Америка Азамат Соғысы: Лексингтон шайқасының екіншісі

Кіріспе

Америкалық Азамат соғысының шайқасы

Лексингтонның екінші шайқасы – Америка Азамат соғысының бір бөлігі ретінде Прайстің жорығы кезінде болған шағын шайқас. Одақ әскерлерін маңызды жағдайдайлардан аудармақ және 1864 жылғы АҚШ президенттік сайлауының нәтижесіне әсер етуді үміттене отырып, Конфедерация армиясының генерал-майоры Стерлинг Прайс 1864 жылдың 19 қыркүйегінде Миссури штатына шабуыл жасады. Пайлот Кноб шайқасындағы сәтсіз шабуылдан кейін, Джефферсон қаласындағы Одақтың қорғаныс күші Прайсті науқанының басты мақсаттарынан бас тартуға мәжбүр етті. Одақтың қосымша әскерлері шайендерге қарсы жорыстан қайтарылды, ал Канзас штатының милициясы жұмылдырылды, бірақ Канзастағы саяси билік милицияға Үлкен Көк өзенінің шығысында қызмет етуге рұқсат бермеді. Осының салдарынан генерал-майор Джеймс Г. Блант тек 2000 адамын Прайспен күресу үшін шығысқа жібере алды. 19 қазан күні Блант Лексингтон қаласына жақын жерде орналасты, оған Прайс армиясының алдыңғы қатарлары шабуыл жасады. Бланттың әскері басым күштерге қарамастан, қарсылық көрсетіп, Прайсті қалған әскерін және ауыр артиллериясын қолдануға мәжбүр етті. Прайс күші мен орналасқан жері туралы, Одақтың жоғары командасы бұрын білмеген ақпаратты алғаннан кейін, Блант шайқас алаңынан шығып кетті. Төрт күннен кейін Прайс Вестпорт шайқасында жеңіліске ұшырады, ал Конфедерация әскерлері қуылды, осы процесте бірнеше жеңіліске ұшырады. Желтоқсан айына қарай Прайстің бастапқыда 13 000 сарбаздан тұратын армиясының тек 3500 адамы қалды.

Контекст

1861 жылы АҚШ-та Азамат соғысы басталғанда Миссури штаты құлдар ұсталған штат болған, бірақ бөлініп шықпады. Дегенмен, штат саяси тұрғыдан екіге бөлінді: губернатор Клейборн Фокс Джексон мен Миссури штатының қауіпсіздік күштері (MSG) бөлінуді және Америка Конфедерациялық Штаттарын қолдады, ал бригада генералы Натаниел Лион мен Одақ армиясы АҚШ-ты қолдады және бөлінуге қарсы болды. Генерал-майор Стерлинг Прайс басқарған MSG 1861 жылы Уилсон-Крик және Лексингтон шайқастарында Одақ армиясын жеңді, бірақ жыл соңына қарай Прайс пен MSG штаттың оңтүстік-батыс бөлігімен шектелді. Осы уақытта Джексон және штат заң шығарушы органының бір бөлігі Америка Конфедерациялық Штаттарына қосылуға дауыс берді, ал заң шығарушылардың тағы бір бөлігі бөлінуге қарсы дауыс берді, нәтижесінде штаттың екі үкіметі болды. 1862 жылдың наурызында Арканзастағы Пи-Ридж шайқасында Конфедерация жеңіліске ұшырады, бұл Одақтың Миссуриге бақылауын қамтамасыз етті, ал штаттың Конфедерациялық әрекеттері 1862 және 1863 жылдары партизандық соғыс пен шабуылдармен шектелді. 1864 жылдың қыркүйегінің басында АҚШ-тың шығысындағы оқиғалар, әсіресе Атлантадағы Конфедерацияның жеңілісі, соғысты жалғастыруды қолдаған Авраам Линкольнге, соғысты аяқтауды жақтаған Джордж Б. Макклелланнан 1864 жылғы АҚШ президенттік сайлауында артықшылық берді. Осы кезде Конфедерацияның соғыста жеңіске жету мүмкіндігі өте төмен болды. Сонымен қатар, Транс-Миссисипи театрында Конфедерация Луизианадағы Ред-Ривер науқаны кезінде Одақ шабуылдаушыларын жеңді, бұл науқан наурыздан мамырға дейін жалғасты. Миссисипи өзенінің шығысындағы жағдай Конфедерацияға қарсы болғандықтан, Транс-Миссисипи департаментінің Конфедерация қолбасшысы генерал Эдмунд Кирби Смит өзінің басқаруындағы жаяу әскерді Шығыс және Батыс театрларындағы шайқастарға ауыстыруға бұйрық берді. Алайда, бұл мүмкін болмады, себебі Одақ әскери-теңіз күштері Миссисипи өзенін бақылап, ірі масштабта өтуге кедергі келтірді. Шабуылға шектеулі ресурстары болғанына қарамастан, Смит Одақ әскерлерін негізгі шайқас театрларынан ауыстыруға бағытталған шабуыл, Миссисипидің шығысындағы Конфедерация әскерлерінің сандық кемшілігін азайту арқылы әскерлерді ауыстырудың ұсынылған әрекетімен тең келеді деп шешті. Прайс және Миссури штатының Конфедерациялық губернаторы Томас Коут Рейнольдс Миссуриге шабуыл жасау тиімді шабуыл болады деп ұсынды; Смит жоспарды мақұлдады және Прайсты шабуылға басшылық етуге тағайындады. Прайс шабуыл Миссуриде Одақтың үстемдігіне қарсы халық көтерілісін тудырады деп күтті, Одақ әскерлерін негізгі шайқас театрларынан ауыстырады (бұрын Миссуриді қорғаған Одақ әскерлерінің көп бөлігі штаттан шығарылды, Миссури штатының милициясы штаттың негізгі қорғаныс күші қалды) және Макклелланның Линкольнді сайлауда жеңу мүмкіндігіне көмектеседі деп ойлады. 19 қыркүйекте Прайстің Миссури армиясы деп аталған колоннасы штатқа кірді.

