аккредиттелген өсірушілеріне жіберілді, сонымен қатар сол кезде олардың жабайы табиғаттағы нағыз қорғауға алыну қажеттігі туралы білімнің жетіспеуі де себеп болды. 1990 жылдардың ортасына қарай соңғы тұтқындағы құстардың бірі де ұрпақсыз қырылып қалды, бұл түрді жойылудан құтқарудың ең үлкен мүмкіндігінің аяқталуын білдірді. Бұрынғы көгершін өсірушілерден алынған дыбыс жазбалары болашақ зерттеулерде осы түрді жабайы табиғатта анықтау үшін өте маңызды болуы мүмкін.