At the start of the American Civil War in 1861, the state of Missouri was a slave state, but did not secede. However, the state was politically divided: Governor Claiborne Fox Jackson and the Missouri State Guard (MSG) supported secession and the Confederate States of America, while Brigadier General Nathaniel Lyon and the Union Army supported the United States and opposed secession. Under Major General Sterling Price, the MSG defeated Union armies at the battles of Wilson's Creek and Lexington in 1861, but by the end of the year, Price and the MSG were restricted to the southwestern portion of the state. Meanwhile, Jackson and a portion of the state legislature voted to secede and join the Confederate States of America, while another element of the legislature voted to reject secession, essentially giving the state two governments. In March 1862, a Confederate defeat at the Battle of Pea Ridge in Arkansas gave the Union control of Missouri, and Confederate activity in the state was largely restricted to guerrilla warfare and raids throughout 1862 and 1863. By the beginning of September 1864, events in the eastern United States, especially the Confederate defeat in the Atlanta campaign, gave Abraham Lincoln, who supported continuing the war, an edge in the 1864 United States presidential election over George B. McClellan, who favored ending the war. At this point, the Confederacy had very little chance of winning the war. Meanwhile, in the Trans Mississippi Theater, the Confederates had defeated Union attackers during the Red River campaign in Louisiana, which took place from March through May. As events east of the Mississippi River turned against the Confederates, General Edmund Kirby Smith, Confederate commander of the Trans Mississippi Department, was ordered to transfer the infantry under his command to the fighting in the Eastern and Western Theaters. However, this proved to be impossible, as the Union Navy controlled the Mississippi River, preventing a large scale crossing. Despite having limited resources for an offensive, Smith decided that an attack designed to divert Union troops from the principal theaters of combat would have an equivalent effect as the proposed transfer of troops, through decreasing the Confederates' numerical disparity east of the Mississippi. Price and the Confederate Governor of Missouri, Thomas Caute Reynolds, suggested that an invasion of Missouri would be an effective offensive; Smith approved the plan and appointed Price to command the offensive. Price expected that the offensive would create a popular uprising against Union control of Missouri, divert Union troops away from principal theaters of combat (many of the Union troops previously defending Missouri had been transferred out of the state, leaving the Missouri State Militia to be the state's primary defensive force), and aid McClellan's chance of defeating Lincoln in the election. On September 19, Price's column, named the Army of Missouri, entered the state.

Кіріспе

Штатқа кірген кезде Прайс әскері шамамен 13 000 атты әскерден тұрды. Дегенмен, олардың бірнеше мыңы нашар қаруланған, ал әскердің 14 артиллериялық құралының қуаты жеткіліксіз болды. Прайсқа қарсы Миссури Одақтық департаменті генерал-майор Уильям С. Роузкранс басшылығымен 10 000-нан аз сарбазға ие болды, олардың көпшілігі милициядан құралған. Қыркүйек айының соңында Конфедерация әскері Пилот-Кноб қаласының жанындағы Форт-Дэвидсонды ұстап тұрған шағын Одақтық күшпен кездесті. 27 қыркүйекте Пилот-Кноб шайқасындағы постқа жасалған шабуылдар сәтсіз аяқталды, ал Одақ гарнизоны сол түні фортты тастап кетті. Прайс шайқаста жүздеген адамды жоғалтты және өзінің ілгерілеу бағытын Сент-Луис қаласынан Джефферсон-Ситиге бұруға шешім қабылдады. Прайс әскерімен бірге үлкен керуен еріп жүрді, бұл олардың жылдамдығын айтарлықтай төмендетті. Бұл баяу ілгерілеуден туындаған кешігулер Одақ күштеріне Джефферсон-Ситиді нығайтуға мүмкіндік берді, оның гарнизоны 1 қазан мен 6 қазан аралығында 1000 адамнан 7000 адамға дейін артты. Прайс Джефферсон-Ситиге шабуыл жасау үшін тым күшті екенін түсінді және Миссури өзенінің бойымен батысқа қарай қозғала бастады. Конфедерация әскері қозғалыс кезінде жаңа сарбаздар мен жабдықтар жинады; 15 қазанда Глазго қаласына жасалған шабуыл сәтті аяқталды, сондай-ақ Седалияға қарсы тағы бір шабуыл жасалды. Осы уақытта генерал-майорлар Сэмюэл Р. Кертис және Джеймс Г. Блант басқаратын Одақ әскерлері шайендерге қарсы күрестен алынып, Канзас штатының милициясы да жұмылдырылды. 15 қазанда Блант өзінің басшылығындағы үш бригадалық бөлімді Миссури штатындағы Хикман-Миллз қаласына жеткізді; үшінші бригада милициядан құралды. Осы кезде Прайс Блант колоннасының шығысында Маршалл қаласының жанында болды. Келесі күні Кертис Канзас милициясын Канзас-Ситиге жеткізді, бірақ Канзас губернаторы оларды Үлкен Көк өзенінің шығысына жіберуге тыйым салды. 17-сі күні Блант өзінің милиция бөлімін Канзас-Ситиге жіберді, содан кейін қалған екі бригадасын Холденге жіберді. 18 қазанда полковник Томас Мунлайт басқарған Бланттың алғы шебі Лексингтон қаласын басып алды, Прайсты ұстап алу үшін бригада генерал Джон Б. Санборн басқаратын күштермен бірігуді үміттенеді. Алайда Санборнның әскері Лексингтоннан оңтүстікке қарай Блантпен бірге қозғала алмады. Сонымен қатар, ол Прайс қазіргі уақытта Уэверлиде екенін білді; ол сондай-ақ Кертистен Канзастағы саяси билік оған милицияны Кертиске жіберуге рұқсат бермейтінін естіді. Блант осыдан кейін сыртқы бекіністерін нығайтуға және Конфедерацияның күтілетін шабуылына қарсы тұруға шешім қабылдады.

When it entered the state, Price's force was composed of about 13,000 cavalrymen. However, several thousand of these men were poorly armed, and all 14 of the army's cannons were underpowered. Countering Price was the Union Department of Missouri, under the command of Major General William S. Rosecrans, who had fewer than 10,000 men on hand, many of whom were militiamen. In late September, the Confederates encountered a small Union force holding Fort Davidson near the town of Pilot Knob. Attacks against the post in the Battle of Pilot Knob on September 27 failed, and the Union garrison abandoned the fort that night. Price had suffered hundreds of casualties in the battle, and decided to divert the aim of his advance from St. Louis to Jefferson City. Price's army was accompanied by a sizable wagon train, which significantly slowed its movement. The delays caused by this slow progress enabled Union forces to reinforce Jefferson City, whose garrison was increased from 1,000 men to 7,000 between October 1 and October 6. In turn, Price determined that Jefferson City was too strong to attack, and began moving westwards along the course of the Missouri River. The Confederates gathered recruits and supplies during the movement; a side raid against the town of Glasgow on October 15 was successful, as was another raid against Sedalia. Meanwhile, Union troops commanded by Major Generals Samuel R. Curtis and James G. Blunt were withdrawn from their role in fights against the Cheyenne; the Kansas State Militia was also mobilized. On October 15, Blunt moved a three brigade unit under his command to Hickman Mills, Missouri; the third brigade was composed of militia. At this time, Price was at Marshall, east of Blunt's column. The next day, Curtis moved the Kansas militiamen to Kansas City, but was prohibited by the governor of Kansas from taking them east of the Big Blue River. On the 17th, Blunt detached his militia unit to Kansas City, and then sent his other two brigades to Holden. On October 18, Blunt's advance guard, commanded by Colonel Thomas Moonlight, occupied the town of Lexington, hoping to cooperate with a force commanded by Brigadier General John B. Sanborn to catch and trap Price. However, Sanborn's force was too far south of Lexington to move in concert with Blunt. Additionally, he learned that Price was only away at Waverly; he also received word from Curtis that the political authorities in Kansas would not allow him to send militiamen to Curtis. Blunt then made the decision to reinforce his outer positions and resist the inevitable Confederate advance.

Шайқас

Прайс әскері үш колоннаға бөлінді: бригадир генерал Джозеф О. Шелби алдыңғы жасаққа қолбасшылық етті. Жалпы әскер құрамы шамамен 13 000 адамды құрады. Бланттың күші шамамен 2 000 адамнан және 4 12 фунттық таулық гаубицадан тұратын екі батареядан құралды. Екі күш арасындағы қақтығыс қаланың оңтүстігінде болды. Шелбидің атты әскері сағат 14:00 шамасында Бланттың алдыңғы барлаушыларымен кездесіп, оларды негізгі одақтық позицияға кері шегіндірді. Бланттың негізгі күштері Шелбиге қарсы тұрды;